ကျန်းယန်

"ပထမဆုံး ငါ့ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။ တစ္ဆေအတွက်ကတော့ ငါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကိုင်တွယ်မယ်။ ငါ့အတွင်းက ကြမ်းတမ်းတဲ့ သရဲရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ မသုံးသရွေ့ ငါ ဘာဆုံးရှုံးမှုမှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ယန်လီလို့ ခေါ်တဲ့ အဲ့ဒီလူက တော်တော်လေး ထူးခြားပုံရတယ်။ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို ဘာက ထူးခြားစေသလဲ၊ သူ့ဆီကနေ သင်ယူထိုက်တာ တစ်ခုခု ရှိမလားဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။"

ယန်ကျန့် ထွက်ပြေးနေသော လူအုပ်ကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်၊ သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူ မလှုပ်မယှက်ပေ။

သူသာ စောစောက သူ၏ တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် သူ လူတိုင်းကို ဤနေရာမှ ချက်ချင်း အလွယ်တကူ ထုတ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စတေးခြင်း လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ယန်ကျန့်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်မည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။

သူ ဤလူများ အကြံကုန်ပြီး အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်နေချိန်တွင်သာ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်၊ သူ အနည်းဆုံး ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် အများဆုံး အကျိုးကျေးဇူး ရရှိရန် သေချာစေလျက်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတို့သည် အလွန် လွယ်ကူစွာ ရရှိသော အရာများကို တန်ဖိုးထားလေ့ မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် သူ စောစောက ညှိနှိုင်းရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဤ မစ္စတာ ထန် မည်သည့် သဘောတူညီချက်မှ မပြုလုပ်မီ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားစေလိုခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ စီးပွားရေးကို လုယူရန် ကြိုးစားနေသော ထို ယန်လီ ဆိုသူလည်း ရှိနေသေးသည်။

တစ္ဆေ ကိုင်တွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း သက်သေပြခဲ့လျှင် ယန်ကျန့် တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားပြီး ယန်လီ ဖြေရှင်းစေရန် ချန်ထားခဲ့ရန် တုံ့ဆိုင်းမည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်လီမှာ တစ္ဆေအတွက် အထူးသဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လုယက် တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် အဖိုးတန် ရတနာ တစ်စုံတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ကြမ်းတမ်းသော သရဲ၏ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သေဆုံးမှုကိုသာ အရှိန်မြှင့်စေလိမ့်မည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့် အိမ်သာဘက်သို့ ဓာတ်မီးကိုင်လျက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ် ဓာတ်မီးကို သွားကြားထဲ ညှပ်ထားလျက် အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် အိမ်သာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ထွန်းလင်းသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် နောက်ဆုံး အိမ်သာခန်းထဲ၌ အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော ခြေတစ်ဖက်သည် တံခါးအောက်မှ ထိုးထွက်နေသည်။

၎င်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခြေထောက် ဖြစ်သည်။

"အမျိုးသား အိမ်သာထဲမှာ အမျိုးသမီး ခြေထောက် ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ? ငါ စိတ်ဖောက်ပြန်သူတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါ နောက်ထပ် အလောင်းတစ်လောင်းလား?"

ယန်ကျန့် ခဏတာ ကြက်သေသေသွားသည်။

သူ အိမ်သာခန်းသို့ သတိထားစွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ကြည့်ရှုရန် တံခါးကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကွေးကွေးလေး နေနေသည်၊ အဖြူရောင် ဘလောက်စ် အင်္ကျီနှင့် စကတ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ ကုန်တိုက် ဝန်ထမ်းများထဲမှ တစ်ဦးနှင့် တူသည်၊ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားသည်။

သူမ သေဆုံးနေသလား သို့မဟုတ် မသေဘူးလား ဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။

သူ သူမ၏ အသက်ရှူခြင်းကို စစ်ဆေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူမ ခုထိ အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ယန်ကျန့် အံ့ဩသွားသည်။

သူမသာ အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ အံ့ဩမိမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် သူမ အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသော အရာ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ သူ၏ အလုပ်ချိန်များအတွင်း ကုန်တိုက် ဝန်ထမ်း အများစုကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူ သူတို့အားလုံးကို နာမည်ဖြင့် မသိသော်လည်း သူ အနည်းဆုံး သူတို့၏ မျက်နှာများကို မှတ်မိသည်။

သို့သော် သူ ဤအမျိုးသမီးကို ယခင်က ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြောင်း သူ သေချာသည်။

ပြီးတော့ သူမ အတော်လေး လှပသည်။

ကုန်တိုက်ရှိ အမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းများမှာ အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှု မရှိသောကြောင့် သူ သူတို့၏ မျက်နှာများကို မှတ်မိရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ဟေး၊ နိုးပါဦး၊ မမလေး၊" ယန်ကျန့် သူမကို ညင်သာစွာ လှုပ်လိုက်သည်။

ခဏတာ ကြာပြီးနောက် အမျိုးသမီး ဖြည်းညှင်းစွာ သတိ ပြန်လည်ရလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ မျက်လုံး ဖွင့်ပြီး ယန်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမ ချက်ချင်း နောက်သို့ ကျုံ့သွားသည်၊ သူမ တစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့၊ ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ချိန်တွင် အော်ဟစ်တော့မည် အပြု။

"မမလေး၊ မအော်ပါနဲ့။ ခင်ဗျားသာ တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်မိရင် သေဆုံးမယ့်သူက ခင်ဗျား ဖြစ်လိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် အရေးတကြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ လက်မှာ သူမ၏ ပါးစပ်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ။

အမျိုးသမီးတွေက အမြဲ ဒုက္ခပေးတာပဲ။

ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

သူမ အနည်းငယ် စိတ်ငြိမ်သွားပုံရသောအခါ ယန်ကျန့် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်၊ ပုန်းအောင်းရန် တခြား နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန် စီစဉ်ရင်း။

"စောင့်၊ စောင့်!"

အမျိုးသမီး ယန်ကျန့်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်ရင်း။

"ခင်ဗျား... လူသားလား?"

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် လူသားပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဒီမှာ ရပ်ပြီး ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောနေပါ့မလား?" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"ခင်ဗျား ဒီက ဝန်ထမ်းလား?"

"ကျွန်မက ကုန်တိုက်ရဲ့ စာရင်းကိုင် ကျန်းယန်ပါ။ ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ? ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ဝတ်စားထားတာလဲ?" ကျန်းယန် ယန်ကျန့်၏ လက်ကို တွယ်ကပ်ထားသည်၊ လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်လျက်။

ယန်ကျန့် ရယ်ကျဲကျဲ ရယ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က လုံခြုံရေး အသစ်ပါ။ ကျွန်တော် ဒီကို အိမ်သာ သုံးဖို့ လာတာ။ တခြား ဘာအတွက် ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေမှာလဲ? ဒါပေမယ့် ပိုအရေးကြီးတာက ဘာလို့ ခင်ဗျား၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အမျိုးသား အိမ်သာထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရတာလဲ? ခင်ဗျားရဲ့ ခြေထောက် စောစောက ထိုးထွက်နေတာ ကျွန်တော့်ကို ကြောက်သွားစေတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အလောင်းတစ်လောင်းလို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"အပြင်... အပြင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိတယ်။ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ ဒီမှာ လေးရက် ရှိပြီ ပုန်းအောင်းနေတာ။ ကျွန်မ စားခဲ့ရသမျှက ဘီစကွတ် မုန့်ကြွပ် တစ်ထုပ်နဲ့ ဘုံဘိုင်ရေ နည်းနည်းပဲ။ ကျွန်မ အရမ်း ဗိုက်ဆာနေပြီ။ ခင်ဗျားဆီမှာ အစားအစာ တစ်ခုခု ရှိလား?" ကျန်းယန် အားနည်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် သူမ ဖြူဖျော့နေတာကိုး — သူမ ဗိုက်ဆာလွန်းနေတာ။

"ခဏလေး စောင့်ပါ။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ တစ်ခုခု ရှိမလား ကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊" ယန်ကျန့် သူ၏ အိတ်ကပ်များကို မွှေနှောက် ရှာဖွေလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အစားအစာ တစ်ခုမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် အပြင်မှာ အစားအစာ ရှိတယ်။ ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ခုခု စားကြရင် ဘယ်လိုလဲ?"

"ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့် အပြင်မှာ တစ္ဆေ ရှိတယ်၊" ကျန်းယန်၏ မျက်နှာမှာ ရှင်းလင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြနေသည်။

"ခင်ဗျား အပြင်မှာ တစ္ဆေ ရှိတာ သိတယ်၊ ဆိုလိုတာက ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို မြင်ခဲ့တယ်?" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "တစ္ဆေက ဘယ်လိုပုံစံလဲ? ဘယ်မှာလဲ?"

ကျန်းယန်သာ တကယ် တစ္ဆေကို မြင်ခဲ့လျှင် ၎င်းက သူ့ကို ဒုက္ခ အများကြီး သက်သာစေလိမ့်မည်။

မြင်နိုင်ပြီး ခွဲခြား သတ်မှတ်နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်မှာ အဲ့လောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းပေ — အနည်းဆုံးတော့ သင် ၎င်းအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်သည်။

အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး တစ္ဆေများမှာ သင် ရှာမတွေ့နိုင်သော သူများ ဖြစ်သည်။

ကျန်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မြန်မြန် ပြောပြပါ။ အပြင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် အခု ပျက်စီးအောင် လုပ်နေတယ်။ မစ္စတာ ထန်က အဲ့ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ လိမ်လည်သူတစ်ယောက် ငှားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒါ မကြာခင် မပြေလည်ရင် ကျွန်တော့် ပိုက်ဆံ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားသာ ကျွန်မကို အစားအစာ ပေးရင် ကျွန်မ ပြောပြမယ်။ ကျွန်မ အရမ်း ဗိုက်ဆာနေပြီ။"

"ခင်ဗျား ဈေးဆစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး၊" ယန်ကျန့် သူမကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား အရမ်း သနားစရာ ကောင်းနေမှတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် တစ်ခုခု စားစရာ သွားယူပေးမယ်။"

သူ ချက်ချင်း အိမ်သာထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကုန်တိုက်၏ ပထမထပ်မှာ ယခု ဗလာ ဖြစ်နေသည်၊ သို့သော် အပေါ်ထပ်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မစ္စတာ ထန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ကုန်တိုက်မှ ခုထိ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးပုံရသည်။

ယန်ကျန့် ပိတ်ထားသော သရေစာ ဆိုင်တစ်ခုမှ ဘီစကွတ် မုန့်ကြွပ်များ၊ သရေစာများနှင့် ရေများ ယူဆောင်ပြီး အိမ်သာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အစားအစာကို မြင်သောအခါ ကျန်းယန်၏ မျက်လုံးများ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရောင်တောက်လာခဲ့သည်။

သူမ စိတ်အားထက်သန်စွာ ထုပ်ပိုးမှုကို ဆွဲဖြဲပြီး စတင် စားသောက်တော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အစားအစာ ကုန်သွားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားဆီမှာ နောက်ထပ် ရှိသေးလား?" ကျန်းယန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒါပဲ ရှိတယ်။ ဝက်အူချောင်းတစ်ချောင်း ကျန်သေးတယ်။ ခင်ဗျား လိုချင်လား?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်မှာလဲ? ကျွန်မကို ပေး၊" ကျန်းယန် အရေးတကြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်မှာလို့ ထင်လဲ?" ယန်ကျန့် အောက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယန် သူ့ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားသာ ကျွန်မကို ဒီနေရာကနေ ထုတ်ဆောင်သွားနိုင်ရင် ကျွန်မ ဘာမဆို လုပ်ပေးမယ်။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အသွင် ရှိနေသော်လည်း ကျန်းယန်မှာ အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည် — ဆယ်မှတ်မှာ ခုနစ်မှတ်လောက်။

သူမ အရပ် မရှည်ပေမယ့် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောင်းမွန်သည်။

စောင့်။

သူ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ? ယန်ကျန့် အတွေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

"အဲ့ဒါကို အခု မပြောကြရအောင်။ ခင်ဗျား တစ္ဆေကို မြင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒါ ဘယ်လိုပုံစံလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား?"

ကြောက်မက်ဖွယ် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သကဲ့သို့ ကျန်းယန်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမ ကြောက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ လေးရက် အကြာကပါ။ ကျွန်မ ကုန်တိုက်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အိမ်သာ သွားခဲ့ပြီး အဲ့ဒီ ငွေကိုင်၊ ဝေရှောင်ဟုန်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အိမ်သာထဲက ထွက်ခွာတော့မယ့် အချိန်မှာ ကျွန်မ သူ့ကို အပြင်မှာ တွေ့လိုက်တယ်။ အစပိုင်းမှာ သူ မှန်ရှေ့မှာ သူ့ခေါင်းကို ယမ်းနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အဲ့ဒါ ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ပြီး သူ ဘာလုပ်နေလဲလို့ မေးတော့မယ့် အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျွန်မ သူ သူ့ကိုယ်ပိုင် ခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်တာ မြင်လိုက်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျား ကြားတာ မမှားဘူး။ သူ အရုပ် ခေါင်းတစ်လုံးလို သူ့ခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်တာ။ ကျွန်မ အရမ်း ကြောက်သွားလို့ တောင့်ခဲသွားခဲ့တယ်။ သူ သူ့ခေါင်းကို ပြန်တပ်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်မ အိမ်သာထဲက ပြေးထွက်ခဲ့တယ်။"

ကျန်းယန် သူမ၏ လက်များဖြင့် လက်ဟန်ခြေဟန်ပြသည်၊ သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်နေသည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်မ အိမ်သာထဲက ထွက်လိုက်တာနဲ့ ဝေရှောင်ဟုန် လှည့်ပြီး ကျွန်မကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်မ အရမ်း ကြောက်သွားလို့ မတော်တဆ အမျိုးသား အိမ်သာထဲ ပြေးဝင်သွားပြီး ဒီမှာ ပုန်းအောင်းခဲ့တာ။ ကျွန်မ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက ဒီမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာ။ ကျွန်မ အပြင်ပြေးထွက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အကြိမ်တိုင်း ကျွန်မ လုပ်တဲ့အခါ ကျွန်မ အနီးအနားမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဝေရှောင်ဟုန်ကို မြင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ကျွန်မကို စောင့်နေတာ။ သူ ကျွန်မအတွက် အိမ်သာအပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေခဲ့တာ။ ကျွန်မသာ အပြင်ထွက်ခဲ့ရင် သူ ကျွန်မကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ တစ္ဆေတွေ အမျိုးသား အိမ်သာထဲ ဝင်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူးလို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ လုံခြုံအောင် ဒီမှာပဲ နေခဲ့တာ။"

ဝေရှောင်ဟုန်?

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ တစ္ဆေ ဖြစ်လို့ မရဘူး။"

"ကျွန်မ လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ် သူပဲ။ ကျွန်မ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့တာ၊" ကျန်းယန် အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်မကို ယုံရမယ်။"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မယုံတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ့်မျက်စိကို ပိုယုံတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝေရှောင်ဟုန်က သေပြီးပြီ၊" ယန်ကျန့် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ကုန်တိုက်ထဲတွင် စောစောက သူ့ဆီသို့ လိမ့်လာခဲ့သော ခေါင်းမှာ ဝေရှောင်ဟုန်၏ ခေါင်း ဖြစ်သည်။

သူမသာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆိုလျှင် သူမ ဘယ်လိုလုပ် ခေါင်း ပြတ်သွားနိုင်မည်နည်း?

တစ္ဆေများတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေလိုစိတ်များ ရှိသလား?

"ဒါ အမှန်ပဲ။ သူ တကယ် သူ့ကိုယ်ပိုင် ခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်ခဲ့တာ။ ကျွန်မ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့တယ်၊" ကျန်းယန် အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှူး၊ စောင့်။ တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်၊" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဓာတ်မီးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ခြေသံများ အိမ်သာသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

ခြေသံများမှာ မမြန် မနှေး ဖြစ်သည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် ပုံမှန် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ အမူအရာ လေးနက်သွားသည်။

ကုန်တိုက်၏ ပထမထပ်မှာ ဗလာ ဖြစ်နေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့လျှင်တောင် သူတို့၏ ခြေသံများမှာ အလွန် မှောင်မိုက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤမျှ တည်ငြိမ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါ ဝေရှောင်ဟုန် ဖြစ်နိုင်မလား?

သူ ကုန်တိုက်ထဲတွင် ကျန်ခဲ့သော ခေါင်း၊ ၎င်း၏ ပြာနှမ်းပြီး ပုပ်သိုးနံ့ ထွက်နေသော မျက်နှာကို သူ သတိရလိုက်သည်။

ဝေရှောင်ဟုန် တကယ်သာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။