← Chapters

ဖြတ်သွားသော တစ္ဆေ

Vol. 5 Ch. 65

ဖြတ်သွားသော တစ္ဆေ

Vol. 5 Ch. 65

"ဒီမျက်လုံးကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ အနီရောင် စက္ကူက တဖြည်းဖြည်း အစွမ်းလျော့လာပြီပဲ။ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်တော့မယ်နဲ့ တူတယ်။" ယန်ကျန့် မှန်ထဲကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်က ရေတွေကို သုတ်လိုက်သည်။ သူ့ လက်ဖမိုးပေါ် ကပ်ထားတဲ့ အနီရောင် စက္ကူမှာ အက်ရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတဲ့ အက်ရာတစ်ခုပဲ။

ဒီ အနီရောင် စက္ကူဟာ အလွန် ထူးခြားတယ် ဆိုတာကိုတော့ မှတ်ထားဖို့ လိုသည်။ ဒါဟာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ထဲက ရခဲ့တဲ့ အရာ။ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင် သူ အရင်က ဒါကို ဆွဲဖြဲကြည့်ဖို့ ကြိုးစားဖူးပေမယ့် သာမန် လက်အားနဲ့တော့ ဆွဲဖြဲဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးမှသာ ဒါကို ဆွဲဖြဲနိုင်မှာ။

"ဒါက ငါ ဒီနေ့ တစ္ဆေ နယ်မြေကို သုံးလိုက်လို့လား? ဒါမှမဟုတ် ဒီ အနီရောင် စက္ကူရဲ့ အစွမ်းက အချိန်ကြာလာတာနဲ့ လျော့နည်းသွားလို့လား?" ယန်ကျန့် သူ့ လက်ဖမိုးကို တို့ထိရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့ အရေပြားအောက်က မျက်လုံးက လှုပ်ရှားနေတယ်။ သိသာတဲ့ ပြောင်းလဲမှု မရှိပေမယ့် တစ္ဆေ မျက်လုံးက တစ်ဖန် ပြန်နိုးထလာနေပြီ ဆိုတာကို သူ ခံစားနေရတယ်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီ တစ္ဆေ မျက်လုံးအတွက် လက်ခံ ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်လာပုံပဲ။ တစ္ဆေ မျက်လုံးက ကြီးထွားလာနေချိန်မှာ သူကတော့ သေခြင်းတရားဆီ ပိုပို နီးကပ်လာနေတာပေါ့။

"ဒါပေမယ့် အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါသာ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ဖိနှိပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့သရွေ့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ၊" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တော်တော်များများ ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူ အရင်ကလောက် သေခြင်းကို မကြောက်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနီးအနားမှာ ချထားတဲ့ အညိုရင့်ရောင် လူ့အရေပြား စက္ကူ အထပ်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားမိပြန်တယ်။

သိုးသားရေ ပေလိပ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒါဟာ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးနဲ့ အဆိုးယုတ်ဆုံး အရာပဲ။ သတိထားတဲ့ အနေနဲ့ သူ သိုးသားရေ ပေလိပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်၊ မကြာသေးခင်က ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့သလား စစ်ဆေးဖို့ စိတ်ချရအောင် ငါ ဒီအရာကို သိမ်းထားဖို့ သေတ္တာတစ်လုံးလုပ်ခိုင်းဖို့ ရွှေပန်းတိမ် တစ်ယောက်ယောက် ရှာသင့်တယ်။ ငါ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်။ ဒီ လူ့အရေပြား အပိုင်းအစသာ အရာဝတ္ထုတစ်ခု သက်သက် မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့ရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ သူ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် စတင် စဉ်းစားလာသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ သိုးသားရေ ပေလိပ်ကို စစ်ဆေးနေတုန်း ရုတ်တရက် စာတစ်ကြောင်း ပေါ်လာတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ "ဒီနေ့ ရေချိုးပြီးနောက် ကျွန်တော် သိုးသားရေ ပေလိပ်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ၎င်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အထူး စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ၎င်းက အခြား တစ္ဆေများကို တံဆိပ်ခတ် ပိတ်နိုင်ပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ပြီးနောက် ကျွန်တော် တုန်လှုပ်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိရှိခဲ့ရတယ်။"

"သိုးသားရေ ပေလိပ်ကနေ ကျွန်တော် အသက်ရှင် ရပ်တည်ရေးအတွက် တကယ့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိခဲ့ရတယ်။" "ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလို ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော် ဒီ သဘောတူညီချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်သင့်သလား မဖော်သင့်ဘူးလား စဉ်းစားနေတယ်။ ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ သိုးသားရေ ပေလိပ်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် တုံ့ဆိုင်းနေမိတယ်။"

"တွန့်ဆုတ်တယ် ဟုတ်လား ဟမ့်။ လူမိုက်ပဲ မင်းကို ယုံမှာပေါ့။ ဖန်ကျင်း မင်းလိမ်လို့ သေရတာလေ။ 'တစ္ဆေ ပေါက်တတ်ကရ' ဆိုတဲ့ စကားက မင်းအတွက် အံကိုက်ပဲ၊" ယန်ကျန့် ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း သိုးသားရေ ပေလိပ်ကို ခေါက်လိုက်ပြီး ထပ် မကြည့်တော့ဘူး။

ဒီ သိုးသားရေ ပေလိပ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲက အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆန္ဒတွေကို အမြဲတမ်း သိနေတတ်ပုံပဲ၊ ဘာကို လိုချင်နေလဲ အတိအကျ သိနေတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာလည်း အဲ့ဒီ ဆန္ဒတွေကို အသုံးချပြီး တစ်ခုခုကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖြစ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေပုံ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ဒီ လူ့အရေပြား အပိုင်းအစကို ဘယ်တော့မှ မလွှင့်ပစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သူ ပြောသမျှ အရာအားလုံး မှန်နေလို့ပဲ။ ကျောင်းမှာတုန်းက ဒီ လူ့အရေပြား စက္ကူကရတဲ့ သတင်းအချက်အလက် မရှိရင် သူ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာတောင် သေသွားခဲ့လောက်တယ်။

ဒါကြောင့် စိတ်ထဲမှာတော့ ယန်ကျန့် ဒီအရာက ထူးဆန်းပြီး ဆိုးယုတ်မှန်း သိပေမယ့် အသက်ရှင် ရပ်တည်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခုအနေနဲ့ ဆက်သိမ်းထားမိတုန်းပဲ။ အသက်ရှင်ဖို့ ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးကိုမဆို ဆုပ်ကိုင်ထားရတာပေါ့။ ရေနစ်သူက ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို ဖမ်းဆွဲထားသလိုပဲ၊ ဒါဟာ သူ လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"ကျွန်မ ပြန်လာပြီ ရှင့်။ ရှင် ခုထိ ဒီမှာပဲလား?" ယန်ကျန့် ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတုန်း တံခါး ပွင့်လာပြီး ကျန်းယန်က အိတ်ကြီးတစ်လုံး သယ်ရင်း မောဟိုက်စွာ ဝင်လာတယ်။

"နင် ဈေးဝယ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ဘယ်လို ပြန်ရောက်လာတာလဲ?" ယန်ကျန့် နားမလည်သလို မေးလိုက်တယ်။ သူ လျှောက်သွားပြီး သူမဆီက လေးလံတဲ့ အိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်တယ်။

ကျန်းယန်က အနည်းငယ် ကြောက်နေပုံပဲ။ "အရမ်း နောက်ကျနေပြီလေ။ ကျွန်မ အပြင်မှာ တစ်ယောက်တည်း ကြာကြာ နေဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။ ကျွန်မသာ တစ္ဆေနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ဓာတ်လှေကားထဲက ဆင်းပြီးကတည်းက ဒီကို တောက်လျှောက် ပြေးလာခဲ့တာ။"

"တစ္ဆေတွေက နေ့လား ညလား ဂရုမစိုက်ဘူး။ နင်သာ ကံဆိုးရင် နေ့ခင်းဘက်မှာလည်း တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့နိုင်တာပဲ၊" ယန်ကျန့်က ပြောတယ်။ "အင်း၊ ရှင် ပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့လို ဖြစ်ခဲ့ရင် ရှင် ကျွန်မကို ကယ်ရမယ်နော်၊ ဟုတ်ပြီလား?" ကျန်းယန် ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ကို မြင်လိုက်ရတာက သူမကို အထူးသဖြင့် ဘေးကင်းတယ်လို့ ခံစားစေတယ်၊ လုံးဝ စိတ်လှုပ်ရှားတာ၊ ကြောက်ရွံ့တာမျိုး မရှိတော့ဘူး။ ဒါကိုပဲ လုံခြုံမှု ခံစားချက်လို့ ခေါ်ကြတာ ဖြစ်မယ်။ ဒါဆို ဒီလိုအရာမျိုး တကယ်ပဲ ရှိတာပေါ့လေ။

"ဝင်ခဲ့လေ။ ဟမ်?" ယန်ကျန့် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ် မူမမှန်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ အတွင်းက တစ္ဆေ မျက်လုံးက ဖြစ်နေတာ။ တစ္ဆေ မျက်လုံးက သူ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် မပါဘဲနဲ့ကိုပဲ မျက်လုံးတွေ အားလုံး တစ်ချိန်တည်းမှာ ပွင့်လာခဲ့တယ်၊ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ပြီးတော့။

သူ့ လက်ဖမိုးပေါ်၊ သူ့ နောက်စေ့၊ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်... စုစုပေါင်း မျက်လုံး ခြောက်လုံး။ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အများဆုံး အရေအတွက်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားတယ်။ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့ တစ္ဆေ မျက်လုံးက ဒီလို ထကြွနေရတာလဲ? ဒါက ငါ အရင်က အဲ့ဒီ တစ္ဆေ ကလေးငယ် အကိုက်ခံရတုန်းကလိုပဲ၊"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒီ ရုတ်တရက် ဖြစ်လာတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်မှုက သူ အရင်က ဘယ်တော့မှ မကြုံခဲ့ဖူးတဲ့ အရာပဲ။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြိမ်က ကျောင်းမှာ သူ တစ္ဆေ ကလေးငယ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တစ္ဆေ မျက်လုံး နိုးထလာအောင် လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ရတုန်းကပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒါ ထပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီ။

"အထဲဝင်၊ တံခါး ပိတ်။" ယန်ကျန့် ကျန်းယန်ကို အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းပြီး ချက်ချင်း တံခါးကို ပိတ်လိုက်တယ်။ "ကျွန်မ ခုထိ ရေမချိုးရသေးဘူး။ ဒီလောက် အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့၊" ကျန်းယန် ရှက်ရွံ့စွာ ဆိုသည်။

ယန်ကျန့် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏ အလေးအနက်နဲ့ လေးနက်တဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ကျန်းယန် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူမ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးတွေ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ပြူးကျယ်သွားတယ်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက် ကံဆိုးလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား? ငါတို့ တစ္ဆေနဲ့ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီလား?"

"ဒီမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ရပ်ကွက် အပြင်ဘက်မှာ။" ယန်ကျန့်ရဲ့ နောက်စေ့က တစ္ဆေ မျက်လုံးက သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာကနေ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် လင်းနေတဲ့ မီးတွေကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူ လျင်မြန်စွာ ပြတင်းပေါက်ဆီ ပြေးသွားပြီး အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ရပ်ကွက်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ လမ်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်မှာ ဝေဝါးနေတဲ့ မီးခိုးရောင် လောကတစ်ခု ရှိနေတယ်။ လမ်းမီးတွေက အဲ့ဒါကို မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ မီးခိုးရောင် လောကနဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့ အရာအားလုံးက စုပ်ယူပေါင်းစပ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်ပြီး မှိုင်းညို့ အသက်မဲ့သွားကာ အဲ့ဒီလောကထဲကို ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပုံပဲ။

"အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ?"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပြီး သူ့ မျက်လုံး တော်တော်များများ အဲ့ဒီ လားရာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်စက္ကန့်လောက် ကြာတော့ အဲ့ဒီ လားရာဘက်ကို ကြည့်နေတဲ့ တစ္ဆေ မျက်လုံးတွေ အကုန်လုံး ရုတ်တရက် ပိတ်သွားတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ ယန်ကျန့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု မပါဘဲ သူ့အလိုလို ပိတ်သွားတာ၊ နိုးထလာမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြဘူး။ သူတို့ကို အနီရောင် စက္ကူနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ထားသလိုပဲ၊ ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေတယ်။

"တစ္ဆေ မျက်လုံးက မကြည့်ရဲဘူးလား?" သူ့ နှလုံးသားထဲ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သာမန်မျက်စိနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ယန်ကျန့် အဲ့ဒီ မီးခိုးရောင် လောကဟာ တစ္ဆေ နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်ဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ လွှမ်းခြုံထားတဲ့ ဧရိယာကတော့… အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းတယ်။

အနောက်ကနေ တောင်ဘက်အထိ၊ ဒါဟာ မြို့ တစ်ခုလုံးကို ပိုင်းခြားထားတဲ့ သေခြင်း မျဉ်းတစ်ခုလို နီးပါး အဆုံးမဲ့ မီးခိုးရောင် ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ ဒါသာ တစ္ဆေ တစ်ကောင်တည်းရဲ့ တစ္ဆေ နယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီတစ္ဆေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်က ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ။ သူ့ အဆင့်ကို သတ်မှတ်ရမယ်ဆိုရင်… အနည်းဆုံး S-class၊ ကပ်ဘေး အဆင့်ပဲ။

"ကံကောင်းတာက တစ္ဆေ နယ်မြေက လမ်းမ အလယ်ကနေပဲ ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။ ရပ်ကွက်ကို မထိခိုက်ခဲ့ဘူး။ တစ္ဆေ မျက်လုံးက ဒီ ကြီးမားတဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို ကြိုတင် ခံစားမိလိုက်ရုံပဲ ဖြစ်မယ်၊" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်တယ်၊ ကြောက်ရွံ့မှု မခံစားရဘဲ အဲဒီအစား သက်သာရာ ရသွားသည်။ တစ္ဆေ နယ်မြေသာ ဒီအဆောက်အဦးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရင် သူ ဒီည သေဆုံးသွားဖွယ် ရှိသည်။

"ဘာ… ဘာဖြစ်တာလဲ? တစ္ဆေ ထပ် ပေါ်လာပြန်ပြီလား?" ကျန်းယန် အသံကျယ်ကျယ် အသက်ရှူဖို့ မဝံ့ရဲဘဲ သတိထားပြီး ပိုနီးကပ်လာကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒါ ငါတို့နဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး။ ဒါက ဖြတ်သွားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် သက်သက်ပဲ။ ဒါ မကြာခင် ထွက်သွားမှာပါ။"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေ နယ်မြေ ပျောက်ကွယ် စပြုနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ မီးခိုးရောင် လောကက တဖြည်းဖြည်း ပို ရှင်းလင်းလာတယ်။ တစ္ဆေ နယ်မြေတွေအပေါ် သူ့ နားလည်မှုအရ ဒီတစ္ဆေ ထွက်သွားနှင့်ပြီ ဆိုတာ သူ သိတယ်။ ခင်ဗျား တစ္ဆေ နယ်မြေ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်လို့ မြင်နေရတာက ထင်ယောင်ထင်မှား သက်သက်ပဲ။ တကယ်တော့ တစ္ဆေက ဘယ်နေရာမဆို ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေ နယ်မြေတစ်ခု အတွင်းမှာ တစ္ဆေက သူ့ဆန္ဒရှိတိုင်း ဘယ်နေရာမှာမဆို ပေါ်လာနိုင်တာပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေ နယ်မြေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်တော့မယ့် အချိန်မှာ ယန်ကျန့် ခဏတာ ပုံရိပ်တစ်ခု မြင်လိုက်ရတယ်။ သဲတံတိုင်းတစ်ခုလိုပဲ၊ အဲ့ဒီ မီးခိုးရောင် လောကရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ တုန်ခါနေတဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးတစ်ခုက မီးခိုးရောင် လောကထဲမှာ ယိမ်းယိုင်နေတယ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အစိမ်းရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အဖြူရောင် ဖယောင်းတိုင်အောက်မှာ ရွှေရောင် ဖယောင်းတိုင်ခုံတစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ရှေးဟောင်း တစ်ခုခု မဟုတ်ဘဲ ခေတ်မီပုံရတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက လွန်ခဲ့တဲ့ လအတွင်းမှာတောင် ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဖယောင်းတိုင်မီးအောက်မှာ လက်တစ်စုံ ရောင်ပြန်ဟပ်နေတယ်—ချောမွေ့၊ ဖြူဖွေးပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့လက် ၊ ဒီလက်တွေက ဖယောင်းတိုင်ခုံရဲ့ အခြားတစ်ဖက်နဲ့ ထိုးဖောက်ခံထားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သွေး တစ်စက်မှ မစီးကျဘူး။

ဖယောင်းတိုင်မီး တုန်ခါနေစဉ် ယန်ကျန့် အဲ့ဒီ လက်တွေက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်တာကို မြင်နိုင်ခဲ့တယ်။

"သူမရဲ့ မျက်နှာ အသွင်အပြင်ကို တိတိကျကျ မမြင်ရဘဲ ပုံရိပ် အရိပ်သဏ္ဌာန်လောက်သာ လှမ်းမြင်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီပုံရိပ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ဘယ်သူမှန်း မသိရသလို ကြောက်စရာလည်း ကောင်းပုံရတယ်။"

နောက်ဆုံးတော့ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေ နယ်မြေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ "ရွှေကို တစ္ဆေတွေ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ဖို့ပဲ သုံးတာ။ အဲ့ဒီ လက်တွေ၊ အဲ့ဒီ အမျိုးသမီး… တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး ဒီအရာကို အရင်က ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသလား? ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာ ရလဒ်က ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ။"

"ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ တစ်ဦးတည်းက ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အဖွဲ့လိုက် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရမယ်။" "ဒါပေမယ့် ဒီတစ္ဆေ ဖမ်းဆီးခြင်း ဒါမှမဟုတ် ထိန်းသိမ်းခြင်း မခံခဲ့ရမှတော့ ဒါက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ… ရှင်းလင်း သုတ်သင်ခံခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ဘယ်သူကများ ဒီလို စစ်ဆင်ရေးမျိုးကို စီစဉ်ခဲ့တာလဲ? ဒီအဆင့်ရှိ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ သူတို့မှာ သတ္တိ အချို့ ရှိခဲ့ရမည်။

All Chapters