← Chapters

ကျွန်တော် နေမကောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ

Vol. 19 Ch. 284

ကျွန်တော် နေမကောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ

Vol. 19 Ch. 284

ညအချိန်တွင် လခြမ်းကွေးသည် သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် တွဲခိုနေပြီး လရောင်သည် ပြတင်းပေါက်စက္ကူပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ရေတစ်လွှာကဲ့သို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဝက်ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြည့်ကာ ကျင့်ယန်မြို့ပေါ်မှ လရောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အနန္တဓားဂိုဏ်း၏ လိပ်ပြာမူးတောင်ထိပ်ကဲ့သို့ စွဲမက်ဖွယ်မကောင်းသော်လည်း အိမ်ဖြစ်သောကြောင့် အထူးတလည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလို ခံစားရသည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကိုသုံး၍ ညကောင်းကင်ကို လေ့လာကြည့်ရာ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သိပ်သည်းစွာပြည့်ကျပ်နေသော အဖြူရောင်ကြယ်များသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်သည့် ပျော်ရွှင်မှုမှာ တစ်ဝက်ခန့် လွင့်ပြယ်သွားသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဗေဒင်နယ်ပယ်သို့ ခြေချရန်နည်းလမ်းကို သိရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် ညတိုင်း ညကောင်းကင်ကို လေ့လာကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကြယ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမြင်တွေ့ရသည်မှာ ဖြူစင်သောအဖြူရောင်အလင်းပင်လယ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူသည် မဖြစ်နိုင်ပါက လက်လျှော့ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်နယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံးဝင်ရောက်ရန် အဖြူရောင်သက်ရှိကြယ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေမည်ဟုလည်း တွေးခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာမြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လောကကြီးသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး သူသည် သူ၏မိန်းမနောက်ကွယ်တွင် အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေ၍မရပေ။

သို့သော် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ နတ်သိုင်းတာအိုမျိုးဆက်ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုမျိုးဆက်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးဆက်ဖြစ်စေ၊ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် အခြေခံကို ခိုင်မာအောင်ပြုလုပ်မှသာ နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် အခြားသူများကို ကျော်လွန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သက်ပြင်းချမိသည်၊ တိုးတက်ခြင်းသည် ခဏတာ ပျော်ရွှင်စရာဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနာဂတ်အတွက်တော့ ကြိုတင်စီစဉ်ရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။

ချင်ဖုန်းသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ အနန္တဓားဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်က အသေးအဖွဲကိစ္စအမျိုးမျိုးကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုတွင် နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။ ဒီညတော့ သူ မအိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကံကြမ္မာကြယ်များကို တစ်ညလုံးစောင့်ကြည့်ကာ သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်ရန် အပြာရောင် သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်နေသည်။

သူစိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေစဉ်မှာပင် အခန်းတံခါးသည် ရုတ်တရက်ပွင့်လာပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အရိပ်တစ်ခုသည် ညင်သာစွာဝင်လာသည်။ ထိုအရိပ်၏ ရှက်သွေးဖြာနေသော ပါးပြင်ကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းသည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို မထင်မရှားခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

တံခါးနှင့်ပြတင်းပေါက်များ ပိတ်သွားပြီး အခန်းထဲရှိဖယောင်းတိုင်များသည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကကဲ့သို့ ငြိမ်းသတ်သွားသည်။

အဖြူရောင်အရိပ် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏ အသစ်မွေးဖွားလာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ယခင်အရှက်တရားကို ကလဲ့စားချေခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

"စောစောအနားယူချင်လား" မွှေးပျံ့သောထွက်သက်တစ်ခုသည် သူ၏နားနားမှ ဖြတ်တိုက်သွားပြီး သူ၏မိန်းမ၏ကြည်လင်သောအသံသည် ခြင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ" ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်သီးများကို အားဖြင့်ဆုပ်လိုက်သည်။

ဒီညသည် သူကိုယ်တိုင်သက်သေပြရမည့် အခိုက်အတန့်ပင်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လျိုကျန့်လီသည် ထပြီးအဝတ်အစားဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ငေးကြောင်သောမျက်နှာထားဖြင့် လှဲနေဆဲဖြစ်သော ချင်ဖုန်းဘက်သို့လှည့်ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အရင်သွားနှင့်တော့မယ်။ ဒီနေ့ နင်ရွှမ်ကို သူ့ကျင့်ကြံမှုအတွက် လမ်းညွှန်ပေးရမယ်"

"ကောင်းပြီ" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေပြီးနောက် တံခါးညင်သာစွာပိတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံမှုသည် ကြာရှည်မခံရုံသာမက သုံးမိနစ်လုံးလုံး တိုတောင်းသွားခြင်းပင်။

"ငါ နေမကောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ၊ မဟုတ်ရင် ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး" ချင်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူမလုပ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံမည်မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဘက်က အလွန်အားကြီးသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

နံနက်စာစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် မြေပြင်သို့လာရာ သတ္တုချင်းထိသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ အရိပ်တစ်ခုသည် ယိမ်းယိုင်နောက်ဆုတ်သွားပြီး အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ မီးသွေးခေါင်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှင်းရှန့်၏ လှံရှည်ကိုင်ထားသောလက်များသည် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ

"ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီးနေတော့ ဒုတိယသခင်လေးရဲ့သိုင်းပညာက ပိုပြီးတိုးတက်လာပြီ။ အခုဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီက တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုတောင် ခုခံဖို့ခက်ခဲနေပြီ။"

ချင်ဖုန်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းရည်ဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူ၏ဒုတိယညီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏အတွင်းပိုင်းချီသည် သူချင်စံအိမ်မှထွက်ခွာစဉ်ကထက် များစွာပိုမိုနက်ရှိုင်းနေပုံရသည်။ ဤအချိန်အတောအတွင်း သူ၏ဒုတိယညီသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို မပေါ့ဆခဲ့ပုံရသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ဒုတိယညီ ခုနက မီးသွေးခေါင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သောတိုက်ကွက်သည် ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ဓားချီစွမ်းအင်ထဲတွင် ရှင်းပြမရနိုင်သောအရာတစ်ခုခုရှိနေပုံရသည်၊ ၎င်းမှာ ဓားသဘောတရားပင်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အကြီးအကဲ ကျန့်ထျန်းယိထားခဲ့သော ကျန်ရှိနေသည့်ဓားချီစွမ်းအင်သည် မပျောက်ကွယ်သေးပေ။ သူ၏ဒုတိယညီသည် ကြာရှည်စွာလေ့လာခြင်းဖြင့် ဤဓားချီစွမ်းအင်ထဲမှ နတ်ဘုရားဆန်ပြီး နက်နဲသောအဓိပ္ပာယ်အချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

ဒီ မနာလိုစရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းကြီး။

"အစ်ကိုကြီး"

"သခင်လေး"

နှစ်ဦးသားသည် ချင်ဖုန်းချဉ်းကပ်လာသည်ကိုမြင်သော် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ မင်း နတ်သိုင်းပညာရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်နယ်ပယ်ကို ဘယ်တော့လောက်ခြေချမယ်လို့ထင်လဲ"

သူသည် သခင်ဓားရူးက သူ၏ဒုတိယညီ ပဉ္စမအဆင့်သို့ခြေချသောအခါ သူသည် သူ့ကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေသို့စူးစမ်းလေ့လာရန်ခေါ်ဆောင်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုနှင့်အမြင်များကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို မမေ့သေးပေ။

ချင်အန်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"အစ်ကိုကြီး အရင်ကပြောခဲ့တဲ့နည်းလမ်းအတိုင်း ကျွန်တော် ကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ လျှောက်လှမ်းဖို့ ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ လေထဲကိုတက်ဖို့ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ခုထိမကျွမ်းကျင်သေးဘူး"

"စိတ်မလောပါနဲ့။ အလျင်လိုက အနှေးဖြစ်တတ်တယ်။ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီကို တည်ငြိမ်စွာလှမ်းရမယ်၊ အဲ့ဒီအခါမှ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုဝေးဝေးသွားနိုင်မှာ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး။ အိုး၊ စကားမစပ်၊ နောက်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမယ့် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးချီက အတွင်းပိုင်းချီအဖြစ်ပြောင်းလဲတဲ့အရှိန်က အရင်ကထက် အများကြီးပိုမြန်နေတယ်လို့ အမြဲခံစားနေရတယ်။"

"အရင်တုန်းက သွေးချီဆေးလုံးသောက်တဲ့အခါ အတွင်းပိုင်းချီစုစည်းဖို့ သုံးရက်လောက်ကြာတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ယန်မြို့ကဖြစ်ရပ်ပြီးကတည်းက အရှိန်က တစ်ဝက်လောက်တိုးလာတယ်"

ချင်အန်းသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ချင်ဖုန်းထံမှ ရှင်းလင်းချက်လိုချင်နေသည်။

မီးသွေးခေါင်းကလည်း "ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း အဲ့လိုပဲခံစားရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်၊ " သတ္တမအဆင့်ကိုမဝင်ခင်က စာပေချီစုဆောင်းတဲ့အရှိန်ကလည်း အရင်ကထက် အများကြီးပိုမြန်ခဲ့တယ်။ ဒါက ကျင့်ယန်မြို့မှာ နဂါးသွေးကြောတွေပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ ဆက်စပ်နိုင်တယ်။"

"အကြီးအကဲစီးက တစ်ခါကပြောဖူးတယ်၊ နဂါးသွေးကြောရှိတဲ့နေရာတွေမှာ ထူးချွန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ မြေရဲ့ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကြောင့် အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေဖြစ်ပေါ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းတွေကိုတော့ ကငါမရှင်းလင်းဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားမိပြီး ရှင်းရှန့်ဘက်သို့လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မြို့တော်က နဂါးသွေးကြောအများဆုံးစုစည်းနေတဲ့နေရာပဲ။ ခင်ဗျား ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်မှာရှိတုန်းက ဒီလိုခံစားချက်မျိုး မကြုံဖူးဘူးလား"

ဤစကားကိုကြားသော် မီးသွေးခေါင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမှားခန့်မှန်းမိတာများလား။ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်တိုးတက်ခြင်းက နဂါးသွေးကြောတွေနဲ့ သိပ်မပတ်သက်ဘူးလား။

သို့သော် နဂါးသွေးကြောများပေါ်ထွက်လာခြင်းမှလွဲ၍ ကျင့်ယန်မြို့တွင် အခြားမည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှမရှိပေ။

ခဏလေး၊ ဟွားရန်လမ်းမကြီးတည်ထောင်လို့များလား။

ချင်ဖုန်းသည် သတင်းအချက်အလက်အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် ရှိနှင့်ပြီးသားသဲလွန်စများအပေါ်အခြေခံ၍သာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ညနေပိုင်းမှာ ဆရာ့ကိုမေးကြည့်မယ်။ သူက ဗဟုသုတကျယ်ပြန့်တော့ အကြောင်းရင်းတွေကို သိသင့်တယ်။

ခဏတာစကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ဒုတိယညီသည် တစ်ခုခုကိုသတိရသွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် "ကျွန်တော်မေ့တော့မလို့။ သုံးရက်အကြာက မန်နေဂျာဖုန်က ကျင့်ယန်မြို့ကိုပြန်လာပြီး အစ်ကိုကြီးကိုရှာဖို့ ငါတို့အိမ်ကိုလာခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားကိုမတွေ့တော့ သူပြန်သွားတယ်။"

"မန်နေဂျာဖုန်؟" ချင်ဖုန်းက အံ့ဩသွားသည်။

သူသည် ကျင့်ယန်မြို့မှ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် ချီယွမ်မြို့ရှိ လရောင်ခြည်ပြခန်းခွဲအတွက် စီစဉ်ထားခဲ့ရမည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ။ သူ့ကိုရှာဖို့ နောက်မှ လရောင်ခြည်ပြခန်းကို သွားလိုက်မယ်။"

ချင်စံအိမ်မှထွက်ခွာပြီး လရောင်ခြည်ပြခန်းသို့ရောက်သောအခါ ဤတစ်ကြိမ် ချင်ဖုန်းသည် အစောင့်များမခေါ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် နင်ရွှမ်နှင့်သူ၏မိန်းမသည် လေ့ကျင့်ရန်ထွက်သွားကြပြီး မီးသွေးခေါင်းသည် ဒုတိယညီနှင့်အတူ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ပေးရသည်။

ယခု ကျင့်ယန်မြို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်၏တစ်ဝက်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးသည် ယခင်ကထက် များစွာပိုကောင်းလာသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအရှိန်အဝါနယ်ပယ်၏ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လျှင် သာမန်ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမားများသည် သူ့ကိုမထိခိုက်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အနန္တဓားဂိုဏ်းတွင် အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။

ဤသို့စိတ်ထဲတွင်တွေးပြီး ချင်ဖုန်းသည် အစောင့်များမပါဘဲ မိမိကိုယ်ကိုဂရုစိုက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။

လရောင်ခြည်ပြခန်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လူစည်ကားနေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သောစားပွဲထိုးသည် ချင်ဖုန်းကိုမြင်သည်နှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်အတွင်းမှ မန်နေဂျာဖုန်သည် ဆူညံသံကိုကြားပြီး အလျင်အမြန်ထွက်လာသည်။

"သခင်လေး၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ" သူကအော်ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အသွင်အပြင်ကိုမြင်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ချီယွမ်မြို့မှာဖွင့်တဲ့ ဆိုင်ခွဲက ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာကြုံတွေ့ခဲ့သလား"

"ဆိုင်ခွဲတည်ထောင်ရာမှာ အခက်အခဲတချို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ နောက်ဆုံးမှာ အားလုံးအဆင်ပြေသွားပါတယ်။"

All Chapters