ကျွန်မ သူ့ကို သဘောကျတယ်

မြေပြင်ပေါ်သို့ဆင်းသက်ပြီးနောက် ချန်းဖေးလန်သည် ချင်ဖုန်း၏လက်မောင်းများကို အားသိပ်မသုံးဘဲ ပွေ့ချီထားသည်။

ထိုသူ၏အရေပြားနှင့်အသားသည် ခြောက်သွေ့သောသဲကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး အနည်းငယ်ထိတွေ့ရုံဖြင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာကျိုးပဲ့သွားမည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

သူမသည် နက်ရှိုင်းသောနှလုံးသားနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အကူအညီမဲ့ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များဝဲလာသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်ရည်ကျခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ချင်ဖုန်းကိုကယ်တင်ချင်သော်လည်း မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို သူမမသိခဲ့ပေ။

လှံတန်ခိုးရှင်နှင့် ကျိုးခိုင်တို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။

"သခင် လှံတန်ခိုးရှင်" ကျိုးခိုင်က တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

စီးမာခုံးသည် တတိယအဆင့် နတ်သိုင်းဘုံ၏သခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထူးခြားသောထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူသည် ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သေခြင်းစွမ်းအင်ချီဖြင့် တိုက်စားခံနေရကာ သူ၏အခြေအနေမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

စီးမာခုံးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အရာအားလုံးမှာ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ရှင်းလင်းနေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။"

ကျိုးခိုင်၏မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းနည်းမှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများအားလုံးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်နေသည်။

"အားလုံး ကျွန်တော့်အမှားပါ။ ကျွန်တော်သာ ယန်ဟဲကို သူ့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုကိုဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခွင့်မပေးခဲ့ရင် သူ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သို့သော် ယခုနောင်တရရန်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်းဖေးလန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက်သတိရလိုက်သည်။

သူမ၏အလွန်ချစ်ခင်သောဘိုးဘိုးက တစ်ခါက သူမအား နဂါးပုလဲသည် ပုပ်သိုးခြင်းကို မျက်လှည့်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲနိုင်သော အံ့ဩဖွယ်စွမ်းအားရှိသည့် တပ်မက်ဖွယ် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံရေကန်မှထွက်ခွာသွားပါက သူမ၏အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှမဖော်ပြရ။

"ငါ့အတွင်းထဲက နဂါးပုလဲသာဆိုရင် သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မလား။" ချန်းဖေးလန်က သူ့ကိုယ်သူမေးလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏လက်မောင်းများထဲမှ ချင်ဖုန်းကိုငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အရေပြားသည် ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားဟန်တူသည်။

အကယ်၍ သူမ အခုမလုပ်ပါက အရာအားလုံးနောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် လှံတန်ခိုးရှင်နှင့် ကျိုးခိုင်တို့ထံမှလှည့်ထွက်ကာ သူမ၏အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာဖယ်ရှားလိုက်သည်။

နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးများကြားတွင် အထူးသဖြင့် မြင့်မြတ်သော အဇူရီ နဂါးမျိုးဆက်မှ သူများအတွက် သူတို့၏စစ်မှန်သောမျက်နှာများကို သူတို့ရွေးချယ်ထားသော သူများမှလွဲ၍ အခြားသူများအား ပေါ့ပေါ့ဆဆမဖော်ပြနိုင်ပေ။

သူမ၏ရွေးချယ်ထားသောသူမှာမူ ဘယ်တော့မှမပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားဟန်တူသည်။

စုံလင်စွာပုံဖော်ထားသောအသွင်အပြင်များပေါ်တွင် ငွေဖြူရောင်အကြေးခွံများရှိနေသည်။

ကြက်သွေးရောင်နှုတ်ခမ်းတစ်စုံသည် ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ညင်သာစွာကျရောက်သွားသည်။

လုံးဝန်းပြီးတောက်ပသောရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချန်းဖေးလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ဝမ်းဗိုက်မှအပေါ်သို့စီးဆင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများမှ တစ်ဆင့် ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အဇူရီ နဂါးမျိုးဆက်အတွက် နဂါးပုလဲ၏အရေးပါမှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ၊ ၎င်းတို့သည် နှလုံးသားတစ်ခုတည်ရှိခြင်းနှင့်တူသည်။

နဂါးပုလဲကိုဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်၏သက်တမ်းသည် သိသိသာသာလျော့ကျသွားပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အားနည်းပြီးပျော့ညံ့သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းကိုကယ်တင်နိုင်သရွေ့တော့ အခြားဘာမျှ ချန်းဖေးလန်အတွက် အရေးမကြီးပေ။

နဂါးပုလဲသည် ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အံ့ဩဖွယ်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အရေပြားသည် နောက်ထပ်မမှေးမှိန်တော့ဘဲ အက်ကွဲကြောင်းများပင်လျှင် မျက်မြင်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ကျိုးခိုင်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်၊

"သခင်ကြီး လှံတန်ခိုးရှင်၊ ဒါကိုကြည့်ပါဦး။"

စီးမာခုံးသည် အနည်းငယ်လန့်သွားပြီး ချန်းဖေးလန်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊

"အဇူရီ နဂါးမျိုးဆက်ရဲ့ နဂါးပုလဲ။"

အကြောင်းမှာ နဂါးပုလဲသာလျှင် ဤသို့သော အသက်ပြန်လည်ရှင်သန်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နဂါးပုလဲ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချင်ဖုန်း၏ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် ဆက်လက်ကောင်းမွန်လာသည်။

သူ၏နှာခေါင်းသည် လန်းဆန်းသောရနံ့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် စိုစွတ်သောခံစားမှုတစ်ခုရှိနေသည်။

မှုန်ဝါးသောသတိစိတ်တွင် သူသည် ထူးခြားသောအသွင်အပြင်များဖြင့် အသက်ရှူမှားလောက်အောင်လှပသောမျက်နှာတစ်ခုကို မှိန်ဖျော့သောငွေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို မသဲမကွဲမြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မကြာမီပင် သူသည် နောက်တစ်ကြိမ်သတိလစ်သွားသည်။

သူမ၏လက်မောင်းများထဲမှအမျိုးသားသည် အသက်စွမ်းအားပြန်လည်ရရှိလာသည်ကိုကြည့်ရင်း ချန်းဖေးလန်သည် သူမ၏ဖြူဖျော့သောအသားအရေရှိသော်လည်း မပြုံးဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျိုးခိုင်သည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

စီးမာခုံးသည်လည်း ကျေနပ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိပြီး ရုတ်တရက်ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်နေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဖိအားသည် ကောင်းကင်ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင် သူကဲ့သို့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးတစ်ပါးပင်လျှင် ရင်တုန်သွားသည်။

ကျိုးခိုင်သည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်၊ မည်သို့သောသတ္တဝါက ဤသို့သောကောင်းကင်ဘုံမှအစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်နေသနည်း။ သခင်ကြီးစီးမာနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ညကောင်းကင်ယံအထက်၊ တိမ်များနောက်ကွယ်တွင် လျှပ်စီးနှင့်မိုးခြိမ်းသံများရှိနေသည်။

ကြီးမားသောနဂါးအရိပ်တစ်ခုသည် လင်းလက်နေသောလျှပ်စီးများကြားတွင် ကမ္ဘာ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အမူအရာကင်းမဲ့ပြီးတည်ငြိမ်သောအသံတစ်ခုသည် သြဇာအာဏာအပြည့်ဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်၊ "ငါ့သမီးရဲ့ နဂါးပုလဲကို ဘယ်သူယူသွားတာလဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လှံတန်ခိုးရှင်နှင့် ကျိုးခိုင်တို့သည် လာသူမှာ နဂါးမျိုးနွယ်မှဖြစ်ပြီး သခင်မလေးချန်း၏အရင်းအဖေဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

"ဖေဖေ။"

ချန်းဖေးလန်က လျင်မြန်စွာမတ်တပ်ရပ်ကာ ချင်ဖုန်းကို သူမ၏နောက်ကွယ်တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ကောင်းကင်မှကြီးမားသောနဂါး၏လေ့လာကြည့်ရှုမှုမှ မည်သို့လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။

"သူလား။"

မိုးကြိုးတစ်စင်းကျလာပြီး ချင်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် လှံတန်ခိုးရှင်သည် မိုးကြိုးနှင့်ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏လှံရှည်ကိုလွှဲလိုက်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် တစ်ချက်တည်းသောတိုက်ကွက်ဖြင့် နောက်ပြန်လွင့်သွားသည်။

သူ၏နဖူးပေါ်မှဒဏ်ရာသည် မပျောက်ကင်းသေးဘဲ ယန်မာန်နှင့်ယခင်ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသည် သူ၏စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခဲ့သည်။ သဘာဝကျကျပင် သူသည် ပြိုင်ဘက်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ပွဲဝင်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ပေ။

အမြင့်တွင် အေးစက်သောအသံတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ်ထွက်ပေါ်လာသည်-

"လှံတန်ခိုးရှင်၊ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲကတစ်ယောက်၊ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့အသက်အရွယ်မှာ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကိုရရှိတာက အမှန်တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ မင်းသာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာရှိခဲ့ရင် ငါနဲ့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ မင်းဘေးမှာရပ်ပြီးကြည့်နေတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"အကြီးအကဲ၊ ဒီကိစ္စမှာ နားလည်မှုလွဲမှားတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။"

ကျိုးခိုင်သည် အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဖြန်ဖြေရန် အလျင်အမြန်ထွက်လာသည်။

တာ့ချန်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်ကြားဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်သိမ်မွေ့လှသည်။ သူတို့သည် ကျန့်လင်တောင်ကြားတိုက်ပွဲတွင် အတူတကွတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သီအိုရီအရ သူတို့သည် ရဲဘော်ရဲဘက်များဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်၏ အားကောင်းသော သွေးမျိုးရိုးစွမ်းရည်ကြောင့် သူတို့သည် အလွန်မာနကြီးပြီး လူတိုင်းနီးပါးကို အထင်သေးကြသည်။

သင်၏စွမ်းအား လုံလောက်စွာအားကောင်းမှသာ သူတို့ကို သင့်ကိုအလေးအနက်ထားစေနိုင်သည်။

ဤရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် နဂါးမျိုးနွယ်သည် အသူရာမျိုးနွယ်နှင့် အတော်ပင်တူညီသည်။

"မင်း ငါနဲ့စကားပြောဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူး။"

စကားများသည် တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး နောက်ထပ်မိုးကြိုးတစ်စင်းကျကာ ကျိုးခိုင်ကို နောက်ပြန်လွင့်သွားစေသည်။

တတိယမိုးကြိုးကျတော့မည်ကိုမြင်သော် အားနည်းပြီးပျော့ညံ့နေသော ချန်းဖေးလန်သည် သူမ၏လက်မောင်းများကိုဖွင့်ကာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောအကြည့်ဖြင့် ချင်ဖုန်းကို သူမ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် မိုးကြိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားစေသည်။

"နဂါးပုလဲက ငါတို့အတွက် ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။"

"ကျွန်မသိပါတယ်။" ချန်းဖေးလန်က တိုးတိုးလေးပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ သူ့ကို နဂါးပုလဲကိုပေးခဲ့တာလဲ။"

"ကျွန်မ သူ့ကိုမပေးခဲ့ရင် သူသေသွားလိမ့်မယ်။"

"သူ့အသက်နဲ့သေခြင်းက မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

အသံသည် ရုတ်တရက်မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

"ဆိုင်ပါတယ်။"

"မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

ချန်းဖေးလန်သည် ထိုစကားများကိုကြားသောအခါ အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်။

"ကျွန်မ သူ့ကို သဘောကျတယ်။" ရိုးရှင်းသောစကားလုံးသုံးလုံးကို မြွက်ဟလိုက်သည်၊ နူးညံ့မှုများစွာ၊ အကူအညီမဲ့မှုများစွာ၊ တွန့်တိုမှုများစွာနှင့် ချစ်ခင်မှုများစွာ ပါဝင်နေသည်။

သူမသည် ရုတ်တရက် အလွန်ပင်စိတ်ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ဤသို့သောခံစားချက်ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားသည်။

အတိတ်ကကိုယ်သာ ပို၍ရိုးသားခဲ့မည်ဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ကွဲပြားသွားမည်လား။

ကောင်းကင်အထက်မှသတ္တဝါသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ကြားနိုင်တော့သည်၊

"မင်းနဲ့ မင်းအမေက တကယ်ပဲ တစ်ထပ်တည်းကျတာပဲ။"

လှံတန်ခိုးရှင်နှင့် ကျိုးခိုင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

အခြေအနေများ ဤသို့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အသက်အတွက် နောက်ထပ်မစိုးရိမ်ရတော့ပေ။

ချန်းဖေးလန်သည် လှည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာထိုင်ချပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသားကိုကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ညာဘက်လက်ကိုဆန့်တန်းကာ သူ၏နဖူးပေါ်မှဆံနွယ်များကို သပ်တင်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ နူးညံ့မှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက ကျင့်ယန်မြို့ကို သွားနိုင်ခဲ့တာ တကယ်ပဲအံ့ဩစရာကောင်းခဲ့တယ်။"

ချန်းဖေးလန်က ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။ ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များ သူမ၏မျက်လုံးထောင့်များတွင် ဝဲလာပြီး သူမ၏ငွေရောင်အကြေးခွံများပေါ်သို့ လျှောကျသွားကာ ရင်ကွဲဖွယ်တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် သူမသည် သူမ၏ဘဝ၏အချစ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။