အရေးယူခြင်း

ယန်ကျန့် သူ၏ ဖုန်းပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ရင်း ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

လုံခြုံရေး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူ၏ မျက်နှာကို သူ မမြင်နိုင်သော်လည်း ကုန်တိုက်တစ်ခုလုံးတွင် ထိုဝတ်စုံကို သူ့အပြင် ဝတ်ဆင်သော အခြားလူ တစ်ဦးသာ ရှိသည် — လျိုချန်။

ဟုတ်တယ်၊ ကုန်တိုက်ထဲတွင် လုံခြုံရေး အစောင့် နှစ်ဦးသာ ရှိသည် - သူနှင့် လျိုချန်။

ယန်ကျန့် ဓာတ်ပုံထဲက လူ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် လျိုချန်၏ အထောက်အထားမှာ သံသယကင်းစွာ အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သည်။

သူက... တစ္ဆေပဲ။

ယန်ကျန့် သူ ကုန်တိုက်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အချိန်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအချိန်က အပုပ်နံ့ဆိုးတစ်ခုကို အနံ့ရခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူ လျိုချန် အမှောင်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

လျိုချန် သူ အိမ်သာမှ ခုလေးတင် ပြန်လာခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။

အိမ်သာလား?

လျိုချန်သာ တကယ် အိမ်သာ သွားခဲ့လျှင် သူ အထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျန်းယန်ကို မည်သို့ လွဲချော်သွားနိုင်မည်နည်း? အရာအားလုံး ယခု တစ်ထပ်တည်း ကျနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ မျက်မှောင်များကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လျိုချန်သာ တစ္ဆေဆိုရင် ငါ သူ့နဲ့ အိပ်ဆောင်မှာ အတူနေတုန်းက ဘာလို့ တိုက်ခိုက်မခံခဲ့ရတာလဲ? အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ ဒီတစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရဖို့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကိုက်ညီသင့်တယ်။"

သို့သော် လျိုချန် တစ္ဆေ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန် မြင့်မားသည်၊ အချို့ သံသယများ ရှိနေသေးသော်လည်း။

ရမ်းသမ်း ခန့်မှန်းနေခြင်းက အကူအညီ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ပိုမို စုံစမ်း စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ နားလည်မှုနှင့် ဤတစ္ဆေအပေါ် သဘောပေါက်မှုတို့ဖြင့် သူ ယခု ၎င်းကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ။

"ဒါဆို အဲ့ဒီ တစ္ဆေ ထွက်သွားပြီလား? အခု လုံခြုံပြီလား?" ကျန်းယန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်၊ သူမ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "အခု လုံခြုံပါပြီ။ တစ္ဆေ ထွက်သွားပြီ။ ခင်ဗျား ယာယီ လုံခြုံပါတယ်။"

"ရှင် ကျွန်မကို ဖိကပ်နေတာ ရပ်လို့ ရမလား? ပြီးတော့ ကျွန်မကို ထိုးနေတဲ့ အဲ့ဒါက ဘာလဲ?" ကျန်းယန်မှာ လက်ရှိတွင် ယန်ကျန့်ကို ကျောပေးထားပြီး တံခါးနှင့် နီးပါး ဖိကပ်နေသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဝက်အူချောင်းတစ်ချောင်းပါ။ စကားမစပ်၊ ခင်ဗျား ဗိုက်မဆာဘူးလား? ခုထိ စားချင်သေးလား?" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် အံ့ဩသွားသည်။ "ဟမ်? အခုလား? ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီးမှ ဒီအကြောင်း ပြောသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

"ခင်ဗျား မလိုချင်ရင် ထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပေးဖို့တောင် ဆန္ဒမရှိပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် ရှင် မြန်မြန် လုပ်နိုင်မလား? အရမ်း ကြာအောင် မလုပ်နဲ့။"

"ခင်ဗျား အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ။"

ယန်ကျန့် သူ၏ ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးလျက်၊ ထို့နောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဝက်အူချောင်းတစ်ချောင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ၊ ယူလိုက်။ ကျွန်တော် ဒါကို ဒီမနက် နံနက်စာအတွက် ဝယ်ခဲ့တာ။ သုံးယွမ် ကုန်တယ်။ ခင်ဗျားကိုယ် ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျား တကယ် အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်၊ တစ္ဆေ ရှိနေတာတောင် ကျွန်တော့် အိတ်ကပ်ထဲက ဒီ ဝက်အူချောင်းအကြောင်း ခုထိ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ။"

ကျန်းယန် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်းဟွေး တံဆိပ် ဝက်အူချောင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်၊ လုံးဝ အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက်။

ဒါ... ဒါက တကယ် ဝက်အူချောင်းတစ်ချောင်းပဲလား?

"ခင်ဗျား ဖြည်းဖြည်း စားပါ။ ကျွန်တော် အပြင်ထွက်တော့မယ်။"

ယန်ကျန့် တံခါး ဖွင့်ပြီး သူ၏ ဓာတ်မီးဖြင့် လျှောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ အလင်းရောင်ကို ပတ်ပတ်လည် ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

ဘာမှ မရှိပေ။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသည်။

သို့သော် သူ အနီးအနားရှိ ဆိုင်ခန်းများကို အလင်းရောင် ထိုးကြည့်သောအခါ သူ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

စောစောက တစ္ဆေကြောင့် အက်ကွဲခဲ့သော ဆိုင်ခန်း၏ တံခါးမှာ ယခု... လုံးဝ ထိခိုက်မှုမရှိပေ။

ဟုတ်သည်၊ တံခါးမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားပြီး ပျက်စီးမှု လက္ခဏာ တစ်ခုမှ မရှိပေ။

၎င်းမှာ ယုတ္တိဗေဒ အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသည်။

"တစ္ဆေများ ကြုံတွေ့ရခြင်းက အစကတည်းက သိပ္ပံနည်းကျတဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ဘူး၊" ယန်ကျန့် သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ တစ္ဆေ၏ စွမ်းရည်များအပေါ် အာရုံစိုက် စဉ်းစားမနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ရင်း။

"ရှင်ဘယ်သွားမလို့လဲ? အပြင်မှာ တစ္ဆေ ရှိတယ်။ ငါတို့ ဒီမှာပဲ နေပြီး အရုဏ်တက်တဲ့အထိ စောင့်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား?" ကျန်းယန် သတိထားစွာ ထွက်လာသည်၊ သူမ၏ ဆံပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်၊ သူမ၏ အဝတ်အစားများ ညစ်ပတ်နေသည်၊ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဝက်အူချောင်းတစ်ချောင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ယန်ကျန့် ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒီ တစ္ဆေအကြောင်း အချို့အရာတွေ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို သွားကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းတော့မယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် ဒီကို ငွေရှာဖို့ လာတာ။ အဲ့ဒီ သူဌေး ထန် သေသွားရင် ဒီ ခရီးစဉ် တစ်ခုလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ သူ ကုန်တိုက်ထဲက တစ္ဆေ ပြဿနာ ဖြေရှင်းဖို့ ယွမ် တစ်သန်း ကမ်းလှမ်းထားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီမှာ ရောက်နေတာ။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူ သူ၏ ဓာတ်မီးဖြင့် အိမ်သာထဲမှ လျှောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းယန် သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။ "ရှင် ထွက်သွားရင် ကျွန်မကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

"မမလေး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ မိဘ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားရဲ့ ကလေးထိန်း မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်သင့်လဲ ကျွန်တော် ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ? ခင်ဗျား အိမ်သာထဲ ပြန်သွားပြီး စောင့်နေလိုက်တာကော ဘယ်လိုလဲ? အရာအားလုံး ပြီးသွားရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လာခေါ်မယ်၊ ပြီးရင် ခင်ဗျား ထွက်သွားလို့ ရပြီ၊" ယန်ကျန့် သူမကို လှည့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ကျွန်မ အိမ်သာထဲမှာ ရှိနေတုန်း တစ္ဆေ ပြန်လာရင်ကော? ပြီးတော့ ရှင် တကယ် အဲ့ဒီ တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိလို့လား?" ကျန်းယန် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ "

"ဒါဆို ရှင် ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မလား?" ကျန်းယန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာလို့ ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးရမှာလဲ? ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သိတောင် မသိဘူး။ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းမပျိုတွေကို ကယ်တင်ခြင်းက သူရဲကောင်းတွေ လုပ်တဲ့အရာပဲ၊ သူရဲကောင်းတွေက အများအားဖြင့် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် သေဆုံးတတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူရဲကောင်း မဖြစ်ချင်ဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိစ္စ ကိုယ်လုပ်ချင်ရုံပဲ၊" ယန်ကျန့် ကုန်တိုက်၏ ပထမထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး သူ၏ ဓာတ်မီးဖြင့် ပတ်ပတ်လည် ထိုးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်၊ သူ၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ရင်း။ "ဒါဆို ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ရည်းစား လုပ်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ?"

"ခင်ဗျား အိပ်မက် မက်နေရုံတင် မကဘူး၊ ခင်ဗျား ရိုးအ လွန်းနေပြီ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့် နာမည်တောင် မသိဘဲ ခင်ဗျား ကျွန်တော့် ရည်းစား ဖြစ်ချင်နေတာလား? ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို မှတ်မိတော့မှာလဲ? ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားအတွက် အသက် စွန့်စားစေချင်ရုံပဲ၊" ယန်ကျန့် သူမကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တကယ် ပြောနေတာပါ။ ကျွန်မ ကတိ မဖျက်ပါဘူး၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မယုံဘူး။ ဒါ့အပြင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့် ရည်းစားအဖြစ် ထားခြင်းက ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပဲ ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ကို အသတ်ခံရစေတာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော် အသုံးမကျတဲ့ အသင်းဖော်တွေနဲ့ အရင်က ဆက်ဆံခဲ့ဖူးတယ်။"

သူ ပြောနေစဉ် သူ ဓာတ်မီးဖြင့် ပတ်ပတ်လည် ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

"ကျွန်မ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ တော်ပါတယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဒုက္ခ တစ်ခုမှ ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ယုံကြည်ပါ၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။

သူမ စိတ်ဓာတ် ကျဆင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ ကုမ္ပဏီတွင် စာရင်းကိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။

သူမ အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုလည်း ရှိသည် — အရပ် မရှည်သော်လည်း သူမ သွယ်လျသော ခြေတံများနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောင်းမွန်သည်။

သူမတွင် ပိုးပန်းသူများစွာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် သူမ လက်တွေ့အားဖြင့် အဆင့်နိမ့် လုံခြုံရေး အစောင့်တစ်ဦးအပေါ် အတင်း ကပ်နေရသည်၊ ငြင်းပယ်ခံရရုံသာ။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျန်းယန် ဤ လုံခြုံရေး အစောင့်ကို တွယ်ကပ်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

သူ တစ်ဦးတည်းသာ သူမကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု သူမ သိသည်။

"တွေ့ပြီ၊" ယန်ကျန့် သူ၏ ဓာတ်မီး အလင်းတန်း တစ်စုံတစ်ခုပေါ် ကျရောက်သွားစဉ် ပြောလိုက်သည်။

လူ့ခေါင်းတစ်လုံး။

ပုပ်သိုး၊ အနံ့ဆိုး ထွက်နေသော လူ့ခေါင်းတစ်လုံး။

၎င်းမှာ...

ဝေရှောင်ဟုန်၏ ခေါင်း။

၎င်း ဤနေရာတွင် အစကတည်းက ရှိနေခဲ့သည်၊ မလှုပ်မယှက်။

"ကျန်းယန် ဝေရှောင်ဟုန်ကို တစ္ဆေအဖြစ် မြင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ လျိုချန်ကို တစ္ဆေအဖြစ် ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့တယ်။ သူမ လိမ်ညာဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး၊ ငါ မှားယွင်းတဲ့ ဓာတ်ပုံ ရိုက်ခဲ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေက ဒီတစ္ဆေက သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဝေရှောင်ဟုန်၊ လျိုချန်၊ အဲ့ဒီ လီအစ်မတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ယောက်... ဘယ်သူမဆို တစ္ဆေ ဖြစ်နိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်မှောင်များ နက်ရှိုင်းစွာ ကြုတ်နေလျက်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူဌေး ထန်၊ မန်နေဂျာ လီ၊ ဆရာ လော်နဲ့ အဲ့ဒီ အဖွဲ့ကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားသင့်တယ်။ သူတို့ ဒီမှာ အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ကြပြီ။"

"တစ္ဆေက ဘယ်သူလဲဆိုတာ တကယ် ဖော်ထုတ်ဖို့ ငါ နေရာ တစ်နေရာကို သွားဖို့ပဲ လိုတယ်။"

"စောင့်ကြည့် ကင်မရာ အခန်း။"

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး စောင့်ကြည့် ကင်မရာများဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ရမည်။

သူသာ စောင့်ကြည့် ကင်မရာ အခန်းထဲက ဗီဒီယို မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုနိုင်သရွေ့ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မည်။

"ကျန်းယန်၊ ခင်ဗျား စောင့်ကြည့် ကင်မရာ အခန်း ဘယ်မှာလဲ သိလား?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက... ပဉ္စမထပ်မှာ၊" ကျန်းယန် ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့် ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွား။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒီနေရာကနေ အရှင်လတ်လတ် ထုတ်ဆောင်သွားမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။"

"တကယ်လား?" ကျန်းယန် မေးလိုက်သည်၊ သူမ၏ အသံထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်ဖြင့်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုနဲ့ - ခင်ဗျား ကျွန်တော့် စကား နားထောင်ရမယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော် ပြောတဲ့အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ရမယ်။ ခင်ဗျားသာ ထိတ်လန့်ပြီး ပတ်ပြေးရင် ခင်ဗျား သေဆုံးသွားခဲ့ရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ယန်ကျန့် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့် စကား နားထောင်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်၊" ကျန်းယန် ချက်ချင်း ကတိပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောသည်၊ "ခင်ဗျား ကတိ တည်နိုင်ပါစေလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ် — ကျွန်တော့်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ခင်ဗျား ကိုယ့်အတွက်။ အခု ပဉ္စမထပ်ကို သွားကြရအောင်။"

သူ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အပေါ်ထပ်များမှာ မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသည်၊ သို့သော် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်၊ အောက်ထပ်များထက် ကြည့်ရှုရန် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။

သို့သော် အပေါ်ထပ်တွင် လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။

သူ သူဌေး ထန်၊ ဆရာ လော်နှင့် ထို တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ယန်လီတို့ ဘယ်လို ဖြစ်နေကြမလဲ တွေးတောနေမိသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြပြီ။

ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ။

သို့သော် သူ သွားရောက် စစ်ဆေးရမည်။

သူတို့သာ တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။