ငါ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ

ထိုအစိမ်းရောင်လက်များသည် အုတ်ခဲများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သယ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖုန်အလွှာထူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဘလင် ၄၀၀ မှ ၅၀၀ ခန့် ရှိသည်။

၁.၅ မီတာရှည်သော နဂါးနက်ငယ်လေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ဂူပေါက်ဝတွင် ဝပ်နေ၏။ ခြေသည်းနှစ်ခုသည် ကျောက်နံရံများကို ကုပ်တွယ်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်းကို ဖော်ပြကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

သူ၏အမြီးငယ်လေးသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှုပ်ယမ်းနေ၏။

သေခြင်းတရား၏ ထာဝရစောင့်ရှောက်သူ၊ အမှောင်မီးလျှံမာနာအရှင်၊ အမှောင်မီးတောက် စိတ်တိုနဂါး ဖြစ်သော သူ့အား ဆိုးယုတ်သော အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးက သတိပေးခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့နဂါးစကားမာနာကိုသုံးပြီး အယောင်ဆောင်မှုတွေ မဖန်တီးနဲ့။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ပြုပြင်ရေးလုပ်အားခွင့်ကို ငါ ရုပ်သိမ်းပြီး မင်းကို ချက်ချင်းကွပ်မျက်ပစ်မယ်။"

အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးသည် စနောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏အကြည့်မှတစ်ဆင့် သူ၏တည်ကြည်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးကို စဉ်းစားမိသည့်အခါ ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ဝိုင်းစက်သောကိုယ်လုံးလေးကို မတုန်မလှုပ် မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏နဂါးစကားမာနာကို အသုံးပြုခွင့် ပိတ်ပင်ခံထားရသောကြောင့် အားနည်းသော ဂိုဘလင်များကို သူ၏အစေခံများအဖြစ် လက်အောက်ခံဖြစ်စေမည့် သူ၏အစီအစဉ်သည် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၌ အခြားအစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ ဂိုဘလင်များကို ဆွဲဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးကြီးတစ်ကောင် ရှိကြောင်း သူတို့အား ပြောပြရန် သူ ကြံရွယ်ထားသည်။

အာဝူး။

ကြက်ဥခေါင်းသည် အလိုအလျောက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အသံတိတ် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါကို ချဲ့ထွင်ကာ အားနည်းသောဂိုဘလင်များ၏ ခေါင်းများကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

"ဒီအုတ်ခဲတွေကို သယ်ပြီးရင် ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းအဆင့်က အဆင့် ၂ ကို တက်တော့မယ်။"

"ဘာလဲ။ မင်းက အဲ့လောက်မြန်မြန် အဆင့်တက်နေတာလား။"

"ငါ လဝက်လောက် အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ။ ငါ့ဆံပင်တွေတောင် ပြောင်တော့မယ်။" ဂိုဘလင်က သူ၏ပြောင်နေသော အစိမ်းရောင်ခေါင်းကို ညွှန်ပြရင်း အော်လိုက်သည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤဂိုဘလင်သည် ရိုးသားမှုမရှိပေ။ သူ၌ ဆံပင်တစ်ပင်မှ ရှိကို မရှိချေ။

အဘယ့်ကြောင့် ဂိုဘလင်များသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ဒူးမထောက်ကြသနည်း။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်...

မိနစ်သုံးဆယ်အကြာတွင်...

နဂါးနက်ငယ်လေးတစ်ကောင်သည် မြေပေါ်တွင်ထိုင်ကာ သူ၏အိပ်ရာကို မှီနေ၏။ သူ၏နောက်ခြေထောက်များသည် မြေပေါ်တွင် အားနည်းစွာ ဆန့်တန်းထားသည်။ သူသည် သူ၏ရှေ့ခြေထောက်များကို နောက်ခြေထောက်များပေါ်တွင် တင်ထားလိုသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်တိုလွန်းနေသည်။ သူ၏နူးညံ့ဖြူဖွေးသော ဝမ်းဗိုက်ကို ကွေးထားလျှင်ပင် ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် နာကျင်ခံခက်သည့် မျက်ရည်များ ဝေ့သီလာသည်။

နဂါးနက်တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူသည် ဂိုဘလင်ရာပေါင်းများစွာကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေစဉ်တွင်ပင် ဂိုဘလင်များသည် ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြသည်။ ဒိုင်ယမွန်ဆင်းကို တူးဖော်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပြုတ်ကျနေသော ရွှံ့စေးများကို ကောက်ယူကာ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ စားသောက်နေကြသည်။

နဂါးဩဇာအရှိန်အဝါလား။ သူတို့ လေတောင် လှည့်မလည်ကြပေ။

ကြက်ဥခေါင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေစဉ် သူ၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လစ်ခ်ျတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် ခေါင်းမော့ကာ လစ်ခ်ျကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက သေခြင်းတရားရဲ့ ထာဝရစောင့်ရှောက်သူ၊ အမှောင်မီးလျှံမာနာအရှင်၊ အမှောင်မီးတောက် စိတ်တို..."

"ကြက်ဥခေါင်း... မှန်ရဲ့လား။ မင်းကို ဒီလိုခေါ်လို့ ရမလား။" လစ်ခ်ျက ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်ရင်း ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် နဂါးနက်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အတော်အတန်ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးတစ်ဦးသာလျှင် နဂါးနက်တစ်ကောင်အပေါ် မောက်မာစွာ ပြုမူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"... အစွမ်းထက်ပြီး အရာရာကိုသိမြင်တဲ့ နဂါးပဲ။" ကြက်ဥခေါင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စကားစုကို ရွတ်ဆိုပြီးဆုံးသွားသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော်က ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ လစ်ခ်ျပါ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ပါ။ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခွေးခေါင်းလူသားတွေရဲ့ မျိုးရိုးပြောင်းလဲမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရှင်ကြက်ဥခေါင်းနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးလိုက်တာပါ။"

...

ဂိုဘလင်အာသာသည် သူ၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမစ်ရှင်ကို တင်သွင်းရင်း ဘရုကို ကြည့်နေ၏။

[ဂနိုမ်း၏ လမ်းစဉ်

မစ်ရှင်အကြောင်းအရာ: အရှင်ရှားလော့ခ်သည် သူ၏အစေခံများအဖြစ် ဂနိုမ်းအချို့ကို ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ သင်သည် ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသလော။ ထိုမတိုင်မီ သင်သည် သင်၏အရည်အချင်းနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို သက်သေပြရမည်။

မစ်ရှင်ရည်မှန်းချက်:

ပေးချေပြီးသော ငွေဒင်္ဂါးများ: (၁၀/၁၀)

သယ်ဆောင်ခဲ့သော အုတ်ခဲများ ၂၄/၂၄ နာရီ

ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်တွင် အရှင်ရှားလော့ခ်အား ချီးကျူးခြင်း ၁/၁

မစ်ရှင်ဆုလာဘ်: ဂနိုမ်းတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ စစ်သည်တော်။]

ဤမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် အာသာသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရ၏။

ကျေးဇူးတင်စရာပါပဲ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့သည်။

အာသာသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ မစ်ရှင်တင်သွင်းပြီးနောက် သူ၏ရှေ့တွင် စနစ်သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[သင်၏မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်၍ ဂနိုမ်းအရည်အချင်း ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် ယခု သို့မဟုတ် နောင်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်ကို သင့်အတွက် သိမ်းဆည်းထားမည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ပစ္စည်းကိရိယာအားလုံးကို ဂိမ်းငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဂိမ်းမာထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်မည်။ ဝိညာဉ်နှောင်ဖွဲ့ထားသော ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်းများကို ပန်းပဲဆိုင်တွင် ပြန်လည်မွန်းမံထုလုပ်နိုင်သည်။ ကျေးဇူးပြု၍ သတိပြုပါ: ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်းများသည် ပြန်လည်မွန်းမံထုလုပ်ပြီးနောက် အရှည်တိုသွားနိုင်သည်။ ပျောက်ဆုံးသွားသောအပိုင်းကို ဂိမ်းငွေကြေးဖြင့် ပြန်အမ်းမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို တရားဝင် ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

သင် ပြန်လည်မွေးဖွားမည်၊ မွေးဖွားမည်မဟုတ် ရွေးချယ်ပါ။]

အာသာသည် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဒန်ဂျင်အမြုတေထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွား၏။

သူ၏နောက်တွင် ကြည့်ရှုရန် စုရုံးနေကြသော ဂိမ်းမာအုပ်စုတစ်စု ရှိနေသည်။

အာသာသည် နံနက် ၅ နာရီတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် ဂိမ်းမာများစွာ မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းသည် ဂိမ်းမာအနည်းဆုံးရှိသည့်အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

"ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည်" ကဲ့သို့ အလွန်လူကြိုက်များသော ဂိမ်းတစ်ခုတွင်ပင် နံနက် ၅ နာရီ၌ ဂိမ်းမာ ၄၀၀ မှ ၅၀၀ ခန့်သာ အွန်လိုင်းတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့အများစုသည် အာသာ ပြန်လည်မွေးဖွားသည်ကို ကြည့်ရှုရန် စုရုံးနေကြသည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ စခရင်ရှော့တွေ ရိုက်ဖို့ အသင့်ပဲ။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ဂနိုင်သားက အိုကေ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် အာသာ၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ဖိုရမ်တွင် တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

စောစောနိုးနေသော မိုရိုးစ်သည် လက်သမားအလုပ်ရုံသို့ တက်သော လှေကားထစ်များတွင် ရပ်နေ၏။ သူသည် ပူနွေးသောရွှံ့စေးပန်းကန်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး ရွှံ့စေးကို မီးဖုတ်နေသော မုဖာဆာအား မေးလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းလား။"

"ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ပြီးရင်တော့ ဒီကိုလာပြီး စားကြမှာပဲ..." မုဖာဆာ၏အသံသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေဟန်တူသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် အမှောင်ဂူများကဲ့သို့ နက်မှောင်နေ၏။

မိုရိုးစ်သည် ခေါင်းလှည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ "မင်းလည်း မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲလို တပည့်တွေ မွေးလို့ရတာပဲ။ မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲက ဘယ်လောက် အေးအေးဆေးဆေးရှိလဲ ကြည့်စမ်း။ မနေ့ညက ငါ သူ့ကို သွေးအန်နေတာ တွေ့လိုက်တယ်။"

"အယ်..." မုဖာဆာသည် အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ... ငါက ဂိုဘလင်တွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ မကျွမ်းကျင်ဘူး။"

"ပြဿနာမရှိဘူး။ သူတို့က ဂိုဘလင်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ရူးသွပ်တဲ့ သတ္တဝါတွေ။"

မိုရိုးစ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ရွှံ့စေးကို စားသောက်ပြီးနောက် သူသည် ပန်းကန်ကို ပြန်ချထားပြီး နေ့အတွက် သူ၏လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်များကို ပြင်ဆင်ရန် ပြန်သွား၏။ ထုံးစံအတိုင်း လေ့ကျင့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဂိုဘလင်တန်းရှည်ကြီး ရှိနေလိမ့်မည်။

သူသည် ပန်းကန်ကို ချမရဖြစ်ကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဒုန်းခနဲ အသံမြည်သွားသည်။ မုဖာဆာသည် မှင်တက်သွားပြီး မိုရိုးစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟိုမှာကြည့်စမ်း။" မိုရိုးစ်က မုဖာဆာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်။ အဲ့ဒီ ဂနိုမ်း။ မင်းတွေ့လား။ ဂိုဘလင်တွေထက် ခေါင်းတစ်လုံး ပိုမြင့်တဲ့တစ်ယောက်။"

မိုရိုးစ်သည် ဂနိုမ်းကို ကြည့်ကာ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။ မိုရိုးစ်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်းဟေ့။"