အချိန် ရေတွက်ခြင်း

အစပိုင်းမှာတော့ လူတိုင်း သူတို့ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက် လျှောက်ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့အားလုံး ယင်ကောင် မျိုချလိုက်ရသလို မျက်နှာတွေ ရှုံ့မဲ့ သွားကြတယ်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံး တော်တော် စိတ်ပျက်သွားပုံပဲ။ ခင်ဗျားတို့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြမှန်း ကျွန်တော် ပြောနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် အခန်းထဲက ထွက်လာရင်း မှိန်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ?" ဟောင်ရှောက်ဝမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားပြီး သူ ချက်ချင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ ယန်ကျန့်ကြောင့် သူ့ သတိကို မလျှော့ခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအခန်းထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသော မည်သူမဆို သေချာပေါက် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ စောစောက သေချာ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ငှားရမ်းထားသော အိမ်အတွင်း ယန်လီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်၊ "စောစောက အပြင်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ကျွန်တော့် မိသားစုကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး သူတို့ကို အသုံးချကိရိယာအဖြစ် သုံးကာ ကျွန်တော့်ကို ငွေညှစ် လုယက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ကျွန်တော် ကြားလိုက်သလိုပဲ။ ကျွန်တော် ကြားတာ မှန်ရဲ့လား?

ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပြောနေတာ၊ ဟိုမှာ အရပ် အရှည်ဆုံး တစ်ယောက်။" သူ၏ အကြည့် ဟောင်ရှောက်ဝမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးနေတာ၊ ကောင်လေး။ မင်း မကြားဟန်ဆောင် မနေနဲ့၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ပြောရင်း၊ သူ၏ ဘေးရှိ လူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ရန်လိုသော အမူအရာများဖြင့် အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျား နှစ်ဦး ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်၊ အရေးယူရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

အမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ သူတို့ ယန်ကျန့်ကို လုံးဝ မမြင်သကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်၊ သူ့ကို ပွတ်တိုက် ဖြတ်သွားပြီး အခန်းထဲသို့ ဆက်ဝင်သွားသည် "ကျွန်တော် သိချင်တယ်။ ဒီလောကမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ၊ တစ္ဆေတွေ၊ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ—လူသားတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေကြား တစ်နေရာရာမှာ တည်ရှိနေသူတွေ—ရှိနေမှန်း သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့လို လူတွေကို ဆွရဲရတာလဲ? ရှင်းပြလိုပါသလား မိတ်ဆွေ?" ယန်ကျန့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သူ၏ နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ အသံ သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မကျန်ရစ်စေဘဲ အခန်းထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ "ဟွန်း? ငါ မင်းရဲ့ ဓာတ်ပုံကို အရင်က မြင်ဖူးသလိုပဲ။ မင်းက အဲ့ဒီ လူသစ်၊ ယန်ကျန့်၊ ဟုတ်တယ်မလား?" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ရုတ်တရက် ကိုယ်ရေး မှတ်တမ်းမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ လူမှာ ယန်လီနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သော တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ အသစ်၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း မှတ်မိဖို့ တော်တော် ကြာတာပဲ။ မင်း မှတ်ဉာဏ် သိပ် မကောင်းဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ စောစောက မေးခွန်းဆီ ပြန်သွားရအောင်—ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ?"

"တခြား ဘာကြောင့် ဖြစ်ရမှာလဲ? ငွေ အတွက်ပေါ့၊ " ဟောင်ရှောက်ဝမ် နှာခေါင်းရှုံ့ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မဖြစ်ခင်ကတည်းက လူတွေက ငွေအတွက် သတ်ဖြတ် လုယက်ဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ကြတယ်။ အခုလား? ငါတို့ အလုပ် အမျိုးအစားက ဘယ်လောက် အကျိုးအမြတ် များလဲဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ့် တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ပေါ်လာခဲ့ရင်တောင် ပိုက်ဆံသာ မှန်ကန်ခဲ့ရင် ငါတို့ အဲ့ဒါကို ရင်ဆိုင်မှာပဲ။ တစ်သန်းက မင်း အသက်အတွက် အရမ်း နည်းလွန်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆယ်သန်း ကမ်းလှမ်းကြည့်လိုက်၊ အဲ့ဒီအတွက် သေဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ လူတွေ အများကြီး မင်း တွေ့လိမ့်မယ်။ ငွေရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်မသေးနဲ့။"

"မင်း အခုထိ အထက်တန်း တတိယနှစ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? လောကရဲ့ ရက်စက်မှုက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ သာမန်လူ အများစုက လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမှောင်ဘက်ကို ဘယ်တော့မှ မမြင်တွေ့ကြရဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့။ သူ့ အကျိုးစီးပွားတွေကို ကာကွယ်ဖို့ လုံလောက်အောင် အားမကောင်းခဲ့တဲ့ ယန်လီကိုသာ အပြစ်တင်လိုက်။ ပြီးတော့ မင်းလား? မင်း ဘာမှ မခြားနားဘူး။ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့သမျှထဲမှာ အမိုက်မဲဆုံး လုပ်ရပ်ပဲ။"

ယန်ကျန့် မြေပြင်သို့ သံရိုက်ခံထားရပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ယန်လီကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ၎င်းက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ဤလူများ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဆွနေတာလား?" ယန်ကျန့် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။ အကွဲကြောင်းတစ်ခု သူ၏ လက်ဖမိုးပေါ်တွင် ပွင့်လာပြီး သွေးနီရောင် မျက်လုံးတစ်လုံးကို ဖော်ပြနေသည်

"ငါ မင်းကို မဆွနေဘူး။ ငါက အချက်အလက်တစ်ခုကို ပြောပြရုံပဲ ဒီနေ့ အဲ့ဒီ သေတ္တာက ငါ့ဟာပဲ။ မင်းသာ ဒါကို မလွှဲပြောင်းပေးရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ဆိုသည်၊ သူ၏ ခါးမှ ခေါက်တုတ်တစ်ချောင်း ဆွဲထုတ်ပြီး လွှဲဖွင့်လိုက်လျက်။ "အဲ့ဒါ ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတာလား?" ယန်ကျန့် ၎င်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့လို တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အထူး ဒီဇိုင်းဆွဲထားတာ။ ရွှေကသာ မင်းတို့လို သတ္တဝါဆန်းတွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တာ၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ပြန်ဖြေသည်။ "ရွှေက တစ္ဆေ စွမ်းအားတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံ သက်သက်ပဲ။ ဒါက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို လုံးဝ ဖိနှိပ်နိုင်တယ်လို့ ထင်တာက နည်းနည်း ရိုးအရာ မကျဘူးလား?" ယန်ကျန့် ရယ်ကျဲကျဲ ရယ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ မင်း ယန်လီကို ဖြိုချနိုင်ခဲ့လို့ပဲ တခြား လူတိုင်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား? မင်း တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို ဘာမှတ်နေတာလဲ?"

"ဒီလောကရဲ့ ရက်စက်မှုကို နားမလည်တဲ့သူက ငါ မဟုတ်ဘူး—အဲ့ဒါ မင်းပဲ ဆိုတာ ထင်ရှားနေတယ်၊" ယန်ကျန့် ဆက်ပြောသည်။ "မင်း ငွေရှာဖို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။ အဲဒီအစား မင်း တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သူတွေကို လုယက် ငွေညှစ်ဖို့ အရေအတွက်နဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို အားကိုးတယ်။ မင်းက တိရစ္ဆာန်တွေထက် ပိုဆိုးတယ်။"

ဟောင်ရှောက်ဝမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒါက ငါတို့ရဲ့ အလုပ် အမျိုးအစားပဲ။ ငါတို့နဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်း ပြောဆိုနေတာလား? ဘယ်လောက် ရိုးအလိုက်လဲ။ လှုပ်ရှားကြ။ သူ့ကို အရင် နှိမ်နင်းလိုက်။" သူ၏ စကားများမှာ အချိန်ဆွဲ နည်းဗျူဟာတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လူများ အရိပ်ထဲတွင် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်းနီးပါး သေသပ်စွာ ပြုလုပ်ထားသော လက်ပစ် လေးကိုင်းတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ တူညီသော အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံး အထူး မြှားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်၊ တစ်ခုချင်းစီမှာ ရွှေရောင် ချည်မျှင်တစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ ရွှေရောင် ချည်မျှင်များမှာ ထူးခြားသည်—အလွန် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ရွှေ၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ထုံမွှမ်းနေသည်။ သူတို့သာ သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ခဲ့လျှင် ချည်မျှင်များမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုပင် ရစ်ပတ် ချည်နှောင်ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ရန် နိုင်ငံခြား အထူး တပ်ဖွဲ့များက တီထွင်ခဲ့သော နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ၎င်းမှာ တကယ့် တစ္ဆေများထက် တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူများအပေါ်တွင် ပိုမို ထိရောက်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အခု ဤလူများ ထိုနည်းလမ်းကို လက်ခံ သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။

"ဝှစ်!" မြှားများ ပျံသန်းလာသည်၊ ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လျက်။ ဆူးပါ အဖျားများ သူ၏ အသားထဲသို့ တူးဝင်သွားပြီး ရွှေရောင် ချည်မျှင်များ ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။ မြှား ခြောက်စင်း သို့မဟုတ် ခုနစ်စင်း သူ၏ အထဲတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး ချည်မျှင်များ တင်းအောင် ဆွဲထားလျက် ယန်ကျန့် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားခဲ့သည်။

"မင်း တတ်နိုင်တာ ဒါပဲလား? ဒီကို လာခဲ့တာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေတာပဲ၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် အေးစက်စွာ ဆိုသည်၊ သူ လျှောက်လာစဉ် သူ၏ တုတ်ကို ယန်ကျန့်၏ နောက်စေ့ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှဲချလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏ ဦးခေါင်းခွံ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာလျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် ဆတ်ခနဲ လှုပ်သွားပြီးနောက် သူ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

"သေပြီလား?" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ခဏတာ ကြောင်သွားခဲ့သည်။ ယန်လီက အဲ့လောက် မာကျောခဲ့တာ၊ ယန်ကျန့် ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေဆုံးသွားရတာလဲ?

"မဟုတ်ဘူး၊ စောင့်ဦး။ ဒါ ယန်ကျန့် မဟုတ်ဘူး။" သူ၏ အမြင် ဝေဝါးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေသော လူမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လူများထဲမှ တစ်ဦး၊ စောစောက အခန်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော သူ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ? ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်သွားတာလဲ?" "ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း!" ယန်ကျန့်၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူလက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ် ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုပဲ။ ပထမဆုံး မင်းတို့ လူတွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းဖို့ အချိန်ဆွဲခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့ တိကျစွာ ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့တယ်။ တကယ် အတွေ့အကြုံရင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ လက်ရာပဲ။ မင်းတို့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်လဲဆိုတာ ငါ အများကြီး သင်ယူလိုက်ရတယ်။" "ငါ အနာဂတ်အတွက် အဲ့ဒါကို စိတ်ထဲ မှတ်ထားလိုက်မယ်။"

"ဒါ မင်းလား? မင်း လှည့်ကွက် တစ်ခုခု သုံးလိုက်တာလား?" ဟောင်ရှောက်ဝမ်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေ စွမ်းရည်မှာ ဒုက္ခများပုံရသည်။ ဒါ ထင်ယောင်ထင်မှား တစ်ခုလား? ဒါက လူတွေရဲ့ အတွေးတွေကို ပြောင်းလဲနိုင်သလား? ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက ဒါက သူ့ကို အစားထိုးတွေ ရှာဖွေခွင့် ပြုတာလား? ခန့်မှန်းဖို့ သတင်းအချက်အလက် အရမ်း နည်းလွန်းနေခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို အခု မပြောဘူး။ ငါ့ အချိန်က ကန့်သတ်ထားတယ်။ မင်းမှာ သုံး မိနစ် ရှိတယ်။ ငါ့မှာ မင်းအတွက် မေးခွန်း အနည်းငယ် ရှိတယ်။ ကောင်းကောင်း ဖြေရင် မင်း အသက်ရှင်မယ်။ မဖြေရင် မင်း အသက်ရှင်ဦးမယ်—ဒါပေမယ့် ငရဲမှာပေါ့။ ပြီးတော့ အချိန်ဆွဲဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ အချိန်စေ့သွားရင် ငါ မင်းအတွက် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ပေးလိုက်မယ်။" ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ အမူအရာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ဤလူများ မည်မျှ ရက်စက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ ဆယ်စက္ကန့် မပြည့်မီမှာပင် သူတို့ လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသာ သူ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ သူလည်း လဲကျသွားလိမ့်မည်။ ယန်လီ သူတို့ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိပေ။ ယန်လီ၏ တစ္ဆေ သွေးမှာ ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း တစ္ဆေများအပေါ် အားကြီးသော်လည်း လူသားများအပေါ်မှာမူ သိပ် မဟုတ်လှပေ။ သို့သော် ဤလောကတွင် သင် တစ္ဆေများနှင့် လူ နှစ်မျိုးလုံးကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရသည်။

"အချိန် ရေတွက်ခြင်း အခု စပြီ။ ပထမ မေးခွန်း - မင်းတို့ကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ? နေဦး အဲ့ဒါ သိပ် မမှန်ဘူး။ ဒါက ဒီနောက်ကွယ်မှာ ကြိုးကိုင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေသလို အသံထွက်စေတယ်။ ငါ စကား ပြန်လည် တည်ဆောက်လိုက်ပါရစေ - ဒီအလုပ်အတွက် မင်းကို ဘယ်သူက ငွေပေးနေတာလဲ?" သူ စကားပြောနေစဉ် သူ သူ၏ ဖုန်းကို ကော်ဖီ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်၊ သုံး မိနစ် အချိန် ရေတွက်မှုကို ပြသလျက်။ ဤသည်မှာ သူတို့ အသက်များအတွက် ယန်ကျန့်၏ အချိန် ရေတွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။