အဆုံးအဖြတ်

"မင်း မေးတာနဲ့ပဲ ငါ အကုန် ဖွင့်ဟ ပြောမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား? ဖောက်သည် အချက်အလက်ဆိုတာ လျှို့ဝှက်အပ်တယ်၊ ဒါ ငါတို့ လုပ်ငန်းရဲ့ အခြေခံ စည်းမျဉ်းပဲ၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ်က ပြန်ချေပလိုက်တယ်။ "စည်းမျဉ်းတွေဆိုတာ အမြဲတမ်း ကွေးညွတ်လို့ ရတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ချိုးဖျက်လို့ ရတယ်၊" ယန်ကျန့်က တန်ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "ပြီးတော့ အဲ့ဒါတွေကို ချိုးဖောက်တဲ့သူတွေက များသောအားဖြင့် ဆိုးရွားတဲ့ အဆုံးသတ်နဲ့ ကြုံရတတ်တယ်၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ်က ပြန်ပက်လိုက်တယ်။

ယန်ကျန့်က သူ့ဖုန်းပေါ်က နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန်ကို လက်ဟန်ပြလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်လက်ထဲ ကျရောက်တာကလည်း အဲ့ဒီလောက် ဆိုးရွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနိုင်မှာလဲ? ခင်ဗျား စကားမပြောချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော် တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို အမြဲတမ်း မေးလို့ရတယ်။" သူ့အကြည့်က အခန်းထဲက တခြား လူတွေအပေါ် ဝေ့သွားတယ်။ "ခင်ဗျားတို့ကို ယန်လီနဲ့ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ဖို့ ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ? အရင်ဆုံး စကားပြောတဲ့သူ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပါ။"

သို့သော်လည်း ဝတ်စုံနဲ့ လူတွေဟာ ရုတ်တရက် စကားပြောနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားသလို လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေကြတယ်။ "ငါတို့အားလုံး အချက်အလက် မပေါက်ကြားရေး သဘောတူညီချက်တွေ လက်မှတ်ထိုးထားပြီးသား။ မင်း ငါတို့ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက် ရဖို့ ကြိုးစားနေတာ အလကားပဲ၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ်က သူ့မျက်နှာထား တင်းမာစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ သေချာပေါက် ထူးခြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူ ဖြစ်လာပြီးမှတော့ မင်းရဲ့ သက်တမ်း ရှည်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ကြမလား? ဒီအလုပ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ငါ မေ့လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စတွေ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ငါတို့ ဟန်ဆောင်ကြမယ်။ မင်း ဘယ်လို သဘောရလဲ?" ယန်ကျန့်ဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ထူးခြားစွာ ခံစားနေရတယ်။ ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က သူ့အမြင်မှာ ကောက်ကျစ်တယ်၊ ဝံပုလွေငယ်တစ်ကောင်လိုပဲ – အဝေးကကြည့်ရင် အန္တရာယ်ကင်းပုံရပေမဲ့ အရမ်း နီးကပ်သွားရင် မင်းကို ကိုက်ဖြတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသလိုမျိုး။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်နေရာကို ရောက်လာတယ်၊ ကျွန်တော့် လုပ်ငန်း ပါတနာကို တိုက်ခိုက်တယ်၊ သူ့ကို ကားစင်တင်သလို ကြမ်းပြင်မှာ သံရိုက်တယ်၊ ကျွန်တော့် မိသားစုကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ငွေညှစ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ တွေ့ကြရော၊ ခင်ဗျားရဲ့ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်က လူတွေကို ပစ်ခတ် ချည်နှောင်တာပဲ။ အခုကျတော့ ခင်ဗျားက ဒါတွေ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို လုပ်ချင်တယ်? ကျွန်တော် အရူးပုံ ပေါက်နေလို့လား?" "ခင်ဗျား ပထမ မေးခွန်းကို မဖြေချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါ။ ယန်လီနဲ့ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးမှာ အဖြေရှာနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက အဓိက ထိန်းချုပ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်စေချင်တယ်။"

သူ စကားပြောနေရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက ဧည့်ခန်း မီးလုံးတွေဆီ ဝေ့သွားတယ်။ "ဇီ~" နိမ့်တဲ့ လျှပ်စစ် မြည်သံတစ်ခု လေထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားပြီး စူးရှတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းက ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့ပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ အနီရောင်ကို ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ကြက်သွေးရောင် တောက်ပမှုက ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတယ်၊ အရာအားလုံးကို သွေးလို အရောင်ဆိုးလိုက်သလိုပဲ၊ ထူးဆန်းတဲ့ မီး ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်က အငွေ့အသက်ကို သီးသန့် ဖန်တီးထားသလိုမျိုး။ ဒါပေမဲ့ အနီရောင် အလင်းက အခန်းထဲမှာပဲ ကန့်သတ်မနေခဲ့ဘူး။ ဟောင်ရှောက်ဝမ် အလိုလို ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အပြင်က လောကတစ်ခုလုံးလည်း အနီရောင်ထဲ နစ်မြုပ်နေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ပိုမို မြှင့်တင်နေတယ်။

"ကဲ၊ ဘယ်သူနဲ့ အရင် စရမလဲ?" ယန်ကျန့် ဆိုဖာပေါ်ကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာတယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက အခန်းကို လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုနေလျက်။ ဒီအချိန်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ် သံရိုက် ခံထားရဆဲဖြစ်တဲ့ ယန်လီက အနီရောင် လွှမ်းနေတဲ့ လောကကို မြင်ပြီး သူ့မျက်နှာထား သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ တစ္ဆေ နယ်မြေ။ ယန်ကျန့် သူ့ တစ္ဆေ နယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ သူ အခု အဆုံးထိ ကစားတော့မယ်ဆိုတာ ရှင်းနေပြီ။

"ဟောင်ရှောက်ဝမ်၊ မင်း ယန်ကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ငါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြံပြုတယ်၊" ယန်လီ သူ့အသံ အားယူ ပြောလိုက်တယ်။ "မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်တွေက ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။ သူနဲ့ ငါ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်။ သူ့တစ္ဆေက ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ။" ဒါက စစ်မှန်တဲ့ အကြံဉာဏ်လို အသံထွက်ပေမဲ့ ယန်လီက ယန်ကျန့်ကို သူ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်အောင် သိမ်မွေ့စွာ ကူညီပေးနေတာ။ တစ်ယောက်က 'ရဲကောင်း' အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က 'ရဲဆိုး' အဖြစ် – ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ။ သူတို့ အခု တစ္ဆေ နယ်မြေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မလားဆိုတာ လုံးဝ ယန်ကျန့်ရဲ့ သဘောပေါ်မှာ မူတည်နေပြီ။ ဒါက သာမန်လူတွေ ကိုင်တွယ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး။

မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ တစ္ဆေ ဟုတ်လား? ဟောင်ရှောက်ဝမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။ "ငါ့ အတွေ့အကြုံအရ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ဆိုတာ မရှိဘူး။ မင်း လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေသရွေ့ အားနည်းချက် အမြဲ ရှိတယ်၊ နည်းလမ်း အမြဲ ရှိတယ်။" သူ စကားပြောနေရင်း သူ့လက်ထဲမှာ ပစ္စတိုတစ်လက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်။

"ဘောင်း! ဘောင်း! ဘောင်း!" သေနတ်သံ သုံးချက် လေထဲမှာ ပေါက်ကွဲသွားတယ်၊ ယန်ကျန့်ရဲ့ နဖူးနဲ့ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ဦးတည်လျက်။ ဒီအကွာအဝေးမှာ လွဲချော်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ "ဒုတ်~!" နောက်တစ်ခဏမှာ ခုတင် ထရပ်လိုက်တဲ့ ယန်ကျန့် မြေပြင်ပေါ် ပြိုလဲကျသွားတယ်၊ သူ့အောက်မှာ သွေးအိုင်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလျက်။

သေပြီလား? ဟောင်ရှောက်ဝမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ အောင်ပွဲ ခံစားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မခံစားရဘူး။ သူ နောက်ထပ် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ အနီရောင် အလင်း သိမ်မွေ့စွာ မှိတ်တုတ် လှုပ်ခတ်သွားတယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်က ခန္ဓာကိုယ်၊ အရင်က တွန့်လိမ် သွေးထွက်နေခဲ့တဲ့ဟာ၊ သူ့ ကိုယ်ပိုင် လူတွေထဲက တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ယန်ကျန့် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ပြီ။

"သူဌေး၊ ဘာ... ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ကျောက်ကန်း ဘာလို့ သေသွားတာလဲ? သူ ခုနလေးတင် ဒီမှာ ရှိနေသေးတာ၊" လူတွေထဲက တစ်ယောက် ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ ထိတ်လန့်တကြား ပတ်ပတ်လည် လှည့်ကြည့်ရင်း။ သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ လူက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ယန်ကျန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ယန်ကျန့် သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်တယ် – အပြစ်ကင်းပြီး အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခု၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျောချမ်းစရာ ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ပေးနေတယ်။

"မင်း အရင်ဆုံးပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်တယ်၊ အဲ့ဒီလူကို လည်ပင်းကနေ ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်ပြီး ရှေ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း။ ဘောင်း~! ဟောင်ရှောက်ဝမ် နောက်ထပ် သေနတ်တစ်ချက် ပစ်လိုက်တယ်။ ယန်ကျန့် တစ်ဖန် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်က ခန္ဓာကိုယ်က သူ့လူ နောက်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်တယ်။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူ့ လက်အောက်ငယ်သား သုံးယောက် သူ့ ကိုယ်ပိုင် လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရပြီ။

ဟောင်ရှောက်ဝမ်ရဲ့ မျက်နှာထား အေးစက်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်နေတယ်။ "ထွက်လာခဲ့။ သတ္တိရှိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြလိုက်စမ်း။" "တောင်~!" နောက်တစ်ခဏမှာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် မျက်နှာကျက်ကနေ ကျလာတယ်၊ သူ့ခေါင်းပေါ် တည့်တည့် ကျရောက်လျက်။ ကျည်ဆန်က ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး တစ်ပိုင်း ပွင့်လင်းနေတယ်၊ ပုံမှန် ကြေးဝါနဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ အထူး ပြုလုပ်ထားတဲ့ ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတာ။

"ရွှေ ကျည်ဆန်? ခင်ဗျား တော်တော် ပြင်ဆင်လာတာပဲ၊" ယန်ကျန့်ရဲ့ အသံ ဘေးကပ်လျက် အိပ်ခန်းထဲကနေ ပဲ့တင်ထပ်လာတယ်၊ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာရင်း။ သူ့မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပေမဲ့ သူ့မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ အရည်အသွေးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ "ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီနေ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ လမ်းမှာ ဆုံတွေ့ဖို့ ကံဆိုးခဲ့တယ်။"

ဟောင်ရှောက်ဝမ် ချက်ချင်း သူ့သေနတ်ကို မြှင့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ တောင့်ခဲသွားတယ်၊ သူ့လက်ညှိုး ခလုတ်ပေါ်မှာ ဝဲနေလျက်။ "ဘာလို့ မပစ်တာလဲ? ခင်ဗျားမှာ ကျည်ဆန် သုံးတောင့် ကျန်သေးတယ်၊ ခင်ဗျားမှာ လူ သုံးယောက် ကျန်သေးတယ်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ချက်စီ၊ ခင်ဗျား တော်တော်လေး သတ်ဖြတ်ပွဲ ဆင်နွှဲလို့ ရမှာပေါ့။ မက်လုံးလေး နည်းနည်း လိုချင်သေးလား?" ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်တယ်။

"ဒါ ထင်ယောင်ထင်မှားလား? မင်း တကယ် မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ တကယ့် ခန္ဓာကိုယ်က ဒီအခန်းထဲက တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေတာ။ ထင်ယောင်ထင်မှားတွေ ဖန်တီးရတာ ခက်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မကျော်လွှားနိုင်စရာတော့ မဟုတ်ဘူး၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် သူ့မျက်နှာ တင်းမာသွားရင်း ဆိုသည်။ "မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က အားကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်။" "ငါ မဆင်မခြင် မပြုမူသရွေ့ ငါ့လူ တစ်ယောက်မှ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တခြားသူတွေကို သုံးပြီးတော့ပဲ သတ်နိုင်တာ။"

"ခင်ဗျားရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လောက် သေချာနိုင်မှာလဲ? ကျွန်တော်က ခင်ဗျားနဲ့ ကစားနေတာဆိုရင်ကော?" ဒီအချိန်မှာ ကျန်တဲ့ လူနှစ်ယောက်က လုံးဝ ထိတ်လန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီ။ "သူဌေး၊ ကြည့်! သူ့မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?" ယန်ကျန့် စောစောက တွန်းထုတ်လိုက်တဲ့ လူက အခု နံရံထဲ တစ်ဝက် စိုက်ဝင်နေပြီ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အင်္ဂတေထဲ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်နေတယ်။ ဒီ ပေါင်းစပ်မှုက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘာဝမကျဘဲ ပြင်းစွာ ခံစားနေရတယ်၊ အဲ့ဒီလူက တက်နေတယ်၊ သူ့ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေ စီးကျနေတယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက အပေါ် လန်နေတယ်။ သူ သိပ် ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ဟောင်ရှောက်ဝမ်ရဲ့ မျက်ဆံတွေ ကျုံ့ဝင်သွားတယ်။ ဒါ... ဒါ ထင်ယောင်ထင်မှား မဟုတ်ဘူး။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အား နည်းနည်း လွန်သွားနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် သေဆုံးနေတဲ့ လူကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ဒါက တွန်းချက်ငယ်လေးတစ်ခု၊ ညင်သာတဲ့ တွန်းအားလေးတစ်ခုပဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် အခုတောင် သေနေရတာလဲ?" သူ ခေါင်း အနည်းငယ် ခါလိုက်တယ်။ "သာမန်လူတွေ ဒီလောက် ပျက်စီးလွယ်မှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ပို သတိထားရလိမ့်မယ်။"

"ကဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အရင် ဆွေးနွေးမှုဆီ ပြန်သွားကြရအောင်။ ကျွန်တော် ထပ်မေးမယ် - ဒီအလုပ်အတွက် ခင်ဗျားကို ဘယ်သူ ငှားခဲ့တာလဲ?"

"အစ်-အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က အလုပ်ကြမ်းသမားတွေပါ။ အလုပ် ဘယ်သူ ယူခဲ့လဲ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။ သူဌေးပဲ သိပါတယ်၊" ကျန်တဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက် ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့မျက်နှာပေါ် စွဲထင်နေလျက်။ ဒီလူက ယန်လီ ဖြစ်နိုင်တာထက် အများကြီး ပို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူ့အတွက် အသက်ရှူသလောက် လွယ်ကူနေပုံရတယ်၊ သူက ကူကယ်ရာမဲ့ ကြွက်လေးတွေကို ကစားနေသလိုမျိုး။

" သတင်းအချက်အလက်က ခင်ဗျားတို့ လူတွေဆီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ခုထိ မသတ်သေးတာ။ ခင်ဗျားတို့ တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို ဘယ်လို လုပ်ဆောင်လဲဆိုတာ မြင်ချင်တာအပြင် ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုလည်း ထုတ်ယူဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်၊" ယန်ကျန့် ဒါအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သလို ပုံမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်တယ်။ "မိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျား ဒီအချိန်မှာ တစ်ခုခု ကမ်းလှမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား?" သူ ပြီးတော့ သူ့အာရုံကို ဟောင်ရှောက်ဝမ်ဆီ ပြန်လှည့်လိုက်တယ်။

"ခင်ဗျား တိတ်ဆိတ်နေရင်တောင် ခင်ဗျားအပြင် ဝူဖုန်းလည်း ဒီအကြောင်း သိတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။ ကျွန်တော် သူ့ကို စောစောက မေးခွန်းထုတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားသာ သေဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် နောက်ထပ် အချိန် ဖြုန်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျား အလုပ်များတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? ခင်ဗျား နောက်ဘဝ လိုက်မီဖို့ ရှိသေးတယ်လေ။"

"..." ဟောင်ရှောက်ဝမ်၊ သူ့ရဲ့ ပုံမှန် ရက်စက်မှုတွေ ရှိလင့်ကစား သူ့ကိုယ်သူ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုထဲ ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ပဲ... မဖြေရှင်းနိုင်သလို ခံစားရတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ သူ့ရဲ့ စောစောက စကားတွေကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်နေပြီ။ လူသားတစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ယန်ကျန့်က တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ပို ပြုမူတယ် – မခန့်မှန်းနိုင်၊ မသိနိုင်၊ ပြီးတော့ တန်ပြန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို ထင်ရတယ်။

"ငါက ကြားခံ ပွဲစားပဲ။ ငါတို့ ဖောက်သည်ရဲ့ ပုံစံ/အထောက်အထားကို မမေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ပြောနိုင်တာက အလုပ်ရှင်က ယန်လီရဲ့ ကလပ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ပဲ။ သတင်းအချက်အလက်က အဲ့ဒီလူဆီကနေ လာတာ၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း ပြောလိုက်တယ်။ သူသာ သတင်းအချက်အလက် တချို့ မကမ်းလှမ်းခဲ့ရင် သူ တကယ်ပဲ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကလပ် ဟုတ်လား? ဒီလို ကြားတော့ ယန်လီ မှင်တက်သွားပုံရတယ်။ ယန်ကျန့် မျက်လုံး ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။ "ကလပ် အဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံးက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ဒါဆို အဲ့ဒီထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ယန်လီကို သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားနေတာလား?" "အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ရှင်းပြသည်။ "ကလပ် အဖွဲ့ဝင် အများစုက တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ထဲမှာ အလွန် ချမ်းသာတဲ့ ဒေသခံ စီးပွားရေးသမား တချို့လည်း ရှိတယ်။ သူတို့က သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ရံတော်တွေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ဖို့တောင် တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို အလွန်မြင့်တဲ့ ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ အခါအားလျော်စွာ ငှားရမ်းတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့လို ဈေးနှုန်းမျိုး တတ်နိုင်ပြီး တစ္ဆေတွေကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ လူတွေ အများကြီးတော့ မရှိဘူး။"

"ဒီအလုပ်အတွက် ခင်ဗျားကို ဘယ်လောက် ပေးခဲ့လဲ?" "ဒေါ်လာ သန်း ငါးဆယ်၊" ဟောင်ရှောက်ဝမ် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါ တော်တော် များတဲ့ ပမာဏပဲ၊" ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်ခွံ အနည်းငယ် လှုပ်သွားသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သန်း တစ်ရာသာ တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဟောင်ရှောက်ဝမ်ကို ငှားရမ်းတာက ဒေါ်လာ သန်း ငါးဆယ် ကုန်ကျတယ်။ ငွေကြေး ပြောင်းလဲမှုအပြီးမှာ ဈေးနှုန်း ကွာခြားမှုက သုံးဆထက် ပိုများတယ်။ ယန်လီ တော်တော်လေး တန်ဖိုး လျှော့ခံခဲ့ရပုံပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ကြားပွဲစားတွေ ပါဝင်နေခဲ့တယ်။

"စမ်းသပ်မှုကကော?" ယန်ကျန့် ဆက်မေးလိုက်သည်။ "တစ္ဆေ ထိန်းကျောင်းသူတွေကို တစ္ဆေ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းကနေ ကာကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ တစ်ခုလေ?" သူ သူ့ဖုန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ တစ်မိနစ် ကျန်သေးတယ် – မဟုတ်ဘူး၊ စက္ကန့် လေးဆယ်လို့ လုပ်လိုက်။ ဘယ်သူပဲ ဖြေဖြေ ထွက်ခွာသွားနိုင်တယ်။ မှတ်ထား၊ အခု ငါက တာဝန်ယူထားတာ။ ခင်ဗျားတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။" သူ့ တစ္ဆေ နယ်မြေရဲ့ ကြာချိန် ကုန်ဆုံးတော့မယ်။ ဒါကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။