မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မရှိတဲ့ လူ

မျက်နှာကို မမြင်ရသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်၏ ကုတင်ဘေးတွင် တောင့်တင်း မတ်မတ် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သတင်းစာတစ်စောင်ကို ကိုင်ထားပြီး မလှုပ်မယှက်၊ သူ အမှန်တကယ် သတင်းကို စိတ်ဝင်တစား နစ်မျောဖတ်ရှုနေသကဲ့သို့။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင်၊ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ သို့သော် အခန်းထဲရှိ မှိန်သော အလင်းရောင်မှာ စာဖတ်ရန် လုံးဝ မသင့်တော်ပေ။ ထို့အပြင် ဤလူသည် ယန်ကျန့် သတိဝင်နေစဉ်ကတည်းက တူညီသော ကိုယ်ဟန် အနေအထားအတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်၊ သာမန်လူတစ်ဦး မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ဤလူသည် ဧည့်ခန်း ဆိုဖာမှ အခန်းတွင်းရှိ ကုတင်ဘေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်ရုံသာ — အဝေးမှ အနီးသို့။ သို့သော် ဤနီးကပ်မှုသည် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်မှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေ၊ အဲဒီအစား ၎င်းသည် ရှင်းပြ၍မရသော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သူ့အဖေက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် သူ့ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး သတင်းစာ ဖတ်နေရတာလဲ? သူ့မှာ အရင်က ဒီအကျင့် ရှိခဲ့ဖူးလို့လား? ယန်ကျန့် ဗီရိုပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကွယ်လွန်သူ ပုံတူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုန်းထဲမှ လျိုရှောင်ယွီ၏ အရေးတကြီး လေသံကို နားထောင်ရင်း တစ်ခုခု အလွန် မှားယွင်းနေသည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မှတ်တမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ လျိုရှောင်ယွီ ပြောခဲ့သည်များ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ဤလူသည် သူ့အဖေ အမှန်တကယ် ဟုတ်သေးရဲ့လား? ဟုတ်ပုံရသလိုလို၊ မဟုတ်ပုံရသလိုလို။ သူ ကလေးဘဝက သူ့အဖေ တကယ်ပဲ ကားတိုက်မှုဖြင့် သေဆုံးခဲ့တာလား? ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ရှေ့မှ လူမှာ မှားယွင်းစရာမရှိအောင်ပင် သူ့အဖေ ဖြစ်နေသည်။ အရာအားလုံးမှာ အလွန် သဘာဝကျနေပြီး မမှန်ကန်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိပေ။

"ဒီလို ဖြစ်နေရင်တောင် တစ်ခုခုက အရမ်း မှားယွင်းနေတုန်းပဲ။" ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ကွယ်ထားသော သတင်းစာကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လိုက်သည်။ အဲဒီအစား သူ သူ့ဖုန်းကို ဆုပ်ကိုင်၊ ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်သည်၊ သတင်းစာဖတ်နေသော လူနှင့် သူ့ကြားတွင် တတ်နိုင်သမျှ အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ် တစ်ခုခုကြောင့် ထိခိုက်ခံရနေတာလား? သို့မဟုတ် ဤအရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်လား၊ တကယ် မဟုတ်ဘူးလား? သို့တည်းမဟုတ် တိုက်ခန်း အဆောက်အဦ တစ်ခုလုံးက ထူးဆန်းနေတာလား?

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အရင်ဆုံး ဒီနေရာက ထွက်သွားပြီး နောက်မှ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ရမယ်။" ယန်ကျန့် ပြဿနာက သူ့မှာလား၊ သူ့အဖေမှာလား၊ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်မှာလား ဆိုတာ သေချာ မပြောနိုင်ပေ။ သူ သတင်းစာ ဖတ်နေဆဲ ဖြစ်သော သူ့အဖေကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် သတိထားလျက် အခန်းထဲမှ ဧည့်ခန်းသို့ ဂရုတစိုက် နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။

သူ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားစဉ် သိချင်စိတ်က သူ့ကို ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရန် ကြိုးစားစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ဘာမှ မမြင်တွေ့မီ သတင်းစာ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် နီရဲသော အရောင် စွန်းထင်းနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်၊ သွေးစိုရွှဲနေသကဲ့သို့။ ထူထဲပြီး မည်းနီရောင်သည် လတ်ဆတ်သော သွေးကဲ့သို့ ယိုစီးကျရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

သွေးစိုနေသော သတင်းစာ! သာမန်လူတစ်ဦးက ထိုကဲ့သို့သော အရာကို ဖတ်ပါ့မလား? ယန်ကျန့်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လျိုရှောင်ယွီ ပြောခဲ့သည်များကို သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်လိုက်သည် — သူ မူလတန်းကျောင်း တက်နေစဉ်က သူ့အဖေ ကားတိုက်မှုဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ သူမ presso ရှိသော မှတ်တမ်းများမှာ အမှန်ဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ရှေ့မှ လူမှာ တည်ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သေဆုံးသွားသော လူများ အသက်ပြန်ရှင်မလာကြပေ။

သူ့အဖေ တည်ရှိမနေခဲ့လျှင် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သတင်းစာ ဖတ်နေသော လူမှာ အရာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်နိုင်သည် — တစ္ဆေတစ်ကောင်။ သူ၏ နှလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤတစ္ဆေ သူ၏ အိမ်ထဲသို့ ဘယ်အချိန်က ဝင်ရောက်ခဲ့သနည်း? အိမ်ထဲတွင် ဘယ်အချိန်က ပေါ်လာခဲ့သနည်း? သူ၏ မှတ်ဉာဏ် ဘယ်အချိန်က ပြောင်းလဲခံခဲ့ရသနည်း? သို့မဟုတ် သူ ဤတစ္ဆေနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူ နေထိုင်ခဲ့သလား? လျိုရှောင်ယွီ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ အမှန်တရားကို ဘယ်တော့မှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဘူးလား? သူ စဉ်းစားနေစဉ် ကျောရိုးထဲသို့ အအေးဓာတ်တစ်ခု စိမ့်တက်လာခဲ့သည်။

သူ အခန်းထဲမှ ခြေလှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် သတင်းစာဖတ်နေသော လူ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူ၏ ခေါင်းသည် သဘာဝမကျသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လှည့်လာပြီး ယန်ကျန့်ကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့် အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ယိုင်နဲ့ လဲကျသွားသည်။ ထိုလူတွင် မျက်နှာ မရှိ၊ မျက်နှာ အသွင်အပြင် မရှိ — အရေပြား တစ်လွှာသာ ရှိသည်။

"သွား!" ယန်ကျန့် သူ၏ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ သူ လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ အတည်ပြုပြီးပြီ။ ဤလူမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ သူ၏ အမြင်အာရုံ မှောင်ကျသွားသည်။ သတင်းစာတစ်စောင် — စေးကပ်၊ အနံ့ဆိုး ထွက်ပြီး သွေးစိုရွှဲနေသော — သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်ထားခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် တင်းကျပ်စွာ ကပ်တွယ်နေပြီး သူ ဆွဲခွာရန် ကြိုးစားသောအခါ သွေးစိုနေသော စက္ကူသည် သူ၏ အရေပြားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆွဲခြင်းက ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ၎င်း လွယ်လွယ်ကူကူ ကွာကျမည် မဟုတ်ပေ။

"တစ္ဆေက ငါ့ကို အခု တိုက်ခိုက်နေတာလား?" ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ ကျောင်းတွင် တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ "တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ကသာ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်" သွားကြိတ်ရင်း သူ၏ လက်ဖမိုးမှ မျက်လုံးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ကာ မှိန်သော အနီရောင် အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤမျက်လုံးဖြင့် သူ၏ လက်သည် သတင်းစာကို သူ၏ မျက်နှာမှ အနည်းငယ် ဆွဲခွာနိုင်ခဲ့သည်။ စက္ကူသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာသည်၊ ပတ်တီးတစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ရှားနေသကဲ့သို့။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေသည် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိပုံ မရပေ။ ယန်ကျန့် တစ္ဆေ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ၎င်းသည် နောက်မှ သတင်းစာကို ဆွဲနေသကဲ့သို့။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုက စက္ကူကို ဆွဲငင်လိုက်ပြီး ၎င်းကို သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ဖန် တင်းကျပ်သွားစေခဲ့သည်။ အသက်ရှူကြပ်ပြီး ခေါင်းမူးဝေစေသော ခံစားမှုတစ်ခုက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေလျှင် သူ တစ္ဆေကြောင့် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ — သူ ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် သတင်းစာကြောင့် အသက်ရှူကြပ် သေဆုံးလိမ့်မည်။

"မင်း ကစားချင်ရင် ငါ မင်းနဲ့ ကစားမယ်။ မင်းက တစ္ဆေ၊ ဒါပေမယ့် ငါကလည်း တိတိကျကျ လူသား မဟုတ်ဘူး။" နိမ့်ကျသော သားရဲကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ယန်ကျန့်၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် အနီရောင် မျက်လုံးနှစ်လုံး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ မျက်လုံးများ ပတ်လည်ရှိ သတင်းစာမှ စုတ်ပြဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။ သတင်းစာ စုတ်ပြဲသွားသည်နှင့် နောက်မှ ဆွဲနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါ" ယန်ကျန့် သူ၏ သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ သူ ဤမျက်လုံးများ၏ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။ အသုံးပြုမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းက သူ့ကို သေခြင်းတရားနှင့် ပိုမို နီးကပ်စေသည်၊ သို့သော် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူ့အတွင်းရှိ တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို သူ ထုတ်မသုံးခဲ့လျှင် သူ အခု الحال သေဆုံးလိမ့်မည်။

တတိယ မျက်လုံးတစ်လုံး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဖြဲ!" သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးစိုနေသော သတင်းစာ ထပ်မံ စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ ဆွဲအားမှာ ပိုမို အားနည်းသွားပြီး အသက်ရှူကြပ်ခြင်း၊ ခေါင်းမူးဝေခြင်း ခံစားမှုမှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

"ဆက်လုပ်" ယန်ကျန့် သူ့အတွင်းရှိ တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားမှာ အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း သူ သိသည်။ စတုတ္ထ မျက်လုံးတစ်လုံး သူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ လည်ပင်း ပတ်လည်ရှိ သတင်းစာ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ အားပြင်းသော ဆွဲအားဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သတင်းစာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အစုတ်အပြတ်များအဖြစ် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။ အသက်ရှူကြပ်ခြင်းနှင့် လေးလံမှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လေကောင်းလေသန့် သူ၏ အဆုတ်များထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာတွင် ယခု မျက်လုံး လေးလုံး ရှိနေပြီး အားလုံး မှိန်သော အနီရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ သူ့နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ — ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သွေးစွန်းနေသည့် သတင်းစာ အပိုင်းအစများသာ ရှိသည်။

"ဒီကနေ ထွက်သွား။" နှလုံး တုန်လှုပ်လျက် ယန်ကျန့် ဆက်နေရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ ဘာမှ မယူဘဲ သူ တံခါးဖွင့်ပြီး တိုက်ခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သူ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် သူ ခုနက ရှိနေခဲ့သော အခန်းထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤလူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ စုတ်ပြဲနေသော သတင်းစာ အပိုင်းအစများကို ကောက်ယူပြီး ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ဆက်စပ်လိုက်သည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သတင်းစာသည် ၎င်း၏ မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်၊ နီရဲသော သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သွေးနီရောင် စက္ကူပေါ်တွင် မျက်နှာတစ်ခု၏ ပုံကြမ်းတစ်ခု ရှိနေသည် — ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ။

ပုံရိပ်သည် သတင်းစာကို ကောက်ယူ၊ ဆိုဖာဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သတင်းစာကို မြှောက်ကိုင်ရင်း ၎င်း ယခင်ကကဲ့သို့ တူညီသော မလှုပ်မယှက် ကိုယ်ဟန် အနေအထားကို ပြန်လည် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ လက်မောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ နှိမ့်ချလိုက်ရာ ၎င်းတွင် မျက်နှာ အသွင်အပြင် သို့မဟုတ် မျက်နှာ ကင်းမဲ့တော့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယခုအခါ ၎င်းတွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ ရှိနေသည်။ သို့သော် မျက်လုံးများ တစ်ချိန်က ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာတွင် ဟာလာဟင်းလင်းသာ ရှိနေသည်၊ ကြည်လင်သော ဓာတ်ပုံ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်ထုတ်ထားသကဲ့သို့။ မျက်နှာမှာ မပြည့်စုံပေ။