← Chapters

စိတ်၏မျက်လုံး

Vol. 22 Ch. 319

စိတ်၏မျက်လုံး

Vol. 22 Ch. 319

ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် တည်းခိုခန်းထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သာမန်ပြည်သူများသည် ရှို့လျန်မြို့တစ်ဝက်ကို လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တံခါးနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

အလယ်တွင် စစ်သားများနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နှင်းသူများသည် သူတို့အတွက် လမ်းရှင်းပေးခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား အချို့လူများသည် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသော အလောင်းမိစ္ဆာများကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

မြို့ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံရသော အလောင်းမိစ္ဆာများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် မြို့ထဲတွင် လူများ ပို၍ပို၍ သေဆုံးနေကြသည်။

မြင့်မားသောကောင်းကင်အထက်၊ အဖြူရောင်နယ်ပယ်ထဲတွင် စီးမာခုံးနှင့် ယန်မာန်တို့ကြား တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်မှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ပွဲ၏အရှိန်အဟုန်သည် လှံတန်ခိုးရှင်ဘက်တွင် မရှိဘဲ ယန်မာန်က လုံးဝထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။

စီးမာခုံး၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သူ၏အစိမ်းရောင်အဝတ်အစားအောက်မှ သန်မာသောကြွက်သားများကို ဖော်ပြနေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ကောင်းကင်တိမ်လွှာခွင်းလှံကို ကိုင်ကာ လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယန်မာန်သည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဒဏ်ရာကင်းမဲ့နေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏စွမ်းအားတွင် သိသာသောကွာခြားချက်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ချန်ကွေး၏သခင်က အလောင်းကိုတံဆိပ်ခတ်ရန် ကွင်းဆက်ကိုးခုပါခေါင်းတလားကို တည်ဆောက်စဉ်က ရှို့လျန်မြို့တွင် သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကို စုစည်းရန် အစီအရင်တစ်ခုကိုလည်း စီစဉ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သေခြင်းနှင့် နာကျည်းမှုကို စုပ်ယူသောသတ္တဝါများအနေဖြင့် အလောင်းမိစ္ဆာများအတွက် သေခြင်းစွမ်းအင်ချီသည် သူတို့၏အသက်စွမ်းအားဖြစ်သည်။

သေခြင်းစွမ်းအင်ချီ အဆက်မပြတ်ထောက်ပံ့နေသရွေ့ ယန်မာန်သည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှမဆို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်သည်။

ဤအဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် လှံတန်ခိုးရှင် စီးမာခုံးသည် မိမိကိုယ်ကို အားနည်းသောအနေအထားတွင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော လှံတန်ခိုးရှင်ကိုကြည့်ရင်း ယန်မာန်က လှောင်ပြောင်သည်၊ "ဒီတော့ တာ့ချန်ရဲ့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးက ဒီအဆင့်လောက်ပဲ စွမ်းအားရှိတာလား။ ဒီလောက်ခရီးဝေးကြီးလာပြီး သေရတာ၊ မင်းက သမိုင်းမှာ တကယ်ပဲ ပထမဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တတိယအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့သွေးနဲ့ချီက အမှန်တကယ်ပဲ ကြွယ်ဝတယ်။ မင်းက အရသာရှိမှာ သေချာတယ်။"

ထိုသို့သောလှုံ့ဆော်မှုများနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လှံတန်ခိုးရှင်သည် နားမထောင်ဘဲ ကောင်းကင်အမြင့်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေပြီး ချီစွမ်းအင်များထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်။

မြို့တံခါးသို့ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပေါ်ထွက်လာသောအလောင်းမိစ္ဆာအရေအတွက် တိုးပွားလာပြီး တိုးတက်မှုကို ပိုမိုစိန်ခေါ်မှုဖြစ်စေသည်။

အုပ်စုတစ်စုလုံး ရှေ့ဆက်ရန်ရုန်းကန်နေရသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ အလောင်းမိစ္ဆာများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

အုပ်စုကိုကာကွယ်ပေးနေသော မိစ္ဆာသတ်သမားများနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာများကို အသည်းအသန်သတ်ဖြတ်နေသောစစ်သားများသည် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ရှို့လျန်မြို့ရှိ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီသည် မလျော့ပါးဘဲဆက်လက်တည်ရှိနေသရွေ့ ဤမပြုပြင်နိုင်သောသတ္တဝါများသည် မသေနိုင်ဘဲရှိနေလိမ့်မည်။

သို့သော် သာမန်သတ္တဝါများ၏စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။

နောက်ထပ်အဖြူရောင်မိုးကြိုးတစ်စင်း ကျရောက်လာပြီး ရှေ့မှအလောင်းမိစ္ဆာအများအပြားကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်း၏လက်ရှိစွမ်းအားနှင့် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှခေါင်းစည်းက သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေသော်လည်း သူသည် သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ချန်းဖေးလန်သည် အလောင်းမိစ္ဆာများ၏ခေါင်းများကို ရိတ်သိမ်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ဦးတည်းဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ရှေ့တန်းအားလုံးကို မဖုံးလွှမ်းနိုင်ပေ။

အဆက်မပြတ်ငိုကြွေးသံများနှင့်အတူ အုပ်စု၏ကာကွယ်ရေးလိုင်းသည် ပို၍ပို၍ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် အလောင်းမိစ္ဆာများ၏နောက်ကွယ်မှ ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-

"သခင်လေးချင်၊ ကျွန်တော် စစ်ကူတွေပြန်ခေါ်လာခဲ့ပြီ။"

၎င်းမှာ အာမုဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် မြို့တံခါးဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားသောအနက်ရောင်ခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သောအလောင်းမိစ္ဆာများကို ဝါးမျိုသွားသည်။

ထိုသို့သောအံ့ဩဖွယ်နည်းလမ်းများကို တစ္ဆေတစ်ရာလမ်းစဉ်၏ ထူးခြားသောကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှသာလျှင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းသည် လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်းစဉ်းစားမိသည်၊ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှ ဌာနမှူး ကျိုးခိုင်။

"မင်းတို့အားလုံး မြို့ထဲဝင်၊ အလောင်းမိစ္ဆာတွေကိုသတ်ပြီး မြို့ထဲကလူတွေကို ဘေးကင်းရာကို ပို့ဆောင်ပေးကြ။" ကျိုးခိုင်က သူ၏စွမ်းအင်ကိုစုစည်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်။" စစ်သားများနှင့် မိစ္ဆာသတ်သမားများ တညီတညွတ်တည်း ပဲ့တင်ထပ်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးခိုင်၏ကြားဝင်မှုဖြင့် မြို့တံခါးသို့သွားရာလမ်းကိုပိတ်ဆို့နေသော အလောင်းမိစ္ဆာများကို လျင်မြန်စွာရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။

နံ့သာနှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အတွင်းမှာပင် တည်းခိုခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးလာသော နိုင်ငံသားများသည် မြို့တံခါးကို အောင်မြင်စွာလွတ်မြောက်သွားကြသည်။

"သခင်လေးချင်၊ ဒါလေး ခင်ဗျားအတွက် ပြန်ပေးပါတယ်။"

အာမုက ချင်ဖုန်းဘေးသို့လာကာ ဓားတာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ပေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက် တစ်ဖက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။ ဌာနမှူးကျိုးခိုင်သည် ရုပ်သေးနည်းစနစ်များကိုအသုံးပြုကာ စည်းကမ်းမဲ့သောအလောင်းမိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းရင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ရှို့လျန်မြို့ကအခြေအနေ အခုဘယ်လိုရှိလဲ။" ကျိုးခိုင်က မေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် မြို့၏လက်ရှိအခြေအနေ၊ အလောင်းမိစ္ဆာများ၏မူလအစနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များအပါအဝင် ချက်ချင်းပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရိ၏မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကိုကြားရသောအခါ ကျိုးခိုင်၏တွန့်နေသောမျက်နှာပေါ်တွင် အမှောင်တိမ်တိုက်တစ်ခု လှုပ်ရှားနေဟန်တူသည်။

"တာ့ချန်ကအခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ခက်ခဲနေတာက လုံးဝအမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလို့မရတဲ့ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ကပ်ပါးကောင်တွေကြောင့်ပဲ။"

သူပြောနေစဉ် ကျိုးခိုင်သည် ကောင်းကင်မှချဉ်းကပ်လာသောနယ်ပယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းမှဖိအားသည် အလွန်ဖိနှိပ်သောကြောင့် လူကိုအသက်ရှူရခက်ခဲစေသည်။

"ငါနဲ့တိုက်ခိုက်နေရင်း အာရုံပျံ့လွင့်ရဲတယ်၊ မင်းက သေချင်နေတာပဲ။" ယန်မာန်၏အေးစက်သောအော်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင်သေခြင်းအငွေ့အသက်တစ်ခုသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်ထံသို့ မိုးကြိုးကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။" ရိုးရှင်းသောစကားတစ်ခွန်းသည် စီးမာခုံး၏ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခင်က သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ပြီး ရှို့လျန်မြို့ကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူသည် ယန်မာန်နှင့်ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံစဉ် အမြဲတမ်းထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ယခု ကျိုးခိုင် ရှို့လျန်မြို့သို့ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်ပို၍လေးနက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

စီးမာခုံးသည် သူ၏တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသောမျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏သူငယ်အိမ်များသည် မီးခိုးရောင်-အဖြူရောင်ကိုပြသပြီးနောက် အနက်ရောင်တောက်ပမှုတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

သေခြင်းစွမ်းအင်ချီ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏နဖူးနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာကွာတော့သည်၊ ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောအကွာအဝေး။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်လိုက်ရုံဖြင့် သေခြင်းအငွေ့အသက်သည် သူ့ကိုဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင်မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းသည် ယန်မာန်ကို မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်- "သိုင်းပညာကဆိုတယ်၊ လှံမကျင့်ခင် မျက်လုံးကိုကျင့်၊ ဓားမကျင့်ခင် နှလုံးကိုကျင့်။"

"မင်း မျက်လုံးတွေပိတ်ထားပြီး မျက်မမြင်ဖြစ်နေတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ မင်းက တမင်တကာမျက်လုံးတွေပိတ်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်သောင်းဘုံရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ စိတ်ရဲ့မျက်လုံးကို ကျင့်ကြံနေတာကိုး၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားကိုသုံးပြီး လောကကြီးကို ခံစားနေတာပဲ။"

လှံတန်ခိုးရှင် စီးမာခုံးသည် ဤစကားများကိုကြားသောအခါ သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းလင်းစွာဘာမှမလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ထိုမျက်လုံးများမှာ ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိသော ဖိနှိပ်မှုအာရုံကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ညကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသောမျက်လုံးအရိပ်တစ်စုံ ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤသည်ကိုတွေ့မြင်ပြီး အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုကြီးမားသောသူငယ်အိမ်များသည် သာမန်လောကကိုအပေါ်စီးမှကြည့်နေသော နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ပင် မည်သူ့ကိုမဆို ခုခံလိုစိတ်မရှိစေနိုင်ပေ။

"အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ တကယ်ဘာကြီးလဲ။" အာမုက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"တတိယအဆင့် နတ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းတစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ရတာ တကယ်ပဲခက်ခဲတယ်။ အဲ့ဒါက လှံတန်ခိုးရှင်ကို သူ့စိတ်ရဲ့မျက်လုံးကိုဖွင့်ပြီး အလေးအနက်ထားဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်။" ကျိုးခိုင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ရဲ့မျက်လုံး ဟုတ်လား။" ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာကြည့်လိုက်သည်။

"သိုင်းသမားတွေက မကြာခဏပြောကြတယ်၊ လှံကျင့်ရာမှာ အရင်ဆုံးမျက်လုံးကိုကျင့်၊ ဓားကျင့်ရာမှာ အရင်ဆုံးနှလုံးကိုကျင့်၊ ဓားမကျင့်ရာမှာ အရင်ဆုံးအရှိန်အဟုန်ကိုကျင့်။"

"ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ဘုံငါးခုရှိတယ်။ အများအားဖြင့်သိမြင်ကြတဲ့ အမြင့်ဆုံးဘုံက ပဉ္စမဘုံ၊ နတ်ဘုရားတစ်သောင်းဘုံပဲ။ ဒီဘုံကိုရောက်ရှိတဲ့သူတွေက အရာအားလုံးကို လက်နက်အဖြစ်ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီပဉ္စမဘုံအတွင်းမှာ ကွဲပြားမှုတွေရှိတယ်။ လှံလမ်းစဉ်ရဲ့အမြင့်ဆုံးဘုံက စိတ်ရဲ့မျက်လုံးကိုကျင့်ကြံဖို့ပဲ။"

"အရာအားလုံးကို စိတ်နဲ့လေ့လာကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် မျက်နှာပြင်ကိုထိုးဖောက်မြင်နိုင်ပြီး အနိုင်မခံရနိုင်ဘူး။"

"အရာအားလုံးရဲ့အားနည်းချက်မှန်သမျှက စိတ်ရဲ့မျက်လုံးရဲ့ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ခက်ခဲတယ်။"

ဤအချိန်တွင် ကျိုးခိုင်က သက်ပြင်းချသည်၊ "သူက တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို စတင်ချင်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့အဘိုးကြီးအရိုးတွေအတွက်တော့ ခက်ခဲတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှယင်ချီသည် နှစ်ထပ်သူငယ်အိမ်များ၏ ထူးဆန်းသောစွမ်းရည်များ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တဟုန်ထိုးစီးဆင်းစပြုသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျိုးခိုင်က သူ၏လက်များကိုဖြန့်လိုက်ရာ ယင်ချီသည် သူ၏ခြေအောက်မှ အရိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မကြာမီပင် ကြီးမားသောအနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး ကြီးမားသော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ္ဆေတစ်ရာ စတုတ္ထဆင့်၊ ဝိညာဉ်များကိုထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ပညာ။ ဤမျောက်ဝံကြီးမှာ ဌာနမှူးကျိုးက ယခင်ကျင့်ယန်မြို့တွင်ခေါ်ယူခဲ့သော ယင်ဝိညာဉ် ကျူးယန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်တွေကို အကောင်းဆုံးတားဆီးပေးမယ်။" ကျိုးခိုင်က လေထဲသို့အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်နယ်ပယ်ထဲတွင် လှံတန်ခိုးရှင် စီးမာခုံးသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်မာန်သည် ဤစကားများနောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မခွဲခြားနိုင်ဘဲနေမည်နည်း။ တစ်ဖက်လူသည် ယခင်က အလေးအနက်ထား၍ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် တိုက်ခိုက်မည်အပြုတွင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းသည် သူ၏နဖူးကိုထိတွေ့လိုက်သည်။

လှံအားသည် လက်ချောင်းထိပ်များမှထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်မာန်၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားသည်။ ထိုအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

မကြာမီပင် ယန်မာန်၏အားကောင်းသောခန္ဓာကိုယ်သည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာကွဲသွားသည်။

All Chapters