ပိုက်ဆံချေးခြင်း

ပြေး။

အသက်လု ပြေး။

အာဖေးနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်တို့သည် သူတို့၏ အသက်အပေါ် မူတည်နေသကဲ့သို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ သူတို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို ခုတင်တွေ့ကြုံခဲ့ရသကဲ့သို့။

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံရသည်။

သူတို့ ထာဝရဟု ထင်ရလောက်အောင် ပြေးလွှားခဲ့ကြပြီး ဆက်မပြေးနိုင်လောက်အောင် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားမှသာ ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။

ခါးကုန်းလျက် သူတို့ မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေကြသည်၊ သူတို့၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များမှာ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် သတိရရင်း တုန်ယင်နေကြသည်။

"အာ၊ အာဖေး၊ ခုနက အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ?" သူ၏ အပေါင်းအဖော် တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

အာဖေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ "တခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ? ငါတို့ အမင်္ဂလာအရာ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ သေချာတယ်။ ငါတို့ ဘုံကျောင်းကို သွားပြီး ကံဆိုးခြင်းကို ကာကွယ်ဖို့ လက်ဖွဲ့တစ်ခု သွားယူရမယ်။ သေစမ်းကွာ၊ ဒီနေ့တော့ ကပ်ဆိုက်တာပဲ။ ငါတို့ အဲ့ဒီ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ လမ်းကို မယူခဲ့သင့်ဘူးဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ငွေညှစ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ အဲ့ဒီ အရာနဲ့ သွားတိုးတယ်။"

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီ နောက်ထပ် အပေါင်းအဖော်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်လျက်၊ "ဟို-ဟိုမှာ ကြည့်၊ ရှေ့မှာ အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ?"

လူမိုက်အုပ်စု မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

အများသုံး အိမ်သာတစ်ခု။

သူတို့ စောစောက တစ္ဆေ အငွေ့အသက်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော နေရာ အတိအကျ။

အိမ်သာ၏ ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှိန်သော အနီရောင် အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်၊ သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လျက်။

၎င်းမှာ ယန်ကျန့် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြာအောင် ပြေးလွှားပြီးနောက် သူတို့ စတင်ခဲ့သော နေရာသို့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်၊ အလွန် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် လှုပ်ရှားရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

"ပြေး!" အာဖေး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း။

အိမ်သာရှေ့တွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်အပေါ် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုထက် အများကြီး ပိုကြီးမားသည်။

သူ လှည့်ပြီး တစ်ဖန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သူ၏ ထိတ်လန့်မှုထဲတွင် သူ ဤမျှ ဝေးအောင် ပြေးပြီးနောက် သူတို့ စတင်ခဲ့သော နေရာသို့ မည်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်ကိုပင် သူ မစဉ်းစားမိတော့ပေ။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ဤလူထံမှ၊ ဤအိမ်သာထံမှ ဝေးရာသို့ ထွက်သွားရန် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေ နယ်ပယ်က အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးရဲ့ နယ်ပယ်နဲ့ မတူဘူး။ သူက ကျောင်း အဆောက်အဦ တစ်ခုလုံးကို လမ်းညွှန် အာရုံ ပျောက်ဆုံးစေနိုင်တယ်၊ နံရံတွေနဲ့ အဆောက်အဦတွေကိုတောင် သက်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက လူတွေကိုပဲ ရှုပ်ထွေးစေနိုင်တာလား?"

"မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေ နယ်ပယ်က အတူတူပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒါကို ဘယ်လို အသုံးပြုရမလဲဆိုတာ ငါ အပြည့်အဝ နားမလည်သေးလို့ ဖြစ်ရမယ်။"

"တစ္ဆေတွေနဲ့ လူတွေက မတူဘူး။"

ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ ရပ်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းသို့ ပြေးနေသော အာဖေး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ စက်ဝိုင်းတစ်ခု၏ အစွန်းတစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရိုးရှင်းစွာ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဒီလိုကိုး။ တစ္ဆေ နယ်ပယ်ထဲမှာ ငါ ဘယ်နေရာမှာမဆို ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် တံခါးခေါက်သံ ကြားပြီးနောက်မှာ တံခါးခေါက်တဲ့ အဘိုးကြီး အနီးအနားမှာ ပေါ်လာနိုင်ခဲ့တာကို ရှင်းပြနိုင်ပြီ။"

"အား!" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါ အာဖေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ ယိုင်နဲ့ လဲကျသွားပြီး ဝေးရာသို့ လူးလဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

"ငါသာ ငါ့နေရာကို ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ငါ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း သက်ရောက်နိုင်မလား?" ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အတွေးဖြင့် ဖျပ်ခနဲ လင်းသွားသည်။

သူ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လဲကျနေသော လူမိုက်တစ်ဦးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အိမ်သာ၏ နံရံသို့ ဆောင့်တွန်းလိုက်သည်။

အနီရောင် အလင်းအောက်တွင် အရာအားလုံး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။

လူမိုက် နာကျင်မှုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ခေါင်းသည် အိမ်သာ နံရံရှိ လေဝင်ပေါက်တစ်ခုထဲသို့ ထိုးသွင်းခံလိုက်ရသည်။

အပေါက်မှာ ခေါင်းတစ်လုံး ဝင်ဆံ့လောက်အောင် မကြီးမားပေ၊ သို့သော် ယန်ကျန့် လူမိုက်၏ ခေါင်းကို ၎င်းထဲသို့ အတင်း ထိုးသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ လည်ပင်းမှာ ယခု အပေါက်ထဲတွင် ညပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဒီလို အလုပ်လုပ်တာကိုး၊" ယန်ကျန့် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ တစ္ဆေ နယ်ပယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို စတင် နားလည်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာလွတ်ထဲတွင် အကွာအဝေးများကို ပုံပျက်စေနိုင်သည်၊ အရာဝတ္ထုများကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ ရှုခင်းများ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

အရာအားလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တကယ့်အရာနှင့် အတုအယောင် ဖြစ်နေသည်၊ အပြင်လောကနှင့် လုံးဝ ဖြတ်တောက်ထားသည်။

တစ္ဆေ နယ်ပယ်သည် တစ္ဆေကို ဗဟိုပြု လည်ပတ်သော လောကတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း တစ္ဆေကြောင့် တည်ရှိပြီး တစ္ဆေကြောင့် ပြောင်းလဲသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်၊ ဤလူမိုက်များကို စမ်းသပ်ခံအဖြစ် အသုံးပြုရင်း၊ ဤ တစ္ဆေ စွမ်းအားက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဖြေရှင်း၍မရသော အရာ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်၊ ဖြေရှင်း၍မရသော အရာ။

လူသားများအတွက်မူ လက်တွေ့ဘဝကို လွတ်လပ်စွာ ပုံပျက်စေနိုင်သော ဤစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ် ဖြေရှင်း၍မရသော အရာ ဖြစ်သည်။

ဗုံးများပင်လျှင် တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို အဘယ်ကြောင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ၎င်း သင် သိသော လက်တွေ့ဘဝနှင့် မသက်ဆိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဗုံးတစ်လုံးသည် လက်တွေ့ဘဝရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်၊ သို့သော် တစ္ဆေ နယ်ပယ်အတွင်းရှိ လက်တွေ့ဘဝနှင့် ထင်ယောင်ထင်မှားကြားတွင် တည်ရှိသော အရာတစ်ခုကို ၎င်း မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း?

"ငါသာ တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို ငါ့ကိုယ်ပေါ်တွင်သာ လွှမ်းခြုံရန် ကျုံ့လိုက်လျှင် ငါ လက်တွေ့ဘဝနှင့် ထင်ယောင်ထင်မှားကြားတွင် တည်ရှိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်၊" ယန်ကျန့် တစ္ဆေ နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ကျုံ့ဝင်စေရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ့ပတ်လည်ရှိ အနီရောင် အလင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြယ်လွင့်သွားခဲ့သည်။

လမ်းမီးတိုင်များ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာပြီး အဝေးရှိ အဆောက်အဦများပေါ်မှ နီယွန်မီးများ တစ်ဖန် လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

ကားဟွန်းသံများ လေထုထဲတွင် တစ်ဖန် ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မှိန်သော အနီရောင် အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နံရံတစ်ခုကို သဘာဝကျကျ ဖောက်ထွက်သွားပြီး အနီးအနားရှိ လူနေ အဆောက်အဦတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းတွင် သူ အခန်းတစ်ခုထဲရှိ စုံတွဲတစ်တွဲကို မြင်လိုက်ရသည်၊ မီးများ ထွန်းထားလျက် နှစ်ကိုယ်ကြားကိစ္စတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေကြသည်။

ယန်ကျန့် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူတို့ကလည်း သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စုံတွဲမှာ သူတို့၏ အခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော၊ မှိန်သော အနီရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသော လူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်လုပ်ကြပါ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ နံရံကို ဖောက်ထွက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"အား၊ တစ္ဆေ!" စုံတွဲ၏ အော်ဟစ်သံများ အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်၊ အပြင်ဘက်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ္ဆေ?

ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ပိုပို၍ တူလာနေသည်၊ သူ လူသား အသိစိတ်ကို ခုထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းသာ မရှိခဲ့လျှင်။

တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူသားလည်း မဟုတ်၊ တစ္ဆေလည်း မဟုတ်သော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဂနာမငြိမ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ တစ္ဆေ မျက်လုံးတစ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အနီရောင် စက္ကူမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤ တစ္ဆေ စွမ်းအားကို ကြာရှည်စွာ အသုံးပြုခြင်းမှာ ဒဏ်ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အတွင်းရှိ မျက်လုံးများ တစ်ဖန် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။

"တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို ငါးမိနစ်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါ ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့် သူ၏ ဖုန်းပေါ်ရှိ အချိန်ကို စစ်ဆေးပြီး မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သူ တစ္ဆေ နယ်ပယ် အခြေအနေမှ ထွက်လိုက်သည်။

ယနေ့၏ စမ်းသပ်မှုမှာ အရေးကြီးခဲ့သည်။

သူ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။

အာဖေးနှင့် တခြား လူမိုက်များမှာ အမှိုက်ပုံးတစ်ခု၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းရင်း ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တုန်ယင်နေကြသည်၊ သို့မဟုတ် အသိစိတ် လွတ်အောင် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အားနည်းသော ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် သူတို့ ငွေညှစ်ရန် ကြံရွယ်နေကြသေးသလား?

"ဟေး၊ သူငယ်ချင်း၊ အဲ့ဒီမှာ တုန်နေတာလား? ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်လား? မင်း ဒုက္ခရောက်နေရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကူညီမှာပေါ့။ ငါ အခု ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ပြတ်လတ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ပိုက်ဆံနည်းနည်း ချေးပေးရတာ စိတ်ထဲမထားဘူး မဟုတ်လား?" ယန်ကျန့် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး အာဖေး၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ငွေညှစ်?

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်မှာ လက်တွေ့တွင် ပိုက်ဆံပြတ်နေသည်၊ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ယွမ် ရာဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သူ အခု အိမ်ပြန်လို့ မရတော့ပေ၊ ဒါကြောင့် သူ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပိုက်ဆံအချို့ ရရန် လိုအပ်သည်။

"ဒီမှာ၊ ယူ၊ အကုန် ယူသွား။ ငါ့နောက်ကို လိုက်မလာပါနဲ့။ ငါ မင်းအတွက် အမွှေးတိုင် ထွန်းပေးပါ့မယ်၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုသာ သွားရှာပါ၊" အာဖေး ထစ်ငေါ့ ပြောလိုက်သည်၊ မျက်ရည် လုနီးပါး ဖြစ်နေလျက် သူ၏ အိတ်ကပ်များထဲမှ အရာအားလုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ယွမ် တစ်ရာခန့်သာ ဖြစ်သည်။

"ချေးငွေလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ ငါ နောက်တစ်ခါ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်၊" ယန်ကျန့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံကို ယူလိုက်သည်။

"ပြန်-ပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး၊ အစ်ကိုကြီး။ ဒါ ခင်ဗျားဟာပါ၊" အာဖေး သူ၏ ခေါင်းကို မြှုပ်ထားရင်း တုန်ယင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

သူ ယန်ကျန့်ကို မော့ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။

ယွမ် တစ်ရာ? သူ ဒါကို ပြန်တောင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ လိုချင်သမျှမှာ ဤတစ္ဆေ သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း ထားသွားရန် ဖြစ်သည်။

၎င်း သူ့နောက်သို့ ထပ်မလိုက်လာသရွေ့ သူ ဘာမဆို သဘောတူမည်။

"အနာဂတ်မှာ ပိုက်ဆံ ပိုရှာဖို့ သေချာလုပ်ပါ။ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ ငါ မင်းကို ထပ်ရှာတွေ့ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် မကောင်းဆိုးဝါး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။

"ဝါး!" အာဖေး ငိုချလိုက်သည်။

ငါက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘာလို့ မင်း ငါ့ကို ဒီလို လုပ်နေရတာလဲ?

သူ နောက်ဘယ်တော့မှ ငွေညှစ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

ယခုမှစ၍ သူ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

မနက်ဖြန် သူ အဘွားအိုတစ်ဦးကို လမ်းဖြတ်ကူးရန် ကူညီလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့် တခြား လူမိုက်များထံသို့ ပတ်ပတ်လည် သွားရောက်ပြီး သူတို့ကို အနည်းငယ် ခြောက်လှန့်ကာ သူတို့ တစ်ဦးစီထံမှ ယွမ် ရာဂဏန်း အနည်းငယ် ချေးငှားလိုက်သည်။

ယနေ့၏ အတွေ့အကြုံအပြီးတွင် သူတို့ နောက်ဘယ်တော့မှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ငွေညှစ်ရန် စဉ်းစားတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာသည်။

သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငွေညှစ်ရန် ကြိုးစားမည့်သူမှာ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်မည်လော သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်မည်လော မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း?

"ကစားတာ တော်လောက်ပြီ။ အလေးအနက်ထားဖို့ အချိန်ကျပြီ၊" ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည် တစ်ချက် ကြည့်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းကို လေဝင်ပေါက်ထဲသို့ ထိုးသွင်းခံခဲ့ရသော လူမိုက်၊ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မနက်ဖြန် သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နံရံ ဖျက်ခိုင်းလိမ့်မည်။

မင်း ဓါးဆွဲထုတ်ပြီး လူတွေကို ခြောက်လှန့်ရဲတယ်?

မင်းတို့ တကယ့် တစ္ဆေနဲ့ မတွေ့ကြုံခဲ့ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်ယူကြပါ။

သို့သော် ယန်ကျန့် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ တံခါး အကျယ်ကြီး ပွင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မှိန်ဖျော့စွာ လင်းသော အခန်းမှာ ဗလာ ဖြစ်နေသည်။

စောစောက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သော စုတ်ပြဲနေသည့် အနီရောင် သတင်းစာများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

တစ္ဆေ… ပျောက်သွားပြီ။

"တစ္ဆေ ထွက်သွားပြီ?" ယန်ကျန့်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ တစ္ဆေနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်၊ သို့သော် သူ အချိန်လွန်မှ ရောက်ရှိလာပုံရသည်။

တစ္ဆေ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာလား?

သို့မဟုတ် ၎င်း သူ၏ နောက် ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့တာလား?

"ငါ အဲ့ဒီ တစ္ဆေကို ရှာရမယ်၊" ယန်ကျန့် အခိုင်အမာ စဉ်းစားလိုက်သည်။