ကုန်တိုက်ထဲမှ လျှောတိုက် ထွက်ခွာခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ကုန်တိုက်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အောင်မြင်သော လူကြီးများ အုပ်စုတစ်စု မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကြသည်၊ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ နောက်သို့ တွန်းလျက်၊ ခူကောင်များကဲ့သို့ လျှောတိုက် သွားလာနေကြသည်။ အခါအားလျော်စွာ ထူးခြားသော ပျော်ရွှင်မှု အမူအရာတစ်ခု သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါ တကယ် အလုပ်ဖြစ်ပါ့! အဲ့ဒီ တစ္ဆေတွေ ငါတို့ကို မမြင်ကြဘူး ထင်တယ်။ သူတို့ အဲ့ဒီမှာပဲ ရပ်နေကြတယ်၊ မလှုပ်မယှက်ပဲ၊" သူဌေး ထန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ ပဉ္စမထပ်မှ စတုတ္ထထပ်သို့ လျှောတိုက် ဆင်းလာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင် သူတို့ မကြာမီ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်လိမ့်မည်။

"မန်နေဂျာ လီ၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် လျှောတိုက်နေရတာလဲ? ခင်ဗျား တတိယထပ်ကို ရောက်နေပြီ?" သူဌေး ထန် အံ့ဩတကြီး အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။ မန်နေဂျာ လီ၊ အဆက်မပြတ် နောက်သို့ လျှောတိုက်နေသူ၊ ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော် အစပိုင်းမှာ ဒါကို ကျင့်သားမရခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အခု ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားပြီ။ ကျွန်တော် ပိုမြန်မြန်တောင် လျှောတိုက်နိုင်မယ် ထင်တယ်။ သူဌေး၊ ဖြစ်နိုင်တာက ခင်ဗျားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုံလောက်အောင် စံမမီတာလား? ကျွန်တော့် နည်းစနစ်ကို ကြည့်ပါ—ချောမွေ့ပြီး အားမစိုက်ရဘူး၊ ခင်ဗျား မထင်ဘူးလား?"

"ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါ! ကျွန်တော့်ကို ချန်မထားခဲ့ပါနဲ့!" ဆရာ လော့ စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အနည်းငယ် ကိုယ်အလေးချိန် ပိုသော ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လေးလံ ထိုင်းမှိုင်းစေပြီး သူ နောက်ကျကျန်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၊ နောက်မှ လိုက်ပါလာသူ၊ သူတို့ကို ခူကောင်များ အတုခိုးလျက် ပဉ္စမထပ်မှ အောက်သို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျှောတိုက် ဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မည်သူမျှ သူ့ကို ရယ်မောခြင်းအတွက် ဝေဖန်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ ယန်ကျန့်၏ စိတ်ကူးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့ ဤမျှ ချောမွေ့စွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ လွတ်မြောက်ခြင်း နည်းလမ်းမှာ လူကြီးများအတွက် အနည်းငယ် အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်နေသော်လည်း။

"ဟေး၊ ကျန်းယန်၊ နင့်ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ?" ယန်ကျန့် စကားပြောစက်ထဲသို့ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်-ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မ စောင့်ကြည့် မှတ်တမ်း အဟောင်းကို ရှာတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွန်မ တစ္ဆေရဲ့ တကယ့် တည်နေရာကို မကြာခင် ရှာဖွေနိုင်သင့်ပါတယ်။ တစ္ဆေ ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်ခဲ့တာ ပဉ္စမထပ်မှာ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ ပထမ သားကောင် အဲ့ဒီမှာ အသတ်ခံခဲ့ရတာ၊" ကျန်းယန်၏ အသံမှာ တင်းမာနေသည်။ "ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘာလို့ ထွက်သွားကြတာလဲ? ခင်ဗျားတို့ ကျွန်မကို ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

"ငါ ဒီ 'အသုံးမကျတဲ့ အဖွဲ့သား' တွေကို အရင် လိုက်ပို့နေတာ။ ငါ နင့်ကို နောက်မှ ပြန်လာ ခေါ်မယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ နင်သာ ပတ်မပြေးသရွေ့ နင် အဆင်ပြေမှာပါ။ လိုင်း ဖွင့်ထား၊ ပြီးတော့ အန္တရာယ် တစ်ခုခု ရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း ခေါ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "ဟုတ်-ဟုတ်ကဲ့၊" ကျန်းယန် ပြန်ဖြေသည်၊ ယန်ကျန့် သူမကို စွန့်ပစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့လျက်။ သူ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်မှသာ သူမ အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

ယခု ညနေ ဖြစ်နေပြီ။ ရဲ ယာဉ် အများအပြား ကုန်တိုက်၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်ထားသည်။ လုံခြုံရေး ကြိုးတန်းတစ်ခု ချထားပြီး ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ "ကုန်တိုက်ထဲက အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ?"

အမှု၏ တာဝန်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ခရိုင် ရဲမှူး လျိုကျန့်မင် ဖြစ်သည်။ သူ ပင်ပန်းနေပုံရသည်၊ ပိတ်ထားသော ကုန်တိုက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်။ ရဲ အရာရှိများထဲမှ တစ်ဦး သတင်းပို့သည်၊ "ရဲမှူး လျို၊ ကျွန်တော်တို့ စောစောက လူသတ်သမားတစ်ဦး ဒီမှာ မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း သတင်းပို့ချက် လက်ခံရရှိခဲ့ပါတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကုန်တိုက်ထဲက ယခင် ပျောက်ဆုံးမှု အမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်ပါတယ်။ သို့သော် အိမ်နီးချင်း ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ အဆိုအရ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီလောက်က ကုန်တိုက် ပိုင်ရှင် ထန်အန်းက ဖုန်းရွှေ ဆရာတစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ပြုစားခြင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ကုန်တိုက် တစ်ခုလုံးကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ခဲ့ပါတယ်။ အတွင်းက လက်ရှိ အခြေအနေကို ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။"

လျိုကျန့်မင်က "ဒါသာ တကယ် လူသတ်သမားဆိုရင် ဒါ ကောင်းတာပေါ့။ သော့ ဖျက်ပြီး ပိတ်မိနေတဲ့ လူတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်။" "ဟုတ်ကဲ့ ရဲမှူး။" ချက်ချင်းဆိုသလို အပြင်ဘက်ရှိ ရဲ အရာရှိများ လှုပ်ရှား စတင်ခဲ့ကြသည်၊ ကုန်တိုက်၏ သော့ကို အတင်း ဖွင့်ရန် ကိရိယာများ အသုံးပြုလျက်။

မကြာမီ သော့ ကျိုးသွားခဲ့သည်။ တံခါး လျင်မြန်စွာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် ပုပ်သိုးနံ့ ဆိုးတစ်ခု သူတို့ကို ထိမှန်လာခဲ့သည်၊ အနီးအနားရှိ သူများကို အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်စေလျက်။ ရဲမှူး လျို၏ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှု အမျိုးမျိုး ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသူအနေဖြင့် သူ အလောင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူ ဤအနံ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ... သေခြင်းတရား၏ အနံ့ဆိုး။

"အားလုံးပဲ၊ သတိထား။ အထဲ မဝင်သေးနဲ့။" ရဲမှူး လျို ကုန်တိုက်ထဲရှိ ပျောက်ဆုံးမှု အမှုများမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းကြောင်း ဝေဝါးသော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခင် စုံစမ်း စစ်ဆေးမှုအတွင်း သူတို့ မည်သည့် သက်သေမှ ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့ ကုန်တိုက်ကို ယာယီ ပိတ်ဆို့ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင်။ ကုန်တိုက် အပြင်ဘက်ရှိ လူများ ကြက်သေသေသွားကြသည်။ မီးရောင် မှိန်သော ကုန်တိုက်ထဲတွင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသည်၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ခူကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောတိုက် သွားလာနေသည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော ဆောင်ရွက်မှုမျိုးလဲ?

မဟုတ်ဘူး၊ ဤကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောတိုက်နေသော လူ တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ နောက်တွင် ကုန်တိုက် ပိုင်ရှင် ထန်အန်း၊ ဖုန်းရွှေ ဆရာ လော့နှင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော ကုန်တိုက် ဝန်ထမ်း အများအပြား ရှိနေသည်။ သူတို့ ကုန်တိုက်၏ အပေါ်ထပ်များမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကွင်းဆက်တစ်ခုကဲ့သို့ လျှောတိုက် ဆင်းလာနေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီမှာ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ထူးခြားသော ခွန်အားဖြင့် ကန်နေကြသည်၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့၊ စနစ်တကျနှင့် တိကျနေသည်။

"သူတို့ကို ခုထိ မချဉ်းကပ်ကြနဲ့။ သူတို့ ဘေးကင်းစွာ ကုန်တိုက်ထဲက ထွက်ခွာပြီးမှ သူတို့ကို ကယ်ဆယ်ဖို့ စောင့်လိုက်။ တခြား လူတိုင်း ရုတ်တရက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခုကို သတိထားကြ၊" ရဲမှူး လျို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မန်နေဂျာ လီ ကုန်တိုက်၏ တံခါး ပွင့်နေသည်ကိုနှင့် အပြင်ဘက်တွင် ရဲ အရာရှိများ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦး မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ငိုလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လျှောတိုက် အမြန်နှုန်း တိုးလာခဲ့သည်။ သာမန်လူတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လျှင်တောင် သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် ကုန်တိုက်ထဲမှ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပြီ။

"ဘုရားသခင် ကျေးဇူးတော်ပဲ၊ ငါ မသေဘူး။ ငါ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်၊" မန်နေဂျာ လီ သူ၏ ဘဝတွင် ယခင်က ဘယ်တော့မှ မရှိခဲ့ဖူးသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ရဲမှူး လျို၊ ဒီမှာ ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?" တစ်စုံတစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။ ရဲမှူး လျို၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ "ငါ မသေချာဘူး။ သူတို့ကို ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ မေးကြည့်ရအောင်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို မဆွဲတင်နဲ့။ ကျွန်တော် ခုထိ လျှောတိုက်နိုင်သေးတယ်။ ကျွန်တော် မထခင် ပိုဝေးဝေး လျှောတိုက်ဖို့ လိုတယ်၊" မန်နေဂျာ လီ မတ်တပ်ရပ်ရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်၊ သူ မတ်တပ် မရပ်မီ လုံခြုံရေး ကြိုးတန်းကို ကျော်လွန်၍ လျှောတိုက်ရန် အခိုင်အမာ ပြောလျက်။

ဤလူများ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်၏ တာဝန် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ။ သူ သူ၏ ငွေကို ရှာဖွေ ရရှိခဲ့ပြီ။

"ယန်ကျန့်၊ အခု ကုန်တိုက် အခြေအနေ ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ငါတို့သာ အဖွဲ့ဖွဲ့ရင် အဲ့ဒီ တစ္ဆေကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း မြင့်မားတယ်။ ငါတို့ အတူတူ လုပ်ဆောင်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ?" ယန်လီ၊ ကုန်တိုက်ထဲမှ ခုတင် လျှောတိုက် ထွက်လာခဲ့သူ၊ ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ တစ္ဆေ ဖမ်းဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့မယ်?

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "အသက်ရှင်နေရတာ ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား? မင်း ဘာလို့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းချင်ရတာလဲ?" "ငါ ဒီကို လာခဲ့တဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးဖို့ပဲ။ ငါ ခန့်မှန်းတာက ဒီကုန်တိုက်ထဲက တစ္ဆေက အများဆုံး ကန့်သတ်-အဆင့် သတ္တဝါတစ်ခုပဲ၊ အရမ်း ကြောက်စရာ မကောင်းဘူး။ ငါတို့သာ သူ့ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရင် ဒါ တန်ဖိုး အများကြီး ရှိတယ်။" ယန်လီက ဆိုသည်၊ "ဒါပေမယ့် ငါ့ စွမ်းရည် တစ်ခုတည်းက ကန့်သတ်ထားတယ်။ ငါတို့သာ အတူတူ လုပ်ဆောင်ရင် ငါတို့ အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ပိုများတယ်။"

"ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူး ရှိလဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ ယန်လီ တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊ "မြေအောက် ဈေးကွက်မှာ ဖမ်းဆီးထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က အနည်းဆုံး သန်း ၁၀၀ တန်ဖိုးရှိတယ်။ ကုမ္ပဏီကြီးတွေ၊ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေ၊ အစိုးရ အေဂျင်စီတွေတောင် သူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဝယ်ကြတယ်။ တစ္ဆေရဲ့ အဆင့် မြင့်မားရင် ဈေးနှုန်း တက်တယ်။ ငါတို့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ အသက်တိုကြတယ်ဆိုတာ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့သာ ဒီ သဘောတူညီချက်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ သေသွားခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ မိသားစုတွေအတွက် လုံလောက်တဲ့ ငွေ ချန်ထားခဲ့နိုင်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငွေက အဆုံးမရှိဘူး။ ငါ သန်း ၁၀၀ အတွက် ငါ့အသက်ကို စွန့်စားဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ ဒီနေ့ ငါ့မိသားစုကို ထောက်ပံ့ဖို့ လုံလောက်အောင် ရှာဖွေပြီးပြီ။" "ထို့အပြင် ငါတို့သာ တကယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ မလွှဲမရှောင်သာ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရလိမ့်မယ်။ ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါ ထင်တာတော့ မင်း ဒီနေ့ မင်းရဲ့ တစ္ဆေ စွမ်းအားကို အရမ်း များများ သုံးစွဲပြီးပြီ။ မင်းသာ ဒါကို ထပ်သုံးခဲ့ရင် မင်းရဲ့ တစ္ဆေ လွတ်မြောက်သွားမှာ ငါ ကြောက်တယ်။"

ယန်လီက "ငါ ငါ့ အခြေအနေကို သိပါတယ်။ ငါ ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။ မင်း တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ ဘယ်လို ပို ကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိချင်ဘူးလား? မင်း ဒီအတိုင်း နောက်ဆုတ် ထိုင်ကြည့်ပြီး သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းဖို့ ဆန္ဒရှိသလား?" ပို ကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း?

ဤစကားလုံးများ ယန်ကျန့်၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ "တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးခြင်းက ပိုက်ဆံအတွက် သက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ငါတို့ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေလည်း ပေးနိုင်တယ်။ တကယ်တော့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ ပို ကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးပြီ။ တာချန်းမြို့က တစ်စုံတစ်ယောက် တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့တာတောင် ပြဿနာမရှိဘဲ နှစ်ဝက်ကျော် အောင်မြင်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။ သူတို့ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ပုံရတယ်၊" ယန်လီ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဤအရာ မရှိဘဲနှင့် သူ ယန်ကျန့်ကို ယုံကြည်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်လောက်ပေ။

"တကယ်လား?" ယန်ကျန့်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူ အမှန်တကယ် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ သူ ထို လူ့ အရေပြား အပိုင်းအစပေါ်ရှိ စကားလုံးများကို သတိရလိုက်သည်။ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်း သုံးလအတွင်း ဖော်ပြခံရလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သုံးလ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းများမှာ နည်းပါးသည်။ ထို့ကြောင့် သူ သုံးလ မပြည့်မီ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေခဲ့ရသည်။ သူ တစ်လပင် စောင့်ဆိုင်းရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့် သူ၏ အသက်ကို အနာဂတ် ပြောင်းလဲမှုများအပေါ် လောင်းကြေးထပ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အနာဂတ်က ဘာကို ဆောင်ကြဉ်းလာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း? ထို လူ့ အရေပြား အပိုင်းအစပေါ်ရှိ စကားလုံးများမှာ ယုံကြည်ထိုက်သည် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ "သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ တစ္ဆေ ကုန်တိုက်ထဲမှာ ခုထိ ရှိနေတုန်း၊ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း မရှိသေးဘူး၊ ဆုံးဖြတ်ချက် အမြန်ချ။ တစ္ဆေ ကုန်တိုက်ထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ ငါတို့ ပုံစံ/နည်းလမ်းတွေ ဖော်ထုတ်ပြီးသား၊ အရမ်း ကြောက်စရာ မကောင်းတဲ့ နောက်ထပ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊" ယန်လီက ဆိုသည်။

"ငါ့ကို စဉ်းစားဖို့ တစ်မိနစ် အချိန်ပေး။" ယန်ကျန့် သဘောတူခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူ သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် မန်နေဂျာ လီ ရဲ အရာရှိ အနည်းငယ်နှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ "ဒါ ဒီ လုံခြုံရေး ကောင်လေးငယ်ပဲ။ စောစောက ကုန်တိုက်ထဲမှာ သူ ကျွန်တော့်ကို ငွေညှစ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့် ဖုန်းထဲမှာ ငွေလွှဲ မှတ်တမ်းတွေ သက်သေအဖြစ် ရှိပါတယ်၊" မန်နေဂျာ လီ ယန်ကျန့်ကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးလျက် စောစောက ဖြစ်ရပ်ကို တိုင်ကြားလိုက်သည်။ သူ ယန်ကျန့်ကို ငွေညှစ်မှုဖြင့် စွပ်စွဲလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး၊ ငါတို့ မင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊" ရဲ အရာရှိများထဲမှ တစ်ဦး တရားဝင် ပြောလိုက်သည်။ "ဟမ်?" ယန်ကျန့် မန်နေဂျာ လီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မင်း ဒီ ခူကောင်လေး၊ ဒုက္ခ ရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?