ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ စားဖိုမှူးတစ်ယောက် လိုနေသေးတယ်

ဓားသိုင်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုသည် ပေါင်းစည်းကာ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုဖွဲ့ပြီး သိုင်းပညာကို လောကသို့ သင်ကြားပေးတော့မည်။ ဤသည်မှာ မဟာချန်ပြည်ရှိ နတ်ဘုရားသိုင်းသမားများအတွက် မလွဲမသွေ သတင်းကောင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

သိထားရမည်မှာ အဓိကဂိုဏ်းများနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများသည် သူတို့၏သိုင်းပညာနည်းစနစ်များကို မိမိတို့ဘာသာ ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် လောကတွင် ပျံ့နှံ့နေသော သိုင်းပညာအများစုမှာ သာမန်အဆင့်သာဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သာမန်မိသားစုများမှ သာမန်သိုင်းပညာရှင်များသည် သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့်ထက်မြင့်သော နယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သို့သော် ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ပြီးသည်နှင့် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များသည် ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်သရွေ့ အရည်အသွေးမြင့်သိုင်းပညာများကို သင်ယူနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယခင်က စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်ခဲ့သော အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်များသို့ ရောက်ရှိရန်ပင် မျှော်လင့်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့မှ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ လူများစုဆောင်းမည့်အကြောင်း ကြေညာသည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို နားထောင်ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အားပေးသံများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိတ်ခံစားမှုမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်။ ဤနေ့သည် ထူးခြားသောနေ့တစ်နေ့ဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသည်။ အနာဂတ်တွင် မဟာချန်ပြည်၏ သိုင်းသမားများဖွဲ့စည်းပုံသည် ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တည်ထောင်ခြင်းကြောင့် ပြောင်းလဲသွားဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ပျော်ရွှင်မှုများကြားတွင် သူသည် အခြားတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

"ဆရာ၊ သိုင်းသမားတွေရဲ့အခင်းအကျင်းက ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တည်ထောင်တာနဲ့အတူ ပွင့်လင်းသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ စာပေပညာရှင်တွေကကော။"

"မဟာချန်မှာ စာပေသူတော်စင်နည်းပါးပြီး အဆင့်မြင့်စာပေသူတော်စင်အများစုက မြို့တော်က မဟာစာပေတက္ကသိုလ်မှာပဲရှိတယ်။ ဒါက ငြင်းလို့မရတဲ့အချက်ပဲ။"

"တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရင် စာပေသူတော်စင်တွေက သိုင်းသမားတွေထက်တောင် ပိုပြီးသီးသန့်ဆန်ပြီး သူတို့ရဲ့အသိပညာကို ပိုတန်ဖိုးထားကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သာမန်ပညာရှင်တွေက ဝင်ပေါက်ကိုတောင် ရှာမတွေ့နိုင်လို့ပဲ။"

"နောက်ပိုင်း အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်တွေထဲကို ဘယ်လိုခြေချရမလဲဆိုတာကိုတော့ မပြောနဲ့တော့။" "လောကကြီးကလူတွေအတွက် သိုင်းပညာသင်ယူခြင်းက တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းလား။"

အဘိုးကြီးသည် ထိုစကားများကြောင့် သူ၏ပုံမှန်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအသွင်အပြင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး "အရင်တုန်းက မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်အပြင်ဘက်မှာ မင်းပြောခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဆရာက ဘာကိုရည်ညွှန်းနေသည်ကို နားမလည်ဘဲ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"မင်းရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ လောကကြီးရှိနေသရွေ့ မင်း ဘယ်နေရာမှာမဆို စာသင်လို့ရတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် အဘိုးကြီးက သူ့ကို မဟာစာပေတက္ကသိုလ်တွင် စာသင်ရန်ပြောကြားစဉ်က သူ၏မိသားစုကို မထားခဲ့ချင်သောကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောခဲ့သော ဤစကားကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ဆရာသည် ၎င်းကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲသိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်က စာပေသူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲကိုဝင်ကာစပဲရှိသေးတယ်၊ ဘာမှမသိဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါပြောခဲ့တာပါ။" "ကျွန်တော်သာ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ထဲကို မဝင်ခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျားနဲ့မတွေ့ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်တစ်သက်လုံးမှာ စာပေသူတော်စင်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်နယ်ပယ်လောက်ကိုပဲ အများဆုံးရောက်နိုင်မှာကို ကျွန်တော်စိုးရိမ်မိတယ်။"

"ပညာရှင်တွေရဲ့ တိုးတက်ရာလမ်းကြောင်းက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်က မဟာစာပေတက္ကသိုလ်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတယ်။ ဒါက ခေတ်အဆက်ဆက်က လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ နှစ်ရှည်လများ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။"

"အဓိကဂိုဏ်းတွေနဲ့ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေက သိုင်းပညာကို အပြင်လူတွေကို မသင်ကြားပေးချင်သလိုမျိုးပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဓလေ့ထုံးတမ်းတွေက နောက်ဆုံးမှာတော့ ချိုးဖျက်ခံရမှာပဲ။"

"လက်ရှိဥပမာကတော့ ဓားသိုင်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုပဲ။"

ချင်ဖုန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆရာ၊ ပညာရှင်တွေအတွက် အခြေအနေကို ဘယ်လိုဖွင့်လှစ်နိုင်မလဲ"

အဘိုးကြီးသည် တိုက်ရိုက်အဖြေမပေးဘဲ သူ၏ပခုံးကိုပုတ်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါစွာပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဆန္ဒရှိရင် နည်းလမ်းကရှိစမြဲပဲ"

ဓားပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ဓားပြိုင်ကွင်းပေါ်မှ လူအုပ်သည်လည်း ဒီရေကဲ့သို့ ကွဲသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးသည် မဟာချန်ပြည်အတွင်း၌ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာပြီး လူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြီးမားသောလှိုင်းတံပိုးများကိုပင် ထန်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏နားခိုရာသို့ ပြန်လာပြီး ညစာပြင်ဆင်ကြသည်။ ယနေ့ ပိုင်ဝူရွှမ်း၏စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် သူသည် ချန်ထားသောသားရဲအသားကို ထုတ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် ပုံမှန်အားဖြင့် အချိန်မှန်ပေါ်လာတတ်သော ပိုင်ဝူရွှမ်းသည် ယနေ့တွင် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပေါ်မလာပေ။ သူတင်မကဘဲ သူ၏မိန်းမပင်လျှင် အတူတူပင်။

"ကျွန်တော့်မိန်းမ ဘယ်သွားတာလဲ"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ်သည် စားပွဲခင်းကျင်းရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့က ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကိစ္စကို ကြေညာပြီးနောက်မှာ သခင်မလေးကို ခေါ်သွားတယ်။ သခင်မလေးက ပိုင်ဝူရွှမ်းနဲ့လည်း အတူတူရှိနေပုံပဲ"

ချင်ဖုန်းသည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ခေါ်သွားတယ်လား။ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တည်ထောင်တာနဲ့များ သက်ဆိုင်နေမလား။

"ဒါဆို ခဏလောက်စောင့်ကြတာပေါ့။" "ကောင်းပါပြီ။"

အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့်အကြာတွင် အနက်နှင့်အဖြူအရိပ်နှစ်ခုသည် ယှဉ်တွဲလျက် ရောက်လာကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ ပိုင်ချိုးလည်း ပါလာသည်။

ပိုင်ဝူရွှမ်း၏မျက်လုံးများသည် အစားအစာအပြည့်နှင့် စားပွဲကိုမြင်သော် တောက်ပသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမသည် စားပွဲတွင်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ရင်ခွင်ထဲမှ တူကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံသည် ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းသွားပြီး မည်သည့်သဟဇာတမဖြစ်မှုမှ မရှိပေ။

တူဖြင့် ဟင်းအိုးကို ခဏမွှေလိုက်ရာ သူမ၏ပန်းကန်သည် အစားအစာများဖြင့် လျင်မြန်စွာပြည့်သွားသည်။ တစ်လုပ်စားပြီးနောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်သောအမူအရာပြသည်

"အဖေက တကယ်ပဲစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတယ်။ ဘာလို့အရာရာတိုင်းကို ဒီညမှ ဆွေးနွေးရတာလဲ။ တစ်နေ့လုံး ဗိုက်ဆာနေတာ။"

"သဘောတူညီချက်အရ ကျွန်မ လီလော့ကို သုံးကွက်အတွင်း အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ ဒီည ကျွန်မကို ဗိုက်တင်းအောင် စားခွင့်ပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီလောက်လှပတဲ့အမျိုးသမီးက ဘာလို့အဲ့လို အစားပုတ်ရတာလဲ။

စားပွဲတွင် ညီအစ်မနှစ်ယောက် အစားလုကြသည့်မြင်ကွင်းသည် မလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလွန်မြန်သောကြောင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းသည် အစာနင်သွားပြီး စားပွဲပေါ်မှ ခွက်တစ်ခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် လူတိုင်းသည် အလျင်အမြန်ကြားဝင်တားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမကောက်ယူလိုက်သည်မှာ ဝိုင်ခွက်ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အထင်မှားသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။

ပိုင်ဝူရွှမ်းသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး လောဘကြီးစွာ ဆက်လက်စားသောက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်ယွဲ့က မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီနေ့ဘာလို့ခေါ်တာလဲ"

လျိုကျန့်လီသည် သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏စကားများကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလှမယ်သည် သူမ၏အစားအစာကို မျိုချပြီး ပြောသည်။

"အိုး၊ တကယ်တော့ ဘာအရေးကြီးတာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အစာစားရတာထက် အများကြီး အရေးမပါဘူး"

ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

'မင်းအတွက်တော့ စားရတာထက် ဘာကပိုအရေးကြီးနိုင်မှာလဲ'

"ဒီနေ့ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တည်ထောင်တာကို ကြေညာခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ဓားသိုင်းမိသားစုကြီးသုံးခုလုံးက လူတွေဝင်လာဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေကြတယ်။

ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်ဘက်ကတော့ အဖေက ကျွန်မကို အမြင်ကျယ်အောင် သွားခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ အနန္တဓားဂိုဏ်းဘက်ကတော့ ဆရာယွဲ့က လျိုကျန့်လီကို ချဉ်းကပ်ခဲ့တယ်"

ပိုင်ဝူရွှမ်းက အရေးမပါသောကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏မိန်းမက သူ၏ဘေးမှထွက်ခွာပြီး ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်နေသလော။ အခြားသူများသည်လည်း လျိုကျန့်လီကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဆရာက ကျွန်မကို ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ နာမည်ဆက်စပ်ထားရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်လို့ပြောတယ်၊ အဲ့မှာ အမြဲတမ်းနေစရာမလိုဘူး"

လျိုကျန့်လီက အပြုံးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားကိုကြားသော် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဆရာယွဲ့သည် သူ၏မိန်းမ၏ကျော်ကြားမှုကို အသုံးချ၍ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို မြှင့်တင်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များကို ပိုမိုဆွဲဆောင်လိုပုံရသည်။

သို့သော် ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တည်ထောင်ခြင်းသည် မဟာချန်ပြည်၏သမိုင်းတွင် မကြုံစဖူးပင်။ ၎င်းသည် မလွဲမသွေ မဟာချန်ပြည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ စောစောဝင်လေလေ၊ အကျိုးအမြတ်များများရလေလေဖြစ်သည်။

ငါသာ အဲ့မှာ ရာထူးတစ်ခုရနိုင်ရင် ဓားသိုင်းမိသားစုကြီးသုံးခုကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရထားတာနဲ့တူတူပဲမဟုတ်လား။ ချင်ဖုန်းသည် စဉ်းစားလေလေ၊ ပို၍အဓိပ္ပာယ်ရှိလေဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာသည်။ သူသည် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ နာမည်ဆက်စပ်ထားလို့ရမလားမသိဘူး"

"မင်းလား။"

အခြားသူများသည် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အံ့ဩမှုပြသကြသည်။ အဘိုးကြီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ ချင်ဖုန်း၏ဖခင်သည် ထူးဆန်းစွာကြည့်လိုက်သည်၊ ပိုင်ချိုးသည် ချက်ချင်းရယ်လိုက်သည်၊

သူ့ကိုအမြဲထောက်ခံတတ်သော လန်နင်ရွှမ်နှင့် မီးသွေးခေါင်းပင်လျှင် အကောင်းမြင်ပုံမရပေ။ သူတို့သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး၊ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့က မြေပြင်တစ်ဝှမ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် တည်ထောင်ထားတာပါ။ စာပေလမ်းကြောင်းက ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝင်ရင်တောင် အသုံးဝင်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား"

မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့နားမလည်ဘူး။ ငါက ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အထောက်အကူပြုဖို့ ရည်ရွယ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ငါက ကျောထောက်နောက်ခံရှာချင်တာ။ ချင်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ်ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ပိုင်ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကတော့ ရှင်ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဝင်ဖို့ အရမ်းသင့်တော်တယ်လို့ထင်တယ်"

"အိုး။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် တောက်ပသွားသည်။ ဤသူသည် အစားပုတ်ဖြစ်သော်လည်း စူးရှသောမျက်စိရှိသည်။

"ကဲ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်သင့်တော်တယ်လို့ ထင်တာလဲ" သူကမေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ စားဖိုမှူးတစ်ယောက် လိုနေသေးလို့ပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက ရှင်က ဒီရာထူးအတွက် အံကိုက်ပဲလို့ထင်တယ်" ပိုင်ဝူရွှမ်းက ရိုးသားစွာပြောလိုက်သည်။

သူမ စဉ်းစားပြီးသားဖြစ်သည်၊ ချင်ဖုန်းသာ ဓားမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် တကယ်စားဖိုမှူးဖြစ်လာလျှင် သူမ ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ပြန်တော့မည်မဟုတ်။ ဤစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။