← Chapters

လှဲအိပ်လိုက်

Vol. 4 Ch. 52

လှဲအိပ်လိုက်

Vol. 4 Ch. 52

သူတို့ ပစ္စည်း သိုလှောင်ခန်းကို ယာယီ လုံခြုံသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင် သူတို့နောက်သို့ အမြဲတမ်း လိုက်နေခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ယန်ကျန့်၏ သတိပေးချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့ ယခုအချိန်အထိ ၎င်းကို သတိပြုမိမည် မဟုတ်ဘဲ အကျိုးဆက်များမှာ ထင်ရှားနေလိမ့်မည်။ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ယန်လီ အပါအဝင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူများ တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း သူတို့ အစွမ်းကုန် တတ်နိုင်သောသူများ မဟုတ်ကြပေ။ တစ္ဆေ စွမ်းအားကို မဆင်မခြင် အသုံးပြုခြင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သေဆုံးမှုကိုသာ အရှိန်မြှင့်စေသည်။ ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့် ယန်လီဟု အမည်ရသော လူငယ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ မကောင်းပေ၊ ဖြူဖျော့ အားနည်းလျက်၊ သူ သွေး အလွန်အကျွံ ဆုံးရှုံးခဲ့သကဲ့သို့။ သို့သော် ယန်ကျန့် ပိုမို စိုးရိမ်သည်မှာ ယန်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မည်သို့သော တစ္ဆေမျိုး ဝှက်ထားသနည်း ဆိုသည်ပင်။ သူ သူ၏ ကန့်သတ်ချက်နှင့် မည်မျှ နီးကပ်နေသနည်း? သူ့အတွင်းရှိ တစ္ဆေ နိုးထလာရန် မည်မျှ ကြာမြင့်ဦးမည်နည်း?

"မင်း လူသားလား?" ယန်လီမှာ တခြားသူများကဲ့သို့ ထိတ်လန့်နေခြင်း မရှိပေ။ ပစ္စည်း သိုလှောင်ခန်းမှ ပြေးထွက်လာပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့မှ လူငယ် လုံခြုံရေး အစောင့်မှာ လူသားလား သို့မဟုတ် တစ္ဆေလား သူ မသေချာပေ။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော့်ကို လူသားလို့ သတ်မှတ်သင့်ပါတယ်။ ခင်ဗျား နာမည် ယန်လီလို့ ပြောတာ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ ခင်ဗျားက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူလား?" ယန်လီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "မင်းကလည်း ဟုတ်လား?" "ကျွန်တော်က တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ပါ၊" ယန်ကျန့် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ သူ လောလောဆယ် အာဏာ အနည်းငယ် ငှားသုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ လူတွေကို သူ ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ဒီအတိုင်း ပြောပြလို့ မဖြစ်ပေ။ ၎င်းက သူ့ကို အလွန် အရေးမပါသူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ဒါ့အပြင် ဆက်သွယ်ရေး ဝန်ထမ်း လျိုရှောင်ယွီက သူ့ကို ဌာနချုပ်ထဲသို့ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုဆောင်း ခန့်အပ်လိုခဲ့သည်။

"တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်?" ယန်လီ ယန်ကျန့်ကို တစ်ဖန် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ့ကို လုံခြုံရေး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ချိတ်ဆွဲထားသော ဂြိုလ်တု ဖုန်း — ဌာနချုပ် အဖွဲ့ဝင်များအတွက် စံ ပစ္စည်းကိရိယာ — ကို မြင်သောအခါ သူ သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်သည်။ "ဌာနချုပ်မှာ ဝန်ထမ်း အလွန် ပြတ်လပ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ မြို့တစ်မြို့လျှင် တာဝန်ခံ တစ်ယောက်အောက် နည်းနေတယ်။ တာချန်းမြို့အတွက် ယခင် တာဝန်ခံက ကျိုးကျန့်ပဲ။ ခင်ဗျား နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ?"

"ကျွန်တော့် နာမည် ယန်ကျန့်ပါ။ စကားမစပ်၊ ကျိုးကျန့် သေဆုံးသွားပြီ။ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က တက္ကသိုလ် ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စတေးခဲ့တယ်၊" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယန်လီ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။ စောစောကအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သိချင်တာက ခင်ဗျား တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဒီလောက် များတာကို ဘယ်လို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တာလဲ? တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် အတွက်တောင် ဒီအခြေအနေက မနိုင်ဝန် ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော် အစပိုင်းက ကုန်တိုက်ထဲက ပျောက်ဆုံးမှုတွေက အန္တရာယ် အဆင့် စီ ရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကျွန်တော် အကြီးအကျယ် လျှော့တွက်မိခဲ့ပုံရတယ်။ ကျွန်တော်သာ သိခဲ့ရင် ပိုက်ဆံအတွက် ဒီလောက် လောဘကြီးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။" နောင်တတရား သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားနေသည်၊ သူ သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ညည်းတွား မြည်တမ်းနေစဉ်။

"ခင်ဗျားကကော? ခင်ဗျား ဒီတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ ဒီလောက် ကြာအောင် ဘယ်လို အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာလဲ?" ယန်ကျန့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များကို မဖော်ထုတ်ဘဲ အဲဒီအစား ယန်လီကို မေးလိုက်သည်။ ယန်လီလည်း ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ သူ သူ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတွေ ကျွန်တော့်ကို တစ္ဆေသွေး ယန်လီလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကျွန်တော့် လက်တွေက တစ္ဆေသွေးနဲ့ စွန်းထင်းနေတယ်။ ဒီသွေးက တခြား တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကန့်သတ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော် တစ်ချိန်က တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ အတူ အောင်မြင်စွာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့် တစ္ဆေသွေးက အပြင်မှာ အရမ်း ကြာကြာ မနေနိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေတစ်ကောင် သွေးထဲကနေ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။"

"စောင့်ပါဦး၊ ခင်ဗျား တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်?" ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩတကြီး ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို ဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာလဲ?" "ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါ၊" ယန်လီ ရှင်းပြသည်။ "ကျွန်တော် တစ္ဆေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကန့်သတ်ဖို့ ကျွန်တော့် တစ္ဆေသွေးကို သုံးခဲ့တယ်။ အချိန်တိုအတွင်း စင်ကြယ်သော ရွှေ ဘူးတစ်ခုထဲမှာ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ထားသရွေ့ တစ္ဆေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အားလုံး လက်ခံထားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျား ဒါကို မသိခဲ့ဘူးလား?"

"ကျွန်တော် ခုထိ အလုပ်သင်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အဖွဲ့ဝင် အပြည့် မဟုတ်သေးဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။ သူ ယခင်က ဝက်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုပေါ်ရှိ စာတမ်းတစ်စောင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူ အမှန်တကယ် ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ၎င်းကို ပါမောက္ခ ဘရုစ် ပီဟု အမည်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတမ်းတွင် တစ္ဆေ စွမ်းအားက ရွှေမှလွဲ၍ အရာဝတ္ထု အားလုံးကို မည်သို့ သက်ရောက်နိုင်သည်ကို ဆွေးနွေးထားခဲ့သည်။ ပါမောက္ခသည် တစ္ဆေများကို တန်ပြန်ရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေ ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာရန် သိပ္ပံနည်းကျနှင့် တင်းကျပ်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ စာတမ်းသာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ရွှေ ဘူးများကို အသုံးပြုခြင်းက တစ္ဆေများကို အမှန်တကယ် ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းဆီးနိုင်ပေမည်။ သို့သော် ၎င်း ခုထိ သူတို့ကို သတ်ဖြတ် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"ကူညီပါ! ကယ်ကြပါဦး!" ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ် တောင်းပန်သံတစ်ခု သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားဖြတ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ခေါင်း လဲလှယ်ခံထားရသော တစ္ဆေများ သူတို့ကို လမ်းကြောင်းအားလုံးမှ ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊ ထွက်ပေါက်တိုင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလျက်။ သူတို့ ပဉ္စမထပ်မှ ခုန်ချခြင်းမှလွဲ၍ ထွက်လမ်း မရှိပေ။ သို့သော် ပဉ္စမထပ်မှ ခုန်ချခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူဌေး ထန်၊ မန်နေဂျာ လီနှင့် ဆရာ လော်တို့ ပါဝင်သော အဖွဲ့သည် ငိုကြွေး အော်ဟစ်ရင်း နောက်ဆုတ်နေကြသည်။ သူတို့ ထွက်လမ်း ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။

"မင်း တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဒီလောက် များတာကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် တိတိကျကျ ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ?" ယန်လီလည်း ထိတ်လန့်နေသည်။ "မင်းသာ တာဝန်ခံ ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေရင် မင်း ဒီမှာပဲ သေဆုံးလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေ စွမ်းအား အရမ်း များများ သုံးရင် မင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ မင်း အဲ့ဒါ သိရမယ်။" "ဟုတ်ပါတယ် ငါ သိတယ်၊" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလည်း တစ္ဆေ စွမ်းအား အများကြီး သုံးခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား? မင်း လက်ပေါ်က တစ္ဆေသွေးတောင် ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး ဖြစ်နေပြီ။ မင်း မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရမယ်။ မင်း မင်းရဲ့ အခေါင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား?"

"ငါ အဲ့ဒါကို ကောင်းကောင်း သတိပြုမိပါတယ်၊" ယန်လီ သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်လေ အသက်ရှင်ဖို့ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။" "တစ်ခါတစ်လေ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ ပထမဆုံး အတွေးက မင်းရဲ့ တစ္ဆေ စွမ်းအားကို အသုံးပြုဖို့ပဲ။ အဲ့ဒါက မင်းကို ပိုမြန်မြန် သတ်ပစ်ရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ ငါက မတူဘူး။ ငါက ငါ့ ဦးနှောက်ကို အားကိုးတယ်။ ငါ့ ဦးနှောက် ကျရှုံးမှသာ ငါ တစ္ဆေ စွမ်းအားကို အသုံးပြုတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက စကားစမြည် ပြောဖို့ အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီသူဌေးကို ဒီအတိုင်း သေခွင့်ပြုလို့ မဖြစ်ဘူး။" ယန်ကျန့် သူ၏ ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် သူ တစ္ဆေ အုပ်စုဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ယန်လီ၏ မျက်နှာ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူပင်လျှင် တစ္ဆေ အများအပြားနှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရန် ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဤ လူငယ် တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ မည်သို့ ဤမျှ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိနိုင်မည်နည်း? တခြားသူများ တစ္ဆေများဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် လက်လျှော့ပြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ လိုချင်သမျှမှာ ထွက်လမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ဤပိုက်ဆံမှာ သူ၏ အသက်နှင့် မတန်ပေ။

ရုတ်တရက် ယန်လီ ယန်ကျန့် လျှောက်သွားပြီး လူအနည်းငယ်ကို သူ၏ ခြေဖြင့် ခလုတ်တိုက် လှဲချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထူးဆန်းသော အော်သံ အနည်းငယ်နှင့်အတူ လူ သုံးဦး သို့မဟုတ် လေးဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ မင်း သူတို့ကို ကယ်တင်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် သတ်နေတာလား? ယန်လီ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့သာ မသေချင်ရင် လှဲအိပ်ပြီး မလှုပ်နဲ့။ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ တစ္ဆေတွေ မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့သာ ပြေးရင် မင်းတို့ ပိုမြန်မြန် သေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် သူဌေး ထန်၏ ကော်လံကို ဆွဲပြီး သူ့ကို အော်ဟစ် ပြောလိုက်သည်။ သူဌေး ထန်မှာ ကောင်းစွာ စဉ်းစားနိုင်လောက်အောင် အလွန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ တစ္ဆေများ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူ သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်း မှိတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲအိပ်လိုက်သည်၊ မလှုပ်မယှက်။ လှဲအိပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ သူ၏ ကျော မြေပြင်ကို အမြဲ မျက်နှာမူနေခြင်း ဖြစ်ပြီး မည်သည့် လမ်းကြောင်းမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို စုံလင်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

"ကျန်တဲ့ မင်းတို့၊ မသေချင်ရင် အတူတူ လုပ်ကြ။ လှဲအိပ်ပြီး မလှုပ်နဲ့၊" ယန်ကျန့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ အချို့ နားထောင်ပြီး လှဲအိပ်လိုက်ကြသည်၊ သို့သော် အများစုမှာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုကြသည်၊ လှဲအိပ်ခြင်းမှာ သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု ထင်မှတ်လျက်။ သူတို့ လှည့်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြေးလွှားကြသည်၊ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလျက်။

"ဟေး၊ အဲ့ဒါ ပဉ္စမထပ်နော်။ ခုန်မချနဲ့၊ မင်း သေလိမ့်မယ်!" ယန်ကျန့် လူတစ်ဦးကို အော်ဟစ် ပြောလိုက်သည်။ ဆရာ လော်နှင့် အတူ လိုက်ပါလာသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ အလွန် ထိတ်လန့်နေသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်သော အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် လက်ရန်းကို ကျော်တက်ပြီး ပဉ္စမထပ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ ဘယ်လောက် သတ္တိရှိတဲ့ လူလဲ၊ ယန်ကျန့် သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသာ မခုန်ချခဲ့လျှင် သူ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့လောက်သည်။ သို့သော် ဤ ခုန်ချခြင်းက သူ၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။

ခုန်ချသူမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ပြေးလွှားသူများမှာလည်း ပိုကောင်းသော အခြေအနေတွင် မရှိခဲ့ကြပေ။ မကြာမီ ထွက်ပြေးနေသော လူပုဂ္ဂိုလ်များ သူတို့၏ လမ်းများ လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ တစ္ဆေများ လမ်းကြောင်းအားလုံးမှ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ "အား!" တစ္ဆေများကြားတွင် အော်ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပုပ်သိုးနေသော လက်မောင်း ခြောက်ခု သို့မဟုတ် ခုနစ်ခု လက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ခေါင်း အများအပြား ဆွဲဖြဲခံရပြီး အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ တစ္ဆေများ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခေါင်းများကို ယူပြီး လူသားများ၏ လည်ပင်းများပေါ်တွင် တင်လိုက်ကြသည်၊ ထို့နောက် လူသားများ၏ ခေါင်းများကို သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် တင်လိုက်ကြသည်။ တစ္ဆေ အသစ်များ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ဤသည် ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေ အားလုံး လှုပ်ရှားခြင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ လှဲအိပ်ခဲ့သော သူများမှာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ယန်လီ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူလည်း လှဲအိပ်ခဲ့သော်လည်း ယခု ယန်ကျန့်ကို သူ တစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယန်ကျန့်မှာမူ လှဲမအိပ်ခဲ့ပေ။ သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်၊ လက်ရန်းကို မှီလျက်၊ မည်သည့် တစ္ဆေကိုမျှ ကျောမပေးဘဲ။

"တွေ့လား? ငါ မင်းတို့ကို လိမ်မပြောခဲ့ဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီ။ အခု ခင်ဗျားတို့ စိတ်မရှိရင် လုပ်အားခ ရှင်းကြရအောင်။ ကြိုပြောထားရရင် ကျွန်တော့် အခကြေးငွေတွေက တော်တော် များတယ်။" ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံပြီး ဒီ မုန်းတီးဖွယ် လူချမ်းသာတွေကို ကယ်တင်ဖို့ စွန့်စားရမှာလဲ? ဟုတ်ပါတယ်၊ ပိုက်ဆံအတွက်ပေါ့။ သူတို့ တကယ်ပဲ ယန်ကျန့် သူတို့ကို ဂရုစိုက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြသလား

All Chapters