ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာမျိုး ရှိနေတာလား။

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်။

ဧည့်သည်အခန်းတွင် ရှောင်ပိုင်သည် အစားအစာအပြည့်နှင့် စားပွဲကိုကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်ရှိနေသော ချင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အခုက အစာစားချိန်မဟုတ်သေးဘူးလေ။ ဘာလို့ ကျွန်မအတွက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီးယူလာပေးတာလဲ။"

ချင်စံအိမ်တွင် နေထိုင်သည့်အချိန်အတောအတွင်း ရှောင်ပိုင်၏ချစ်စဖွယ်အသွင်အပြင်ကြောင့် သူမသည် စံအိမ်တော်မှအစေခံမလေးများ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရရှိခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူ ကစားရန် လူများမကြာခဏရှိနေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူသားဘာသာစကားတွင် သူမ၏ကျွမ်းကျင်မှုသည် ပိုမိုတိုးတက်လာပြီး သာမန်လူသားကလေးများနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်တော့ပေ။ အစေခံမလေးများနှင့် ဆက်ဆံပြောဆိုသည့်ဖြစ်စဉ်တွင် သူမသည် လူသားတို့၏ အစာစားချိန်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိလာခဲ့သည်။

ဘေးမှ အန်တီမော့သည် သူမ၏လက်များကို ရင်ဘတ်တွင်ပိုက်ထားရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကောက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေပြီး သူတို့ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ပိုင်၊ အစ်ကိုကြီးအပေါ် ဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

ရှောင်ပိုင်သည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ တောက်ပစွာပြုံးလိုက်ပြီး ကြည်လင်သောကျားသွားနှစ်ချောင်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးက ရှောင်ပိုင်အပေါ် အရမ်းကောင်းပါတယ်။"

"ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီးက မင်းကို တစ်ခုခုအကူအညီတောင်းရင် သဘောတူမှာလား။" ချင်ဖုန်းက ညင်သာစွာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"အင်း။"

ရှောင်ပိုင်က လေးပင်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ပိုင်က တကယ်ပဲလိမ္မာတယ်။"

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်သည် အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားပြီး ရှောင်ပိုင်၏ခေါင်းငယ်လေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သူမသည် ချက်ချင်းပင် သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သောအမူအရာပြပြီး တခစ်ခစ်ရယ်သံပြုလုပ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဒါက ခက်ခဲတဲ့အလုပ်တစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ညအနည်းငယ်က မင်းစုစည်းခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပုလဲတွေကို မှတ်မိသေးလား။"

"ဝိညာဉ်ချီက ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရမ်းအကျိုးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အပြင်ကိုမကြာခဏထွက်ရပြီး ချင်စံအိမ်မှာ အမြဲတမ်းမနေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချင်စံအိမ်အပြင်ဘက်မှာ ငါစုပ်ယူဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ချီမရှိဘူး။"

"ငါစဉ်းစားနေတာက ရှောင်ပိုင်သာ ငါ့အတွက် ဝိညာဉ်ပုလဲတချို့ ထပ်စုစည်းပေးနိုင်ရင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ငါ့ဘေးမှာထားလိုက်ရင် ပိုတောင်ကောင်းဦးမှာ။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဘေးမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အလှမယ်ဘက်သို့ သတိဖြင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် ပြုံးနေသလိုလို မပြုံးသလိုလိုဖြစ်နေသည်။ သူ၏နှလုံးသား တုန်ခါသွားပြီး သူ၏အကြည့်ကို အလျင်အမြန်လွှဲလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ၏သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်ချီ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် စံအိမ်တော်မှ အခြားသိုင်းသမားများအပေါ်တွင်လောက် သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်ပုလဲ အနည်းငယ်ကို အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် ပြင်ဆင်ရန်သက်သက် တောင်းခံလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့ ရှားပါးသောအရာကို ပုလဲပုံစံဖြင့် သိမ်းဆည်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်း၏တန်ဖိုးသည် လုံးဝတိုင်းတာမရနိုင်ပေ။ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဝိညာဉ်ပုလဲများသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ ဤအရာသည် လူတို့၏နှလုံးသားကိုအနိုင်ယူရန် အသုံးပြုနိုင်ရုံသာမက အနာဂတ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပေမည်။ ချင်ဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်မှာ နားလည်နိုင်သောကိစ္စဖြစ်သည်။

ဤစကားကိုကြားသော် ရှောင်ပိုင်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏အမူအရာကိုအတုခိုးကာ သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ သူမသည် အခန်းထဲမှထွက်ပြီး ခြံဝင်းသို့လာခဲ့သည်။ သူမပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ဝိညာဉ်ချီကို သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ စုပ်ယူတော့မည်အပြုတွင် တစ်စုံတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ပုလဲဘယ်နှလုံးလိုချင်လဲ။"

သဘာဝအတိုင်း "များများရလေ ပိုကောင်းလေ" ဟုယုံကြည်သော ချင်ဖုန်းသည် ကျေနပ်သောအမူအရာပြလိုက်သည်။ သူသည် လက်တစ်ချောင်းထောင်လိုက်ပြီး ပုလဲတစ်ရာဟု အရေအတွက်ကို ကိုးကားတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အန်တီမော့က စကားစလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ပုလဲတွေက လုံလောက်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းနိမ့်နေသေးတော့ ဘေးမှာအများကြီးရှိနေရင် အထောက်အကူမဖြစ်ဘူး။ သခင်မလေး၊ သူ့အတွက် ပုလဲသုံးလုံးဆို လုံလောက်ပါပြီ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာထားသည် ဤစကားကိုကြားသော် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အလှမယ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလို့လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မရှိပါဘူး။"

ချင်ဖုန်းက အားနည်းစွာပြန်ဖြေသည်။ ဘာမှမရှိတာထက် ပုလဲသုံးလုံးက ပိုကောင်းတယ်၊ ဒီနှစ်ယောက်က ချင်စံအိမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာနေထိုင်ဖွယ်ရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပုလဲသုံးလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားသည်။ ချင်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို သူ၏လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုအမှတ်ရသွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အလှမယ်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"အစ်မမော့၊ အရင်က ကျွန်တော့်ကိုပေးခဲ့တဲ့ အသက်ကယ်အစစ်အမှန်ပုံရိပ်က ကျွန်တော့်အသက်ကိုကယ်တင်ဖို့ အသုံးပြုပြီးသွားပြီ။ အစ်မဆီမှာ ကျန်သေးလားမသိဘူး။"

အစ်မမော့သည် သူ၏စကားကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ငါ့မောင်ငယ်လေး၊ မင်းက အစ်မရဲ့ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေကို ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေတာလား။"

"အစ်မမော့၊ ကျွန်တော်တို့ လေးလေးနက်နက်စကားပြောလို့ရမလား။" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာထားသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

အစ်မမော့သည် ရယ်မောသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။ သူမသည် သူ့ကိုနောက်ထပ်မစနောက်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ငါမင်းကိုပေးချင်ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အသက်ကယ်အစစ်အမှန်ပုံရိပ်က အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဖြစ်စဉ်ကို ကျော်လွှားတဲ့အခါမှပဲ မွေးဖွားလာတာ။ ငါ့မှာ အဲ့ဒီတစ်စပဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်မဆီမှာ တခြားအရာတွေတော့ ရှိသေးတယ်။ မင်းလိုချင်လား။" "ဘာအရာတွေလဲ။" ချင်ဖုန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အလှမယ်သည် ချက်ချင်းအဖြေမပေးပေ။ ယင်းအစား သူမသည် ချင်ဖုန်းထံချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ကိုဖိကပ်ကာ သစ်ခွကဲ့သို့မွှေးသောထွက်သက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မက နဂါးအဖြစ် အောင်မြင်စွာအသွင်မပြောင်းသေးပေမယ့် တံတွေးရဲ့အာနိသင်က ဒဏ်ရာတွေကိုကုသရာမှာ နဂါးတံတွေးနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။ မောင်လေးသာ စိတ်မရှိရင် အစ်မ မင်းအတွက် ပုလင်းတစ်လုံးဖြည့်ပေးရမလား။"

ချင်ဖုန်းသည် အနေရခက်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ဒါက နည်းနည်းမသင့်တော်ဘူးမဟုတ်လား။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့လက်ထည့်ကာ လက်စွပ်ထဲမှ ဝိုင်အိုးအလွတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူရန်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် အစ်မမော့သည် အဝေးသို့ရွှေ့သွားပြီး သူမ၏ပါးကိုပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ၊ ဒါကမသင့်တော်ဘူး။မောင်ငယ်လေးက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ခင်ပွန်းဖြစ်နေပြီ။ အစ်မရဲ့တံတွေးကို ဘေးမှာထားတာက ထူးဆန်းနေလိမ့်မယ်။ မေ့လိုက်ပါတော့၊ ငါဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်ပါ။ ငါနောက်ပိုင်းမှာ သိပ်မလှုပ်ရှားချင်တော့ဘူး။ မင်းမိန်းမက မနာလိုဖြစ်ပြီး ငါ့နောက်ကိုလိုက်လာရင် ငါမခံနိုင်ဘူး။"

မလှုပ်ရှားချင်တာက ဆောင်းရာသီရောက်လာလို့ပဲ။ မြွေတွေက ဆောင်းခိုအိပ်တတ်လို့လား။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာထားသည် မပြောင်းလဲဘဲရှိနေသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ နောင်တရသလို မခံစားရဘဲမနေနိုင်။ မသိမသာပင် သူသည် သူ၏လက်ကို သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကပြောလိုက်သည်။

"အစ်မမော့က အထင်လွဲနေတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မိန်းမက အသိပညာကြွယ်ဝတယ်၊ နူးညံ့တယ်၊ ပြီးတော့ စာနာတတ်တယ်။ သူက ခင်ဗျားပြောသလို ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

အင်း၊

သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် သူ၏မိန်းမသည် ပြီးပြည့်စုံသည်။

"အဲ့လိုလား။" အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပြုံးလိုက်ပြီး ချင်စံအိမ်၏ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဆောင်တွင် လန်နင်ရွှမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ ဒီဝိညာဉ်ချီက တကယ်ပဲထူးခြားတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဒီဝိညာဉ်ချီကိုစုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံရတာ အတွင်းအားစုဆောင်းမှုက အရင်ကနဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့နှုန်းနဲ့ တိုးတက်နေတယ်။"

"ကျွန်မခံစားမိတာက ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ နတ်သိုင်းပဉ္စမအဆင့်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။" သူမ၏စကားဆုံးသည်နှင့် တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။

လန်နင်ရွှမ်သည် အဖြူရောင်အဝတ်အစားနှင့် လှပသောအရိပ်ကိုကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ သခင်မလေး؟"

"ဟင်။"

လျိုကျန့်လီသည် သူမ၏အတွေးများမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"သခင်မလေး၊ ဘာလို့မျက်နှာက ဒီလောက်နီနေရတာလဲ။ နေမကောင်းလို့များလား။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

လျိုကျန့်လီ၏နားများသည် ပန်းရောင်အရိပ်အယောင်သန်းသွားပြီး သူမ ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ သူမတွေးလိုက်သည်

'ဒါဆို သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ငါကဒီလိုကိုး။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒီနေ့တော့ အဲ့ဒီမြွေမိစ္ဆာနဲ့ ရင်မဆိုင်တော့ဘူး။'

တစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ် အစ်မမော့၊ နဂါးအဖြစ်အသွင်ပြောင်းတာနဲ့ မူလနဂါးမျိုးနွယ်ကြားမှာ ဘာကွာခြားချက်ရှိလဲ။"

"ကွာခြားချက်လား။" အစ်မမော့သည် ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့လိုသတ္တဝါတွေအတွက် နဂါးအဖြစ်အသွင်ပြောင်းတယ်ဆိုတာက တကယ်တော့ သွေးမျိုးရိုးအသွင်ပြောင်းတဲ့ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ။"

"မိစ္ဆာသားရဲတွေအတွက် အမြင့်တစ်ခုကိုရောက်ရှိဖို့ဆိုရင် မွေးရာပါအရည်အချင်းနဲ့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့အရင်းအမြစ်နှစ်မျိုးလုံးလိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ခုထက်ပိုအရေးကြီးတာက သွေးမျိုးရိုးပဲ။"

"ငါသာ နဂါးအဖြစ်အသွင်မပြောင်းရင် နှစ်တစ်ထောင်အသက်ရှင်ပြီးရင်တောင်မှ လက်ရှိအဆင့်မှာပဲ နေနိုင်မှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ နဂါးအဖြစ်အသွင်ပြောင်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါက ပိုမြင့်တဲ့နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းဖို့ကြိုးစားနိုင်တယ်။"

ခဏရပ်ပြီးနောက် အစ်မမော့က ထပ်ပြောသည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာသားရဲအများစုအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့ရဲ့သွေးမျိုးရိုးက အလွန်အားကြီးလို့ပဲ။"

"နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့မျိုးဆက်တွေမွေးဖွားလာဖို့က အလွန်ခက်ခဲတယ်၊ အတိအကျပြောရရင် ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က မွေးကတည်းက ဒုတိယအဆင့်ဘေးဒုက္ခစက်ဝန်းကို ရောက်နိုင်ကြတယ်။ တူညီတဲ့နယ်ပယ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားတစ်ခုတည်းကိုအားကိုးပြီး သူတို့က များစွာသောမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်။"

ဤစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်။

"ကျွန်တော် နဂါးမျိုးနွယ်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ကို စာအုပ်တွေထဲမှာပဲ မြင်ဖူးတယ်၊ တကယ့်နဂါးမျိုးနွယ်က ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာကို မသိဘူး။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးသည် ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

မောင်ငယ်လေးက မြင်ချင်ရင် အစ်မ နဂါးအဖြစ်အသွင်ပြောင်းတဲ့အထိစောင့်၊ ပြီးရင် တစ်ခါတည်းနဲ့ အားရပါးရကြည့်လို့ရတယ်။"

သူက ဒီလိုကြင်နာမှုကို ဘယ်လိုလက်ခံနိုင်မှာလဲ။ ချင်ဖုန်းသည် အစ်မမော့၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မြင်ကွင်းသည် အလွန်လှပလွန်းသည်ဟု မခံစားရဘဲမနေနိုင်။