လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေသော ပုံရိပ်

မှောင်မိုက်သော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများစွာနှင့် ဂိုဘလင်အလောင်း ၂၀၀ ခန့်သည် လမ်းတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသည်။

အမှောင်ထဲတွင် မှေးစင်းနေသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဂိုဘလင်အလောင်းများကို ကြည့်ရှုနေသည်။

အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

အမှောင်ပုံရိပ်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ သူသည် အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

ထူးဆန်းသော ခြေလေးချောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ဂိုဘလင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဝိုင်းရံထားသည်။ သူတို့သည် စံသတ်မှတ်ထားသော ဓားတိုတစ်လက်နှင့် ဒိုင်းတစ်ခုကိုပင် သေသပ်စွာ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ အချို့မှာ သံခမောက်မပါသော ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အချို့မှာ ရင်ကာချပ်ဝတ် မပါသော သံခမောက်ကို ဆောင်းထားကြသည်။

တိုက်ပွဲသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

"ငါ... သရဲတစ်ကောင်တွေ့တယ်..."

ဓားတိုတစ်လက်၊ ဒိုင်းတစ်ခုကိုင်ဆောင်ပြီး ကိုယ်ကာချပ်ဝတ်မပါသော ဂိုဘလင်တစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့မှ အမည်မသိ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါကို ကြည့်နေသည်။

ဂိုဘလင်၏ခေါင်းသည် ချွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် တုန်လှုပ်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဒေါသဖြင့် အံကြိတ်ကာ သူ၏ရဲဘော်ရဲဘက်အား ပြောလိုက်သည်။ "ငါက အတန်းထဲမှာ နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်တွေကြည့်ဖို့ ဖိုရမ်ကို ငါ့ဆဲလ်ဖုန်းနဲ့ ကြည့်ရုံလေးပဲ ကြည့်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတန်းပိုင်ဆရာက အဲ့ဒါကို သိမ်းသွားတယ်။ ငါ ခံဝန်စာတစ်စောင်ရေးပြီး အဲ့ဒါကို ပြန်ယူဖို့ ငါ့မိဘတွေကို အကြောင်းကြားခဲ့ရတယ်။ ဘာလို့ ငါ့အတန်းပိုင်ဆရာက ဒီလောက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ။"

"အယ်၊ ငါ ဘာပြောရမှန်းမသိဘူး။ ငါ အဲ့လိုမျိုး မကြုံဖူးဘူး..." ဂိုဘလင်တစ်ဦးက သူ၏လက်တစ်ဖက် ကျိုးနေပြီး ဒဏ်ရာအမျိုးမျိုးဖြင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"စကားမပြောဘဲ အာရုံစိုက်ကြ။ ငါတို့ အကုန်သေတော့မယ်။" နောက်ထပ်ဂိုဘလင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ဂိုဘလင် နဂါးမျိုးနွယ်သားက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သူတို့ကို အာရုံလွှဲထားလိုက်မယ်၊ မင်းတို့ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးယူလိုက်။"

"ငါတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။ မွန်းစတားက အရမ်းမြန်တယ်။ ငါတို့ ဘာလို့ အခွင့်အရေးယူပြီး မတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ။" နောက်ထပ်ဂိုဘလင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ခုတ်ချက်တွေအားလုံး လွဲကုန်ပြီ။ ငါ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ရမှာလဲ..."

ဂိုဘလင်များသည် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း ဆက်လက်စကားပြောဆိုနေကြဆဲပင်။

အမည်မသိမွန်းစတားသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။

နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် သွေးထွက်သံယို သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်...

...

သတ်ဖြတ်မှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အမည်မသိသတ္တဝါသည် ဂိုဘလင်အလောင်းများကို ဆွဲယူကာ အနီးအနားရှိ လိုဏ်ဂူသို့ ပြန်သွားသည်။

ကျောက်တုံးကြီးနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်သည် ထွက်လာပြီး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော ဂိုဘလင်အလောင်းများဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှာဖွေစပြုသည်။ သူသည် ဂိုဘလင်များပေါ်မှ ပစ္စည်းကိရိယာအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

...

ဂိုဘလင်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်ရှိ ရင်ပြင်တွင် စုရုံးနေကြသည်။ ဂိုဘလင်များသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များမှ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဂိုဘလင်များသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။

"ဘုရားရေ။ ဒါက အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်။"

"ငါတို့ တစ်နာရီမပြည့်သေးခင် ထွက်သွားတာ၊ ငါတို့ထဲက အများကြီး သေကုန်ပြီလား။"

"ညံ့ဖျင်းတဲ့ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက ဂိမ်းအခက်အခဲကို ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ဘူးလား။"

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ငါ့ရဲ့ ခြေကာချပ်ဝတ်။"

"အမြန်လုပ်၊ ငါတို့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ပြန်ယူဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြ။"

"အဲ့ဒီနေရာက မွန်းစတားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ ငါတို့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ဘယ်လိုပြန်ယူမှာလဲ။"

"ကံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှမရှိဘူးမလား။ ငါတို့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ယူပြီး ဘေးကင်းရာကို ပြန်ပြေးမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ နောက်ထပ်တစ်နာရီ အုတ်ခဲတွေ ထပ်သယ်ရလိမ့်မယ်။"

"ငါတို့ အဲ့လောက် မဆင်မခြင် မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ ငါတို့မှာ စနစ်တကျ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိသင့်တယ်။"

"ငါတို့ အမ်ပီစီတွေကို မေးကြည့်ပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းကြမလား။"

"စိတ်ကူးကောင်းတယ်။"

ဂိမ်းမာအချို့သည် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် အမ်ပီစီများနှင့် စကားပြောရန် သွားကြသည်။

အချို့မှာ ဝါရင့်ဂိမ်းမာများ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ထုတ်ပြန်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အုတ်ခဲများ သယ်ဆောင်ရန် ပြန်သွားကြသည်။

ဂိမ်းမာအချို့မှာ သူတို့၏ပစ္စည်းကိရိယာများ ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို မခံနိုင်ဘဲ ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူရန် ပြေးသွားကြသည်။

ဂိမ်းမာအချို့မှာ ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ဂိမ်းငွေကြေးများကို ရောင်းချနေကြပြီး အချို့မှာ သူတို့၏ မန်ဒရင်းဘာသာစကားကို လေ့ကျင့်ကာ မာနာစွမ်းရည်များ ဝယ်ယူပြီး မိုရိုးစ်နှင့် လေ့ကျင့်နိုင်ရန် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ အုတ်ခဲများ သယ်ဆောင်နေကြသည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားလာခဲ့သည်။

လက်သမားအလုပ်ရုံတွင်။

မုဖာဆာသည် ရောစပ်ထားသော ရွှံ့စေးကို ယောက်ချိုဇွန်းကြီးတစ်ချောင်းဖြင့် မွှေနှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒန်ဂျင်အပြင်ဘက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့မွန်းစတားတွေ ရှိတာလား။ ပုတ်သင်ကောင်ခေါင်းနဲ့ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါလား။ ငါမသိဘူး။ ငါ စွန့်စားခန်းတွေ မထွက်ဖြစ်ဘူး။ ငါ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ကနေ ရောက်လာတာ။ အပြင်မှာ အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းပြောတဲ့သတ္တဝါက ကြောက်စရာကောင်းပုံပဲ။ ဒန်ဂျင်ထဲမှာပဲနေ၊ ပိုပြီးဘေးကင်းတယ်။"

ပန်းပဲဆိုင်တွင်။

ဆင်းဘသည် သူ၏သံတူဖြင့် ပစ္စည်းထုလုပ်နေစဉ် တပည့်ဆယ်ဦးကျော်သည် သူ၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ပစ္စည်းကိရိယာအသစ်များ ဝယ်ယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဂိမ်းမာတန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဂိမ်းမာအနည်းငယ်သည် စကားပြောရန် ကြိုးပမ်းရင်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ဆင်းဘသည် သူ၏သံတူကို ပစ်ချကာ သူ၏လက်ညှိုးကို ထောင်ပြရင်း ခေါင်းကိုစောင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ထား။ မင်းတို့ ၁၂၂ ကြိမ်မြောက် မေးရင် မင်းတို့သေပြီ။"

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရင်ပြင်တွင်။

"ပုတ်သင်ကောင်ခေါင်းနဲ့ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါလား။ ဒိုင်းယားဝံပုလွေလား။ အင်း၊ ငါတော့ မထင်ဘူး။ ဘာလို့ မင်းတို့ ရုတ်တရက် ငါ့ကိုမေးနေတာလဲ... ဘာလို့ မင်းတို့ သူ့ခေါင်းကို ငါ့ဆီယူလာပြီး မပြကြတာလဲ။ အပြင်မှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့သတ္တဝါတွေ အများကြီးရှိတာ၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားလုံးကို မှတ်မိနိုင်မှာလဲ။ ဘာလဲ။ အကြံဉာဏ်လား။ မင်းတို့ အပြင်မထွက်ခင် နှစ် ၃၀၀ လောက် လေ့ကျင့်ဖို့ ငါအကြံပြုတယ်။ ဘာလို့ မင်းတို့ စွန့်စားခန်းထွက်ချင်နေကြတာလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က မင်းတို့ရဲ့ စားရေးသောက်ရေးနဲ့ နေထိုင်ရေးကို တာဝန်ယူထားတာ။ ဘာလို့ မင်းတို့ လုံ့လဝီရိယရှိရှိ အလုပ်မလုပ်ကြတာလဲ။ မင်းတို့က ငါသင်ကြားပေးခဲ့သမျှထဲမှာ အဆိုးဆုံးလေ့ကျင့်သားပဲ။ စွန့်စားစရာ ဘာရှိလို့လဲ။"

လစ်ခ်ျ၏သင်္ချိုင်းခန်းမတွင်။

စကားပြောဆိုသံများသည် အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ။

စကားပြောဆိုသံများသည် အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပန်းခင်းတွင်။

"ဟာ။ မွန်းစတားလား။ ဒီမှာ ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူက မွန်းစတားမဟုတ်လို့လဲ။" ဖယ်ရီမလေးသည် သူမ၏လက်များကို ပိုက်ကာ ခေါင်းကိုလွှဲရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန်း။ မိုးလက်ဖက်ရည်ကြောင့် ဒီမေးခွန်းကို ငါမဖြေဘူး။"

ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်တွင်။

ဝင်ပေါက်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်:

"တံခါးမခေါက်ပါနှင့်။ ခေါက်ပါက သင်၏အကောင့်ကို ပိတ်သိမ်းမည်။"

ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဝင်ပေါက်အမှတ် ၁ တွင်။

"အမြန်လုပ်ကြ။ ရထားထွက်တော့မယ်။ ပင့်ကူဂူကိုသွားပြီး ကုန်ကြမ်းတွေရယူ၊ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အဆင့်မြှင့်တင်မယ့်သူတွေ အမြန်လုပ်ကြ။"

"ငါ့ကိုစောင့်ဦး။ ငါ ရထားပေါ် မတက်ရသေးဘူး။"

ဘီးတယ်လ်မွန်သည် တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်...

...

အာသာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်၊ ရင်မွှေးမီးလောင်နှင့် ဂနိုင်သားတို့သည် ပြန့်ကျဲနေသည့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းဘေးများတစ်လျှောက် သတိကြီးစွာ လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။

ဂိုဘလင်ငါးဦးသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ သူတို့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံသည့်အခါတွင်ပင် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုကြသည်။

"ဂနိုင်သား၊" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ရှေ့မှ ဂနိုင်သားကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မွန်းစတားတွေရှိရင် မင်း ထွက်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရမယ်။"

"နေပါဦး၊ ငါက မှော်ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား။" ခြေကာချပ်ဝတ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားတိုနှင့် ဒိုင်းရှည် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂနိုင်သားက မေးလိုက်သည်။

သူတို့အသုံးပြုနေသော ပစ္စည်းကိရိယာများကို လက်ရွေးစင်အဖွဲ့ငါးဦးက သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ယခင်ပစ္စည်းကိရိယာများသည် မြေပုံစူးစမ်းရှာဖွေစဉ် အပြင်ဘက်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

"မင်း လေကာကွယ်ရေးမာနာစွမ်းရည်ကို မသင်ယူခဲ့ဘူးလား။ ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ ကာကွယ်မှုနဲ့ မင်းက ကာကွယ်သူမဖြစ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မှာလဲ။" ရင်မွှေးမီးလောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါက လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်တဲ့ အရေးပါတဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေအတွက် ဓားမြောင်ကို သုံးနေတာ။"

"ရှူး။ စကားမပြောနဲ့။ ငါတို့ သတ်ဖြတ်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာကို ရောက်တော့မယ်။ ရှေ့မှာ လှုပ်ရှားမှုရှိတယ်။" အာသာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏လက်ကို မြှောက်ရင်း သတိပေးလိုက်သည်။

သူတို့သည် ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားပြီး အာသာနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်တုံးများကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ သူတို့သည် ပုန်းအောင်းပြီး ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ပုံရိပ်ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် မြေပေါ်မှ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ကောက်ယူရင်း အလုပ်များနေကြသည်...