ပထမဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း

"ငါ ကြိုတင် ရှင်းလင်းထားပါရစေ။ ငါတို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်တာမှာ ဘာမှ မှားယွင်းမှု မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့သာ အန္တရာယ် တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်တဲ့ မမျှော်လင့်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရင် ငါ ထွက်ပြေးဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းကို စွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့၊" ယန်ကျန့် ကုန်တိုက်ထဲသို့ ပြန်လည် ခြေချရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်လီ ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒါက သဘာဝကျပါတယ်။ ငါတို့ ဒီတစ္ဆေကို ဖမ်းဆီးဖို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတာ။ အရာတွေ အစီအစဉ်အတိုင်း မဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ကိုယ့် အသက်ရှင်ရေးကို ဦးစားပေးတာက မှန်ကန်တယ်။ တစ္ဆေတွေက ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ အတွေ့အကြုံ အရှိဆုံး တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေတောင် ကန့်သတ်-အဆင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်မယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" "တစ္ဆေတွေကို အဆင့် ခွဲခြားခြင်းက ပင်ကိုယ်အားဖြင့် လမ်းလွဲစေတယ်။ ငါ အဲ့ဒါကို ခက်ခဲစွာ သင်ယူပြီးပြီ၊" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်း အဲ့လို ပြောတာ ကြားရတာ ဝမ်းသာတယ်၊" ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့မှာ သူ၏ တစ္ဆေ နယ်မြေ ရှိသည်၊ ၎င်းက သူ့ကို ကုန်တိုက်မှ သုံး စက္ကန့်အောက်အတွင်း ထွက်ခွာခွင့် ပြု၏။ ထို့အပြင် တစ္ဆေ နယ်မြေက သူ့ကို အခြား တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော "တံခါးခေါက် တစ္ဆေ" ပင်လျှင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သေချာသည်မှာ ဤကုန်တိုက်ထဲရှိ တစ္ဆေမှာ ထိုတစ်ကောင်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းအပေါ် ဤ ယုံကြည်မှုပင်လျှင် သူ့ကို ယန်လီ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို သဘောတူရန် သတ္တိ ပေးခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့သာ တစ္ဆေကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရင် ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်လို ခွဲဝေကြမလဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ "နောက်ပိုင်း မကျေနပ်မှု တစ်ခုခု ရှောင်ရှားဖို့ ဒါကို အခု ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ထားရအောင်။" "ငါတို့ ပိုက်ဆံကို တစ်ဝက်စီ ခွဲဝေပြီး သတင်းအချက်အလက်ကို မျှဝေကြမယ်၊" ယန်လီက ဆိုသည်။ "မင်း ငါ့ကို စောစောက ကူညီခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါ ကောင်းတယ်၊" ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စကားမစပ်၊ ငါ မင်းကို တစ်ခုခု မေးပါရစေ။ မြို့တစ်မြို့ရဲ့ တရားဝင် တစ္ဆေ ကိုင်တွယ်သူရဲ့ ရာထူးက အလွန် လေးစားခံရသလား?" ယန်ကျန့်က စုံစမ်း မေးမြန်းသည်။ ယန်လီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ "မင်း မသိဘူးလား?"

"ငါ ဒီနယ်ပယ်မှာ အသစ်ပဲ။ ငါ မသင်ယူရသေးတဲ့ အရာတွေ ခုထိ ရှိနေသေးတယ်။ မင်းသာ မသိရင် အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ နောက်မှ ငါ့ ဆက်သွယ်ရေးမှူးကို မေးလိုက်မယ်၊" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ "ဒါက အလွန် မြင့်မားတဲ့ ရာထူးတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့ တာဝန်တွေမှာ မင်းကို ကူညီဖို့ မြို့တစ်မြို့က အရင်းအမြစ် အားလုံးနီးပါးကို စုစည်းအသုံးချနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက ခြွင်းချက်မရှိပဲ—ဒါပေမယ့် ဒါက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်တာနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ နေ့စဉ် ဘဝမှာလည်း တခြား အပို အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် မြို့တစ်မြို့စီမှာ တရားဝင် ကိုင်တွယ်သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ တာချန်းမြို့အတွက် ယခင် ကိုင်တွယ်သူက ကျိုးကျန့်ပဲ။ ငါ သူနဲ့ အရင်က တွေ့ဖူးတယ်။"

"မြို့တစ်မြို့ကို ကိုင်တွယ်သူ တစ်ယောက်ပဲလား? ဒါက အရမ်း တောင်းဆိုလွန်းတယ်၊" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ္ဆေ ကလေးငယ်နှင့် ဖြစ်ရပ်ကို ချန်လှပ်ထားလျှင် သူ အနည်းဆုံး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် သုံးခု ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝန်ထမ်း အင်အား နည်းပါးနေလို့ပဲ။ စဉ်းစားကြည့်လေ—ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လောက် ကြီးသလဲ? မြို့ ဘယ်နှစ်မြို့ ရှိသလဲ? မြို့တစ်မြို့စီ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ တစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ တရားဝင် ကိုင်တွယ်သူအဖြစ် ရရှိတာက အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်နေနှင့်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးတွေကို ကိုင်တွယ်ခြင်းက မလွှဲမရှောင်သာ စတေးမှုတွေဆီ ဦးတည်စေတယ်၊" ယန်လီ ရှင်းပြသည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ အားလုံး မြို့ ကိုင်တွယ်သူတွေ ဖြစ်လာကြတာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါက သူတို့ ကိုယ့် ဘေးကင်းရေးကို ဦးစားပေးပြီး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဆက်ဆံတာကို ရှောင်ရှားဖို့ ရွေးချယ်လို့လား?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ "အဲ့ဒါ တော်တော်လေး မှန်တယ်၊" ယန်လီက ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်ခတ်သွားသည်။ "ဒါပေမယ့် ဒါက ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ ယူဆချက်အပေါ် အခြေခံတယ်။ တစ္ဆေ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုရဲ့ အခြေအနေကိုသာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ရင် တရားဝင် ကိုင်တွယ်သူတွေ ဖြစ်လာတဲ့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ တိုက်ရိုက် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မြို့ထဲက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ရတဲ့သူတွေပဲ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ အသက်ရှင်မှု အာမခံခံရလိမ့်မယ်။"

ယန်လီ ခဏတာ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။ သူ ယန်ကျန့် ဒီလောက် အဝေးကြီး ကြိုတွေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ "မင်း တစ်စုံတစ်ယောက် တစ္ဆေ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ရပ်တန့်ရာမှာ အောင်မြင်ပြီးပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူ သူတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်က ရခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုနေတာလဲ?" ယန်လီက မေးသည်။ ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ငါ ထင်တာတော့ လူအများအပြား ဒီအပေါ် သုတေသန လုပ်နေကြပြီ။ သူတို့သာ တစ္ဆေတွေကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီ သုတေသနက ရလဒ် အချို့ ထွက်ပေါ်ခဲ့ရမယ်၊ ဒါပေမယ့် နည်းလမ်းမှာ သိသာသော အပြစ်အနာအဆာတွေ ရှိနိုင်တယ်၊ အားမကိုးရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားသော စွန့်စားမှုတွေတောင် သယ်ဆောင်လာနိုင်တယ်။" "ဒါကြောင့် ဒါကို ခုထိ ပြည်သူကို ထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိသေးတာ။" "ဒါပေမယ့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ တိုးပွားလာပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားလာတာနဲ့အမျှ မစုံလင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုတောင် ဖော်ပြရလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သူတွေပဲ။ ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ဘယ်သူမှ ငါတို့လို လူတွေ သေဆုံးတာကို မြင်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်လီ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "ငါ အရင်က ပိုက်ပြင်ဆရာ တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။ ငါ ဒီအရာတွေအကြောင်း သိပ်မသိဘူး။ ငါတို့သာ ဒီတစ်ကြိမ် အောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါ မင်းကို အထူး ကလပ်တစ်ခုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီနေရာက ငါ ငါ့ သတင်းအချက်အလက် အများစုကို ရရှိတဲ့ နေရာပဲ။" "ဘယ်လို ကလပ်မျိုးလဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"ဒါက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေပဲ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ ကလပ်တစ်ခုပဲ။ အဖွဲ့ဝင် အများကြီး မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ သြဇာအာဏာနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ ငါ့ထက် အများကြီး ပိုသိတယ်။" "တကယ်လား? ဒါဆို ငါ သေချာပေါက် သွားကြည့်သင့်တယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ချင်းများနှင့် သတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်ခြင်းက အမှန်တကယ် အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

မသိစိတ်ဖြင့် သူတို့ စကားပြောနေစဉ် သူတို့ နှစ်ဦးသား လှေကားများကို တက်ခဲ့ပြီး ကုန်တိုက်၏ ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိကာ တတိယထပ်ဆီသို့ ဦးတည်နေခဲ့ကြပြီ။ သူတို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေကြသည်၊ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိဖြင့် နေလျက်။ "အဲ့ဒီ လူတွေ ထပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြပုံပဲ၊" ယန်ကျန့် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ စောစောက ပဉ္စမထပ်ပေါ်ရှိခဲ့သော တစ္ဆေများ ယခု ဘယ်နေရာမှ မတွေ့ရတော့ပေ။ အလောင်း တစ်လောင်းမျှပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

"သူတို့ ထပ် ပုန်းအောင်းသွားကြပြီလား?" ယန်လီက မေးသည်။ ယန်ကျန့် သတိပေးလိုက်သည်၊ "ဘယ်တစ္ဆေကိုမှ ကျောမခိုင်းနဲ့။ ဒီကုန်တိုက်ထဲက တစ္ဆေတွေက နောက်ကနေ တိုက်ခိုက်တယ်၊ သူတို့ ခေါင်းတွေကို တခြားသူတွေနဲ့ လဲလှယ်တယ်။ မင်း စောစောက ပဉ္စမထပ်မှာ မြင်ခဲ့တယ်လေ။ ခေါင်း လဲလှယ်ခံခဲ့ရတဲ့ လူတွေက သူတို့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်ဆိုတာ သတိမပြုမိကြဘူး။" "ဒါပေမယ့် သူတို့သာ ဆန္ဒရှိခဲ့ရင် သူတို့ ဘယ်အချိန်မဆို တစ္ဆေတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။"

"မင်း ဒါကို သိနှင့်ပြီးသားလား? ဘာလို့ မင်း ငါ့ကို စောစောက သတိမပေးခဲ့တာလဲ၊ ငါ့ကို သူတို့နဲ့အတူ လျှောတိုက် ထွက်ခိုင်းတာလဲ?" ယန်လီ အံ့ဩတကြီး မေးသည်။ ယန်ကျန့် ပြောသည်၊ "ငါ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မယုံကြည်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အဲ့ဒီ လူတွေကိုပဲ မယုံကြည်တာ။ ဆိုရိုးစကား ရှိသလိုပဲ၊ 'သစ်ပင်ကြီးမှာ အကိုင်းအခက် သေတွေ ရှိမယ်၊ အုပ်စုကြီးမှာ လူငတုံးတွေ ရှိမယ်။' လူတချို့ရဲ့ အသိဉာဏ်က စကားလုံးတွေနဲ့ ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်။ မင်း သူတို့ အသက်နဲ့ ကစားတဲ့သူတွေ ဘယ်လောက် 'ပါရမီ' ရှိလဲဆိုတာ မသိဘူး။ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်ရုံသာမက တခြားသူတွေကိုပါ သူတို့နဲ့အတူ ဆွဲချတယ်။" "ငါ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေရုံပဲ။ သူတို့ကို ခူကောင်တွေလို ပြုမူခွင့် ပေးတာမှာ ဘာမှ မှားယွင်းမှု မရှိဘူး။ မင်း ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တယ်—သူတို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လျင်မြန်စွာနဲ့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောတိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ အဲ့ဒီအတွက် တော်တော် ပျော်ရွှင်နေပုံပဲ။"

"…" ယန်လီ စကားမဲ့သွားခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ ချဉ်းကပ်မှု မှန်ကန်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ဝန်ခံတယ်။"

"ကောင်းတယ်။ ဟေး၊ အမ ကျန်း၊ နင် အဲ့ဒီမှာ ရှိလား? နင်သာ မသေသေးရင် ငါ့ကို ပြန်ဖြေ။ နင်သာ သေသွားပြီဆိုရင် ငါ နင့် အလောင်းကို ကောက်မယ်၊" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် သူ၏ ဂြိုလ်တု ဖုန်းထဲသို့ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်ပျက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ငါ ခုထိ မသေသေးဘူး! ငါ နင်ဝင်လာတာ မြင်လိုက်တယ်။ မြန်မြန် ငါ့ကိုဒီကနေ ထုတ်သွားပေးပါ! ငါ လျိုချန်ရဲ့ အလောင်း လှုပ်တာ ခုတင် မြင်လိုက်တယ်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားရတယ်…"

"တစ္ဆေ ဘယ်မှာလဲ? ဒါ ပထမဆုံး ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့တာလဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ "ငါ စောစောက စောင့်ကြည့် မှတ်တမ်းမှာ မြင်ခဲ့တယ်။ ဒါ ပထမဆုံး ပဉ္စမထပ်က အဝတ်အထည် ဆိုင်တစ်ခုမှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့တာ။ ဒါက ဝေဝါးတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုပဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါက လူရုပ်တုတစ်ခုထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ပုံ ပို့လိုက်မယ်၊" ကျန်းယန်က ပြောသည်။

"ဒါကို ငါ့ တခြား ဖုန်းဆီ ပို့လိုက်။ ဒီဖုန်းက ပုံတွေ လက်ခံလို့ မရဘူး၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "ကောင်းပါပြီ။" မကြာမီ သူ၏ စမတ်ဖုန်း ပုံတစ်ပုံ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

"ဒါ တစ္ဆေရဲ့ ပုံစံ အမှန်လား?" ယန်လီ ကိုင်းညွှတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ "မင်း ကိရိယာတွေ အသင့် ဖြစ်ပြီလား?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ ယန်လီ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ရွှေစင် သေတ္တာတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိတ်ကပ် အိတ် အရွယ်အစားခန့် ဖြစ်သော်လည်း အများကြီး ပို လေးပြီး ပို ခိုင်ခံ့သည်၊ အနည်းဆုံး ကီလိုဂရမ် အနည်းငယ် အလေးချိန် ရှိသည်။ ၎င်း တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။

"…" "တစ္ဆေက အဲ့လောက် ကြီးတယ်၊ မင်းက ဒီလောက် သေးတဲ့ သေတ္တာ ပြင်ဆင်ထားတာလား? ဘာလို့ မင်း ပိုကီဘော တစ်လုံးပဲ ယူမလာခဲ့တာလဲ?" ယန်ကျန့် သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်လီ ရှင်းပြသည်၊ "ရွှေ ဈေးနှုန်းတွေ မကြာသေးမီက မြင့်နေခဲ့တယ်။ ဒီ အထူး မှာယူလုပ်ထားတဲ့ သေတ္တာက ကျွန်တော့်ကို သန်းနှစ်ကျော် ကုန်ကျခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် အရင်က ရရှိခဲ့တဲ့ ငွေ အားလုံး အဲ့ဒီထဲ ထည့်လိုက်ရတာ။"

"ငါ အဲ့ဒါကို နားလည်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းသာ ဒါကို ပြာအတွက် သုံးခဲ့ရင်တောင် ဒါ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အဲ့ဒီထဲ ထည့်မှာလဲ?" ယန်ကျန့်က မေးသည်။ "ဒါက နည်းနည်း သေးနေပေမယ့် ငါတို့ ဒါကို ညှစ်ထည့်လို့ ရပါတယ်။ တစ္ဆေက အရိပ် ပုံရိပ်တစ်ခု သက်သက်ပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဖြစ်နိုင်တာက ဒါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် သေတ္တာရဲ့ အရွယ်အစား အရေးမကြီးသင့်ဘူး၊" ယန်လီက ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ ဒီမှာ ရောက်နေနှင့်ပြီ။ ငါတို့ စမ်းကြည့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။" ယန်ကျန့်တွင် ရွေးချယ်ခွင့် ဇိမ် မရှိခဲ့ပေ။ သူ ဤအရာကို စမ်းတဝါးဝါး စိတ်ဓာတ်ဖြင့်သာ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့သည်၊ သူတို့ တစ္ဆေကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက်။

သူတို့ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ယန်ကျန့် အဝတ်အထည် ဆိုင်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ဖန် တံခါးနောက်တွင် လူရုပ်တု တစ်စု ရှိနေသည်၊ အချို့ လက်များ မရှိ၊ အချို့ ခြေများ မရှိ။ သူ ထိုဧရိယာကို ပထမဆုံး ကင်းလှည့်စဉ် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ပင်ကိုယ် အသိဉာဏ် မှန်ကန်ခဲ့ပုံရသည်။ တကယ့် တရားခံ၊ တစ္ဆေ၊ အတွင်းမှာ ရှိနေခဲ့သည်။

မည်သည့် ပေါ့ဆမှု ခံစားချက်ကိုမဆို ဘေးဖယ်ထားလျက် ယန်ကျန့်နှင့် ယန်လီ ချက်ချင်း လေးနက်သွားကြသည်။ သူတို့ ရှေ့မှ ဆိုင်မှာ မည်းမှောင်နေသည်။ တံခါး သော့ မခတ်ထားခဲ့ပေ။ ရိုးရှင်းစွာ ဆွဲလိုက်လျှင် ၎င်း ပွင့်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် တကယ့် တစ္ဆေ အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို သိရှိသောကြောင့် ယန်ကျန့်၏ လက်ဖဝါးများ ချွေးစို့နေခဲ့ပြီ။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံး တစ္ဆေနှင့် တကယ့် ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ ကလေးငယ်နှင့် ဖြစ်ရပ်မှာ ထည့်မတွက်ပေ—၎င်းမှာ တုံ့ပြန်မှုမရှိ ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် လွတ်မြောက်ရေး တာဝန်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဖိအား နည်းပါးလျက်။ ဤတစ်ကြိမ်မှာ မတူညီပေ။ သူတို့ ဦးဆောင်မှု ယူနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် ယန်လီ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ အဝတ်အထည် ဆိုင်၏ လေးလံသော ဖန် တံခါး သူ၏ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှား စတင်ခဲ့သည်၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာလျက်… ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေ သူတို့ လာနေတာ သိနေခဲ့သလား?