အထောက်အထား အမှန်

အိမ်သာ အပြင်ဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ခြေသံများကို နားထောင်ရင်း ယန်ကျန့် ကျန်းယန်၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်၊ ဓာတ်မီးကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလျက် ညင်သာစွာ ရှူးတိုးသံ ပြုလိုက်သည်။

ကျန်းယန်မှာ ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများထက် ပိုမို ပါးနပ်သူဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ လက် သူမ၏ ပါးစပ်ကို လုံလောက်စွာ တင်းကျပ်စွာ မဖုံးအုပ်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူမ သူ၏ လက်ပေါ်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ကို ထပ်တင်လိုက်သည်။

သူမထံမှ အသံ တစ်စက်မှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ဘဲ သူမ အသက်ပင် အောင့်ထားလိုက်သည်။

ဓာတ်မီး ပိတ်လိုက်သည်နှင့် အိမ်သာမှာ လုံးဝ အမှောင်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်၊ သူတို့ ပတ်လည်ရှိ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အမှောင်ထဲတွင် အိမ်သာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ခြေသံများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ရှင်းလင်းနေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက် အိမ်သာထဲသို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက် ဝင်လာနေသည်။

ထိုလူမှာ ဓာတ်မီး ဖွင့်မထား၊ အလင်းရောင်အတွက် သူ၏ ဖုန်းကို အသုံးမပြု၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

၎င်းမှာ သူတို့ သာမန်လူတစ်ဦး အိမ်သာသို့ သွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ သဘာဝကျကျ ပြုမူလျက်။

ယန်ကျန့် အပြင်ဘက်ရှိ လူ၏ ရှိနေမှုကို ခံစားမိနိုင်သည်။

ကျန်းယန်လည်း ၎င်းကို ခံစားမိနိုင်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားသည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်။

"ခြေသံတွေ ရပ်သွားပြီလား?"

အပြင်ဘက်ရှိ ခြေသံများ ရပ်တန့်သွားသည်ကို သူ သတိပြုမိသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝင်ရောက်လာခဲ့သော လူမှာ ရပ်တန့်သွားပုံရသည်။

ခြေသံများ၏ အကွာအဝေးကို အခြေခံလျက် ထိုလူ အိမ်သာရှိ ပထမဆုံး အိမ်သာခန်းအနီးတွင် ရပ်နေသည်ဟု သူ အကြမ်းဖျင်း ပြောနိုင်သည်။

"သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ? သူ တကယ်ပဲ အိမ်သာ သွားနေတာလား? ငါ အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်သင့်သလား?" ယန်ကျန့် သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို စိတ်ထဲတွင် ချင့်ချိန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ထိုသို့ မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသာ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် သူ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် သူ၏ တစ္ဆေ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေလိမ့်မည်၊ ၎င်းမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို အလဟဿ ဖြစ်စေခြင်းဟု ဆိုလိုမည်။

၎င်းမှာ မတန်ပေ။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်။

ဘုန်း!

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် အိမ်သာထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

၎င်းမှာ တံခါးတစ်ချပ်ကို အားပြင်းစွာ ကန်ဖွင့်လိုက်သော အသံနှင့် တူသည်။

ပထမဆုံး အိမ်သာခန်း၏ တံခါးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အားဖြင့် ရိုက်ဖွင့်လိုက်ပုံရသည်။

"အွန်း~!"

ကျန်းယန် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်သွားသည်။

သူမသာ သူမ၏ ပါးစပ်ကို အသည်းအသန် ဖုံးအုပ်မထားခဲ့လျှင် သူမ အော်ဟစ်မိလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် ထိုလူ တစ်ဖန် စတင် လှုပ်ရှားလာသည်၊ သူ၏ ခြေသံများ အိမ်သာထဲတွင် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ထိုလူ တစ်ဖန် ရပ်တန့်သွားပုံရသည်၊ ဤတစ်ကြိမ် ဒုတိယ အိမ်သာခန်း၏ ရှေ့တွင်။

ဘုန်း!

ဒုတိယ အိမ်သာခန်း၏ တံခါး အားပြင်းစွာ တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသဖြင့် နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရေတိုင်ကီ ကွဲအက်သံနှင့် ပိုက်များမှ ရေပန်းထွက်သံ မှိန်ဖျော့စွာ ကြားလိုက်ရသည်။

ဆူညံသံ တစ်ဖန် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော် ထို့နောက် ခြေသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ လူမှာ တတိယ အိမ်သာခန်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ။

"အွန်း၊ အွန်း…"

ကျန်းယန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ တင်းတင်း မှိတ်ထားသည်၊ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံထားရသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ အရာမှာ လူသား မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိနိုင်သည်။

၎င်းမှာ အဲ့ဒီ တစ္ဆေ ဖြစ်ရမည်။

အိမ်သာထဲတွင် အိမ်သာခန်း ငါးခန်းသာ ရှိပြီး တစ္ဆေ သူမကို ရှာတွေ့ရန် မကြာမီတော့ပေ။

ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သောအခါ သူမ သေဆုံးရမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

"အဲ့ဒီ အရာက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား?"

ယန်ကျန့်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ ရှိနေမှု တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ အိမ်သာခန်း တစ်ခုစီကို စနစ်တကျ ဖွင့်လျက် ပုန်းအောင်းနေသော မည်သူ့ကိုမဆို ရှာဖွေနေသည်။

ဘုန်း!

နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု။

စတုတ္ထ အိမ်သာခန်း၏ တံခါး တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။

"တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။ အဲ့ဒီ အရာက ငါ့ကို အထူးသဖြင့် ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုရင် ငါ အဲ့ဒါကို တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကျန်းယန်၏ ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ လှည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အိမ်သာခန်း တံခါးကို စူးစိုက် ကြည့်နေလိုက်သည်။

တံခါး ပွင့်လာပြီး သူ တစ္ဆေကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်း သူ၏ တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိမ့်မည်။

ကျန်းယန် ယန်ကျန့် ထရပ်သည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး အမည်မသိ သတ္တိတစ်ခုခုဖြင့် မောင်းနှင်ခံရကာ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သည်

သူမ ယန်ကျန့်ကို နောက်မှ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ခေါ်သွားပါ။ ကျွန်မ မသေချင်ဘူး။ ရှင်တောင်းဆိုတာ ဘာမဆို ကျွန်မ လုပ်ပေးမယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ရည်းစား ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ ညအိပ်ပေးမယ်၊ ကျွန်မကို ဒီကနေ ထုတ်သွားပေးပါ။"

သူမ၏ အသံမှာ မျက်ရည်များနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ ယန်ကျန့် ထွက်ပြေးသွားပြီး သူမကို ချန်ထားခဲ့မည်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက်။

"တိတ်တိတ်နေ။"

ယန်ကျန့် အသံတိုးတိုးဖြင့် ငေါက်လိုက်သည်။

"အွန်း~!"

ကျန်းယန် နာခံစွာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်၊ အသံ တစ်စက်မှ မပြုလုပ်ဘဲ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆက်လက် တုန်ယင်နေသော်လည်း။

ယန်ကျန့် ဤအမျိုးသမီးကို အထင်ကြီးလေးစားခြင်းမှ မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမ ထက်မြက်ပြီး သူ သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု သူမ ခံစားမိပုံရသည်။

ရေနစ်သူတစ်ဦး နောက်ဆုံး အသက်ဆက်ကြိုးကို တွယ်ကပ်သကဲ့သို့ သူမ လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်၊ ဘာမဆို ပြောရန် သို့မဟုတ် လုပ်ရန် ဆန္ဒရှိလျက်။

သို့သော် သူ့မှာ သူမနှင့် ဆက်ဆံရန် အချိန် မရှိတော့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ လေးနက်နေပြီး သူ အပြင်ဘက်မှ လာသော အသံတိုင်းကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေခဲ့သည်။

"သူ ဒီမှာ!"

ရုတ်တရက် သူ ၎င်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေမှာ အလွန် နီးကပ်နေသည်။

အိမ်သာခန်း အပြင်ဘက်တွင်၊ ပါးလွှာသော သစ်သားတံခါး တစ်ချပ်ဖြင့်သာ ခြားနားလျက်၊ နှစ်မီတာအောက်သာ ကွာဝေးသည်။

၎င်းမှာ လက်တွေ့အားဖြင့် လက်တကမ်း အကွာအဝေးတွင် ဖြစ်သည်။

မှိန်ဖျော့သော ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခု လွင့်ဝင်လာသည်၊ သူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ကုန်တိုက်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိစဉ် သတိပြုမိခဲ့သော အနံ့ အတူတူပင်။

၎င်းမှာ လွှမ်းမိုးသည် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်၊ လေထဲတွင် ကျန်ရစ်နေလျက်။

ဘုန်း!

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ အိမ်သာခန်း၏ ပါးလွှာသော သစ်သားတံခါး ကြီးမားသော အားဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ထိမှန်မှုကြောင့် ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ထုနှက်မှု၏ အရှိန်က ယန်ကျန့်ရော ကျန်းယန်ပါ နံရံကို မထိမှီအထိ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားစေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ နောက်ဆုတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

ကျွီ~

သစ်သားတံခါး ဖြည်းညှင်းစွာ အဟလေး ပွင့်လာခဲ့သည်။

အဟကြားမှ အပြင်ဘက်မှာ အလွန် မှောင်မိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဘာမှ မဖော်ပြပေ။

ယန်ကျန့် ၎င်းကို ခံစားမိနိုင်သည် — တစ္ဆေမှာ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် အလင်းရောင် မရှိဘဲနှင့် သူ ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

"သူ ချက်ချင်း ဝင်မလာဘူး? သူ ရပ်တန့်သွားပုံရတယ်။"

ယန်ကျန့် အလိုအလျောက်နီးပါး သူ၏ တစ္ဆေ မျက်လုံးကို အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း သူ ထိန်းထားလိုက်သည်။

တစ္ဆေသာ သတ်ဖြတ်ရန် ဝင်မလာခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ သူရော ကျန်းယန်ပါ ၎င်း၏ အဓိက ပစ်မှတ်များ မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဤသည်မှာ အရေးကြီးသည်။

ယန်ကျန့် ရှေ့ရှိ အမှောင်ထဲသို့ စူးစိုက် ကြည့်နေသည်၊ မည်သည့် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ဘဲ။

အပြင်ဘက်ရှိ တစ္ဆေ နောက်ထပ် အရေးယူမှု မပြုလုပ်သရွေ့ သူ သူ၏ တစ္ဆေ မျက်လုံးကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လူနှင့် တစ္ဆေတို့သည် အနည်းငယ် ဟနေသော သစ်သားတံခါး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်လျက် တင်းမာသော အခြေအနေ တင်းမာမှုတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် အသံ သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုမှ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ အပြင်ဘက်ရှိ တစ္ဆေမှာလည်း အတူတူပင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သို့သော် သတိထားသောအားဖြင့် ယန်ကျန့် ဖြည်းညှင်းစွာ လက်လှမ်းပြီး အနည်းငယ် ပွင့်နေသော တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ခုထိ လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ တစ္ဆေမှာ သူ့ကို သို့မဟုတ် ကျန်းယန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့် အခြေအနေ ငြိမ်သက်သွားနိုင်သည်ဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့အပေါ် ဖိကပ်နေခဲ့သော ကျန်းယန် အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီး တစ်ဝက် လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

တံခါး ထပ်မံ ထုနှက်ခံလိုက်ရသည်၊ ဤတစ်ကြိမ် ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော အားဖြင့်၊ ပေါက်ကွဲ ပွင့်ထွက်လုနီးပါး။

"မကောင်းဘူး၊ သူ ပြန်လာပြီ!" ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ တံခါးကို တွန်းပိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယန်၊ ကြောက်လန့်နေသော်လည်း မမိုက်မဲပေ။

သူမ သူမကိုယ်သူ တံခါးကို ပစ်ဝင်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ပိတ်ထားရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် တံခါးပေါ်မှ တဒုန်းဒုန်း ထုသံများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်၊ ထုနှက်ချက် တစ်ကြိမ်စီတိုင်းမှာ နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ်ထက် ပိုအားပြင်းသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တံခါး ပွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်ကသာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆောင့်ပိတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ သူ၏ တစ္ဆေ နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုရန် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

စောင့်၊ မဟုတ်ဘူး။

ဘာကြောင့် တစ္ဆေ စောစောက ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး ကျန်းယန် လှည့်လိုက်မှသာ ရုတ်တရက် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလာခဲ့သနည်း?

"မင်း ကျောကို တံခါးနဲ့ မဖိထားနဲ့။ လှည့်လိုက်။" ယန်ကျန့် ဟိန်းဟောက် ပြောလိုက်ပြီး ကျန်းယန်ကို ဆွဲကာ တံခါးကို မျက်နှာမူစေရန် အတင်းလုပ်လိုက်သည်။

ကျန်းယန် လှည့်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ဆူညံသံ ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားပြီး မကြာမီ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဒီလိုကိုး…" ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ သဘောပေါက်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သူ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ရန် အခြေအနေ/စည်းကမ်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ခဏတာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ တစ္ဆေ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်၏ အယူအဆကို ထပ်မံ အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

"ကျန်းယန်ရော ငါရော တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီမှတော့၊ ပြီးတော့ သူ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း မစတင်သေးမှတော့ ဒါက ဒီတစ္ဆေက အဆင့်-စီ ခြိမ်းခြောက်မှု — ကန့်သတ်ထားတယ် ဆိုတာပဲ။"

သူ ဤသို့ စဉ်းစား ဆင်ခြင်နေစဉ် အပြင်ဘက်ရှိ တစ္ဆေ တစ်ဖန် စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ၎င်း သူတို့ဆီသို့ လာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အိမ်သာထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ဦးတည် ထွက်ခွာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို မှိန်ဖျော့လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေ ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်းယန်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး အဲဒီအစား အခြား ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"သူ ထွက်သွားနေတာလား? ဒါပေမယ့် ငါ ဒီတစ္ဆေ တကယ် ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ဖော်ထုတ်ဖို့ လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ဖျပ်ခနဲ လင်းသွားသည်။

သူ လျင်မြန်စွာ သူ၏ ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်၊ ကင်မရာ ဖွင့်ပြီး အိမ်သာခန်း အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ကာ နောက်ဆုတ်သွားသော ခြေသံများ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဓာတ်ပုံ ရိုက်လိုက်သည်။

ကလစ်။

ဖလက်ရှ် မီး လင်းသွားသည်။

"ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ? ရှင်သာ အဲ့ဒါကို ပြန်ဆွဲဆောင်မိရင်ကော?"

ကျန်းယန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ဆွဲလိမ်ကာ အလွန် နိမ့်သော အသံဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံ ရိုက်နေတာ။ ကျွန်တော် တစ္ဆေရဲ့ ပုံစံ/အထောက်အထားကို အတည်ပြုဖို့ လိုတယ်။ ခင်ဗျား ဝေရှောင်ဟုန်က တစ္ဆေလို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် သူ့ကို မနေ့က မြင်ခဲ့တယ်၊ သူ အသက်ရှင် ကျန်းမာနေခဲ့တယ်။ သူသာ တကယ် တစ္ဆေဆိုရင် ကျွန်တော် သူ့ပုံရိပ်ကို ရီုက်ယူနိုင်သင့်တယ်၊ ဒါသာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြင်ကွင်း ဖြစ်နေရင်တောင်။"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ ကျွန်တော့် ကိစ္စပါ။ ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ တစ္ဆေ ဝင်မလာခဲ့မှတော့ ဒါ ငါတို့ သူ့ ပစ်မှတ်တွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူမယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သေခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သို့သော် သူ ခုနက ရိုက်ခဲ့သော ဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး… ဘယ်လိုလုပ် သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

ဓာတ်ပုံမှာ တစ္ဆေ၏ ပုံပန်း သဏ္ဌာန် အပြည့်အစုံကို မဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပေ၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ။

ကျန်အပိုင်းမှာ အိမ်သာ နံရံ ထောင့်ချိုးဖြင့် ကွယ်နေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ မြင်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မှာ လုံခြုံရေး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည် — ယန်ကျန့်၏ ဝတ်စုံနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီသည်