မင်း ဘာမဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ
Vol. 10 Ch. 136
"အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်လေးကရော ဘယ်လိုလဲ။ သူက အရှင့်ကို ဒန်ဂျင်ရောင်းခဲ့တဲ့သူလေ။ သူ တော်တော်လေးကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဂိမ်းမာတွေလည်း ပျော်ကြမှာပါ။ ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တွေက သူ့ကို ချီးကျူးစကားတွေ အများကြီးပြောကြတယ်။" ဘရုက ပြောလိုက်သည်။
"သူ့ကို ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ခေါ်နိုင်ရင် ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တွေ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာလိမ့်မယ်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်သလိုပဲ၊ အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတွေရှိရင် လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည် ပိုမြင့်မားလာလိမ့်မယ်။ ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေက လူတိုင်းကို ပိုပြီးကြိုးစားအလုပ်လုပ်စေလိမ့်မယ်။"
"အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတွေ..." ရှားလော့ခ်သည် စဉ်းစားနေသော်လည်း တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဘေးမှ သတင်းစာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ယခင်အကြိမ်များကဲ့သို့ပင် မျက်နှာဖုံးမှ ကော်လံလေးခုသည် အသုံးမဝင်သော ကြော်ငြာများသာ ဖြစ်ကြသည်။
"ဖခင်စစ်ဆေးရေးဦးထုပ်: သင့်ကလေးက သင့်ရဲ့လားလို့ စိုးရိမ်နေသလား။ ကလေးကို နှစ် ၄၀ ကြာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါ၊ ပြီးရင် ဦးထုပ်ကို သင့်ခေါင်းပေါ်မှာ ဆောင်းလိုက်ပါ။ အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားရင် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ကလေးက သင့်ရဲ့ သွေးသားမဟုတ်ပါဘူး။ ရောင်းဈေးက မှော်ကျောက်တုံး ၉၉၉ လုံးပဲ။ ကုန်တော့မယ်။ စမ်းကြည့်လိုက်ပါ။"
"ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အိုင်ဒေါလ်လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်း: နှစ်နှစ်ခွဲကြာ အိုင်ဒေါလ်လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းတွေ စတင်တော့မယ်။ မှတ်ပုံတင်ကြေးက မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ ပါ။ လူကြိုက်များမှု အာမခံပါတယ်။"
...
လစဉ်ထုတ် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သတင်းသည် အောက်ခြေထောင့်ငယ်လေးတွင် ပါရှိသည်။
"စိတ်လှုပ်ရှားစရာ။ လပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ ကို တစ်စုံတစ်ဦးမှ လုယက်ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ ထာဝရမီးလျှံမှ ရှေးဟောင်းသုတေသီများကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှ အပျက်အစီးနယ်မြေသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဌာနအသီးသီးက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်ပြုလုပ်နေကြသည်။
ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ ကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် တာဝန်ယူထားသော သတ္တဝါ၊ 'ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ' မှော်ပစ္စည်းဆိုင်၏ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်သည် ယနေ့နံနက်တွင် ဆေးရုံတင်ခဲ့ရသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် စိုးရိမ်ရသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပွဲချင်းပြီးသေဆေးရုံ၏ တာဝန်ကျဆရာဝန်ကို အင်တာဗျူးခဲ့ပါသည်။
သတင်းထောက်: မင်္ဂလာပါ ဆရာဝန်၊ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်ရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ။
ဆရာဝန်: လူနာကို မနက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ဆေးရုံကို တင်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့အခြေအနေက တည်ငြိမ်နေပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် သွေးလှည့်ပတ်မှုစက်က ပျက်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရေးပေါ်ခွဲစိတ်ကုသမှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လူနာက သွေးလှည့်ပတ်မှုစက်မပါဘဲ နေနိုင်ပါပြီ။
သတင်းထောက်: ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က ဘယ်တော့ ဆေးရုံက ဆင်းနိုင်မှာလဲခင်ဗျာ။
ဆရာဝန်: သူ မကြာခင် ဆေးရုံကဆင်းနိုင်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ နာရေးကူညီမှုအသင်းကို ဆက်သွယ်ထားပါတယ်။
သတင်းထောက်: ကောင်းပါပြီ။ အဖြေများအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင် ကျန်းမာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးကြရအောင်။"
ရှားလော့ခ်သည် သတင်းစာကို ချထားလိုက်သည်။ ဘရုက မေးလိုက်သည်။ "အယ်... ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကြောင့် သေသွားတာလား။"
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သူ့ရဲ့အကြွေးတွေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ သူက စူးစမ်းရှာဖွေရေးအခွင့်အရေးတွေ အများကြီးရောင်းခဲ့တာ၊ ဝယ်သူတွေက သူ့ကို လိုက်ရှာကြမှာပဲ။" ရှားလော့ခ်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကောက်ကျစ်တဲ့ဂနိုမ်းအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီနေ့ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကိုင်တွယ်ကြရအောင်။"
ရှားလော့ခ်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏လေကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဂိမ်းမာတွေရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ပြန်လည်ရယူနေတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ အထောက်အထားကို မင်း စစ်ဆေးပြီးပြီလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဂိမ်းမာတွေရဲ့ မြင်ကွင်းအရတော့ သူတို့က ရေနေဖားမွန်းစတားတွေပါ။"
ဘရုက မေးလိုက်သည်။ "ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဂိမ်းမာတွေကို တစ်ရက်အလုပ်လုပ်ခိုင်းပြီးမှ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို သူတို့ဆီ ပြန်ပေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေနေဖားမွန်းစတားတွေကလည်း ဂိမ်းမာတွေရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို စုဆောင်းထားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဂိမ်းမာတွေရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အကြိမ်တိုင်း ပြန်လည်ရယူပေးလို့ မရဘူး။ ပြန်မယူရင်လည်း ဆုံးရှုံးမှုက ကာမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီရေနေဖားမွန်းစတားတွေကို သတိပေးသင့်သလား။"
"မလိုပါဘူး။ ဂိမ်းမာတွေက ရေနေဖားမွန်းစတားတွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါတို့ သူတို့ကို ဆက်သွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ရေနေဖားမွန်းစတားတွေက ရေညှိပဲစားတာ၊ အသားမစားဘူး။ သူတို့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မရှိဘူး၊ ဂိမ်းမာတွေကို အကြောင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဂိမ်းမာတွေရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် စုဆောင်းနေတာ နေမှာ။" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ရေနေဖားမွန်းစတားတွေကို တိုက်ခိုက်ရေးပစ်မှတ်စာရင်းကနေ ဖယ်ရှားလိုက်မယ်။ သူတို့က သားရဲကောင်တွေကို လေ့ကျင့်ရာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ သူတို့က အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်။
ငါ သွားတော့မယ်။ ဒန်ဂျင်ကို သေချာစောင့်ရှောက်ထားပါ ဘရု။"
...
"ငါက ရေနေဖားမွန်းစတားတစ်ကောင်၊ ငါ့နာမည်က ငါးဆားနယ်။
ငါက ဗဟုသုတကြွယ်ဝတဲ့ ရေနေဖားမွန်းစတားတစ်ကောင်။
ငါနဲ့ ငါ့မျိုးနွယ်စုက စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့ မြက်စားတယ်၊ အိပ်တယ်၊ ပြီးတော့ မြက်ထပ်စားတယ်။ ငါတို့ရဲ့နေ့ရက်တွေက ပြည့်စုံခဲ့တယ်။
တစ်နေ့မှာ ကျိန်စာသင့်တဲ့ အော့ဂါး(ပြိတ္တာကောင်)တွေက သူတို့ရဲ့ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေကို ငါတို့နယ်မြေထဲကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။
ဒီအော့ဂါးတွေက မြေအောက်လောကရဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့လက်တွေ့တရားကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ရွှံ့စေးနဲ့ မြက်တွေကို စားဖို့ ဆန္ဒမရှိကြဘူး။ သူတို့က အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သတ္တဝါတွေရဲ့အသားကို တောင့်တနေကြတယ်။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သတ္တဝါတွေကို စားသုံးခြင်းက သူတို့ရဲ့အသိဉာဏ်နဲ့ ခွန်အားကို တိုးပွားစေမယ်လို့ သူတို့ ခံစားနေကြတယ်။"
နဂါးမျိုးနွယ်သား၊ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းနှင့် လှံထိုးခံရသူတို့သည် ရွှံ့ဗွက်များမှ မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ဆေးကြောထားသော မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် ရေနေဖားမွန်းစတား ငါးဆားနယ် စကားကို နားထောင်နေကြသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မြေအောက်လောကက ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိဘူး။ ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာနေပြီ။ သူတို့ ဝိညာဉ်ကောလိပ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကပ်ဆိုးကြီးကနေ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။ မကြာသေးမီက ငါတို့ မြေအောက်လောကကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့ ခရေမာကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။" လှံထိုးခံရသူက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တ... တကယ်လား။"
ငါးဆားနယ်၏မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။
"အယ်၊ ငါတို့ ဒီကိစ္စတွေကို ခဏထားလိုက်ကြရအောင်။ အော့ဂါးတွေက မင်းတို့ကို ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ။" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက မေးလိုက်သည်။
"အော့ဂါးတွေက အဲ့ဒီမြေလွတ်ပေါ်မှာ ကြာရှည်မနေခဲ့ကြဘူး။ သူတို့ မကြာခင်မှာပဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။" ငါးဆားနယ်က ပြန်အမှတ်ရကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေကို ချန်ထားခဲ့ကြတယ်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူတို့က ငါတို့ရဲ့ရှင်သန်မှုကို အကြီးအကျယ် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့တယ်။ သူတို့က ငါတို့မျိုးနွယ်စုကို ရံဖန်ရံခါ တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ငါတို့ သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို မခံနိုင်ဘူး။ ငါတို့ အဲ့ဒီပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေကို သတ်ပစ်ချင်တယ်။" ငါးဆားနယ်သည် ဒေါသဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေ ဘယ်လောက်များများ ရှိသလဲ။" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက မေးလိုက်သည်။
"လက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာတွေမှာ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေတယ်။ ရှေ့က ရေစပ်ကွင်းပြင်၊ အဲ့ဒါက အရင်က ငါတို့ရဲ့ဇာတိမြေ၊ အဲ့ဒီမှာ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေ အများဆုံး ကျက်စားနေကြတယ်။ သူတို့ ထောင်သောင်းချီပြီး ရှိနေတယ်။ ရေစပ်မြေတစ်ခွင်လုံးကို ဒီပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေက သိမ်းပိုက်ထားကြတာ။" ငါးဆားနယ်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက အရေးကြီးတယ်။" နဂါးမျိုးနွယ်သားက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အား... ဒါဆို ငါတို့ အကူအင်အားစုတွေ ခေါ်ရတော့မယ်။ ငါတို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်..." ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လှံထိုးခံရသူသည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ငါးဆားနယ်ကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "သောက်ကျိုးနည်း။"
အခြေအနေမှာ အနေရခက်နေသည်။ ငါးဆားနယ် အဆဲခံလိုက်ရ၍ စိတ်လွတ်သွားပုံရသည်။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏ဓားတိုကို ထုတ်လိုက်သည်။
"ဝါးးးးးးးးးးးးးးး။"
"ငါ သူ့ကို ဆဲနေတာပါ။" ငါးဆားနယ်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရိုင်းစိုင်းသော လှံထိုးခံရသူသည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသော ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းကို ညွှန်ပြကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဘုရားရေ၊ ဒီဂိမ်း အေအိုင် စကားပြောစနစ်က အရမ်း ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်လွန်းတယ်..."
"ငါ နားလည်ပြီ။" ငါးဆားနယ်သည် စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏ဓားတိုကို ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့ရဲ့ဇာတ်လမ်းပဲ။ မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံပြီး အဲ့ဒီပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေကို ဖျက်ဆီးပေးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ မင်းတို့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ကူညီပါ။"
ရေနေဖားမွန်းစတားသည် သူတို့သုံးဦးကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့ ကူညီမှာပါ။ အဲ့ဒီပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ရန်သူတွေပဲ။ ငါတို့ မင်းတို့ကို သူတို့ကို မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ဖို့ ကူညီမယ်။" လှံထိုးခံရသူက ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ငါတို့ တတ်နိုင်သလောက် အကူအညီပေးပါ့မယ်။ ဥပမာအားဖြင့် မင်းတို့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ပြန်ပေးခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေက မင်းတို့ရဲ့မိတ်ဆွေတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေလား။" ငါးဆားနယ်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတို့ ပစ္စည်းကိရိယာအားလုံးကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းတော့ မရှိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထူးဆန်းတဲ့အရိုးစုစစ်သားတွေ ပေါ်လာပြီး ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ယူသွားကြလို့ပဲ။ ငါတို့ ဒီလောက်ပဲ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တယ်။"
ငါးဆားနယ်သည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ ရေနေဖားမွန်းစတားများစွာသည် ပစ္စည်းကိရိယာများပါသော တောင်းများကို ယူဆောင်လာကြသည်။
"အား။ ငါ့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ။"
နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သူ၏ရင်ကာချပ်ဝတ်ကို မြင်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းပေါ်တွင် သူ၏နာမည် ရေးထိုးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ပစ္စည်းကိရိယာအားလုံးတွင် သူ၏နာမည်ကို ကမ္ပည်းထိုးထားသည်။
လှံထိုးခံရသူသည် တဟုန်ထိုးပြေးဝင်လာပြီး သူ၏လက်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ယင်နေစဉ် တောင်းထဲတွင် ရှာဖွေနေသည်။ သူက မိမိကိုယ်မိမိ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ချမ်းသာပြီ၊ ငါ ချမ်းသာတော့မယ်။ ငါ့ရဲ့ကံဆိုးမှုက တစ်ချိန်လုံး ဆိုးရွားနေခဲ့တာ၊ အခု ကောင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဝါရင့်ဂိမ်းမာတို့၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေအတွက် လာနေပြီ... ဘုရားရေ။ တရားမျှတမှုရဲ့ ဒိုင်းရှည်နဲ့ အထက်တန်းစားပစ္စည်း။ ငါ ချမ်းသာပြီ၊ ငါ ချမ်းသာပြီဟေ့။"
လှံထိုးခံရသူ ရှာဖွေနေစဉ် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းသည် အထက်တန်းစားပစ္စည်းတစ်စုံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
"ဒါနဲ့၊ ငါးဆားနယ်။" နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သေဆုံးသွားသော အခြားဂိမ်းမာများ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို မခိုးယူခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူက မေးလိုက်သည်။ "ငါ အော့ဖ်လိုင်းဖြစ်ဖို့ ဘေးကင်းတဲ့နေရာတစ်ခု ရှိသလား။ အနားယူဖို့ နေရာတစ်ခုရော ရှိသလား။"
"ငါတို့ မင်းတို့အတွက် အနားယူခန်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်။" ငါးဆားနယ်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ မြေလျှောက်ငှက်သုံးကောင်လည်း ပြင်ဆင်ထားတယ်။ မင်းတို့ အနားယူပြီးရင် မြေလျှောက်ငှက်တွေကို စီးပြီး ဒန်ဂျင်ကို အမြန်ပြန်သွားပြီး မင်းတို့ရဲ့စစ်တပ်ကို ခေါ်စေချင်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ကူညီပါ။"
"မင်း ဘာငှက်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ။"
ဂိမ်းမာသုံးဦးသည် ငါးဆားနယ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ကြသည်။
"မြေလျှောက်ငှက်တွေ။" ငါးဆားနယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
...
ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှ လမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် လင်းထိန်နေသော မှော်မီးအိမ်များဖြင့် ကဖေးတစ်ခုသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
တံခါးပေါ်မှ ဆိုင်းဘုတ်တွင် "ပီဝိုင် ငွေချေခြင်း" ဟူသော စာလုံးများ ရေးသားထားသည်။ ၎င်းမှာ ကဖေး၏အမည် ဖြစ်သည်။
အလုပ်လုပ်နေသော မြေအောက်လောကနိုင်ငံသားအများစုသည် အိမ်ပြန်ရောက်နေကြပြီ သို့မဟုတ် တစ်နေ့တာအလုပ်ပြီးနောက် စည်ကားသော ညဈေးသို့ သွားရောက်လည်ပတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအနည်းငယ်သာ ကဖေးသို့ လာရောက်ကြလိမ့်မည်။ ဤအချိန်တွင် ကဖေး၌ ဖောက်သည်များ များများစားစား မရှိပေ။
ရှားလော့ခ်သည် ကဖေး၏ဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် စာကိုထုတ်ယူကာ လိပ်စာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။
"ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လက်ဖက်ရည်နီပဲ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါ အဆင်ပြေရဲ့လား~" ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသော ပြုံးနေသည့် စလိုင်းမ်တစ်ကောင်က ရှားလော့ခ်ကို ပြောလိုက်သည်။