← Chapters

ရင်းမြစ်

Vol. 4 Ch. 56

ရင်းမြစ်

Vol. 4 Ch. 56

ရဲမှူး လျို ယန်ကျန့်၏ မှတ်ပုံတင် ကတ်ကို ကိုင်လျက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ "ရဲမှူး လျို၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ? ကျွန်တော် မှားမနေခဲ့ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဒီ လုံခြုံရေး ကောင်လေးငယ်က တကယ်ပဲ ငွေညှစ်မှု သံသယရှိတယ်။ ခင်ဗျား သူ့ကို ချက်ချင်း ထိန်းသိမ်းဖို့ အကြံပြုတယ်။ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် သက်သေ စုဆောင်းပြီး တရားစွဲဆိုဖို့ ရှေ့နေတစ်ယောက် ငှားရမ်းမယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်အတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေရမယ်၊" မန်နေဂျာ လီ ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ သူ အမှန်တကယ် နစ်နာသူ ဖြစ်ဘိသကဲ့သို့။

ရဲမှူး လျို စကားစပြောလိုက်သည်၊ "မန်နေဂျာ လီ၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့ အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရုံသာ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ခိုင်မာသော သက်သေ ရှိမှသာ ကျွန်တော်တို့ စွဲချက်တင်နိုင်မယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ ရာထူးက အထက် အရာရှိတွေဆီက ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ သူ့ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် အလွန် မြင့်မားလွန်းတယ်။ ခင်ဗျားသာ ယန်ကျန့် ငွေညှစ်မှု သံသယရှိတယ်လို့ သေချာရင် ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွက် ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။"

"ဟမ်?" မန်နေဂျာ လီ ဤသို့ ကြားသောအခါ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။ "ဘာလဲ? ခင်ဗျား သူ့ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး? ရဲမှူး လျို၊ ခင်ဗျား မှားနေတာလား? ခင်ဗျား သာမန် လုံခြုံရေး အစောင့်တစ်ယောက်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး?"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးကျန့်၏ ဂြိုလ်တု ဖုန်းကို ယူပြီးနောက် လျိုရှောင်ယွီ သူ့ကို တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။ စကားစပ်မိ၍ ဌာနချုပ် အရာရှိတစ်ဦး၏ ရာထူးက ဘယ်လောက် မြင့်သနည်း။ သူ အဆင့် သတ်မှတ် စနစ်ကို နားမလည်သောကြောင့် အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မှားယွင်းမှု မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အထက် အရာရှိတွေနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပါပြီ။ မန်နေဂျာ လီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ၊" ရဲမှူး လျိုက ဆိုသည်။ "မန်နေဂျာ လီကို ရဲစခန်း ခေါ်သွားပြီး သူ့ ထွက်ဆိုချက် မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပါ။"

မန်နေဂျာ လီ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "ရဲမှူး လျို၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက စွဲချက်တင်ရန် မဦးတည်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ?" "သက်သေ မလုံလောက်ခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ တရားလိုက တရားပြိုင်ကို မမှန်မကန် စွပ်စွဲခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရင် တရားလို နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေးကို အန္တရာယ်ပြုမှုအတွက် ဖမ်းဆီးခံရလိမ့်မယ်၊" ရဲမှူး လျို ပြောလိုက်ပြီး မန်နေဂျာ လီကို သံသယ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံရင့် ရဲမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ မန်နေဂျာ လီ၏ လေသံ တုန်ယင်နေသည်ကို ပြောနိုင်သည်။ ဤအမှုမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် လုပ်ကြံ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ထိန်းသိမ်းခံရမှာလား?" မန်နေဂျာ လီ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ထိန်းသိမ်းခံရ?" ရဲမှူး လျို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ စွဲချက်တွေနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျား ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ အမှုတွေမှာဆိုရင်… ခင်ဗျား ခင်ဗျားရဲ့ ရှေ့နေ သူငယ်ချင်းကို တိုင်ပင်ချင်မှာပါ။ သူ ကျွန်တော့်ထက် ပိုသိသင့်တယ်။"

"ဘာလဲ?" မန်နေဂျာ လီ ထိတ်လန့်သွားသည်၊ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားလျက်။ ဒါ တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ပြင်းထန်သလား? ချွေးများ မန်နေဂျာ လီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ယန်ကျန့်ကို ထပ်ကြည့်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် သေးငယ်သော လုံခြုံရေး အစောင့်တစ်ဦး သက်သက် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်ကို မကြည့်ပါနဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို ဆက်လုပ်ပါ။" "ညီ… ညီလေး၊ ကျွန်တော် စောစောက နောက်ပြောင်နေရုံပါ။ ငါတို့ ဒါကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ရင်ကော? ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးပြီး တောင်းပန်ပါ့မယ်။ ဘယ်လို ထင်သလဲ?" မန်နေဂျာ လီ အတင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ငွေညှစ်တယ်လို့ စွပ်စွဲနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ အခု ရပ်လိုက်တာလဲ?" "ဒါက နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ကျွန်တော် စောစောက ပျော်ပါးနေရုံပါ၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် နည်းနည်း ခေါင်းမူးသွားပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောစပြုလာတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊" မန်နေဂျာ လီက ဆိုသည်။ "ကျွန်တော့် ပါးစပ်ကို ကြည့်ပါ၊ ဒါက နားမထောင်ခဲ့ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော် စောစောက ပူးကပ်ခံခဲ့ရတာ။ အဲ့ဒါ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော် အမှုဆင် ခံခဲ့ရတာ။"

"ခင်ဗျား တော်တော် တတ်နိုင်တာပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လေးစားစပြုလာပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် အရာတွေကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ထားရတာ မုန်းတယ်။ ငါတို့သာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင် ဒါကို သေချာ စေ့စပ်စွာ လုပ်လိုက်ရအောင်။ ခင်ဗျား အဲ့လို မထင်ဘူးလား၊ ရဲမှူး လျို?" ယန်ကျန့် အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊" ရဲမှူး လျို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မန်နေဂျာ လီကို နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွက် ပြန်ခေါ်သွားလိုက်ပါ။" ရဲ အရာရှိ နှစ်ဦး ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ မန်နေဂျာ လီ၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်၊ သူ တစ္ဆေတစ်ကောင် ကြုံတွေ့ခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမို ထိတ်လန့်လျက်။

"သွားတော့၊ ခူကောင်၊" ယန်ကျန့် လက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဂရုစိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ကျွန်တော် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျား ကိုယ့် သင်္ချိုင်း ကိုယ်တူးခဲ့တာ။ ခင်ဗျား နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း လွတ်မြောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော့်အပေါ် အငြိုး မထားပါနဲ့။" "ယန်ကျန့်၊ မင်း ဒီကောင်စုတ်၊" မန်နေဂျာ လီ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ မျက်ရည်များ သူ၏ မျက်နှာပေါ် စီးကျလာလျက်။ သူ ဌာနချုပ် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်း၏ အရေးပါမှု ဤမျှ လေးလံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ စောစောက ကျိုးကျန့်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ် သူ မည်သည့် အထူးအရာမှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း စောစောက ကုန်တိုက်ထဲက ထွက်လာခဲ့တယ်။ အတွင်းမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ မင်း သိသလား? ဒါသာ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်နဲ့ ပတ်သက်နေရင် ထားလိုက်ပါတော့၊" ရဲမှူး လျို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မကြာသေးမီက ကုန်တိုက်မှာ ပျောက်ဆုံးမှုတွေ အလွန် များခဲ့တယ်။ ဒီအမှုကို ဖြေရှင်းဖို့ ဖိအားက ကြီးမားတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်ပေးပါ။"

"စောစောက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ လူတွေ အားလုံး ကုန်တိုက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ လူသားတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကုန်တိုက် တစ်ခုလုံး အခု အလွန် အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အတွင်းကို မလွှတ်ဖို့ အကြံပြုတယ်။ ဝင်သွားတဲ့သူတွေ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအမှုက ခင်ဗျားရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ ဒါက တာချန်းမြို့ တာဝန်ရှိသူရဲ့ တာဝန်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ကျိုးကျန့် သေဆုံးသွားပြီ၊ တာဝန်ရှိသူ အသစ်က ခုထိ မရောက်သေးဘူး။ သူတို့ ရောက်ရှိလာတဲ့အခါ ခင်ဗျား အမှုကို တာချန်းမြို့ တာဝန်ရှိသူ အသစ်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုတယ်။" "အတိုချုပ်ပြောရရင် မလိုအပ်တဲ့ သေဆုံးမှုတွေကို လျော့ချဖို့ ကြိုးစားပါ၊" ယန်ကျန့် စေတနာဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ၊" ရဲမှူး လျို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လျက်။ သူ သူ၏ အဖွဲ့ကို ပတ်လည် အစောင့်အကြပ် ချပြီး ကုန်တိုက် ပတ်လည် ဧရိယာကို ပိတ်ဆို့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကိစ္စတချို့ ကိုင်တွယ်ဖို့ အတွင်းကို ပြန်သွားဖို့ လိုတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျား အလုပ်ကို မနှောင့်ယှက်ပါဘူး၊ ရဲမှူး လျို၊" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ ရဲမှူး လျို ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်၊ "မင်းက အမှုကို ကိုင်တွယ်နေတဲ့သူပဲ။ ငါက ကူညီနေရုံပဲ။" ယန်ကျန့်၏ ဖိုင်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် သူ ယန်ကျန့် တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

"ယန်လီ၊ သွားကြရအောင်။ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့။ ယန်ကျန့် အချိန် မဖြုန်းဘဲ ချက်ချင်း အရေးယူ ဆောင်ရွက်လိုက်သည်။ ဟုတ်သည်၊ သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးပြီ။ ဤတစ္ဆေကို ဖမ်းဆီးရန် လိုအပ်သည်။ သူ ထာဝရ ထွက်ပြေးနေ၍ မဖြစ်ပေ။ ဤသည်မှာ အခွင့်အရေး ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ရမည်။

"ငါတို့လို လူတွေမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ အခွင့်အရေး ရှိတဲ့အခါ ငါတို့ ဒါကိုဆုပ်ကိုင်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံပဲ၊" ယန်လီ လိုက်ပါရင်း ဆိုသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့မှာ တကယ် ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊" ယန်ကျန့် မှောင်မိုက်နေသော ကုန်တိုက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူမရှိသော ကုန်တိုက်ထဲတွင် ကျန်းယန်မှာမူ ပဉ္စမထပ်ရှိ စောင့်ကြည့် ကင်မရာ အခန်းထဲတွင် ခုထိ ပုန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားရန် သို့မဟုတ် ရွှေ့ပြောင်းရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျိုချန်၏ ခေါင်းမရှိသော အလောင်းမှာ ခုထိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခေါင်းမှာ မဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သာ သူမကို လာမခေါ်ခဲ့လျှင် သူမ စောင့်ကြည့် ကင်မရာ အခန်းထဲတွင်သာ နေနိုင်မည်။

"ဘာလို့ ယန်ကျန့် ခုထိ ပြန်မလာသေးတာလဲ? ဘာလို့ သူ အပြင်မှာ ဒီလောက် ကြာနေရတာလဲ?" ကျန်းယန် စောင့်ကြည့် မှတ်တမ်းကို လှန်လှော ကြည့်ရှုရင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ အားလုံး ကယ်ဆယ်ခံခဲ့ရပြီးပြီ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ချန်ထားခဲ့ရသည်။ သူမ ယန်ကျန့် သူမကို အသုံးပြုပြီး တခြားသူများကို ကယ်ဆယ်ကာ ငွေရှာဖွေနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမကို စွန့်ပစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

"ဟေး၊ ယန်ကျန့်၊ ငါ ပြောတာ ကြားလား? ဟေး၊" ကျန်းယန်၏ အသံ မျက်ရည် အရိပ်အယောင်ဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ "ငါ့ကိုလာ ကယ်ပါ။ ငါအရမ်း လိမ္မာခဲ့တယ်လေ။ ရှင် ကျွန်မကို ဒီမှာ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး။"

"ညည်းတွားနေတာ ရပ်လိုက်။ ငါက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါ တောင်မငိုဘူး။ နင်က လူကြီးတစ်ယောက်၊ ဒါပေမယ့် ဒုက္ခ နည်းနည်းလေးအတွက် နင် ငိုပြီး ပြဿနာ ရှာနေတယ်။ နင့် ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးနေပီ၊ ဒါပေမယ့် နင့် စိတ်က ကလေးစိတ်လိုပဲ" ယန်ကျန့်၏ အသံ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "နင် အဲ့ဒါကို တွေ့ပြီလား? တစ္ဆေရဲ့ ပုံစံ/အထောက်အထား အမှန်လား? ငါ နင့်ကို လာခေါ်မယ်။"

ယန်ကျန့်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းယန် ချက်ချင်း သက်သာရာ ရသွားပြီး မျက်ရည်များကြားမှ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တစ္ဆေရဲ့ ပုံစံ/အထောက်အထား အမှန်ကို ရှာမတွေ့သေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ အစပိုင်း မှတ်တမ်းကို မြင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ပဉ္စမထပ်က အဝတ်အထည် ဆိုင်တစ်ခုကနေ ပေါ်ထွက်ခဲ့တာ။"

မှတ်တမ်းတွင် အဝတ်အထည် ဆိုင်တစ်ခုကို ပြသနေသည်။ ၎င်းကို ညဘက်တွင် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ ဆိုင်မှာ ပိတ်ထားသည်၊ သို့သော် အချို့အချိန်တွင် ဆိုင်အတွင်းရှိ တံခါးတစ်ချပ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။ ဗီဒီယိုတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မပြသပေ၊ ဝေဝါးသော အရိပ်တစ်ခုသာ။ အရိပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မှန်ရှေ့တွင် ခေတ္တရပ်တန့်ပုံရသည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူရုပ်တုများ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် မြေပြင်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

အရိပ် လျှောက်သွားပြီး လူရုပ်တုများ ပုံထဲမှ လက်များ၊ ခြေများ၊ ကိုယ်ထည်များကို စတင် ယူဆောင်ကာ ၎င်းတို့ကို ဆက်စပ် တပ်ဆင်နေခဲ့သည်။ တပ်ဆင်ထားသော လူရုပ်တုမှာ ခြေထောက်များ အရှည် မညီပြီး ကိုယ်ထည်မှာ အလွန် သေးငယ်သည်၊ အရိပ်မှာ ဘယ်တော့မှ ကျေနပ်မှု မရှိသကဲ့သို့။ ဤသည်မှာ နှစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ထဲရှိ လူရုပ်တု အားလုံး ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူရုပ်တုတစ်ခု ဆက်စပ် တပ်ဆင်ပြီးစီးခဲ့သည် — နှစ်မီတာ မြင့်သည်၊ သေးငယ်သော ကိုယ်ထည်၊ ရှည်လျားသော ခြေထောက်များနှင့် ရှည်လျားသော လက်မောင်းများ ရှိသည်၊ အလွန် အချိုးအစား မကျစွာ ကြည့်ရသည်။ သို့သော် ဤ လူရုပ်တုမှာ ခေါင်း မရှိပေ။ မှတ်တမ်းထဲတွင် အရိပ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လူရုပ်တုထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး ခေါင်းမရှိသော လူရုပ်တု စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ၎င်း အခြား လူရုပ်တုများ၏ ခေါင်းများကို ယူပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့ ကိုက်ညီမှု မရှိဘဲ လိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။ ၎င်း အခြား ခေါင်းများကို ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း တစ်ခုမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ခေါင်းမရှိသော လူရုပ်တုမှာ ဆက်လက် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ မနက်ခင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်များ သူတို့၏ ဆိုင်များကို ဖွင့်ရန် ကုန်တိုက်သို့ စတင် ရောက်ရှိလာကြသည်။ အမျိုးသမီး ပိုင်ရှင်တစ်ဦး သူမ၏ အဝတ်အထည် ဆိုင်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ နှစ်မီတာ မြင့်သော လူရုပ်တုမှာ ဖန် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။ အမျိုးသမီး ပိုင်ရှင် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လူရုပ်တု၏ ခေါင်း ဖြည်းညှင်းစွာ သူမနောက်သို့ လိုက်ရန် လှည့်လာခဲ့သည်။ ၎င်း လုံးဝ ၁၈၀ ဒီဂရီ လှည့်သွားခဲ့သော်လည်း ခေါင်းမှာ ခုထိ ကိုက်ညီမှု မရှိဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်၊ မြေပြင်သို့ လိမ့်ကျသွားလျက်။

အမျိုးသမီး ပိုင်ရှင် နောက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆိုင်ကို ရှင်းလင်း သပ်ရပ်ခြင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူမ လှည့်လိုက်သည်နှင့် ထူးဆန်းသော လူရုပ်တု လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အချိုးအစား မကျသော ရှည်လျားသည့် လက်မောင်း နောက်မှ လှမ်းထွက်လာပြီး အမျိုးသမီး ပိုင်ရှင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ "ဒါ ပထမ သားကောင်လား?" ကျန်းယန် မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးခုန် မြန်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို တစ္ဆေက... အဲ့ဒီ အဝတ်အထည် ဆိုင်ထဲမှာပဲ။"

All Chapters