← Chapters

မျက်လုံးပေါ်မှ စက္ကူနီ

Vol. 2 Ch. 27

မျက်လုံးပေါ်မှ စက္ကူနီ

Vol. 2 Ch. 27

အများသုံး အိမ်သာတစ်ခုထဲတွင် ယန်ကျန့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဆိုးရွားသော အနံ့ရှိသည့် သွေးကွက်များကို ဆေးကြောလိုက်စဉ် ရေများ ပန်းထွက်လာသည်။ အေးမြသော ဘုံဘိုင်ရေ သူ့ကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

"ငါကပဲ ပြဿနာ ရှိနေခဲ့ပုံရတယ်။ ခုနက အဲ့ဒီ တစ္ဆေ က လူတစ်ယောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တယ်၊ တည်ရှိခြင်းမရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ့စိတ်ထဲ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ငါ ဘာမှ ထူးခြားတာ သတိမပြုမိခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဒီ မျက်လုံးနဲ့တောင် ငါ ဘာမှ မှားယွင်းနေတာ မထောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး။" "လျိုရှောင်ယွီရဲ့ သတိပေးချက်သာ မရှိခဲ့ရင် ငါ အိမ်မှာ အဲ့ဒီ တစ္ဆေ နဲ့ ခုထိ နေထိုင်နေလောက်ပြီ။" သူ သူ၏ ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့မှ မှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ ယာယီအားဖြင့် ပုံမှန်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဟေး၊ ယန်ကျန့်၊ မင်း ကြားလား? ဒါ လျိုရှောင်ယွီပါ။" ရုတ်တရက် ဘေစင်ဘေးမှ ဂြိုလ်တု ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု အစောပိုင်းကတည်းက ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ "ကျွန်တော်ပါပဲ" ယန်ကျန့် ဖုန်းကို ဖြေလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားဘက်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ?" လျိုရှောင်ယွီ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်တော့်အဖေ ကျွန်တော် မူလတန်းကျောင်းတုန်းက ကားတိုက်မှုတစ်ခုမှာ တကယ် သေဆုံးခဲ့တယ်။ အစောပိုင်းက အိမ်ထဲက အဲ့ဒီ အရာက လူ မဟုတ်ခဲ့ဘူး—အဲ့ဒါ တစ္ဆေ တစ်ကောင်ပဲ။" "ခင်ဗျား လွတ်မြောက်ခဲ့လား?" "ဟုတ်ကဲ့" ယန်ကျန့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ရေများကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ သူ၏ လက်ဖမိုးပေါ်တွင် ကပ်နေသော စက္ကူနီ အပိုင်းအစတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အစောပိုင်းက သတင်းစာမှ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါ ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ခင်ဗျား အဲ့ဒီ တစ္ဆေ အကြောင်း ကျွန်မကို ပို ပြောပြနိုင်မလား?" လျိုရှောင်ယွီ မေးလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီ တစ္ဆေ က လူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဝင်ရောက် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ ရွေ့လျားမှု ပုံစံတွေ ဒါမှမဟုတ် သူ ဘယ်လို သတ်လဲဆိုတာ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် အစောပိုင်းက ကျွန်တော် ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ပတ်ရစ်ထားတဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ သတင်းစာကြောင့် အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါ ကျွန်တော် အခုချိန်ထိ သိသမျှ အကုန်ပဲ။" "ရပြီ" လျိုရှောင်ယွီ ပြောလိုက်သည်၊ လျင်မြန်စွာ မှတ်စုများ ရေးမှတ်လျက်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော့်အဖေက တစ္ဆေ တစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်အမေကကော ဘယ်လိုလဲ? သူ ဘယ်မှာလဲ? ပြီးတော့ ဒီ တစ္ဆေ ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာခဲ့တာလဲ? ခင်ဗျား ဒီ ပတ်ဝန်းကျင်က စောင့်ကြည့် ကင်မရာ မှတ်တမ်းတွေကို ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုနိုင်သင့်တယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အတွက် စစ်ဆေးပေးလို့ ရမလား?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။ လျိုရှောင်ယွီ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ ခင်ဗျားအတွက် အဲ့ဒါကို ကြည့်ရှုပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား ခုကစပြီး ကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။"

"ဘာကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမှာလဲ?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။ "လောလောဆယ်တော့ ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်း အချို့ပဲ။ အကယ်၍ ခင်ဗျား တစ္ဆေ တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ခင်ဗျား ချက်ချင်း အစီရင်ခံရမယ်" လျိုရှောင်ယွီ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အတွက် ဘာ အကျိုးကျေးဇူး ရှိလို့လဲ?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လစာတောင် မရှိဘဲ ခင်ဗျားတို့အတွက် ကျွန်တော့် အသက်ကို စွန့်စားစေချင်တာလား? ကျွန်တော် အဲ့ဒီ ဝဘ်ဆိုဒ်ကို မြင်ခဲ့တယ်။ တကယ့် အကျိုးကျေးဇူး မရှိရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ငြင်းဆိုပါတယ်" ယန်ကျန့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါကို အခု မပြောကြသေးဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ တက်ရောက်ဖို့ တခြား ကိစ္စ တချို့ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နောက်တစ်ခါ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ ဖုန်းချလိုက်သည်။

"ဘီပ့်—" အခြားတစ်ဖက်တွင် လျိုရှောင်ယွီ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြတ်တောက်သွားသည်ကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ယန်ကျန့် ဆင်ခြေများ ပေးရန် ဖုန်းချလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ သူ၏ လက်ဖမိုးပေါ်တွင် ကပ်နေသော စက္ကူနီကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်။ သူ လက်ဖဝါး အရွယ်အစားရှိ စက္ကူနီကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်၊ ၎င်းကို ပစ်ပယ်ရန် ရည်ရွယ်လျက်။ ဤ အရာ တစ္ဆေ ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် ဆိုးယုတ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းကို ပတ်ပတ်လည် သယ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ ကောင်းသော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

သို့သော် သူ စက္ကူနီကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်နှင့် ၎င်း ကပ်နေခဲ့သော နေရာ ချက်ချင်း စူးရှသော နာကျင်မှုဖြင့် ကွဲအက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အနီရောင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနှံ့ ထူးခြားသော လူးလွန့်နေသည့် ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွင်းမှ မျက်လုံးများ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်၊ အစောပိုင်းက သူတို့၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းက သူတို့ကို သူတို့၏ အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထစေခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့..." ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ထဲမှ စက္ကူနီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို မပစ်ပယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အစား သူ ၎င်းကို သူ၏ လက်ဖမိုးပေါ်သို့ ပြန်ကပ်လိုက်သည်၊ မျက်လုံးကို ဖုံးအုပ်လျက်။ အနီရောင် မျက်လုံး ချက်ချင်း ပိတ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လူးလွန့်နေသည့် ခံစားမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်သို့ ပြန်ရောက်သွားပုံရသည်။

"အမှန်ပဲ၊ ဒီ စက္ကူနီက ဒီ မျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒါ အပြည့်အဝ မဟုတ်ပေမယ့် အဲ့ဒါ မျက်လုံးရဲ့ ပြန်လည် နိုးထမှုကို နှေးကွေးစေနိုင်တယ်" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်၊ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ထို့နောက် သူ ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်- တစ္ဆေ တစ်ကောင်သာ အခြား တစ္ဆေ တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မျက်လုံးများကို တစ္ဆေ တစ်ကောင်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့လျှင် ထိုအခါ အနီရောင် သတင်းစာသည်လည်း တစ္ဆေ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ နှစ်ကောင်၏ စွမ်းအားများ တိုက်မိကြသည်၊ အချင်းချင်း ဖိနှိပ်ကြသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး၏ သော့ချက် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ စောင့်ဦး။ ယန်ကျန့် တစ်ဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အကယ်၍ ဒီ မှန်းဆချက် မှန်ကန်ခဲ့ရင် ငါ အစောပိုင်းက ကျောင်း အဆောက်အဦထဲမှာ တစ္ဆေ ကလေးရဲ့ အကိုက်ခံရတုန်းက မျက်လုံးတွေ ဘာလို့ မဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတာလဲ? အဲ့ဒီအစား သူတို့ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပို မြန်မြန် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့တယ်။" အနီရောင် သတင်းစာ... တစ္ဆေ ကလေး။ နှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်က ဘာလဲ? ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့် ဤမေးခွန်းကို နောက်မှအတွက် ချန်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စက္ကူနီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မျက်လုံး ခြောက်လုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူ စွန့်စားပြီး ၎င်းကို ပြန်လည် ရယူခဲ့ရမည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ "ငါ အိမ်ပြန်သွားရမယ်။" ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားသည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အများသုံး အိမ်သာမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာလာသည်၊ စွန့်စားမှု ပြုလုပ်ပြီး အိမ်ပြန်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

သို့သော် သူ အိမ်သာမှ ခြေလှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ ပြဿနာရှာသူများကဲ့သို့ ကြည့်ရသော လူငယ် လေးငါးယောက်နှင့် တိုက်ရိုက် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။ "ဟေး၊ မိတ်ဆွေ၊ အိမ်သာ သုံးနေတာလား? ခုထိ မထွက်သွားနဲ့ဦး။ မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကြမ္မာပဲ။ ငါတို့ တစ်ခုခု ဆွေးနွေးကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ?" လူငယ်များထဲမှ တစ်ဦး ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး သူ ယန်ကျန့်ထံ ချဉ်းကပ်လာကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်မောင်းတစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ဘာလိုချင်လဲ?" ယန်ကျန့် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကို သိကျွမ်းရုံလေးပါ။ ငါက အားဖေး။ မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ၊ မိတ်ဆွေ?" မိမိကိုယ်ကို အားဖေးဟု ခေါ်သော လူငယ် ပြောလိုက်သည်။ "ယန်ကျန့်။" အားဖေး ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါတို့ အခု သူငယ်ချင်းတွေပေါ့။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်မှတော့ မင်း အခက်အခဲ ကြုံတွေ့နေတဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကူညီမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား? ငါ ဒီနေ့ ငွေ အနည်းငယ် လိုနေတယ်။ ယန်ကျန့်၊ မင်း ငါ့ကို ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ငှားလို့ ရမလား? စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း ဒီကို လာတဲ့ မနက်ဖြန် ငါ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်။ ငါ မင်းကို လိမ်လည် ဖြတ်စားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့် သူ၏ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ပိုက်ဆံ ချေးတာ? ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လုယက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ငွေညှစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာနဲ့ ပိုတူတယ်။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လုယက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ငွေညှစ်ဖို့ လုပ်တော့မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ပို ပုံမှန် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို မရွေးချယ်သင့်ဘူးလား? ကျွန်တော် မကြာသေးမီက အတော်လေး ပုံမှန် မခံစားနေရဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အနားကနေ ရှောင်နေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး မတော်တဆ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်မိမှာ ကျွန်တော် ကြောက်တယ်။"

"ကလေး၊ မင်း တော်တော် စကားများတာပဲ။ အားဖေး မင်းဆီက ပိုက်ဆံ တောင်းတာက မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးနေတာ။ ကျေးဇူးမကန်းနဲ့။ မင်း သေချင်ရင် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံပဲ၊ ငါ အဲ့ဒါကို မင်းအတွက် ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်" အခြား လူငယ်တစ်ဦး ပြောလိုက်သည်၊ ဓားငယ်တစ်ချောင်းကို ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပုတ်ခတ်လိုက်ရင်း။ "မိတ်ဆွေ၊ ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်ပါ၊ ဒီနေ့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်လိုက်ကြရအောင်။ အဲ့ဒါကကော ဘယ်လိုလဲ?" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်မလာဘူး။ မင်း ဒီနေ့ ပိုက်ဆံ မပေးအပ်ရင် မင်း ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဓားကိုင်ထားသော လူငယ် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ညီလေး၊ ငါ မင်းဆီက ချေးနေရင်တောင်မှ ငါတို့ နောက်တစ်ခါ တွေ့တဲ့အခါ ငါ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်။ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်း မဖြစ်ပါနဲ့၊ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေလေ" အားဖေး လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျား အဲ့လို ပြောပြီးမှတော့ တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်။ ပိုက်ဆံက ကျွန်တော့် ဘောင်းဘီ အိတ်ကပ်ထဲမှာ။ ကိုယ့်ဘာသာ ယူ။"

"မင်း လည်လည်ဝယ်ဝယ် လုပ်နေတာပဲ၊ ကလေး။" ဓားကိုင်ထားသော လူငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပိုက်ဆံကို ဆွဲယူရန် ယန်ကျန့်၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက် ဝင်သွားသည်နှင့် သူ ဖန်ပုတီးစေ့ကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး လုံးဝန်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထို့နောက် ဓားကိုင်ထားသော လူငယ် သူ၏ လက် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနီရောင် မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ထိုမျက်လုံး ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာသည်၊ သူ့ကို ဆိုးယုတ်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အားးး!" ဓားကိုင်ထားသော လူငယ် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ သို့သော် သူ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ပတ်လည်မှ အရာအားလုံး သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူနေ အဆောက်အဦများ၊ လမ်းမီးများ၊ ကောင်းကင်မှ လမင်း၊ မြေပြင်ပင်လျှင်—အရာအားလုံး အနီရောင် အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပုံရသည်။ "ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်မှတော့ မင်း ငါ့ကို ဒီ တစ္ဆေ တစ္ဆေ နယ်မြေ စမ်းသပ်ရာမှာ ကူညီပေးတာကို စိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ သူ အိမ်သာမှ ထွက်လျှောက်လာရင်း။

အားဖေး၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့် အိမ်သာမှ ခုလေးတင် ထွက်လျှောက်လာခဲ့လျှင် သူ သူ့လက်မောင်းကို ပတ်ထားခဲ့သော လူက ဘယ်သူလဲ? ထိုအခိုက်တွင် အားဖေး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ သူ သူ ကိုင်ထားခဲ့သော လူ အေးစက်နေသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်… အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့။

" တစ္ဆေ! ဒါ တစ္ဆေ ပဲ!" အားဖေး၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ လှည့်ကာ ပြေးသွားသည်၊ အများသုံး အိမ်သာမှ သူ တတ်နိုင်သလောက် အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလျက်။ အခြား ပြဿနာရှာသူများလည်း ထိတ်လန့်တကြား လှည့်ကာ ပြေးသွားကြသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ဖမိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ စက္ကူနီအောက်တွင် မျက်လုံး၏ ပုံရိပ် ယောင် ပေါ်လာသည်၊ သို့သော် ၎င်း စက္ကူနီဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံး တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာသည်၊ နှစ်ခု တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ချုပ်ငြိနေသကဲ့သို့ပင်။ "မျက်လုံး ခြောက်လုံးနဲ့ ငါ တစ္ဆေ နယ်မြေကို သုံးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု မျက်လုံးတစ်လုံး စက္ကူနီနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့အတွက် ငါ မျက်လုံး ငါးလုံးနဲ့ တစ္ဆေ နယ်မြေကို ခုထိ သုံးနိုင်သေးတယ်။ တစ္ဆေ ရဲ့ ပြန်လည် နိုးထမှုကို ဖိနှိပ်ထားပြီးပြီ။"

သူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နေရာ ငါးနေရာ ကွဲအက် ပွင့်ထွက်နေသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမြင်အာရုံ နယ်ပယ် ငါးခု သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ပတ်လည်မှ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းလာပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ "မျက်လုံး ခြောက်လုံးက ငါ့ ခန္ဓာကိုယ် ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် မျက်လုံး ငါးလုံးနဲ့ဆိုရင် အခြေအနေက ပိုကောင်းတယ်။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ခုထိ ရှိနေသေးပေမယ့် အဲ့ဒါတွေက အဲ့လောက် မပြင်းထန်တော့ဘူး" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို နားလည်သွားသည်။ "အကယ်၍ ငါ အဲ့ဒီ သတင်းစာနီကို ရယူပြီး မျက်လုံး ခြောက်လုံးလုံးကို ဖုံးအုပ်နိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါ ငါ တစ္ဆေ ရဲ့ စွမ်းအားကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား? ငါ တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာမှာကို နောက်ထပ် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။" "ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ငါ ဒီ တစ္ဆေ နယ်မြေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ယန်ကျန့် ထွက်ပြေးနေသော ပြဿနာရှာသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန် သူတို့ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ နယ်မြေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းမှာ အနာဂတ်တွင် တစ္ဆေ များကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် သူ၏ သော့ချက် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ ၏ စွမ်းအားကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခြင်းမှာ လိုအပ်သည်၊ အလဟဿ ဖြစ်မှု မဟုတ်ပေ။

All Chapters