ကျွန်တော် ဆရာ့ဆီကနေ သင်ယူစရာတွေ အများကြီးရှိပါသေးတယ်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်ဖုန်းသည် ချင်စံအိမ်မှထွက်ခွာပြီး မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အဘိုးကြီးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေထိုင်လျက် ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဝိုင်အိုးတစ်လုံးရှိနေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး၊ အပြင်ခဏထွက်ပြီးတော့ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အများကြီးလျော့ရဲသွားပြီ။"

နှစ်ဦးသားတွေ့ဆုံသည်နှင့် အဘိုးကြီးက စတင်ပြစ်တင်တော့သည်။ သူတို့သည် ဆရာတပည့်ဖြစ်သွားကြသော်လည်း အဘိုးကြီး၏ ပါးစပ်ကြမ်းသောအကျင့်မှာ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ခဏတာနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ထဲသို့ဝင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ခြေတံရှည်နှင့် ထိုအရပ်မြင့်မြင့်အရိပ်ကို မတွေ့ရပေ။

"ကျွန်တော် ကျင့်ယန်မြို့ကနေ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ ထွက်ခွာခဲ့တာ၊ သခင်မလေးချန်က ခုထိပြန်မရောက်သေးဘူးလား။"

ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချပြီး ဖွဲ့စည်းပုံများဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန် စာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုတော့သည်။

မှတ်သားထိုက်သည်မှာ သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူစုပ်ယူလိုက်သော စာပေချီသည် သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ခရမ်းရောင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီနှင့် ပေါင်းစပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းသမားတစ်ဦးက သူ၏သွေးကို စွမ်းအင်အဖြစ် စုစည်းခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အားစိုက်ထုတ်ရသက်သာစေသည်။

မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင် တစ်နေ့တာကုန်ဆုံးပြီး စာအုပ်များစွာဖတ်ပြီးနောက် ဖွဲ့စည်းပုံများဆိုင်ရာ စာအုပ်များစွာရှိသော်လည်း မည်သည့်စာအုပ်ကမှ သူ့အား ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်ဆိုင်ရာ အတွေးအမြင်များကို မပေးခဲ့ပေ။ ညနေစောင်းလာသည်ကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် ယာယီရပ်တန့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ညဘက်တွင် ကောင်းကင်ကိုစောင့်ကြည့်ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဗေဒင်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန် ကံကြမ္မာကြယ်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

အဆောင်အပြင်ဘက်တွင် အဘိုးကြီးသည် သူခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချနေသည်ကိုမြင်သော် "ဘာဖြစ်တာလဲ ကောင်လေး" ဟု မေးလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားကိုကြားသော် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ ယင်စွမ်းအင်စုစည်းကွက်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ယင်စွမ်းအင်စုစည်းကွက်ကို ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်အဖြစ် ပြောင်းမလို့လား။ မင်းက အဲ့ဒီကောင်မလေးကျန့်လီကို ဒုတိယအဆင့်နယ်ပယ်ကိုဝင်ရောက်ဖို့ ကူညီပေးဖို့ ဝိညာဉ်ချီကို စုဆောင်းဖို့ကြိုးစားနေတာလား။"

အဘိုးကြီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ခေါင်းကိုထိပြီး တိတ်တဆိတ်ဝန်ခံလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်လိုက်သည်။

"နဂါးသွေးကြောရဲ့ ဝိညာဉ်ချီကို တပ်မက်ရဲတယ်ဆိုတော့ မင်းမှာ တော်တော်လေးသတ္တိရှိတာပဲ။ အကြံက မဆိုးဘူး၊ တကယ်ပဲဖြစ်နိုင်တယ်။"

"တကယ်လား။ ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမလဲ။" ချင်ဖုန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာမေးလိုက်သည်။

"မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်မှာ 'ဖွဲ့စည်းပုံရှင်းလင်းချက်' ဆိုတဲ့စာအုပ်တစ်အုပ်ရှိတယ်၊ မင်းဖတ်ဖူးသင့်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။

"ဖွဲ့စည်းပုံတွေက အချိန်အခါ၊ နေရာနဲ့ လူတွေကို အလေးပေးတယ်။ တစ်ခုပြောင်းရင် အားလုံး ပြောင်းသွားတယ်။ ယင်စွမ်းအင်စုစည်းကွက်က ယင်ချီကိုစုစည်းဖို့ အဋ္ဌဂံရှစ်ခုရဲ့အနေအထားကို အသုံးချတယ်။ ဒီတော့ ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်က အခြေခံအားဖြင့် ဓာတ်ကူပစ္စည်းကို ပြောင်းလိုက်ရုံပဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

"ဆရာဆိုလိုတာက ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်အတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်းကို ယင်ချီကနေ ဝိညာဉ်ချီကို ပြောင်းလိုက်ဖို့လား။"

"အတိအကျပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ချီက လောကကြီးမှာ အရမ်းရှားပါးတယ်။ ကျွန်တော် ဓာတ်ကူပစ္စည်းအဖြစ်သုံးဖို့ ဝိညာဉ်ချီကို ဘယ်မှာရှာရမလဲ။"

သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ဝိညာဉ်ချီဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။

အဘိုးကြီးသည် အဓိပ္ပာယ်ပါသောအပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဒီအကြံရှိနေမှတော့ နဂါးသွေးကြောရှိတဲ့နေရာတွေက ဝိညာဉ်ချီမွေးဖွားပေးတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ။"

"ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အပြင်လူတွေက မတွေ့ရှိရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က အားလုံးကိုစုပ်ယူထားလို့ပဲ။"

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင် မင်းက နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က မစုပ်ယူခင်မှာ ဒီဝိညာဉ်ချီတချို့ကို ကြားဖြတ်ယူဖို့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်ရင်ကော။"

"ဒီလိုဆိုရင် ဓာတ်ကူပစ္စည်းပြဿနာက ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

ဆရာ့စကားက လွယ်သလိုထင်ရပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်လွယ်နိုင်မှာလဲ။

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းရမယ့်ပြဿနာပဲ။" အဘိုးကြီးသည် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကို သဲလွန်စတစ်ခုပေးနိုင်တယ်။"

"နဂါးသွေးကြောတွေက မြေအောက်မှာမွေးဖွားလာတာ၊ ပြီးတော့ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က ဝိညာဉ်ချီကိုစုပ်ယူဖို့ဆိုရင် နဂါးသွေးကြောတွေရဲ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ရမယ်။"

"ဒီတော့ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်တည်ဆောက်တာက တော်တော်လေးအသေးစိတ်တယ်၊ အပေါ်ယံမှာမြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားကိုကြားသော် စဉ်းစားသွားသည်။ အဘိုးကြီး၏စကားများ၏ နောက်ကွယ်မှအဓိပ္ပာယ်မှာ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်တည်ဆောက်သည့်နေရာသည် ကျပန်းရွေးချယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှ ထိုစာလိပ်ဘုရင်များ နဂါးကာကွယ်ရေး ကျောက်တိုင်တည်ဆောက်စဉ်က လူအများအပြားသည် ကျင့်ယန်မြို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကျက်ကာ လမ်းများပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်နေကြသည်ကို ရုတ်တရက်အမှတ်ရသွားသည်။ မူလက သူသည် ထိုလူများသည် ကျင့်ယန်မြို့ကိုချဲ့ထွင်နေသည် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးတစ်ခုတည်ဆောက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များသည် နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်နှင့် ဆက်စပ်နေဖွယ်ရှိသည်။ သူတို့သည် နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်အား ဝိညာဉ်ချီကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာစုပ်ယူနိုင်ရန် နဂါးသွေးကြောများ၏လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးပြီး ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပသွားသည်။ သူသာ အတိတ်က ထိုစာလိပ်ဘုရင်များ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့်နေရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်လျှင် ဝိညာဉ်ချီကို အောင်မြင်စွာကြားဖြတ်ယူရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ပေမည်။ ထို့အပြင် နဂါးသွေးကြောများ၏လမ်းကြောင်းကိုသိရှိထားလျှင် သူသာ အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်ကို အောင်မြင်စွာတည်ဆောက်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် ချင်စံအိမ်သို့ ဝိညာဉ်ချီဆွဲဆောင်နိုင်မည့်အခွင့်အလမ်းကိုလည်း တိုးပွားစေမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်မှုအချို့ရှိနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆရာ၊ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက မဟာချန်ဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်အောက်မှာ အဓိကကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေမှာ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်တွေတည်ဆောက်ပြီး ဝိညာဉ်ချီကိုစုပ်ယူနေတာ။ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိရမယ်။"

"ကျွန်တော်သာ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်ကိုတည်ဆောက်ပြီး ဒီနေရာကဝိညာဉ်ချီကို ဆွဲဆောင်လိုက်ရင် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကလူတွေရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်မသွားဘူးလား။"

"မင်းက ဒုက္ခဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေသေးတာလား။ မင်းမှာ ဒီလိုအကြံမျိုးရှိရဲမှတော့ မင်းက ဘာကိုမှမကြောက်ဘူးလို့ ငါထင်ထားတာ။"

အဘိုးကြီးက ထူးဆန်းသောလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မေ့လိုက်ရင်ကော။"

ချင်ဖုန်းက အားနည်းစွာပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏မိန်းမ၏ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေချင်သော်လည်း သူ၏မိသားစု၏လုံခြုံရေးကို လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏အနိမ့်ဆုံးစည်းမျဉ်းဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"နဂါးသွေးကြောရှိတဲ့နေရာတွေက အားလုံးမတူကြဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ဝိညာဉ်ချီပမာဏကလည်း ကွဲပြားတယ်။"

"မင်းသာ ဒီနေရာကဝိညာဉ်ချီအားလုံးကို အပြီးတိုင်မဆွဲယူသရွေ့ ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်ချီဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် သူသည် အဘိုးကြီးကိုကြည့်ကာ လေးစားစွာပြောလိုက်သည်။

"သေချာတယ်၊ ကျွန်တော် ဆရာ့ဆီကနေ သင်ယူစရာတွေ အများကြီးရှိပါသေးတယ်။"

သူအရင်ကစွဲလမ်းခဲ့သော နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို မပြောနှင့်၊ အဘိုးကြီး၏ ကောက်ကျစ်သော သဘာဝတစ်ခုတည်းကပင် သူ့အတွက် တစ်သက်တာသင်ယူရန် လုံလောက်သည်။

ပန်းတစ်ရာတောင်ကြား၊ ငှက်သံများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော မွှေးကြိုင်သည့်ခြံဝင်းထဲတွင်။

"ဖေးလန်၊ ဘာလို့ အိမ်ကနေထပ်ပြေးလာပြန်တာလဲ။ ကျင့်ယန်မြို့ကကိစ္စက ရှင်းလင်းစွာပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဘာလို့ အဲ့ဒီကို ဆက်သွားနေရတာလဲ။"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ချန်မူသည် ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာလှဲလျောင်းရင်း တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့မျက်လုံးများသည် စနောက်သော အကြည့်တစ်ခုသယ်ဆောင်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ အနက်ရောင်ပဝါဖြင့် မျက်နှာဖုံးထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းမှာ ချင်ဖုန်း အချိန်အတော်ကြာမတွေ့ခဲ့သော သခင်မလေးချန်ပင်။

ဤစကားကိုကြားသော် ချန်ဖေးလန်သည် သူမ၏နုနယ်သောမျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်သည်။ အဒေါ် က ဒီလိုပြောမှတော့ သူအရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စဉ်းစားသင့်တယ်။ မိသားစုဝင်များကြားတွင် အဘိုးကြီးကို အခေါင်းကိုက်ဆုံးဖြစ်စေသူမှာ သူမဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ ဒီအဒေါ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှင်းလင်းစွာပင် မငယ်တော့သော်လည်း ခုထိလက်မထပ်သေးပေ။ သူတို့မိသားစုအတွက် မျိုးဆက်များရရှိရန် မလွယ်ကူပေ၊ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှစ်တွေကို ဒီလိုဖြုန်းတီးနိုင်မည်နည်း။

"ငါ့ကိစ္စတွေက မင်းစိုးရိမ်စရာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက မင်းချစ်တဲ့သူအကြောင်းကို ပိုစဉ်းစားသင့်တယ်။"

ချန်မူသည် ထိုင်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ပဝါမှပေါ်နေသောမျက်လုံးများသည် ပြုံးနေပုံရသည်။

"ရှင်ပြောတာကို ကျွန်မနားမလည်ဘူး။"

ချန်ဖေးလန်၏အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့မျက်လုံးများသည် ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသော်လည်း သူမသည် လျင်မြန်စွာထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့စိတ်နေစိတ်ထားက မင်းအမေနဲ့အတိအကျတူတူပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှင်းလင်းစွာသဘောကျနေပေမယ့် ပါးစပ်ကနေ ဝန်ခံဖို့ ခေါင်းမာစွာငြင်းဆန်နေတယ်။"

"မိသားစုက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်က အဲ့ဒီလူနဲ့ သဘောတူညီချက်ရပြီး မင်းကို ကျင့်ယန်မြို့ကိုသွားဖို့ စီစဉ်တုန်းက မင်းက အရမ်းမသွားချင်ခဲ့ဘူး။"

"အခု အရာရာပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ မင်း ရှင်းလင်းစွာထွက်ခွာလို့ရပေမယ့် မင်းက ပြန်သွားဖို့ပဲလုပ်နေတယ်။"

"မင်းရဲ့ချစ်သူကို လွမ်းတာကလွဲရင် တခြားဘာအကြောင်းရင်းရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။" ချန်မူက အချက်ကျကျထောက်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မထင်တယ် အဒေါ်က သာမန်နေ့တွေမှာ အရမ်းအိပ်လွန်းပြီး စိတ်တွေရှုပ်ထွေးနေတော့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းမရှိဘဲ ပြောနေတာဖြစ်မယ်။"

"ဆွေးနွေးစရာထူးထူးခြားခြားမရှိမှတော့ ကျွန်မခွင့်ပြုပါဦး။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချန်ဖေးလန်သည် ထွက်ခွာရန်ရည်ရွယ်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

"မင်းမသွားခင်မှာ ဒါကိုတစ်ချက်ကြည့်သွားပါဦး။"

ချန်မူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအမူအရာပြလိုက်ရာ ဗလာစာလိပ်တစ်ခုသည် စားပွဲပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ချန်ဖေးလန်၏အကြည့်သည် လိုက်ပါသွားပြီး သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် ဤမျှစွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသောကဗျာကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ၎င်းကို မိမိပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤအတွေးဖြစ်ပေါ်သည်နှင့် ချန်မူသည် ဗလာစာလိပ်ကို ပြန်ယူလိုက်သည်။

"တူမလေး၊ ငါမင်းဘာတွေစဉ်းစားနေလဲဆိုတာ မသိဘူးလို့ထင်နေလား။ ဒီကဗျာက ငါ့ဟာ။"

"ဟမ့်။"

အနက်ရောင်လေးထောင့်ပဝါအောက်မှ မှိန်ပြပြအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။