အခမဲ့စားစရာနှင့် နေထိုင်စရာသာ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သည်

"ခင်ဗျားက သူမရဲ့အာမခံသူလား။" ဂနိုမ်းက ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်ကာ ပုံစံတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ပုံစံကို ဖြည့်ပြီး ဟိုမှာ အာမခံငွေပေးချေပါ။"

"အရှင်ရှားလော့ခ်..." အိဗလင်းက မျက်ရည်များဖြင့် ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့။" ရှားလော့ခ်က သူ၏လက်ညှိုးကို မြှောက်ကာ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အိဗလင်းကို ဆွဲထူရန် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် အိဗလင်း၏ လက်ထိပ်များကို စားပွဲပေါ်တွင် သပ်ရပ်စွာ ချထားလိုက်သည်။

ဂနိုမ်းသည် ရှားလော့ခ်၏ အပြုအမူကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။ သူ ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ခင်ဗျား ရာဇဝတ်သားကို ဘယ်ခေါ်သွားမလို့လဲ။ အာမခံငွေပေးချေပါ။ ဟိုမှာ အာမခံငွေပေးချေပါ။"

"ငါ အာမခံငွေ မယူလာခဲ့ဘူး။ ငါ သူမနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားမယ်လို့ ပြောပြီးသား။" ရှားလော့ခ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ စကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောခဲ့ဘူးလား။"

"ခင်ဗျား ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်စခန်းကို ဘာလို့ သဘောထားနေတာလဲ။ ခင်ဗျား အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားကြိုက်သလို လုပ်လို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်တော်..."

ဂနိုမ်း စကားမဆုံးမီ သူ ပါးရိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဂနိုမ်းသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏နေရာမှ တတိယစားပွဲနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ သူ "ဖောင်း" ဟူသော အသံကျယ်ဖြင့် မြေပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

တပ်စောင့်စခန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။

အော့ခ်တပ်စောင့်သည် သူ၏လက်များကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေသည်။ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသော ဂနိုမ်းသည် ခက်ခဲစွာ ထရပ်ကာ အော့ခ်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သောက်ကျိုးနည်း။ ဘာလို့ မင်း ငါ့ကို အကြောင်းမဲ့ ပါးရိုက်ရတာလဲ။"

"ငါ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဖြတ်သွားရုံလေးပဲ။" အော့ခ်တပ်စောင့်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေသော ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ မာနာပင် ဖြစ်သည်။

တပ်စောင့်များသည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ စုရုံးလာကြသည်။

"ငါ သူမနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားမယ်။ ဘယ်သူ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။" ရှားလော့ခ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တပ်စောင့်အုပ်စုတစ်စု အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးကို ဦးစွာတိုက်ခိုက်ဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အော့ခ်တပ်စောင့်နှစ်ဦးသည် လက်ကိုင်မှော်အမြောက်တစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ ရှားလော့ခ်နှင့် အိဗလင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

"ခဏနေဦး။"

နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝံပုလွေလူသားတစ်ဦးသည် တပ်စောင့်အကြီးအကဲရုံးခန်းမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဖျော်စပ်ထားသော သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဖြင့် ထွက်လာသည်။

ဝံပုလွေလူသားအကြီးအကဲသည် ရှားလော့ခ်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ကို ရှေ့မှ စားပွဲပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးစွာ ချထားလိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "အရှင် ကျွန်တော်တို့တပ်စောင့်စခန်းကို လာရောက်လည်ပတ်မယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေက အရှင့်အပေါ် ရိုင်းစိုင်းခဲ့ရင် သူတို့ကို ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့။ အရှင် ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ပေါ့။"

"နေပါဦး အကြီးအကဲ။ သူက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် သူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်စခန်းမှာ ပြဿနာရှာလို့ မရဘူး။ အကြီးအကဲ၊ အကြီးအကဲက ကျွန်တော်တို့ကို သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဖို့ အမြဲသင်ကြားခဲ့တာပဲ။ ဘာလို့ အကြီးအကဲက အလျှော့ပေးနေရတာလဲ..."

ပါးရိုက်ခံရ၍ ရောင်ကိုင်းနေသော ဂနိုမ်းသည် စကားဆုံးအောင်ပင် ပြောဖို့ အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။ ဝံပုလွေလူသားအကြီးအကဲက သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ... အလုပ်ထုတ်စာတစ်စောင်ကို ဂနိုမ်း၏လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "မင်း တိုင်ကြားနိုင်တာကြောင့် ငါ မင်းကို မရိုက်တော့ဘူး။ အလုပ်ထုတ်စာကို ယူပြီး ထွက်သွားလိုက်။"

ဂနိုမ်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ စာကို ကြည့်ကာ ငိုကြွေးလိုက်သည်။

မှော်အမြောက်ကို သယ်ဆောင်လာသော အော့ခ်နှစ်ဦးသည် ၎င်းကို ချထားကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "အရှင်ကို နွေးထွေးစွာ ပို့ဆောင်ကြပါစို့။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောက်မှတွေ့ကြတာပေါ့။" တပ်စောင့်အုပ်စုက ရှားလော့ခ်ကို ဦးညွှတ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်သည် အံ့ဩသွားပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ရှားလော့ခ်က သူမကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

စုရုံးနေသော တပ်စောင့်များသည် ဝံပုလွေလူသားအကြီးအကဲက သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ရှားလော့ခ်အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။" မိတ်ကပ်အပုံလိုက်လိမ်းထားသော အော့ခ်တစ်ဦးက အကြီးအကဲကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အထက်တန်းစားနတ်ဆိုး ငါတို့စခန်းကို ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ စာနှစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။" ဝံပုလွေလူသားအကြီးအကဲက သူ၏မျက်နှာမှ ချွေးများကို သုတ်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စာတစ်စောင်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးဌာနကဒါရိုက်တာ စီနီယာသားရဲကောင်ဆီကနေ သူတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတာ။ နောက်တစ်စောင်က မဟာနယ်စားကြီးရဲ့သားတော် အလက်ဇန္ဒရီယားဆီကနေ..."

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ လှုပ်ရှားမှု စည်ကားနေစဉ်မှာပဲ ညဉ့်နက်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် အိဗလင်းကို ဆွဲခေါ်ကာ သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အများပြည်သူသုံး ဘီးတယ်လ်မွန်မှတ်တိုင်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မင်း တပ်စောင့်စခန်းမှာ ဘယ်လိုအဖမ်းခံခဲ့ရတာလဲ။ ဘဝက ခိုးယူနေရလောက်အောင် ခက်ခဲနေလို့လား။"

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ပခုံးအမြင့်သာရှိသော အိဗလင်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ ခိုးယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်မ တီးမှုတ်ဖျော်ဖြေနေတဲ့ ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို လှူဒါန်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်မကို သူတို့ အပေါင်းအပါလို့ အထင်မှားပြီး ဟမ်းစတားသုံးကောင်နဲ့အတူ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတာ။" အိဗလင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"လိုင်စင်မရှိဘဲ တီးမှုတ်ဖျော်ဖြေတာလား။ ဒါက ခက်ခဲတဲ့ရာဇဝတ်မှုပဲ။ ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကကော ဘယ်လိုလဲ။"

"သူတို့ကိုလည်း ဖမ်းဆီးရမိခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းကွပ်မျက်ခြင်း သေဒဏ်ပေးခဲ့တယ်။ " အိဗလင်းက သနားစဖွယ် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ။" ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်ကာ အိဗလင်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်နိုင်စေရန် သူ၏မျက်နှာကို လွှဲလိုက်သည်။

"ပ တ၊ ပ တ၊ ပ တ..."

ဤအချိန်တွင် ရှည်လျားသော ခုံတန်းလေးတန်းပါသော ဘီးတယ်လ်မွန်တစ်စီး ရောက်ရှိလာသည်။ ချပ်ဝတ်ဆင်ထားသောအခွံသည် သတ္တုဗူးခွံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထိုင်ခုံများ၏ဘေးတွင် စက်ဝိုင်းပုံပြတင်းပေါက်များ ရှိနေသည်။

ဘီးတယ်လ်မွန်သည် ဘီးတယ်လ်မွန်မှတ်တိုင်တွင် အရှိန်လျှော့ကာ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဘီးတယ်လ်မွန်ပေါ်တက်။"

ရှားလော့ခ်သည် လူအုပ်နှင့်အတူ ထရပ်လိုက်သည်။

အိဗလင်း နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။ ရှားလော့ခ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော်လည်း သူ၏မှော်ကျောက်တုံးကတ်ဖြင့် ပေးချေခြင်း မရှိခဲ့သည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အိဗလင်း မှင်သက်သွားသည်။ သူမ မသက်မသာဖြင့် သူမ၏လွယ်အိတ်စောင်းထဲမှ သူမ၏မှော်ကျောက်တုံးကတ်ကို ထုတ်ယူကာ မှော်ယာဉ်စီးခနှုတ်ယူသည့်စက်သို့ ဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒီး— ကတ်ထဲမှာ ငွေလက်ကျန်နည်းနေပြီ။" မှော်ယာဉ်စီးခနှုတ်ယူသည့်စက်မှ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အိဗလင်း ခဏမျှစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ထပ်မံကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒီး— ပိုက်ဆံကုန်ပြီ။ ဆင်းရဲတဲ့သတ္တဝါ။"

"ဘာလို့ နှစ်ခါ ငွေချေနေရတာလဲ။" ဂနိုမ်းယာဉ်မောင်းက အိဗလင်းကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"အယ်။" အိဗလင်းက ခေါင်းလှည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့သည့် ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ဂနိုမ်းယာဉ်မောင်းကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အိုက်ယိုး၊ မင်း နှစ်ခါနှုတ်ယူမိရင်တောင် ငါ မင်းကို ပြန်အမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။ အနောက်ကို အမြန်သွား။ လမ်းမပိတ်နဲ့။"

အိဗလင်း စိတ်မသက်မသာဖြင့် အနောက်သို့ သွားကာ ရှားလော့ခ်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဘီးတယ်လ်မွန် စတင်ပြေးလွှားသွားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်... အရှင်က ကိုယ်ပျောက်ထားတာလား။" အိဗလင်းက ရှားလော့ခ်ဘေးတွင် သပ်ရပ်စွာထိုင်ရင်း သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ကျောင်းတက်တုန်းက မာနာသင်တန်းတွေ အောင်ခဲ့သလား။" ရှားလော့ခ်က ခေါင်းလှည့်ကာ အိဗလင်းကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မအောင်ခဲ့ပါဘူး..." အိဗလင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက မာနာကို သဘာဝအတိုင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလား။ တခြားဘာသာရပ်တွေကကော ဘယ်လိုလဲ။" ရှားလော့ခ်က ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မအောင်ခဲ့ပါဘူး..." အိဗလင်း၏ခေါင်း ပို၍ ငုံ့ကျသွားသည်။

"ငါ နားလည်ပြီ။" ရှားလော့ခ်က မေးပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူတို့ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

...

"ဒါက ကျွန်မရဲ့အိမ်ပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်မကို ကူညီခဲ့တဲ့အတွက် အရှင် ကျွန်မကို အကြွေးတင်နေတဲ့ မှော်ကျောက်တုံးငါးတုံးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကို ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ပါ။"

အိဗလင်းသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော နှစ်ထပ်တိုက်ခန်းတစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူမ ရှားလော့ခ်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှိုက်နံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရှားလော့ခ် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အိဗလင်း စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ရှားလော့ခ်။ ကျွန်မ အရှင့်ကို မှော်ကျောက်တုံးငါးတုံးနဲ့ပဲ ကျေးဇူးတင်ဖို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မနက်ဖြန်မှ လစာထုတ်မှာဖြစ်လို့ ကျွန်မဆီမှာ ပိုက်ဆံများများစားစား မရှိနေလို့ပါ..."

"မလိုအပ်ပါဘူး။ မင်း ငါ့ကို ရောင်းခဲ့တဲ့ဒန်ဂျင်ကို အရမ်းကျေနပ်ပါတယ်။ ဒါကို မင်းအတွက် ငါ့ရဲ့ လက်တုန့်ပြန်လက်ဆောင်အဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ပါ။" ရှားလော့ခ်က သူ၏ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သွားတော့မယ်။ မင်းဘဝ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။"

အိဗလင်း ရှားလော့ခ်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ်က နတ်ဆိုးကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။"

အိဗလင်း သူမ၏ မှော်ကျောက်တုံးကတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမ ယာဉ်စီးခအတွက် နှစ်ခါပေးချေခဲ့ရသည်ကို ပြန်နောင်တရမိသည်။

"ငါသာ ကြိုသိခဲ့ရင် ငါ မာနာစွမ်းရည်တွေ သင်ယူခဲ့မှာပဲ။ ဒါဆို ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်ပျောက်ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး ယာဉ်စီးခမပေးဘဲ နေလို့ရမှာ..."

သနားစရာကောင်းပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်၊ ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်လေး လှည့်ကာ တိုက်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ရှားလော့ခ် ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်လေး သူမ၏တံခါးကို ဖွင့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။

"သူမက အသုံးမကျတဲ့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်ပါ အရှင်ရှားလော့ခ်။ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူမကို မခန့်အပ်သင့်ပါဘူး။ ချစ်စရာကောင်းပြီး အသုံးမကျတာက တခြားလောကရဲ့ဂိမ်းမာတွေ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့အရည်အသွေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဒန်ဂျင်က အခုမှ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စပြုနေတာ၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ရှိနေတာက မကောင်းပါဘူး။" ဘရုက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ခန့်အပ်လွှာကြော်ငြာတစ်ခု ထုတ်ပြန်ကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ချောမောလှပပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိမြင်တတ်ပြီး လောကအတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်လေးတစ်ယောက်ကို ထပ်ရှာဖွေကြမယ်။ လစာက ပိုမြင့်မားသွားမှာဖြစ်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူမက အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမှာပါ။"

"အိဗလင်းက သူ့ရဲ့လစာအတွက် ဘာလိုချင်မယ်လို့ မင်းထင်သလဲ။" ရှားလော့ခ်က လှည့်ကာ လျှောက်လှမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

"အိဗလင်းလား။ သူ့အတွက် အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်က အခမဲ့စားစရာနဲ့ နေထိုင်စရာပဲ။" ဘရုက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ။" ရှားလော့ခ်၏ပုံရိပ်သည် အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

"မင်း အလုပ်ထုတ်ခံရပြီ။ အိဗလင်း။" ယိမ်းထိုးနေသော စလိုင်းမ်တစ်ကောင်သည် ကဖေးထဲတွင် ဆံပင်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသော၊ မျက်နှာ ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ဦးကို အော်ဟစ်နေသည်။

"မင်း မနေ့က အလုပ်ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ နောက်ကျခဲ့တယ်။ တပ်စောင့်က ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတာလား။ မင်းရဲ့မှော်ကျောက်တုံးကတ်ထဲမှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူးတဲ့လား။ ငါ မင်းကို လစဉ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးထောက်ပံ့ကြေး အချိန်မှန် ပေးထားတယ်လေ။ ဒီမနက်မှာ မင်း အလုပ်ကို အများပြည်သူသုံး ဘီးတယ်လ်မွန်စီးဖို့ ပိုက်ဆံအလုံအလောက် ရှိရမှာပဲ။"

"မဟုတ်ဘူး ဘော့စ်၊ ကျွန်မ တကယ် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပြေးလာခဲ့တာ..."

"တော်ပြီ။ မင်း အလုပ်ထုတ်ခံရပြီ အိဗလင်း။ လစာလား။ အလုပ်ထုတ်ခံရတဲ့ဝန်ထမ်းအတွက် လစာမရှိဘူး။"

...

စည်ကားသောမြို့ထဲတွင်...

အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်သည် သူမ၏လွယ်အိတ်စောင်းကို သယ်ဆောင်ကာ စည်ကားသောလမ်းများတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူမ အများပြည်သူသုံး ဘီးတယ်လ်မွန်မှတ်တိုင်တွင် ရပ်လိုက်မှ သူမ၌ ပိုက်ဆံမရှိသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

သူမ ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေကာ ထိုင်ချပြီး ဒူးများကို ပိုက်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏အလုပ်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်အမှတ်ရပြီးနောက် သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်။

နောက်ထပ် ဝမ်းနည်းဖွယ်သတ္တဝါတစ်ဦးပါလား။

အရပ်မြင့်သောပုံရိပ်တစ်ခု သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်လာနေသည်။

ရှားလော့ခ်က သူမကို ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။