လှံတန်ခိုးရှင် ရောက်ရှိလာခြင်း
Vol. 22 Ch. 317
လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ချန်ကွေးသည် ကြီးမားသော ပျံဝဲနေသည့် ခေါင်းတလားထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
ကွင်းဆက်ကိုးခုပါခေါင်းတလားပေါ်မှ တံဆိပ်သည် နောက်ဆုံးကွင်းဆက်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အချိန်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းကို တံဆိပ်ဖွင့်ရန် နောက်ဆုံးအချိန်လည်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကိုဖွင့်ကာ လေထဲမှ ထူထဲသောကွင်းဆက်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
ကွဲအက်သံနှင့်အတူ နောက်ဆုံးကွင်းဆက်သည် ကျိုးကြေသွားပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ခေါင်းတလား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ကျန်ရှိနေသော သွေးနီရောင်ပုံစံများသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဘုန်း!
ဘုန်း! ဘုန်း!
အားပြင်းသော တဘောင်တီးသံ။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခေါင်းတလားအဖုံးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပဲ့သွားသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ခေါင်းတလားသည် နောက်ဆုံးအထောက်အကန်ကို ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း လေထဲတွင် ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်သည်။
လူနှင့်တူသော်လည်း လက်သည်းရှည်များပါသော လက်တစ်ဖက်သည် ခေါင်းတလား၏ တစ်ဖက်တွင် ဖိထားသည်။
ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်သည်၊ မီးခိုးရောင်-အဖြူရောင်ဆံပင်ရှည်များ၊ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာနှင့် မျက်ဖြူမရှိသော မည်းနက်သောမျက်လုံးများ။
သူ၏အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သန်မာသောကြွက်သားများကို ဖော်ပြနေသည်။
သူသည် သေလွန်သူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏အသားနှင့်သွေးသည် ခြောက်သွေ့မသွားဘဲ သူအသက်ရှင်စဉ်ကကဲ့သို့ ပြည့်ဖြိုးနေသည်။
သူ၏ပေါ်နေသောရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အသက်ဝင်လှသော ကျားခေါင်းပုံစံတစ်ခုသည် အလွန်ထင်ရှားနေသည်။
သူသည် ဓားပြတပ်၏ခေါင်းဆောင် ယန်မာန်ဖြစ်ပြီး သူ၏သက်ရှိဘဝတွင် တတိယအဆင့် နတ်သိုင်းပညာ၏ သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ချန်ကွေး၏လေသံတွင် အံ့ဩမှုအချို့ပါဝင်နေသည်၊ "ငါ့သခင်က နည်းနည်းတော့မိုက်မဲပေမယ့် ကွင်းဆက်ကိုးခုပါခေါင်းတလားရဲ့တံဆိပ်က သေခြင်းစွမ်းအင်နဲ့ အလောင်းတွေကိုမွေးမြူတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ မင်းကို မင်းရဲ့အားကောင်းတဲ့ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်ရစေခဲ့တယ်။ အခု မင်းက ချီကိုမသုံးနိုင်တော့ပေမယ့် သေလွန်သူအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတာက မင်းရဲ့မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နှိုးဆွပေးပြီး မင်းရဲ့စွမ်းအားကို အရင်ကထက် ပိုတိုးတက်စေသင့်တယ်။"
ယန်မာန်က ခေါင်းလှည့်ကာ ချန်ကွေးကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏မည်းနက်သောမျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်သောစွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ဖွားနေသည်။
"ငါက ငါ့ရဲ့အရင်ကတိအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ အခု မင်းအလှည့်ပဲ" ချန်ကွေးက သူ၏လက်ဖဝါးကိုဆန့်တန်းကာ နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီအကြေးခွံကို ငါ့ကိုပေး။"
သူစကားဆုံးသည်နှင့် ယန်မာန်သည် ခေါင်းတလားမှပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ပုံရိပ်သည် ချက်ချင်းပင် ချန်ကွေး၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူ၏ကြီးမားသောလက်ဖဝါးသည် တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်သို့ဖိချလိုက်ရာ ချန်ကွေးသည် ကြိုးပြတ်သွားသောစွန်တစ်ကောင်လို နောက်ပြန်လွင့်သွားပြီး ကျောက်နံရံကို ပြင်းထန်စွာတိုက်မိသွားသည်။
အေးစက်သောအသံတစ်ခုသည် ယန်မာန်၏ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အမိန့်မပေးနိုင်ဘူး။ ငါမင်းကို ချက်ချင်းမသတ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းကို အသုံးဝင်တယ်လို့ ငါထင်လို့ပဲ။"
သူ၏လက်ထဲမှအားသည် ဆက်လက်တိုးပွားလာပြီး တစ္ဆေမျက်နှာပါသောဦးခေါင်းခွံသည် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနေသည်။
သူအနည်းငယ်ပိုအားစိုက်လိုက်သည်နှင့် ချန်ကွေး၏ခေါင်းသည် ဖရဲသီးတစ်လုံးလို ကြေမွသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လွတ်နေသင့်သောနေရာတစ်ခုတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျောက်နံရံမှထွက်ပေါ်လာသည်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ချန်ကွေးဖြစ်နေသည်။
သူ၏လက်ဖဝါးအောက်တွင်ကိုင်ထားသောလူကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ပုပ်သိုးနေသောအသားတစ်စိုင်တစ်ခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ရုပ်သေးအလောင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ အစားထိုးနည်းစနစ်၊ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့လှည့်ကွက်လေးတစ်ခုပဲ။"
"ဒါက လှည့်ကွက်လေးတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် အလုပ်ဖြစ်တယ်။" ချန်ကွေးက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲမှအကြေးခွံများကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
သူသည် ယန်မာန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှအကြေးခွံများကို လုယူရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခုနက သူ့ကိုယ်သူ တမင်တကာတိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏စာရိတ္တအရ သူတို့သည် သဘောတူညီချက်အတိုင်း ဤပစ္စည်းကို ဘယ်တော့မှလက်လွှဲပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယန်မာန်သည် သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ကို သိရှိသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်သေခြင်းစွမ်းအင်ချီသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထိုးလိုက်ရာ စုစည်းထားသောသေခြင်းစွမ်းအင်ချီဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောတိုက်ခိုက်မှုသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤတိုက်ကွက်သည် အလွန်အားပြင်းသောကြောင့် လိုဏ်ဂူ၏မာကျောသောကျောက်နံရံသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှို့လျန်မြို့တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။
ဖုန်မှုန့်များငြိမ်သက်သွားသောအခါ ယန်မာန်သည် ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ပုံရိပ်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
အာကာသထဲတွင် ချန်ကွေး၏အသံထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ငါပြောပြီးပြီ၊ ဒီအကြေးခွံက မင်းအတွက်အသုံးမဝင်ဘူး။ မသွားခင် မင်းကို နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခုပြောပြခဲ့မယ်... နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးတစ်ပါး ဒီကို အလျင်အမြန်လာနေပြီ။"
စကားသံဆုံးသည်နှင့် ချန်ကွေး၏ရှိနေခြင်းအရိပ်အယောင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရှိတော့ပေ။
"နတ်စစ်သူကြီးတွေ ဟုတ်လား။" ယန်မာန်က ထိုစကားကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူသည် သေခြင်းစွမ်းအင်ချီ ပိုမိုလိုအပ်နေသည်။
အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ရာ သူသည် ရှို့လျန်မြို့ရှိ အသက်ရှင်သန်မှုအင်အားအပြင်းဆုံးနေရာကို ချက်ချင်းရှာတွေ့သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ညအမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလိုပြုပြင်လိုက်ရင် နာကျင်မှုကို အများကြီးသက်သာစေနိုင်တယ်" ချင်ဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ဒဏ်ရာရနေသောမိစ္ဆာသတ်သမားသည် ကုသမှုခံယူပြီးနောက် နာကျင်မှုများစွာလျော့နည်းသွားပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြသည်။
"ရပါတယ်။"
ဘုန်း!
ဤအချိန်တွင် အားပြင်းသောတုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာပြီး တည်းခိုခန်းတစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" တည်းခိုခန်းထဲမှလူများသည် စိတ်မအေးဖြစ်ကာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် တံခါးများနှင့်ပြတင်းပေါက်အားလုံးကို တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ဖယောင်းတိုင်အနည်းငယ်သာထွန်းထားသဖြင့် မှိန်ဖျော့သောဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးထားသည်။ သူတို့ အပြင်ဘက်တွင်ဘာဖြစ်နေသည်ကို ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။
တံခါးဝတွင် အစောင့်ကျနေသော ချန်းဖေးလန်သည် ရုတ်တရက်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပြင်းထန်စွာခုန်လာသည်။
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဖိအားတစ်ခု နီးကပ်လာနေသည်ကို ခံစားမိနိုင်ပြီး တစ်ခုခုဖြစ်တော့မည်။
ဘုန်း!
မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု သူတို့၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ တည်းခိုခန်းသည် မသိနိုင်သောအင်အားတစ်ခုကြောင့် ကြေမွသွားပြီး အပျက်အစီးများနှင့် အ瓦အစများ လွင့်စင်ကာ အတွင်းမှလူများကို ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်စေသည်။
ဤသည်ကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းသည် မနှောင့်နှေးရဲပေ။ သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို စုစည်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံမှန်သည် ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာသည်။
စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်မှန်သည် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ်ဆောင်ရွက်ကာ တည်းခိုခန်းထဲမှလူများကိုကာကွယ်ပေးပြီး ပျက်စီးမှုအများစုကို လွှဲဖယ်ပေးလိုက်သည်။
ဆူပူမှု တဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်သွားသောအခါ ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
တည်းခိုခန်းသည် ပျက်စီးသွားပြီး လုံးဝပေါ်ထွက်နေသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲတွင်ရပ်နေပြီး သူတို့ကို အပေါ်စီးမှကြည့်နေသည်။
ဖြူဖျော့သောမျက်နှာ၊ မည်းနက်သောမျက်လုံးများနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်။
ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ကျားခေါင်းပုံစံကိုမြင်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူ၏အထောက်အထား... ယန်မာန်အကြောင်းကို ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
"မင်း ဘယ်သူလဲ။" တည်းခိုခန်းကိုစောင့်ရှောက်နေသော မိစ္ဆာသတ်သမားက ကြောက်ရွံ့သော်လည်း မေးခွန်းကို အတင်းအကျပ်မေးထုတ်လိုက်သည်။
"သတိထား။" ချင်ဖုန်းက သတိပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သေးငယ်သောမိုးစက်များသည် လူတိုင်း၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။
လူများသည် မိုးစက်များကို အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာထိတွေ့လိုက်ကြသည်။ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်တွင် သူတို့သည် သူတို့၏လက်ဖဝါးများကိုကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏မျက်လုံးများမြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းကမေးခွန်းမေးခဲ့သော မိစ္ဆာသတ်သမားကိုကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘယ်မှာမှမရှိတော့ပေ။
သူတို့သည် ယန်မာန်၏ပါးစပ်ထောင့်မှ တောက်ပသောအနီရောင်အမှတ်အသားတစ်ခုကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
အချို့လူများသည် အလွန်ကြောက်လန့်သဖြင့် သတိလစ်သွားကြပြီး အချို့လူများမှာမူ ညကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော စိတ်ဖောက်ပြန်သည့်အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အရမ်းဆူညံတာပဲ။" အေးစက်သောအသံတစ်ခုပြောလိုက်ရာ ထိတ်လန့်နေသောနိုင်ငံသားများကို ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။
သွေးနီရောင်မိုးသာ တည်းခိုခန်းကို ဆက်လက်ရွာသွန်းနေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကိုတွေ့မြင်ပြီးနောက် မည်သူမျှ နောက်တစ်ကြိမ်အသံမပြုဝံ့တော့ပေ။ သူတို့ အစွန်းရောက်ကြောက်လန့်နေလျှင်ပင် သူတို့သည် သူတို့၏ပါးစပ်များကိုအုပ်ကာ သူတို့၏အတွင်းစိတ်ကြောက်ရွံ့မှုကို အသည်းအသန်ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။
"စာပေသူတော်စင် တာအိုကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား။" ယန်မာန်က ချင်ဖုန်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းသည်လည်း တစ်ဖက်လူကို လေးနက်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပြိုင်ဘက်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားသည် အတိတ်ကကျင့်ယန်မြို့ကို ကျူးကျော်ခဲ့သောအုပ်စုထက် မနိမ့်ကျပေ။
ချန်းဖေးလန်သည် ချင်ဖုန်းကိုကာကွယ်ရန် လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အပြည့်အဝသတိရှိနေသည်။
ယန်မာန်က စိတ်ဝင်စားစွာတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းဆီကအနံ့က နည်းနည်းတော့ရင်းနှီးတယ်၊ သာမန်လူတွေနဲ့မတူဘူး။ မင်းရဲ့အငွေ့အသက်ကိုကာကွယ်ပေးတဲ့ရတနာလား။ ငါ ဒီလိုအနံ့မျိုးကို အရင်ကရဖူးတယ်၊ အဲ့ဒါက ကိုးလွှာကောင်းကင်အထက်မှာ ပျံဝဲပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရှုနေတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့သတ္တဝါတစ်ပါးဆီကပဲ။ မင်းက နဂါးတစ်ကောင်ပဲ။"
ချန်းဖေးလန်၏ ကောင်းကင်ပြာရောင်မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက သူမကို အံ့ဩတကြီးကြည့်လိုက်သည်။
စကားမဆုံးမီ ညကောင်းကင်ယံ၏အစွန်းတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိသောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေကိုခွင်း၍ထိုးဖောက်လာသည်။
ချန်ကွေးဖုံးအုပ်ထားသောနယ်ပယ်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှန်တစ်ချပ်လို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာကွဲသွားသည်။
သို့သော် အနီရောင်အလင်းတန်း၏အရှိန်သည် မနှေးကွေးသွားဘဲ ညကိုခွင်း၍ဖြတ်သွားပြီး အမှန်တကယ်ပင် ယန်မာန်၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အနီးကပ်လိုက်ပါလာသည်။
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသည်။
ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများသည် လာသူကိုမြင်သောအခါ ပြူးကျယ်သွားသည်၊ သူသည် လှံတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သည်။