လျိုကျန့်လီ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ထို့နောက် လီလော့သည် ဆက်တိုက်နှစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ပျံသန်းနေသောဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ အောင်ပွဲခံခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် လူအုပ်ထံမှ လီလော့အတွက် အားပေးသံများကို ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်း၊ ပိုင်ယန်နှင့် လီရှိုးကျူးတို့သည် ဓားပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် စုရုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်းက "တကယ်ပဲ၊ သူက လီမိသားစုရဲ့ နှစ်တစ်ရာသမိုင်းမှာ ရှားရှားပါးပါးတွေ့ရတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် အလောင်းအစားကို ကျွန်တော်ရှုံးဖို့ အလားအလာအများဆုံးပဲထင်တယ်" ဟု အာမေဍိတ်ပြုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ပိုင်ယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

လီရှိုးကျူးသည် တည်ကြည်သောမျက်နှာထားဖြင့် "ခင်ဗျားရဲ့တပည့်က လျိုကျန့်လီ ဒဏ်ရာကနေ ပြန်ကောင်းလာတဲ့သတင်းအချက်အလက်ကို မတော်တဆ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လောက်ကြာအောင် ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကြံရွယ်ထားတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်း၏ မျက်နှာထားသည် တောင့်တင်းသွားသည်၊ ပိုင်ယန်က ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အခြေအနေသည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။

"နောက်ဆုံးရလဒ်က မသေချာသေးပေမယ့် ဓားသိုင်းမိသားစုကြီးသုံးခုက အနာဂတ်မှာ သိုင်းပညာကို အပြင်လူတွေကို ဘယ်လိုသင်ကြားပေးမလဲဆိုတာကို ကြိုတင်ဆွေးနွေးလို့ရတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်" လီရှိုးကျူးက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ ဤစကားသည် ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်းနှင့် ပိုင်ယန်တို့ကို ထင်ရှားစွာ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"ညီလေး ရှိုးကျူး၊ ခင်ဗျား؟" လီရှိုးကျူးက သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး "လီမိသားစုက ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ ပိတ်မိနေတာကြာပြီ၊ ပြောင်းလဲရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်းနှင့် ပိုင်ယန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။ "တကယ်တော့ ငါတို့နှစ်ယောက်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ကြာပြီရှိနေတယ်၊ အဲ့ဒါကတော့ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခု ထူထောင်ဖို့ပဲ"

ဓားသိုင်းမိသားစုသုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များ အရေးကြီးသောကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေစဉ် ဓားပြိုင်ကွင်းပေါ်မှ ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

"ကောင်းတယ်" ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ထောက်ခံသူများသည် လက်သီးဆုပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အားပေးကြပြီး လီမိသားစုကို ထောက်ခံသူများမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ပိုင်ဝူရွှမ်းက လှုပ်ရှားလိုက်သောကြောင့်ပင်။ စင်ပေါ်သုံးကြိမ်တက်၊ အကြိမ်တိုင်း ပြိုင်ဘက်များနှင့်ရင်ဆိုင်ပြီး အကြိမ်တိုင်း ဓားတစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။ ဓားကွက်များသည် လျင်မြန်ပြီး ခုခံရန်ခက်ခဲလှသည်။

ပိုင်ဝူရွှမ်း လီလော့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မြင်ကွင်းသည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို လူအများအပြားက ခန့်မှန်းနေကြသည်။ လီမိသားစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေသိုင်းဓားသေတ္တာသည် ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ထူးခြားသောဓားသိုင်းပညာကို ကျော်လွန်နိုင်မည်လော။ အချို့က "လျိုကျန့်လီနဲ့အတူ ဓားစုံတွဲပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာနဲ့ တကယ်ပဲထိုက်တန်တယ်။ သူ့ရဲ့ဓားသိုင်းပညာနဲ့ ရုပ်ရည်က တကယ်ပဲပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

"သူမ လျိုကျန့်လီနဲ့ အတူရပ်နေတဲ့အခါ ဘယ်သူ့ရုပ်ရည်က ပိုလှမလဲ မသိဘူး။"

လူအများစုအတွက် လျိုကျန့်လီနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းတို့သည် ထူးခြားစွာလှပသည်ဟု ကောလာဟလများသာ ရှိသည်။ သူတို့၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အလှအကြောင်းကိုသာ ကြားဖူးကြပြီး လူကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးခြင်းမရှိပေ။ ထိုအခိုက်တွင် စနောက်သောလေသံဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က

"ဒီလူက သူ့မိန်းမက လျိုကျန့်လီလို့ အခိုင်အမာပြောတဲ့သူမဟုတ်လား။ ငါတို့ သူ့ကိုတိုက်ရိုက်မေးလိုက်ရင်ကော။"

ဤစကားထွက်လာသောအခါ လူတိုင်းသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ် ညီလေး၊ ပြောပြပါဦး၊ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်က ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိလဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ပြီး လေးနက်စွာ ခဏတာစဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့ အစာမစားတဲ့အချိန်မှာဆိုရင်တော့ ပိုင်ဝူရွှမ်းနဲ့ ကျွန်တော့်မိန်းမက အတူတူပဲ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပါတယ်"

လူအုပ်သည် ချင်ဖုန်းက ကြွားနေဆဲဟုထင်ကာ ရယ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အစာမစားတဲ့အချိန်လို့ ထည့်ပြောရတာလဲ။ အကြောင်းရင်းရှိလို့လား"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီကောင်မလေးက အစာစားတဲ့အခါ သူ့ရုပ်ရည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အရမ်းညစ်ပတ်လို့ပဲ"

ချင်ဖုန်းက နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီလောက်လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုအမူအကျင့်မျိုးနဲ့ ဆုံးသတ်သွားရတာလဲ။

"ခင်ဗျားက ပိုင်ဝူရွှမ်းနဲ့ အတူတူစားဖူးတယ်လို့ ပြောနေတာလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လေသံမှာ ရှင်းလင်းစွာ သံသယဝင်နေသည်။

"တိတိကျကျပြောရရင် ငါတို့စားတိုင်း သူက မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ရောက်လာတာ"

ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်းပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသော် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်က လေးစားစွာပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး၊ ငါက ကြွားတာကို ဘယ်တော့မှ မယုံခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းကို တကယ်ပဲလေးစားသွားပြီ။ ဒီလောက်လေးနက်ပြီး ဆက်စပ်မှုရှိရှိနဲ့ ကြွားနိုင်တဲ့သူ ရှားတယ်။ မင်းက ပိုင်ဝူရွှမ်းက မင်းမိန်းမလို့ပြောရင်တောင် ငါအံ့ဩမှာမဟုတ်ဘူး"

ဘာလို့ ငါအမှန်အတိုင်းပြောတိုင်း ဘယ်သူမှမယုံရတာလဲ။

ချင်ဖုန်းသည် အားမလိုအားမရဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ဘေးတွင် လန်နင်ရွှမ်၏အကြည့်သည် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ သူ့ကိုထပ်မစကြပါနဲ့တော့။ သူ... သူက ကြွားချင်ရင် ကြွားပါစေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေကျပ်တစ်သောင်းကတော့ အစစ်ပဲ။ ငါတို့အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း လျိုကျန့်လီက ဖြစ်စဉ်ကို ကျော်ဖြတ်ရာမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ လေတစ်ခြမ်းဖြတ်သွားတယ်။ သူမအတွက် ဓားပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက ဒီငွေကျပ်တစ်သောင်းက သူ့မိန်းမကို ထောက်ပံ့ဖို့လို့တောင် ပြောနေသေးတယ်၊ တကယ်ပဲရယ်စရာကောင်းတယ်။"

အခြားသူများလည်း ဝင်ပြောချင်ကြသော်လည်း အာမေဍိတ်သံများစွာက သူတို့၏အတွေးများကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ ၏

"ကြည့်စမ်း၊ အနန္တဓားဂိုဏ်းက အဲ့ဒီကောင်မလေး ဘယ်သူလဲ။"

"သူ့ရဲ့ရုပ်ရည်က အံ့မခန်းပဲ။"

"သူက အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်လှပတယ်။ ဘာလို့ ကောလာဟလထဲက လျိုကျန့်လီနဲ့ ဒီလောက်တူနေရတာလဲ။"

"နောက်မနေနဲ့၊ လျိုကျန့်လီက သွေးကြောတွေပျက်စီးနေပြီး မတ်တပ်တောင်မရပ်နိုင်ဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရပ်နေနိုင်မှာလဲ။"

"သူမကလွဲရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုအမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။"

"သူ... သူမက လျိုကျန့်လီများလား။"

ချင်ဖုန်းသည် ဓားပြိုင်ကွင်းသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးရိပ်သမ်းနေသည်။

"မြန်မြန်ကြည့်၊ ကျွန်တော့်မိန်းမ စင်ပေါ်တက်နေပြီ။"

"သခင်မလေးပဲ။"

လန်နင်ရွှမ်နှင့် မီးသွေးခေါင်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စင်ပေါ်တွင် လျိုကျန့်လီသည်လည်း ချင်ဖုန်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုနှုတ်ဆက်သကဲ့သို့ အသာခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျော့ရှင်းသောအရိပ်၏ အကြည့်နောက်သို့လိုက်ကာ သူတို့သည် ချင်ဖုန်းကို တောင့်တင်းစွာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မယုံနိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီအနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူငယ်လေး အစောပိုင်းကပြောခဲ့တာတွေအားလုံးက အမှန်တွေများလား။ အအံ့ဩဆုံးသူများမှာ သိုင်းအိမ်တော်မှ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် လျိုကျန့်လီကို ယခင်ကမြင်ဖူးသောကြောင့်ပင်။ အနန္တဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်မများထံမှ လျိုကျန့်လီ ဒဏ်ရာမှပြန်ကောင်းလာသည်ဟု ကြားသိခဲ့သော်လည်း ကိုယ့်မျက်စိဖြင့်မြင်တွေ့ရခြင်းသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြီးမားသောလှိုင်းတံပိုးများကို ထန်သွားစေသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သခင်လေးကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ပုတ်ထုတ်ခဲ့သည့်မြင်ကွင်းသည် မျက်စိထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှားပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

ကံအားလျော်စွာပင် လက်ရှိလျိုကျန့်လီနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ သိုင်းအိမ်တော်မှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုတပည့်၏ခြေထောက်များသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်နေသည်။ ပရိသတ်ထဲတွင် ကြည့်ရှုသူအများအပြားရှိပြီး လူအများရှေ့တွင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ပုတ်ထုတ်ခံရမည်ဆိုလျှင် သေချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာနိုင်သည်။

လျိုကျန့်လီက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ထိုတပည့်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားရဲ့ဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဓားကိုဆွဲထုတ်" ဟူသောစကားစုကို လေးပင်စွာအသံထွက်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုမျက်နှာသာပေးပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် မရှုံးနိမ့်စေရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လျိုကျန့်လီသည် သူ၏စကားများ၏ နောက်ကွယ်မှအဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များ လွင့်မျောသွားပြီး သူမ၏အရှိန်အဝါသည် တိုးမြင့်လာသည်။

ထိုတပည့်သည် ခဏတာမျှ စိတ်အာရုံလွင့်ပါးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဓားပြိုင်ကွင်းမှ အပြင်သို့ အမှန်တကယ် ကစ်ထုတ် ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် လီလော့သည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ်မှ ဆွဲယူသကဲ့သို့ ထိုတပည့်ကို သိုင်းအိမ်တော်ဘက်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သနားစရာကောင်းသော ထိုတပည့်သည် ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မေးခွန်းသုံးခုကို အဆက်မပြတ်စဉ်းစားနေသည်-

ငါဘယ်သူလဲ၊ ငါဘယ်မှာလဲ၊ နဲ့ ခုနကဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု စိုးရိမ်နေသောတပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူး။ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ ဓားပြိုင်ကွင်းအပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပြီ။ အတွင်းပိုင်းချီစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲထွက်တာဖြစ်သင့်တယ်"

ထိုတပည့်က မျက်ရည်လုမတတ်ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသော် လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ဤတပည့်သည် တပည့်များကြားတွင် သိုင်းပညာအားမနည်းပေ၊ သူသည် တတိယအဆင့် ကြည်လင်သောစိတ်ဓားသဘောတရားနှင့် ပဉ္စမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဤသို့သော ပဉ္စမအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လျိုကျန့်လီသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းပင် မြှောက်ရန်မလိုတော့ဘူးလော။ သူတို့သည် ထိုစဉ်က ဓားပြိုင်ပွဲမြင်ကွင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်သတိရသွားကြပြီး အားလုံးသည် ရုပ်ချောသောလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီလော့၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

သူသည် သွားကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ဘာလို့ကြည့်နေကြတာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

လူတိုင်းသည် သူတို့၏အကြည့်များကို အလျင်အမြန်လွှဲလိုက်ကြသည်။