အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးသောအရာ

လမ်းတွင် ချင်ဖုန်းသည် ချန်းဖေးလန်နှင့် အာမုကို ဤခရီးစဉ်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

"သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကို သီးသန့်ခွဲထုတ်တဲ့အစီအရင် ဟုတ်လား။ သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျားက ဒီအရာတွေကိုလည်း နားလည်တာလား။" အာမုက အံ့ဩခြင်းနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ အစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လျှင် ရှို့လျန်မြို့ရှိ အလောင်းမိစ္ဆာများကို လုံးဝအမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤနည်းဖြင့် ရှို့လျန်မြို့သည် ဤအလောင်းမိစ္ဆာများကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"မင်းက အစီအရင်တစ်ခုတည်ဆောက်ချင်မှတော့ ဘာလို့ မြို့အပြင်ဘက်ကို ထွက်လာရတာလဲ။" ချန်းဖေးလန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်သည်။

"ရှို့လျန်မြို့မှာ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုစုစည်းတဲ့အစီအရင်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား၊ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအလောင်းမိစ္ဆာတွေက အဆက်မပြတ်ထောက်ပံ့နေတဲ့သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုသုံးပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တာ။"

"အစီအရင်ရဲ့အများစုက အခြေခံအားဖြင့် မြို့အပြင်ဘက်မှာရှိတယ်။ သေခြင်းစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအစီအရင်ကို သေခြင်းစွမ်းအင်သီးသန့်ခွဲထုတ်ခြင်းအစီအရင်အဖြစ်ပြောင်းလဲဖို့ လေးမျက်နှာထိုက်ကွမ်းပုံအရ သူ့ရဲ့နေရာတွေကို ငါ ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့လိုတယ်။"

သုံးဦးသားသည် ရှို့လျန်မြို့မှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာလာပြီး မြို့မှထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသော လူအုပ်တစ်အုပ်ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်၊ ထိုအထဲတွင် တည်းခိုခန်းမှ အစောပိုင်းအဖြစ်အပျက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစွာ ပါဝင်သည်။

သူတို့၏ပတ်လည်တွင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများသည် အမြင့်ဆုံးသတိဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစောင့်ရှောက်နေကြသည်။

အချိန်မဖြုန်းဘဲ ချင်ဖုန်းသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ရောက်ရှိလာပြီး မြေပြင်မှသစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကိုကောက်ယူကာ သဲမြေပေါ်တွင် ပုံကြမ်းဆွဲစပြုတော့သည်။

အစီအရင်ကို အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း ပြောင်းပြန်လှန်ရန် သူတစ်ဦးတည်းကိုအားကိုးရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် ယန်စွမ်းအင်အစီအရင်ပစ္စည်းများကို ဝေးလံသောနေရာအများအပြားတွင် ထားရှိရန်တာဝန်ကို အခြားသူများအား လွှဲအပ်ရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

နံ့သာတစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အတွင်းမှာပင် အစီအရင်သည် ပြီးစီးသွားသည်။ ချင်ဖုန်းသည် မြို့အပြင်ဘက်မှလူများကိုကာကွယ်ပေးနေသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဆယ်ဦးကျော်ကို စုစည်းကာ အစီအရင်ပစ္စည်းများထားရှိရန်တာဝန်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

များစွာတွေဝေမနေဘဲ ဤမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများသည် လျင်မြန်စွာသဘောတူလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက လေးနက်စွာပြောသည်၊

"ဒီခရီးစဉ်က အန္တရာယ်ရှိမှာ သေချာတယ်။ ဒီနေရာတွေက မြို့အပြင်ဘက်မှာရှိပေမယ့် သေခြင်းစွမ်းအင်ချီ လည်ပတ်နေတဲ့နေရာတွေဖြစ်ပြီး အလောင်းမိစ္ဆာတွေပေါ်လာမှာက မလွှဲမရှောင်သာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ အထူးသတိထားရမယ်။"

မိစ္ဆာသတ်သမားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်၊

"သမားတော်ချင်၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကယ်ဆယ်ဖို့မလာခင် အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အခြားမိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများသည်လည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် အဆိုးဆုံးအစီအစဉ်ဟုခေါ်တွင်သောအရာမှာ အတိအလင်းမပြောဘဲနှင့်ပင် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဤလူများသည် စွမ်းအားနိမ့်ပြီး အဆင့်အတန်းမထင်ရှားသော်လည်း မိစ္ဆာများ၏ အန္တရာယ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တွေဝေခြင်းမပြခဲ့ကြပေ။

တာ့ချန်မင်းဆက်သည် မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများ၏ကျူးကျော်မှုအောက်တွင် ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဤလူများ၏ တိတ်ဆိတ်သောပံ့ပိုးမှုများကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် တာဝန်များကို လျင်မြန်စွာခွဲဝေပေးလိုက်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူအုပ်စုသည် ထွက်ခွာရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် တစ်လျှောက်လုံးတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အာမုသည် မြေပြင်ပေါ်မှအစီအရင်ကို အချိန်အတော်ကြာစေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သခင်လေးချင်၊ သူတို့အတွက် အဲ့ဒီနေရာတွေမှာ အစီအရင်ပစ္စည်းတွေထားဖို့က နည်းနည်းတော့ခက်ခဲနိုင်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင် မသိလောက်ဘူး၊ ရှို့လျန်မြို့က သုံးဖက်သုံးတန် တောင်တန်းတွေနဲ့ဝန်းရံထားတယ်။ တောင်ပေါ်လမ်းတွေက မတ်စောက်ပြီး နေရာအများအပြားကို ချောက်ကမ်းပါးတွေက ပိတ်ဆို့ထားတယ်။"

"မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ မရင်းနှီးတဲ့သူတွေအတွက် တစ်ညလုံးရှာရင်တောင် သဲလွန်စတစ်ခုရှာတွေ့နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ပစ္စည်းကိရိယာတွေတည်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် တောင်ပေါ်ကို မကြာခဏသွားလေ့ရှိတဲ့ဒေသခံတွေက လမ်းညွှန်ပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။" အာမုက ရှင်းပြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်- "ဒီအချိန်မှာ ငါတို့ ဒီလိုလူတွေကို ဘယ်မှာရှာလို့ရမှာလဲ။"

အာမုက ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

သူသည် သာမန်ပြည်သူများခိုလှုံနေသောနေရာသို့ပြေးသွားပြီး မကြာမီပင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးကို ပြန်ခေါ်လာကာ "သခင်လေးချင်၊ ဒါက ဦးလေးဝူပါ။ သူက တောင်ပေါ်ကို ဆေးပင်တွေစုဆောင်းဖို့ မကြာခဏသွားလေ့ရှိတယ်၊ သူ ခင်ဗျားတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ပါတယ်။" ဟု မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"သာမန်လူ ဟုတ်လား။"

ချင်ဖုန်းသည် ခဏတွေဝေပြီးနောက် အမှန်တရားနှင့် ပါဝင်သောအန္တရာယ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် သူ၏ခေါင်းကိုမော့ကာ "ကျွန်တော် ဒီလူတွေကို ခင်ဗျားပြောတဲ့နေရာတွေကို ခေါ်သွားပေးရုံပဲလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီတစ္ဆေသရဲအရာတွေကို ထပ်တွေ့ရဦးမှာလား။" ထိုလူက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ချင်ဖုန်းက ဖုံးကွယ်ရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ချင်ဖုန်းကို ခဏစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဘာမှမပြောဘဲ ဒုက္ခသည်များအုပ်စုထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လှည့်သွားသည်။

"ဦးလေးဝူ" အာမုက နောက်ထပ်တစ်ခုခုပြောမည်အပြုတွင် ချင်ဖုန်း၏ဆန့်တန်းထားသောလက်က တားဆီးလိုက်သည်။

သေခြင်းမှ သီသီလေးလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် မည်သူက မိမိကိုယ်ကို အန္တရာယ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ်ထည့်လိုမည်နည်း။

ဤရလဒ်သည် ချင်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်များအတွင်း၌ပင်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လူများသည် သေခြင်းကိုကြောက်ကြပြီး မည်သူမျှခြွင်းချက်မရှိပေ။

ကောင်းကင်အထက်တွင် ဌာနမှူးကျိုးသည် တိုက်ပွဲသို့ပါဝင်လိုက်ရာ လှံတန်ခိုးရှင် စီးမာခုံးအတွက် ဖိအားအနည်းငယ်သာ သက်သာစေခဲ့သည်။

မြို့ထဲမှသေခြင်းစွမ်းအင်ချီသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်နှင့်အမျှ ယန်မာန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဆက်လက်မြင့်တက်လာပြီး အခြေအနေမှာ ပို၍ပို၍အရေးကြီးလာသည်။

ရှို့လျန်မြို့သည် မီးတောက်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး ငိုကြွေးသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံများ ဘယ်တော့မှမရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ဤအရာအားလုံးသည် ချင်ဖုန်းကို အလွန်ပင်စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။

သူ၏ဘေးမှ ချန်းဖေးလန်သည် လက်ကိုဆန့်တန်းကာ တစ်စုံတစ်ခုပြောချင်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆူညံသံအချို့ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ပါးစပ်များ အနည်းငယ်ဟသွားကာ အနည်းငယ်မယုံနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

ထွက်ခွာသွားခဲ့သော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူနှင့်အတူ လူငယ်နှင့်လူလတ်ပိုင်းအရွယ်များစွာ ပါလာသည်။

"ခင်ဗျားတို့" ချင်ဖုန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုခန့်မှန်းမိဟန်တူသည်။

"တောင်တွေထဲမှာ သွားစရာနေရာတွေက အရမ်းများတယ်၊ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း နေရာအများအပြားမှာမရှိနိုင်ဘူး။"

"ဒါတွေအားလုံးက တောင်ပေါ်လမ်းတွေနဲ့ရင်းနှီးတဲ့လူတွေပဲ၊ သူတို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေကို ကူညီပြီးလမ်းညွှန်ပေးနိုင်တယ်။"

ဦးလေးဝူဟုခေါ်သောထိုလူက ပြောလိုက်သည်။

မူလက သူသည် သေခြင်းကိုကြောက်သောကြောင့် ထွက်ခွာသွားခြင်းမဟုတ်ပေ။

ထိုအစား သူသည် လမ်းညွှန်ရန်လူများပိုမိုခေါ်ဆောင်လာရန် ထွက်ခွာသွားခြင်းဖြစ်သည်။

"သူက ခင်ဗျားတို့ကို ဒီခရီးစဉ်ရဲ့အန္တရာယ်တွေအကြောင်း ပြောပြခဲ့လား။" ချင်ဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ်အတည်ပြုလိုက်သည်။

ရိုးသားဟန်တူသောလူတစ်ဦးက သူ၏ခေါင်းကိုကုတ်ကာ "ဦးလေးဝူက ကျွန်တော်တို့ကို အကုန်ပြောပြပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီတစ္ဆေသရဲအရာကို ထပ်တွေ့ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးသိပါတယ်။"

"ကျွန်တော့်အမေ အရင်က တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာပိတ်မိနေခဲ့ပြီး သခင်လေးရဲ့အကူအညီသာမရှိခဲ့ရင် အခုအချိန်မှာ သူ သေဆုံးနေလောက်ပြီ။ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ဒီကိုလာတာပါ။"

နောက်တစ်ဦးက ဆက်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်မိန်းမက အလောင်းအဆိပ်သင့်ပြီး အရာရှိတွေက သီးသန့်ခွဲထားခဲ့တယ်။ သခင်လေးသာ ကယ်တင်ခဲ့တာမဟုတ်ရင် သူ ဘယ်တော့မှပြန်လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"

"ကျွန်တော့်ဒုတိယဦးလေးလည်းပဲ။"

"ကျွန်တော့်သားကို သခင်လေးချင်က ကယ်တင်ခဲ့တာပါ။"

လူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ပြောကြသည်။

ဤလူများသည် ချင်ဖုန်း၏ကြင်နာမှုကိုရရှိခဲ့သော သာမန်ပြည်သူများဖြစ်နေသည်။

ဦးလေးဝူက သူတို့၏စကားများကိုဖြတ်ကာ "ငါတို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေကို ဦးတည်ရာကို အောင်မြင်စွာခေါ်ဆောင်သွားသရွေ့တော့ မြို့ထဲကအဲ့ဒီလူမဆန်တဲ့အရာတွေကို ရှင်းလင်းနိုင်ပြီး ငါတို့မိသားစုတွေ ပုံမှန်ဘဝကိုပြန်ရောက်နိုင်မှာပဲ။ မဟုတ်ဘူးလား။"

ဤစကားများနှင့်အတူ လူတိုင်းသည် သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်မျက်လုံးများကို ချင်ဖုန်းထံသို့လှည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ "ငါတို့ သေချာပေါက်လုပ်နိုင်ပါတယ်။" ဟု ခိုင်မာစွာပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါတို့မှာပြဿနာမရှိဘူး။" ဦးလေးဝူက တည့်တိုးပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤခရီးစဉ်မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း နောက်တစ်ကြိမ် အလေးပေးပြောရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း စကားလုံးများ သူ၏လည်ချောင်းတွင်တစ်ဆို့နေသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် ဤသာမန်ပြည်သူများ၏ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်ကိုနှင့် သူတို့၏အင်္ကျီလက်အောက်တွင်ဖုံးကွယ်ထားသော တင်းကျပ်စွာဆုပ်ထားသောလက်များကို မြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် ဤတစ်ကြိမ်လမ်းညွှန်ခြင်းသည် အသက်နှင့်သေခြင်းကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ကြာမြင့်စွာကတည်းကသိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လာရန်ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

လောကကြီးတွင် သေခြင်းကိုမကြောက်သူ ဘယ်သူရှိသနည်း။

အချို့အရာများသည် အသက်ထက်ပင် ပို၍အရေးကြီးခြင်းသာဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကျင့်ယန်မြို့မှ အကြီးအကဲ လီယန်ကိုစဉ်းစားမိပြီးနောက် သူ၏ရှေ့မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများနှင့် သာမန်ပြည်သူများအုပ်စုကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် မူလက အကြီးအကဲလီကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းများသည် လောကတွင်ရှားပါးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု သူသည် သူ အလွန်မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ထိုသို့သောလူများသည် အရေအတွက်မနည်းပေ။

သို့သော် သူတို့အများစုမှာ အမည်မသိပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး အသက်ထက်ပိုအရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနေကြသည်။