လူလုပ်

ဖုန်းဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာ ဝေ့ချွမ်းဟု အမည်ရသော ယောက်ျားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ အနည်းငယ် မသမာသူ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဖုန်း ပြင်ဆင်စဉ် အစိတ်အပိုင်းများ လဲလှယ်ခြင်းကဲ့သို့ လှည့်ကွက်ငယ်များကို အသုံးပြုလျက် ရိုးအသော ဖောက်သည်များကို လိမ်လည် ဈေးပိုယူလေ့ရှိကြောင်း အလွယ်တကူ ဝန်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက ဝေ့ချွမ်းမှာ ထိုကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ အကြံအစည်များဘက်သို့ စိတ်ညွှတ်မှု နည်းပါးလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်လဲဟု သင် သူ့ကို မေးခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ အလွန် ထိုင်လွန်းသောကြောင့် လိပ်ခေါင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းချုပ်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသော တေးသံတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း နေရာ ယူထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤတေးသွားမှာ သူ တစ်ဦးတည်းသာ သိမြင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ တခြား မည်သူမျှ ကြားပုံမရပေ။

ဤနေ့လည်ခင်း ဖောက်သည်တစ်ဦး၏ ဖုန်းကို ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝေ့ချွမ်း ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်၊ "ဟေ့၊ ရှောင်ကျန့်၊ မင်း တစ်ခုခု ကြားလား?" ရှောင်ကျန့်၊ သူ၏ အလုပ်သင်၊ နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာကြားရမှာလဲ သူဌေး? ကျွန်တော် ဘာသံမှ မကြားဘူး။"

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် မကြားရတာလဲ? အဲ့ဒါ ရင်းနှီးတဲ့ တေးသွားလေ၊" ဝေ့ချွမ်း အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။ "သူဌေး၊ ဖြစ်နိုင်တာက ခင်ဗျား ရောဂါ ပြန်ထလာတာပဲ။ ခင်ဗျား တကယ် ဆရာဝန် ပြသင့်တယ်၊" ရှောင်ကျန့် သတိဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါ ဆရာဝန် ပြပြီးပြီ၊" ဝေ့ချွမ်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ "သူတို့ ဘာမှ ကာယပိုင်း မှားယွင်းမှု မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွဲလမ်းမှု တစ်မျိုးမျိုး သက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒါ ငါ့ ကျန်းမာရေးကို မထိခိုက်ဘူး။ ဆရာဝန်က ငါ့ကို စိတ်ဖြေလျှော့ဖို့၊ ပျော်ရွှင်အောင် နေဖို့၊ ငါ လိုချင်တာ စားပြီး သောက်ဖို့၊ ငါ သဘောကျတာ ဘာမဆို ဝယ်ဖို့၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းစွာ ဆက်ဆံဖို့ ပြောခဲ့တယ်။"

"နားထောင်စမ်း၊ အသံ ပြန်လာပြီ၊" ဝေ့ချွမ်း ဆိုသည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်လျက်၊ "ဟွန်း၊ ဟွန်း၊ ဟွန်း၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်။ ဒါ အကြမ်းဖျင်း တေးသွားပဲ။"

"သူဌေး၊ ကျွန်တော် ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် လုံးဝ ဘာသံမှ မကြားဘူး၊" ရှောင်ကျန့် ခုထိ နားမလည်နိုင်ဘဲ အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။ "ည ကုန်လွန်၍ အအေးဓာတ် ဝင်ရောက်လာစဉ် စည်ကားသော လောကကြီး နှင်းခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊" အသံတစ်ခု ညည်းညူလိုက်သံသည် ဆိုင်ထဲသို့ ခုတင် လျှောက်ဝင်လာခဲ့သော တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဝေ့ချွမ်း၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။ "နားထောင်! တေးသွား ပို ရှင်းလင်းလာပြီ!" "သူဌေး၊ အဲ့ဒါ တစ်ယောက်ယောက် သီချင်းဆိုနေတာ သက်သက်ပါ။ ဖောက်သည်တစ်ဦး ခုတင် ရောက်လာတာ၊" ရှောင်ကျန့် စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျားက ဂီတ ချစ်မြတ်နိုးသူလား?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်၊ ကောင်တာတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ဖုန်းတစ်လုံးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်စဉ် ဖုန်းမှာ "လျန်လျန်" ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖွင့်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်! အဲ့ဒါ တေးသွားပဲ! အဲ့ဒါ အတိအကျပဲ! စောင့်ဦး၊ ခင်ဗျား ဘယ်လို သိတာလဲ?" ဝေ့ချွမ်း အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်၊ သူ၏ သိချင်စိတ် ဆွခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ ဖောက်သည် မည်သူ ဖြစ်သည်ကို အပြည့်အဝ မှတ်မိလိုက်သောအခါ သူ အလွန် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ပြီး အထိတ်တလန့်ဖြင့် သူ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါဗျာ၊ ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ၊" ယန်ကျန့် အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

ဝေ့ချွမ်း ရှိုက်ငိုသံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ ဒူးများပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားခဲ့သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် မှားပါတယ်! ကျေးဇူးပြုပြီး!"

"ခင်ဗျား မမှားပါဘူး၊" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် မှားပါတယ်! ကျွန်တော် အရမ်း မှားပါတယ်! ကျွန်တော် အပြစ်ရှိပါတယ်!"

"ခင်ဗျား အပြစ် မရှိပါဘူး၊" ယန်ကျန့် အခိုင်အမာ ဆိုသည်။ "ကျွန်တော်က အမှိုက်ပါ၊" ဝေ့ချွမ်း ကြေညာလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အမှိုက်၊" ယန်ကျန့် တန်ပြန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မထိခိုက်ခဲ့သင့်ဘူး။ ငါ အခု တကယ် နောင်တရနေပြီ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က အမှိုက်ပါ! ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့တာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်!"

"ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျားသာ အခိုင်အမာ ပြောနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ငြင်းခုံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊" ယန်ကျန့် ဆိုသည်၊

"ခင်ဗျား အမှန်တကယ် အမှိုက်ပဲ။"

"…" ယန်ကျန့် ဆက်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော် ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး သူဌေး။ ငါတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က အရမ်း သာယာတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်လည်း အဲ့ဒီလောက် ချောမွေ့လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဖုန်းတစ်လုံး ဒီမှာ ရှိတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒါကို ဖောက်ပေးဖို့ ကူညီနိုင်မလား? ကျွန်တော် လိုအပ်သမျှက ဆက်သွယ်ရန် စာရင်းပဲ" သူ ဟောင်ရှောက်ဝမ်ထံမှ သူ ယူခဲ့သော ဖုန်းကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"မြန်မြန်! ဒါကို ယူသွားလိုက်! ဖုန်းကို ယူ၊ အရာအားလုံး ယူသွားလိုက်! ကျွန်တော့်ကို မထိခိုက်ပါနဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး!" ဝေ့ချွမ်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ သူ၏ လက်များကို အသည်းအသန် ဝှေ့ယမ်းရင်း စက်ပစ္စည်းကို ထိတွေ့ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ ယခင် တွေ့ဆုံမှုမှာ သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမာရွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျား စကားဝှက်ကို ဖောက်ပြီး တစ်နာရီအတွင်း စာရင်းကို ရယူနိုင်မလား?" ယန်ကျန့် အလုပ်သင်ကို မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ကျန့် ဝင်ပြောသည်၊ "ဒါက ဖုန်း မော်ဒယ်ပေါ် မူတည်တယ်။" "ဒီတစ်လုံးကကော?" ယန်ကျန့် ဖုန်းကို သူ့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီဖုန်းက ကုဒ်ဝှက်ထားတယ်၊" ရှောင်ကျန့် ၎င်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရှင်းပြသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကုဒ်ဝှက်ခြင်းကို ကျော်လွှားပြီး သိုလှောင် ချစ်ပ်ကနေ ဒေတာကို တိုက်ရိုက် ဖတ်လို့ ရတယ်။ သို့သော် ကျွန်တော် ဒါကို ဖြုတ်ရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းက နောက်ပိုင်း အလုပ်လုပ်တော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

"ဒါ အဆင်ပြေတယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "ဖုန်း ကိုယ်တိုင်က အရေးမကြီးဘူး။ ကျွန်တော် ဆက်သွယ်ရန် စာရင်းကိုပဲ လိုအပ်တာ။ ဘယ်လောက် ကြာမလဲ?"

"နာရီဝက်လောက်ပါ။" "အလွန် ကောင်းတယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "မင်းသာ နာရီဝက်အတွင်း ပြီးနိုင်ခဲ့ရင် ငါ မင်းကို ယွမ် တစ်ထောင် ပေးမယ်။"

"လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊" ရှောင်ကျန့် အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။ "သူဌေး၊ ပုန်းမနေနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်မှာ ခင်ဗျားကို မေးစရာ တစ်ခု ရှိတယ်၊" ယန်ကျန့် ဝေ့ချွမ်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူရန် ကောင်တာကို ပုတ်လိုက်သည်။

"အစ်-အစ်ကိုကြီး၊ ဘာ… ဘာများလဲ?" ဝေ့ချွမ်း ထစ်ငေါ့စွာ ပြောသည်၊ ခုထိ တုန်ယင်နေဆဲ။

ယန်ကျန့် မေးသည်၊ "တစ်ဖက်က ဖုန်း မြည်သံ မကြားရဘဲ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိသလား?"

"ခင်ဗျား ဖုန်းနံပါတ်ကို ကွန်ပျူတာတစ်ခုဆီ လွှဲပြောင်းလို့ ရတယ်၊" ဝေ့ချွမ်း အကြံပြုသည်၊ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြားမှ သူ၏ စိတ် အလုပ်လုပ်နေသည်။ "ကွန်ပျူတာကို သုံးပြီး ခေါ်ဆိုလိုက်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်လိုက်ပါ

"စိတ်ကူး ကောင်းတယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "သူဌေး၊ ခင်ဗျား တကယ် ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်တစ်ဦးပဲ။ ကျွန်တော် နေရာ မှန်ကို ရောက်လာခဲ့တာ။ ခင်ဗျား ဒီမှာ ကျွန်တော် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ကွန်ပျူတာတစ်လုံး ရှိသလား?" ဝေ့ချွမ်း ငြင်းဆန်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"ကျွန်… ကျွန်တော့် တိုက်ခန်းမှာ ကွန်ပျူတာတစ်လုံး ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီကနေ ဒေတာကို ကျွန်တော့် အိမ်က ကွန်ပျူတာဆီ တင်ပေးပြီး ခင်ဗျားကို အဝေးကနေ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ဒါဆို အဲ့လို လုပ်ကြရအောင်။ ဒုက္ခပေးရတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။ "စကားမစပ်၊ ခင်ဗျား နေရာမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေသလား?"

"မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ဒါက ငှားထားတဲ့ နေရာ၊ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း နေတာ၊" ဝေ့ချွမ်း လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းတယ်။"

သိပ်မကြာခင် ဖုန်း အောင်မြင်စွာ ဖောက်ဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်သွယ်ရန် စာရင်းမှာ ရှောင်ကျန့်ဘေးရှိ ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ "သူဌေး၊ ကျွန်တော် ဒါကို တင်လိုက်ရမလား?" ရှောင်ကျန့် မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ တင်လိုက်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊" ဝေ့ချွမ်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊ ယန်ကျန့် စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် ဆိုးယုတ်သော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်းသူ ငြင်းဆိုရန် ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ဆက်ဆံသည့်အခါ မည်သည့် ထူးဆန်းသော တောင်းဆိုမှုကိုမဆို သဘောတူပြီး သူ ထွက်ခွာသွားရန် လုံလောက်အောင် သူ့ကို ကျေနပ်အောင် ထားခြင်းက အများကြီး ပိုကောင်းသည်။

"ကျွန်တော် ဒီနေရာကို လွှဲယူလိုက်ရင် ခင်ဗျား စိတ် ရှိမှာလား?" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်၊ ကောင်တာနောက်မှ ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရင်း။ "

လုံးဝ မရှိပါဘူး! ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျား လိုအပ်သမျှ လုပ်ပါ!" ရှောင်ကျန့်ကို လက်ဟန်ပြလျက် ဝေ့ချွမ်း လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်၊

ရှောင်ကျန့် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဆော့ဖ်ဝဲ အိုင်ကွန်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ဒီမှာ နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ချိတ်ဆက်သွားလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား နံပါတ်ကို ဒီမှာ ပြောင်းလို့ ရတယ်။" "ကောင်းတယ်၊" ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ဒီဘက်မှာ ဘာမှ ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

"ဒီမှာ စပီကာ မရှိဘူး၊" ရှောင်ကျန့် အတည်ပြုသည်။ "ခင်ဗျား အသံတစ်စက်မှ ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူး။" "အလွန် ကောင်းတယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ခဏလောက် အပြင် ထွက်နေပေး၊" ယန်ကျန့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ပြီးသွားတဲ့အခါ ပြန်လာခဲ့ကြ။" ရှောင်ကျန့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ ကန့်ကွက်ချိန်ပင် မရမီ အသည်းအသန် ဖြစ်နေသော ဝေ့ချွမ်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲခွာသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ ခင်ဗျားကို မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး! ခင်ဗျား လိုအပ်သလောက် အချိန်ယူပါ!" ဝေ့ချွမ်း ပြောလိုက်သည်၊ ရှောင်ကျန့်ကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လက်တွေ့အားဖြင့် ဆွဲထုတ်သွားရင်း သူ့ကိုယ်သူနှင့် ယန်ကျန့်ကြားတွင် တတ်နိုင်သမျှ အကွာအဝေး ထားရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ယန်ကျန့် နှစ်ဦးသားကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ ယခင်က လည်ပတ်ခဲ့သော ဖိုရမ်သို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ဖိုရမ်မှာ ပိတ်ထားနှင့်နေပြီ။ သူ လွန်ခဲ့သော တစ်ခေါက်က လျိုရှောင်ယွီနှင့် ပြောဆိုခဲ့သော စကားမှာ ထိရောက်ခဲ့ပုံရသည်။ အာဏာပိုင်များ ကျိန်စာသင့် ပို့စ်ကို သတိပြုမိပြီး အရေးယူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ သူ အသံဖိုင်ကို သူ၏ ဖုန်းပေါ်တွင် သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကူးယူပြီး တင်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ မကြာမီ အသံဖိုင် ကွန်ပျူတာသို့ လွှဲပြောင်းပြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ပထမဆုံး ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု စတင်ခဲ့သည်။ ယန်ကျန့် ဘာမှ မကြားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဆော့ဖ်ဝဲက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ချိတ်ဆက်သွားပြီဟု ညွှန်ပြသည်နှင့် သူ အသံဖိုင်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

"ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်~!" လေးလံပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော တံခါးခေါက်သံတစ်ခု အနီးအနားရှိ လူနေ အဆောက်အဦတစ်ခုရှိ ငှားရမ်းထားသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ အသံမှာ မကျယ်လောင်ဘဲ တခြား မည်သူမျှ ကြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လိုင်း၏ တစ်ဖက်မှ လူသာ ကြားနိုင်သည်။ ယန်ကျန့် ဖွင့် ခလုတ်ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် နှိပ်လိုက်သည်၊ အသံကို ပြန်လည် ဖွင့်ပြရင်း ဖုန်းမချမီနှင့် နောက် နံပါတ်သို့ မခေါ်မှီအထိ ဖွင့်ပြထားသည်။ ဤ သာမန်ဟု ထင်ရသော လုပ်ဆောင်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာတစ်ခုကို တမင်တကာ၊ လူလုပ် ပျံ့နှံ့စေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု မည်သူက စိတ်ကူးမိနိုင်မည်နည်း။

သူ ဆက်သွယ်ရန် စာရင်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်သွားစဉ် တာချန်းမြို့ အနှံ့ရှိ လူများ ယန်ကျန့်၏ နံပါတ်မှ ထူးဆန်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကို လက်ခံရရှိ စတင်ခဲ့ကြသည်။ ကုမ္ပဏီ အမှုဆောင်တစ်ဦး ဘုတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေး အလယ်တွင် ရှိနေစဉ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖုန်း တုန်ခါလာခဲ့သည်။ "ဟယ်လို၊ ဟောင်ရှောက်ဝမ်၊ ဘာကိစ္စလဲ?" အမှုဆောင် ပြန်ဖြေသည်၊ အစည်းအဝေးမှ သူ့ကိုယ်သူ ခွင့်တောင်းရင်း ဖုန်းပြန်ဖြေသည် တစ်ဖက်တွင် ဘာအသံမှ မကြားရပေ– စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ ၎င်းနောက်တွင်မူ ဖုန်း နားကြပ်မှတစ်ဆင့် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒေါက်၊ ဒေါက်၊ ဒေါက်~!" ၎င်းမှာ တံခါးခေါက်သံကဲ့သို့ အသံထွက်သည်၊ သို့သော် ၎င်းမှာ လေးလံပြီး အသက်ရှူကျပ်စေသည်၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ် တိုက်ရိုက် ထုနေသကဲ့သို့၊ အသက်ရှူရန် ခက်ခဲစေလျက်ရှိသည်။ အသံ အကြိမ်များစွာ ထပ်ခါထပ်ခါ မြည်ပြီးနောက် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရုတ်တရက် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဟမ်?" အမှုဆောင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်၊ ဟောင်ရှောက်ဝမ်၏ တိတ်ဆိတ်သော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်းဟု တွေးတောသွားသည်။

အို ကောင်းပြီလေ၊ ထားလိုက်ပါတော့။ သူ ဖုန်းကို ချထားလိုက်ပြီး အစည်းအဝေးသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ရေကူးကန်တစ်ခုတွင် ခေါင်းပြောင်ပြောင် ၊ဗလတောင့်တောင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ပက်လက်ကူးနေစဉ် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ဖုန်းတစ်လုံးနှင့် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျား ဖုန်း မြည်နေတယ်။" "ငါ့ကို ပေး။" ခေါင်းပြောင်နှင့် အမျိုးသား ပါးစပ်ထဲမှ ရေ တစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး စက်ပစ္စည်းကို ယူလိုက်သည်။

"ဟေး၊ ဟောင်ရှောက်ဝမ်၊ မင်း မကြာသေးမီက အကြီးအကျယ် ရခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ မင်း အဆင်ပြေလား? အကူအညီ တစ်ခုခု လိုသလား? လိုရင် ပြောလိုက်ရုံပဲ၊ ငါ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဈေးနှုန်းကို ဆွေးနွေးနိုင်တယ်"

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် သို့သော် ဟောင်ရှောက်ဝမ်၏ အသံအစား သူ ထူးဆန်း၊ ဖိနှိပ်သော တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟမ်?" ခေါင်းပြောင်နှင့် အမျိုးသား ခဏတာ လန့်ဖျပ်သွားသည်၊ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်၊ သူ တစ်ခုခု အလွန် မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ လျင်မြန်စွာ ဖုန်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊

"ဒီဖုန်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်။ ဒါကို နောက် ဘယ်တော့မှ ထပ် မသုံးနဲ့။ ပြီးတော့ ဟောင်ရှောက်ဝမ် အသက်ရှင်ရဲ့လား သွား ရှာဖွေလိုက်။" "ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး၊" လက်အောက်ငယ်သား ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အကြည့်တစ်ခုရှိနေသည်။

"သူ တစ္ဆေနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာလား?" ခေါင်းပြောင်နှင့် အမျိုးသား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ သူ၏ ချက်ချင်း သတိထားမှုကြားမှ တံခါးခေါက်သံမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ။ မမြင်ရသော ကျိန်စာမှာ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ ဤ တွက်ချက်ပြီးလူလုပ် ပျံ့နှံ့စေသော ကျိန်စာမှာ မည်သူမျှ ကြိုတင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့မည် သို့မဟုတ် ခုခံ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇိမ်ခံ ဗီလာတစ်ခုတွင် ချမ်းသာသော လူငယ်တစ်ဦး ဂေါက်ရိုက်ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးခဲ့ပြီး အနားယူနေစဉ် သူ၏ ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။ "ဟောင်ရှောက်ဝမ်?" လူငယ် ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏ လေသံ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် "ဟေး၊ အလုပ် ဘယ်လို ဖြစ်သွားလဲ? မင်း အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လား?"

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်!" ကျောချမ်းဖွယ် တံခါးခေါက်သံ လိုင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း လိမ်ကောက်သွားခဲ့သည်။ ဟောင်ရှောက်ဝမ်၏ အသံ လက္ခဏာ မရှိဘဲ တံခါးခေါက်သံမှာ လုံးဝ ထူးဆန်းနေသည် – ၎င်းမှာ လူတစ်ဦး တံခါးခေါက်နေသလို လုံးဝ အသံမထွက်ဘဲ ပို၍… တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

"ဒါက…" လူငယ်၏ မျက်နှာ အမူအရာ လေးနက်သွားသည်၊ သူ အသံကို စဉ်းစားနေပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာ ရှုံမဲ့သွားပြီးလက်ထဲရှိ ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ချေမွလိုက်သည်။ "ဒါက မကြာသေးမီက မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အဆင့်-အေ တစ္ဆေ… ကုဒ်နံပါတ် 'တစ္ဆေ တံခါးခေါက်ခြင်း' လား?" သူ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "လူလုပ်၊ ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆမှုလား?"