မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့ပါနှင့်

ချင်ဖုန်းက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်ကွေးက နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်၊

"ဒီခရီးစဉ်မှာ အံ့ဩစရာတွေ ဒီလောက်များများရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ မင်းအတွင်းထဲက နဂါးပုလဲကို ငါသန့်စင်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ရုပ်သေးနည်းစနစ်က မကြုံစဖူးအမြင့်ကို ရောက်ရှိသွားနိုင်တယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ချန်ကွေးသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကိုမြှောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံအောက်တွင် သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းမှ အသားနှင့်သွေးသည် တရွရွလှုပ်ရှားနေသည်။

ထာဝရနတ်ကွန်း၏ အပျက်အစီးများ တုန်ခါသွားပြီး မြေကြီးသည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ လှုပ်ရှားစပြုတော့သည်။

ချန်းဖေးလန်၏ ဖြူနုသောနားရွက်များ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိသကဲ့သို့ သူမသည် ချင်ဖုန်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့ရပ်နေသောမြေပြင်သည် နက်ရှိုင်းသောချောက်ကမ်းပါး၏ပါးစပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မတူညီသည့်အလောင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပုံရသော အလွန်ထူထဲသောလက်မောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်၏ သွေးခွက်ကဲ့သို့သော လက်ကြီးသည် ချန်းဖေးလန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာဖမ်းဆုပ်လာသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် သူမသည် လှပစွာ ကောင်းကင်သို့ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ဧရာမလက်မောင်းသည် အဆုံးမရှိသောမြင်ကွင်းဖြင့် ပေတစ်ရာအမြင့်သို့ ဆန့်တန်းကာ အနီးကပ်လိုက်ပါသွားသည်။

ချန်ကွေးသည် သူ၏နည်းလမ်းများကိုအသုံးပြုနေစဉ် "ရှို့လျန်မြို့က သေခြင်းစွမ်းအင်ချီစီးဆင်းမှု ပိတ်ဆို့နေတယ်။ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုသီးသန့်ခွဲထုတ်ဖို့ အဲ့ဒီကောင်လေး အစီအရင်တစ်ခုစီစဉ်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကိုသတ်လိုက်၊ အစီအရင်က သူ့အလိုလိုပျက်သွားလိမ့်မယ်။ ယန်မာန်က သေခြင်းယဇ်ပူဇော်ခြင်းရဲ့ မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နှိုးထပြီးပြီ။"

"သေခြင်းစွမ်းအင်ချီ အဆက်မပြတ်ထောက်ပံ့နေသရွေ့တော့ ပြိုင်ဘက်က နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါး ဒါမှမဟုတ် ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးဖြစ်နေရင်တောင် သူက အရှုံးမရှိဘဲရပ်တည်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးတာနဲ့ ဒီမှာဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ တခြားဘယ်သူမှသိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါဆိုလိုတာကို မင်းနားလည်လား။"

ဝမ်ရိက အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါက နဂါးပုလဲနောက်ကို လိုက်ရဦးမယ်။ အဲ့ဒီကောင်လေးကို မင်းကိုထားခဲ့မယ်" ချန်ကွေးက ပြောပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူသည် ထိုကြီးမားသောလက်မောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားဟန်တူပြီး သူ၏အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် အံ့ဩဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ရုပ်သေးနည်းစနစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

ထာဝရနတ်ကွန်း၏ အပျက်အစီးများတွင် ချင်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ရိတို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့၏စိတ်ထဲမှအတွေးများသည် ထူးဆန်းစွာတိုက်ဆိုင်နေသည်... သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သတ်ချင်နေကြသည်။

ဝမ်ရိသည် တည်ငြိမ်နေသည်၊ သူ့မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သောနည်းလမ်းများနှင့် ယနေ့ည၏ကြွယ်ဝသောသေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုအသုံးချ၍ သူသည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားဘုံသို့ အောင်မြင်စွာဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် သတ္တမအဆင့် စာပေသူတော်စင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် အားစိုက်စရာမလိုလောက်အောင်ပင်။

သူသည် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့်ခံစားချက်ကို နှစ်သက်သည်။

သူသည် ရန်သူများ၏သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ဒေါသနှင့်စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို တွေ့မြင်ရသည်ကိုလည်း နှစ်သက်သည်။

သူသည် ချင်ဖုန်းကိုသတ်ရန် အလျင်မလိုဘဲ ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် မီးတောက်များနှင့် ငိုကြွေးသံများရှိနေသည်။

"ဒီညပြီးရင် တာ့ချန်မှာ ရှို့လျန်မြို့ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါစိုးရိမ်မိတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ "ခင်ဗျားလုပ်ခဲ့တာတွေကြောင့် ရှို့လျန်မြို့က ဒီလိုဖြစ်သွားရတယ်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့လူတွေ သေဆုံးဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်။ ခင်ဗျား အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားမိဖူးလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရိက လှောင်ပြောင်ရယ်မောသည်၊

"လူတွေက အဆင့်သုံးဆင့်၊ ခြောက်ဆင့်၊ ကိုးဆင့်အဖြစ် မွေးဖွားလာကြတယ်၊ ကိုးဆင့်က ဧကရာဇ်အတွက်၊ ခြောက်ဆင့်က မြင့်မြတ်သူအတွက်၊ သုံးဆင့်က နိမ့်ကျသူအတွက်ပဲ။"

"အကြီးအကျယ်ကြံစည်တဲ့သူတွေက ဒီသာမန်ပြည်သူတွေရဲ့အသက်နဲ့သေခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ။"

"ငါက မင်းကို ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ မင်းသာ အစကတည်းက သခင်ရဲ့အောက်မှာရှိခဲ့ရင် မင်းက အဆင့်မြင့်ကံကြမ္မာကြယ်တစ်လုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်ပြီး တောက်ပတဲ့အနာဂတ်နဲ့ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါမင်းကို အထင်ကြီးလွန်းไปတယ်ထင်တယ်။ မင်းရဲ့ရှုမြင်ပုံက အဲ့ဒီသာမန်ပြည်သူတွေနဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူး။ မင်းသာ ကံကြမ္မာကြယ်တစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အနိမ့်ဆုံးအမျိုးအစားတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"တော်ပြီ၊ မင်းနဲ့စကားပြောနေတာက စကားအပိုတွေပဲ။ မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေရဲ့ တစ်ခုတည်းသောအားသာချက်က မင်းတို့အရိုးတွေက နည်းနည်းပိုမာကျောတာပဲ။ မင်းကို တိတ်တဆိတ် အကြောင်းကြားခဲ့တဲ့အရာရှိနဲ့ အာမုတို့က အတူတူပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အရိုးတွေ ဘယ်လောက်ပဲမာကျောနေပါစေ၊ ကြိတ်ချေလို့ရတုန်းပဲ။ အဲ့ဒီအရာရှိလိုပဲ၊ သူ့အဘိုးကြီးကို ငါသတ်တော့မယ့်အချိန်မှာ သူ့ရဲ့စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး တောင်းပန်နေတဲ့အကြည့်က ငါ့စိတ်ထဲမှာ အခုထိ ထင်ထင်ရှားရှားရှိနေတုန်းပဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ဒေါသသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက်တုန်ရီစေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ငါသေဆုံးခြင်းမတိုင်ခင် မျှော်လင့်ထားတဲ့မျက်နှာအမူအရာပဲ။"

ဝမ်ရိက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေကဲ့သို့လျင်မြန်စွာ သူ၏မူလနေရာမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏လက်ထဲမှအရာဝတ္ထုကို သတိကြီးစွာကြည့်နေသည်။

၎င်းမှာ ဓားတာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ဟုရေးထိုးထားသော ရွှေနက်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သိုင်းသမားများသည် အန္တရာယ်ကို အထူးသဖြင့် ထက်မြက်စွာအာရုံခံနိုင်သည်။ သူသည် ထိုအမှတ်တံဆိပ်မှ သေခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။

"မင်းလက်ထဲမှာ ဘာရှိနေတာလဲ။" ဝမ်ရိက သတိကြီးစွာမေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အမှတ်တံဆိပ်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားဧကရာဇ်က ထိုထဲတွင်ထားခဲ့သော ဓားစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ကြည်လင်သောစီးဆင်းနေသည့်ဓားသံသည် ချက်ချင်းပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တာ့ချန်တွင် ဓားဧကရာဇ် ပိုင်ယန်သည် သူ၏ဓားသိုင်းပညာကို အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်အောင် ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်ဟု ကျယ်ပြန့်စွာအသိအမှတ်ပြုထားကြသည်။ ဤဓားစွမ်းအင်သည် သာမန်မဟုတ်ပေ။

စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် အဖြူရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းနှင့် ဝမ်ရိတို့ကြားအကွာအဝေးကို မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝမ်ရိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝဝါးမျိုသွားသည်။ သူ အော်ဟစ်ရန်အချိန်ပင်မရလိုက်ပေ။

ဝမ်ရိသေဆုံးသွားသော်လည်း ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူသတ်ခဲ့သောထိုလူများသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်နယ်ပယ်တွင် လှံတန်ခိုးရှင်နှင့် သခင်ကြီးကျိုးတို့ ရုန်းကန်နေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် သခင်မလေးချန်း၏ပုံရိပ်သည် ချန်ကွေးပတ်လည်တွင် ငွေဖြူရောင်ဥက္ကာခဲကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ငွေဖြူရောင်အလင်းတန်းကြားတွင် တောက်ပသောအနီရောင်များ အခါအားလျော်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်ကို မသဲမကွဲမြင်နိုင်သည်။

ရှို့လျန်မြို့သည် ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင်ရှိနေသည်။ အလောင်းမိစ္ဆာပြဿနာကိုဖြေရှင်းလိုလျှင် ယန်မာန်ကိုသတ်ရမည်၊ ယန်မာန်ကိုသတ်ခြင်း၏သော့ချက်မှာ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် လိုဏ်ဂူထဲသို့ရောက်ရှိလာပြီး မီးတောက်ကျောက်ကိုချထားကာ ၎င်းကို အစီအရင်၏အဓိကနေရာအဖြစ်အသုံးပြု၍ သေခြင်းစွမ်းအင်ချီစုစည်းမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် အရာအားလုံးအသင့်ဖြစ်ပြီး သူအစီအရင်ကိုအသက်သွင်းသောအခါ မီးတောက်ကျောက်သည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသာထုတ်လွှတ်ပြီး ကြေမွသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မီးတောက်ကျောက်၏ပြင်းအားဖြင့် ရှို့လျန်မြို့တစ်ခုလုံးကိုဖုံးအုပ်ထားသော အစီအရင်ကြီးကို ၎င်း၏အဓိကနေရာအဖြစ်အသက်သွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူသည် အစီအရင်၏အဓိကနေရာအဖြစ်ဆောင်ရွက်နိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဘယ်မှာရှာနိုင်မည်နည်း။

ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

သူ၏ဆရာက တစ်ခါက စာပေသူတော်စင်ဘုံ၏တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံသို့ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့၏ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်း နည်းလမ်းများ၏တိကျမှုသည် သူတို့၏အရည်အချင်းနှင့် သူတို့၏ကံကြမ္မာကြယ်များ၏ စွမ်းအားပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ သူတို့သည် မသဲမကွဲသောအနာဂတ်အရိပ်အချို့ကို အမြဲတမ်းမြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံ... စာပေသူတော်စင်ဘုံရှိ တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသောစွမ်းရည်ဖြစ်သည်၊ ကံကောင်းခြင်းကိုရှာဖွေပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားခြင်း။

အကယ်၍ သူသည် ဤအချိန်တွင် စာပေသူတော်စင်၏ဆဋ္ဌမဘုံသို့ ခြေလှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် အစီအရင်ကိုအသက်သွင်းပြီး ရှို့လျန်မြို့ကိုကယ်တင်ရန် မှိန်ဖျော့သောအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်လောက်သည်။

သို့သော် ပြဿနာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုလာသည်၊ လက်ရှိတွင် သူသည် အရည်အသွေးမြင့်ကံကြမ္မာကြယ်များကို လေ့လာမတွေ့ရှိရသေးပေ။

အကယ်၍ သူသည် ဤအချိန်တွင် ဆဋ္ဌမဘုံသို့ခြေလှမ်းခဲ့လျှင် သူဆွဲဆောင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောကြယ်များမှာ အသာမန်ဆုံးအဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များသာဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း သူ၏စာပေသူတော်စင်အဖြစ်အနာဂတ်လမ်းကြောင်းသည် သာမန်ဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ယံတွင် အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များ သိပ်သည်းစွာဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဤသာမန်ကံကြမ္မာကြယ်များသည် တာ့ချန်မင်းဆက်ရှိ သာမန်ပြည်သူများနှင့် မတူညီဘူးလား။

သူသည် ဝမ်ရိ အစောပိုင်းကပြောခဲ့သောအရာကိုသတိရပြီး ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဘဝကို အဆင့်သုံးဆင့်၊ ခြောက်ဆင့်၊ ကိုးဆင့်အဖြစ်ခွဲခြားထားသည်၊ မည်သူကတည်ထောင်ခဲ့သနည်း။

ဘဝမတိုင်မီ အမြင့်အနိမ့်ခွဲခြားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အရည်အသွေးမြင့်ကံကြမ္မာကြယ်များကိုဆွဲဆောင်လိုလျှင် အဆင့်မြင့်အရာရှိများနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိရန်လိုအပ်သည်၊ မည်သူကတည်ထောင်ခဲ့သနည်း။

ပြည်သူများနှင့်ရောနှောပြီး သာမန်ပြည်သူများ၏ ကောင်းကျိုးကိုရှာဖွေလျှင် ထွက်ပေါက်မရှိဟုဆိုလိုပါသလား။

သူသက်ပြင်းချလိုက်ရာ အဋ္ဌမအဆင့် နှလုံးသားထွန်းလင်းခြင်းဘုံ၏ နှလုံးသားစစ်မေးပလ္လင်မှမေးခွန်းများ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"စာပေသမားများ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ။"

သူ၏အဖြေမှာ မပြောင်းလဲဘဲရှိနေသည်-

"ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအတွက် အခြေခံသဘောတရားများကိုတည်ဆောက်ရန်၊ ပြည်သူများ၏ကံကြမ္မာကိုဆုံးဖြတ်ရန်၊ ရှေးခေတ်သူတော်စင်များ၏ သွန်သင်ချက်များကို ဆက်ခံရန်နှင့် ကမ္ဘာကြီးသို့ ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေးကို ယူဆောင်လာရန်။"

အမှန်ပင် ဤမူလရည်ရွယ်ချက် မပြောင်းလဲသရွေ့တော့ အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များကို ဆွဲဆောင်ခြင်းမှာ ဘာမှားနေလို့လဲ။

သူသည် တစ်စုံတစ်ခုသောစိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ဟန်တူပြီး အသက်ကိုပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူကာ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီကို ထိုအဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များဆီ သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။