ဝိညာဉ်ချီကို ဖမ်းယူခြင်း

"အစ်ကိုကုန်း၊ အစ်ကိုဟွာ؟" ချင်ဖုန်းက စမ်းသပ်သဘောဖြင့် နှစ်ကြိမ်ခေါ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသားသည် နှာသံများဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသော်လည်း သူတို့၏အသွင်အပြင်အရ အရက်တုဖြင့် မူးယစ်နေပြီး သူတို့၏ဦးနှောက်များ ကောင်းစွာအလုပ်မလုပ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ချင်ဖုန်းသည် သဘာဝအတိုင်း လွတ်မြောက်သွားခွင့်မပေးပေ။

သူသည် တိတ်တဆိတ်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မေးပါရစေ၊ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်ကို တည်ထောင်တုန်းက ဘယ်မှာအလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတာလဲ။ ပြီးတော့ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားတာတစ်ခုခုရှိလား။"

ကုန်းလျန်နှင့် ဟွာယန်တို့သည် သူတို့၏ရှုပ်ထွေးနေသောအခြေအနေတွင် မေးခွန်းများ၏အဖြေများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပေးခဲ့ကြသည်။ ချင်ဖုန်းသည် မည်သည့်အသေးစိတ်ကိုမျှ မလွတ်သွားစေရန် အလွန်အာရုံစိုက်နေသည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့်တွင် နှစ်ဦးသားသည် သတိလစ်သွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြသည်။

"မရှင်းလင်းတဲ့အချက်တချို့ရှိနေသေးပေမယ့် နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်ရဲ့ အခြေခံလည်ပတ်မှုနိယာမကိုတော့ သိရှိသွားပြီ။"

ချင်ဖုန်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ စာလိပ်ဖြူတစ်လိပ်နှင့် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး နှစ်ဦးသား ပေးသောသတင်းအချက်အလက်များကိုအခြေခံကာ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင် တည်ဆောက်စဉ်က သူတို့အလုပ်လုပ်ခဲ့သောနေရာအားလုံးကို စတင်ရေးဆွဲလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ကျင့်ယန်မြို့လမ်းများ၏ နဂါးပုံစံနှင့်တူသောမြေပုံတစ်ခု စက္ကူပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဤအရာကို နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က ဝိညာဉ်ချီစုပ်ယူရန်အသုံးပြုသောလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ချီကို ကြားဖြတ်ယူနည်းဆိုင်ရာ အကြံတစ်ခုသည် ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"နေ့ခင်းဘက်မှာ လူအများကြီးရှိနေတော့ အဆင်မပြေမှုတွေရှိမှာ သေချာတယ်။ ညသန်းခေါင်အထိစောင့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားကြမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ချီက ရှားပါးတဲ့ပစ္စည်းဖြစ်လို့ ယင်ချီလိုမျိုး သီးခြားရတနာတွေသုံးပြီး စုဆောင်းလို့ရတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ ငါ ဝိညာဉ်ချီ လည်ပတ်တဲ့လမ်းကြောင်းကို သိရင်တောင်မှ အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်ကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏အရိပ်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်တယ်၊ အစ်မမော့က တစ်ခါက ဝိညာဉ်ချီကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် စုပ်ယူခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ဝိညာဉ်ချီကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုရှိရမယ်။ ပြန်သွားပြီးရင် ဒီကိစ္စကို သူနဲ့ဆွေးနွေးမယ်၊ သူ သေချာပေါက်သဘောတူမှာပဲ။ ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ပြုံးရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော လူနှစ်ဦးကိုကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းသည် စားပွဲထိုးကိုခေါ်ကာ သူတို့ကို လရောင်ခြည်ပြခန်း၏ ဧည့်သည်အခန်းတွင် နေရာချထားလိုက်သည်။

ညနေစောင်းရောက်သော် ကုန်းလျန်နှင့် ဟွာယန်တို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာနိုးထလာကြသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်မြင်ပြီး ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ခေါင်းများသည် အနည်းငယ်လေးလံပြီး ထိုးကိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

အခန်းထဲမှစားပွဲပေါ်တွင် ချင်ဖုန်းထံမှ သတင်းစကားပါသော စက္ကူဖြူတစ်ရွက်ရှိနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဟွာယန်၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

"ငါတို့ မူးသွားတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုမှားနေပြီ၊ သခင်လေးချင်ပေးတဲ့ဝိုင်မှာ ပြဿနာရှိတယ်။" ကုန်းလျန်က ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ငါတို့ကို မူးအောင်တိုက်ချင်ရမှာလဲ။"

"ဖြစ်နိုင်တာက..."

ဟွာယန်၏မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဖင် နာနေလား။"

"လုံးဝမနာပါဘူး။ မင်းကော။"

"ငါလည်း အဆင်ပြေတယ်။"

စကားဆက်သွားသည်နှင့် နှစ်ဦးသားသည် စိတ်သက်သာရာရသောအကြည့်ဖြင့် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

"သခင်လေးချင်က ငါတို့ရဲ့ ရူပဗေဒနဲ့ပတ်သက်တဲ့မေးခွန်းတွေကို ထပ်မဖြေချင်တော့လို့ ငါတို့ကိုမူးအောင်တိုက်လိုက်တာဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါက ငါစဉ်းစားလို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းပဲ။ ညနေစောင်းနေပြီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကို အမြန်ပြန်ကြရအောင်။ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီမှာပေးထားတဲ့တာဝန်တွေကို တခြားသူတွေယူသွားလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

နှစ်ဦးသားသည် ကျင့်ယန်မြို့မှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားကြပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ခေါက်ဒီကိုလာလျှင် သခင်လေးချင်၏အရက်ကို ဘယ်တော့မှထပ်မသောက်တော့ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်ကြသည်။

ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ပြီး ကျင့်ယန်မြို့လမ်းများပေါ်တွင် အိမ်အနည်းငယ်သာ မီးလင်းနေသေးသည်။ အမှောင်ထဲတွင် အရိပ်သုံးခုသည် တိတ်တဆိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ မဟုတ်ဘူး၊ တိတိကျကျပြောရလျှင် ခေါင်းဆောင်သာလျှင် သံသယဖြစ်ဖွယ်ပြုမူနေသည်။ လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကအရပ်ရှည်ပြီး တစ်ဦးကအရပ်ပုသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ရင်း အနီးကပ်လိုက်ပါနေသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် ကလေးဆန်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ငါတို့ ဒီလောက်ညဉ့်နက်မှ အပြင်ထွက်နေကြတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ အစ်ကိုကြီးက အနက်ရောင်အဝတ်အစားကို အထူးတလည်ပြောင်းဝတ်ထားတာလဲ။" ဤဝတ်စုံနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် အရင်ကဝတ်ခဲ့သော အဖြူအနက်ဝတ်စုံကို ပိုကြိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါတို့က လျှို့ဝှက်တဲ့အလုပ်တစ်ခုလုပ်နေတာ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီးမထင်မရှားဝတ်စားဖို့လိုတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သော်လည်း မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေပေ။ မူလက သူသည် ရှောင်ပိုင်ကို အတူခေါ်လာရန် စီစဉ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း အစ်မမော့နှင့် ကိစ္စကိုဆွေးနွေးပြီးနောက် သူမက ရှောင်ပိုင်သာလျှင် ဝိညာဉ်ချီကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ကုန်းလျန်နှင့် ဟွာယန်တို့ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များအရ ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ လမ်းငါးလမ်းခန့်အကွာရှိ တောင်ပိုင်းနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်က ဝိညာဉ်ချီစုပ်ယူသည့်လမ်းကြောင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုနှင့်ဆင်တူသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအနုပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် ဤနေရာကို ဝိညာဉ်ချီကြားဖြတ်ယူရန် အကောင်းဆုံးနေရာအဖြစ် လျင်မြန်စွာဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အရာဝတ္ထုအမျိုးမျိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ချီကြားဖြတ်ယူခြင်းဖွဲ့စည်းပုံကို တည်ဆောက်ရန် အဓိကပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ ခဏအကြာမှာပင် လမ်းလယ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ပြီးစီးသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ထူးခြားသောမျက်လုံးတန်ခိုးကို အသက်သွင်းပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီကို ဖွဲ့စည်းပုံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် မြေကြီးအောက်တွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ စီးဆင်းနေသော လက်ချောင်းကဲ့သို့ပါးလွှာသော ချီစွမ်းအင်အကန့်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ချီပင်။

"တွေ့ပြီ။"

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဖွဲ့စည်းပုံကိုခြယ်လှယ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ချီကို စီးကြောင်းနှစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်းခွဲထုတ်လိုက်သည်—

တစ်ခုမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ဆက်လက်စီးဆင်းသွားပြီး နောက်တစ်ခုမှာ မြေအောက်မှ တိုးထွက်လာသည်။

အစ်မမော့၏လှပသောမျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး သူမ၏အစွမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်ချီပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် အာရုံခံစားမိလိုက်သည်။ သူမ၏မောင်ငယ်လေး ချင်ဖုန်းက နဂါးကာကွယ်ရေးကျောက်တိုင်အောက်မှ ဝိညာဉ်ချီကို တကယ်ပဲလုယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ရှောင်ပိုင်၊ ခံစားမိလား။ အခုပဲ။"

ချင်ဖုန်းက အရေးတကြီးခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်။"

ရှောင်ပိုင်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေကာ သူမ၏ခေါင်းငယ်လေးပေါ်တွင် သားမွေးနားရွက်ငယ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ ၎င်းမှာ သူမ သားရဲငယ်ပုံစံဖြစ်စဉ်က သူမ၏အသွင်အပြင်နှင့် ထပ်တူပင်။ သူမသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ညင်သာစွာရှူသွင်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သောလေတစ်ခုတိုက်ခတ်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို မျက်လုံးဖွင့်ရန်ခက်ခဲစေသည်။

မြေအောက်မှထွက်လာသော ဝိညာဉ်ချီသည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်ပိုင်၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။ ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ဗိုက်ကိုပွတ်သပ်ပြီး ကျေနပ်စွာ လေချဉ်တက်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ချီ၏အရသာသည် ချိုမြိန်ပြီး သာမန်အစားအစာများထက် ပို၍ကျေနပ်စရာကောင်းသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကိုထပ်ဖွင့်လိုက်ရာ အရာရာသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှဖွဲ့စည်းပုံသည် လေဖြင့်လွင့်ပါသွားပြီး ဝိညာဉ်ချီသည် မြေအောက်သို့ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူသည် အံ့ဩတကြီးဖြင့် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။

"ငါဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်ချီက ဘယ်မှာလဲ။"

"သခင်မလေးရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ။"

အစ်မမော့သည် သူမ၏လည်ချောင်းကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားရင်းပြောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ ဤမျှများပြားသောဝိညာဉ်ချီကို မြင်ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

"အစ်မမော့၊ ရှောင်ပိုင်က ဝိညာဉ်ချီကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ သူ အကုန်စားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဤဝိညာဉ်ချီသည် သူ ဝိညာဉ်စုစည်းကွက်ကို တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသောအရာဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သခင်မလေး၊ ဝိညာဉ်ချီကို ထွေးထုတ်လိုက်ပါ။"

အစ်မမော့က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ရှောင်ပိုင်သည် မလိုလားသော်လည်း သူမ၏ပါးစပ်ကို ထပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်ထဲတွင် သူမမျိုချခဲ့သောဝိညာဉ်ချီသည် အမှန်တကယ်ပင် ထွေးထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး မြင်နိုင်သော လုံးဝန်းချောမွေ့သည့် ကျောက်စိမ်းပုလဲတစ်လုံးအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပုလဲအတွင်း၌ အလွန်အမင်းဖိသိပ်ထားသော ဝိညာဉ်ချီရှိနေသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီမှာ။"

ချင်ဖုန်းသည် ခုနက ရှောင်ပိုင်ထွေးထုတ်လိုက်သည့်မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး ခဏတာတုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း ကျောက်စိမ်းပုလဲကို ယူလိုက်သည်။ ထိတွေ့လိုက်သောအခါ သူထင်ထားသကဲ့သို့ စေးကပ်မနေဘဲ ချောမွေ့နူးညံ့နေသည်။

အစ်မမော့က ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးက အစ်မကြီးလိုပဲ ဝိညာဉ်ချီကိုယူပြီး ဝိညာဉ်ပုလဲအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။"

"အစ်မကြီးက အနောက်ပိုင်းနယ်မြေတွေမှာ မိစ္ဆာတစ်သောင်းရဲ့လေးစားမှုကိုရရှိရတဲ့အကြောင်းရင်းက နှစ်ခုရှိတယ်၊ ပထမတစ်ခုက သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကြောင့်၊ ဒုတိယတစ်ခုက ဒီဝိညာဉ်ပုလဲကြောင့်ပဲ။"

"ကြင်နာမှုနဲ့ အစွမ်းနှစ်မျိုးလုံးနဲ့ အုပ်စိုးတာလား။ စိတ်ဝင်စားစရာနည်းဗျူဟာပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ပိုင်ရဲ့အမေက သူထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာကောင်းပုံပဲ။ ဒါသာ အားကိုးစရာကြီးတစ်ခုဆိုရင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ပုလဲကိုကောက်ယူပြီး ခဏတာသေချာစစ်ဆေးကာ ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်ချီအများကြီး ဖိသိပ်ထားပေမယ့် ကျွန်တော်ခုနကထုတ်ယူခဲ့တာနဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင် သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်လို့ထင်တယ်။ ကျန်တာတွေက ဘယ်ရောက်သွားလဲ။"

ယခင်ပြင်းထန်သောလေတိုက်ခတ်စဉ်က သူသည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားခိုင်းခံရသောကြောင့် ဘာမှမမြင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်ပိုင်သည် လေချဉ်တက်ပြီး အားနည်းစွာပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မမသိဘူး။"

အစ်မမော့သည်လည်း လေချဉ်တက်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းလှည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဆီကို ပြန်ရောက်သွားတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ငါ မင်းတို့ကိုယုံတယ်၊ ငါ့ကိုယ်ငါပဲ မယုံတာ ။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။