← Chapters

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အမှောင်အရိပ်

Vol. 10 Ch. 147

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အမှောင်အရိပ်

Vol. 10 Ch. 147

"ကျွန်မက အရင်သုံးလကမှ ဘွဲ့ရခဲ့တဲ့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်ပါ။

သုံးလအတွင်းမှာ ကျွန်မ အလုပ်ငါးခု ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။

မနေ့က ကျွန်မ အဖမ်းခံရပြီး တပ်စောင့်စခန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ကြင်နာတဲ့အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်က ကျွန်မကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။

ကျွန်မ ဝင်ငွေမရှိတော့တဲ့အတွက် ကျွန်မရဲ့ ငှားရမ်းထားတဲ့တိုက်ခန်းကနေ ထွက်ခွာပြီး လမ်းပေါ်မှာ နေထိုင်ရတော့မယ်။

ဒါပေမဲ့ အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်မကို နေစရာနေရာတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။ သူ ကျွန်မကို ကော်မရှင်ခနဲ့ သူဝယ်ယူခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ဒန်ဂျင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။"

အိဗလင်းက သူမ၏ဒိုင်ယာရီတွင် ရေးသားပြီးနောက် ဂိုဘလင်အုပ်စုတစ်စုကို ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူတို့၏ခေါင်းများပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစိမ်းရောင်စာလုံးများ ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး တံခါးပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ကြည့်ရှုနိုင်ရန် သူတို့၏မျက်နှာများကို တံခါးပေါ်တွင် ကပ်ထားကြသည်။

တံခါးပိတ်ထားသောကြောင့် အိဗလင်းသည် ဂိုဘလင်များ၏စကားပြောဆိုသံများကို မကြားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ လျှောက်သွားစဉ် ဂိုဘလင်များ အော်ဟစ်ခဲ့သည်ကိုမူ သူမ ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ။ ရှားလီက အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်။"

"ဒါက ရယ်စရာကောင်းတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးရေးအဖွဲ့က လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြောင်းအရာတွေကို အွန်လိုင်းမှာ တင်နေတာလား။"

"အမြန်လုပ်၊ အမြန်လုပ်။"

"ဘာလို့ ဂိမ်းထဲက အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က ဒီရှေးရိုးဆန်တဲ့ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံ ရှိနေရတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့လို အမျိုးသားဂိမ်းမာတွေကို လျစ်လျူရှုနေတာလား။"

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေတယ်လို့ ထင်တယ်။"

"ဝါး။ ကျွန်မ ငိုနေပြီ။ ရှားလီက အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်မှာ ရှားလီနဲ့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်အယ်လ်ဘမ်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလာလိမ့်မယ်။ အမျိုးသမီးဂိမ်းမာအားလုံး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခံစားရလိမ့်မယ်။"

...

အိဗလင်းသည် ဤဂိုဘလင်များနှင့် ဆက်ဆံခြင်းကို ရှောင်ရှားသင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

အိဗလင်းက သူမ၏ဒိုင်ယာရီကို ထုတ်ယူကာ ဆက်လက်ရေးသားလိုက်သည်။

"အစပြုခြင်းအသစ်၏ ပထမနေ့:

ကျွန်မ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွေ ပေးပို့ပြီး အလုပ်အသစ်တစ်ခု ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ ဒါမှ ကျွန်မ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးရတော့မှာ။ ကျွန်မ အိမ်လခပေးချေပါ့မယ်..."

...

"ဒုတိယနေ့:

ဒီနေ့ ဂိုဘလင်အချို့ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ အလောင်းတွေကို အရှင်လစ်ခ်ျဆီ ယူဆောင်သွားခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေကြပြီး ကျွန်မ အံ့ဩခဲ့ရတယ်။

အရှင်လစ်ခ်ျက နာမည်ကြီး ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။

ကျွန်မ အရှင်ရှားလော့ခ်က ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့လစ်ခ်ျတစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ထားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့အကျိုးခံစားခွင့်တွေက အရမ်းကောင်းနေမှာပဲ။"

...

"စတုတ္ထနေ့:

အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်မကို သတင်းစာတစ်စောင် ဖတ်ဖို့ ပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ အလိုရှိနေတဲ့ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပုံပဲ။ ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင် လျှောက်လွှာတွေက ဘာတုံ့ပြန်မှု ဘာပြန်စာမှ မရရှိခဲ့ဘူး။

ကျွန်မ မှင်သက်သွားပေမဲ့ အရှင်ရှားလော့ခ်က စိတ်မပူဖို့နဲ့ ထာဝရတိုင်းပြည်မှာပဲ ဆက်နေထိုင်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူ ကျွန်မရဲ့အိမ်လခကို လက်မခံဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။

ကျွန်မ တတ်နိုင်သလောက် ဒန်ဂျင်ကို ကူညီပံ့ပိုးသင့်တယ်လို့ ခံစားမိတယ်။

ဂိုဘလင်တွေက မေးခွန်းတွေ အရမ်းမေးတယ်။ ကျွန်မ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။

ဒီည ဂိုဘလင်အများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။"

...

"ဆဋ္ဌမနေ့:

ကျွန်မ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်ချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက် ရှိနေပြီးသား၊ ကြက်ဥခေါင်းလို့ခေါ်တဲ့ နဂါးနက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ပဲ။

ဘာလို့ သူ့မှာ အဲ့လိုနာမည် ရှိနေရတာလဲ။

ကြက်ဥခေါင်းက ကျွန်မကို ဘွဲ့အမည်တွေ ပေးချင်ခဲ့ပေမဲ့ အရှင်ရှားလော့ခ်က သူ့ကို တားဆီးခဲ့တယ်။

အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်မကို ကုန်သွယ်ရေးဧရိယာရဲ့မန်နေဂျာ ဖြစ်စေချင်တယ်။ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမှာလဲ။

ရှားလော့ခ်မှာ အစေခံအဖြစ် နဂါးနက်တစ်ကောင် ရှိနေတယ်။ အဲ့ဒါ အံ့မခန်းပဲ။"

...

"အဋ္ဌမနေ့:

ကျွန်မ အခု ကျွန်မရဲ့အလုပ်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ။ ကျွန်မ ကုန်သွယ်ရေးဧရိယာက ကျောက်တုံးအိမ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာပဲ ထိုင်နေဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူတို့ သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ကော်မရှင်အရောင်းအတွက် အပ်နှံကြပြီး ကျွန်မက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ မှတ်တမ်းတွေ သိမ်းဆည်းဖို့ မေ့နေရုံပဲ။ ဘာလို့ သူတို့ အပ်နှံတဲ့ပစ္စည်းတွေကို မှတ်တမ်းတင်ခွင့် မရှိရတာလဲ။ မကြာခင်မှာ တခြားသတ္တဝါတွေက ကော်မရှင်အရောင်းပစ္စည်းတွေကို ပြန်လည်ရယူကြလိမ့်မယ်။

ဂိုဘလင်တွေက ကျွန်မကို လေလံပွဲမန်နေဂျာလို့ ခေါ်ကြသလား။

ကျေးဇူးတင်စရာပဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့မာနာကြောင့် သူတို့ ကျွန်မကို မထိတွေ့နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့ ကျွန်မအပေါ်ကို ကုတ်တက်ကောင်း တက်လိမ့်မယ်။

ဂိုဘလင်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။"

...

"ဒသမနေ့:

ဂနိုမ်းအများအပြား ပေါ်လာနေကြတယ်။ ကျွန်မရဲ့နေ့စဉ်အလုပ်က ပိုပြီးအလုပ်များလာနေတယ်။

ဂနိုမ်းတွေနဲ့ ဂိုဘလင်တွေက ကျွန်မရဲ့နေရာမှာ ဆိုင်ခန်းတွေ တည်ထောင်စပြုကြပြီ။

ဒန်ဂျင်က လေးတိုတွေနဲ့ လေးရှည်တွေကို စတင်တပ်ဆင်နေပေမဲ့ တခြားဂိုဘလင်တွေက လေးကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ဂိုဘလင်တွေကို ရန်လိုနေကြတယ်။

အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်မကို သူတို့ဆီကနေ အခွန်ကောက်ခံခိုင်းတယ်။ အဲ့ဒါက ကြေးဒင်္ဂါးတွေနဲ့ ငွေဒင်္ဂါးတွေ ကောက်ခံဖို့ ထူးဆန်းတဲ့ကတ်တစ်ခုကို အသုံးပြုရမှာလား။"

...

"၁၅ ရက်နေ့:

ကျွန်မ ဂနိုမ်းတွေနဲ့ ဂိုဘလင်တွေနဲ့ ပိုပြီးဆက်ဆံလေလေ သူတို့ ပိုပြီးထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရလေလေပဲ။

သူတို့ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးသားရေတွေ အများကြီး ယူဆောင်လာပြီး ရောင်းချကြတယ်။ အနံ့က မခံနိုင်လောက်အောင်ပဲ။

ဘာလို့ သူတို့က ခွေးခေါင်းလူသားရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတာလဲ။ ကြက်ဥခေါင်းကိုကောပဲ။

နေပါဦး၊ သူတို့ ကြက်ဥခေါင်းကို အရင်က မမြင်ဖူးဘူးလား။ သူက အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့အတူ ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်မှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာပဲလေ။

ဘာလို့ ကျွန်မ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ အလိုရှိနေရတာလဲ။ ကျွန်မ အာမခံနဲ့ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူးလား။ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုထောက်ပံ့ဖို့ အလုပ်လုပ်ချင်စိတ် ပေါက်လာတယ်။ ကျွန်မ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးချင်ဘူး..."

...

"၂၀ ရက်နေ့:

စိတ်ကူးပေါက်ရာလုပ်တတ်တဲ့ဂနိုမ်းတွေနဲ့ ဂိုဘလင်တွေ။

(✿◡‿◡) အရှင်ရှားလော့ခ် ငတုံးကြီး။"

...

မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ကြက်သွေးရောင်တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်မာနာဖြင့်ပုံဖော်ထားသော ငရဲမီးလျှံတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော ဝတုတ်၍ ၁.၅ မီတာရှည်သော နဂါးနက်ငယ်လေးတစ်ကောင် တောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေသည်။ အစိမ်းရောင်၊ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး စေးကပ်သောအရည်များပါသော ဒယ်အိုးတစ်လုံး သူ၏ဘေးတွင် ချထားသည်။

ဂိုဘလင်ဂနိုင်သားသည် နဂါးနက်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ဂိုဘလင်နှင့် ဂနိုမ်းအုပ်စုတစ်စု ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ဟောင်းနွမ်း၍ ကျိုးပဲ့နေသောခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အစိမ်းရောင်အရည်ဖြင့် ဖြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သူ၏နှစ်လက်ကိုင်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂနိုင်သားထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"သောက်ကြ၊ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံသားတို့— ဒါက မင်းတို့ရဲ့ကံကြမ္မာပဲ။ မင်းတို့ ခွေးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ကြက်ဥခေါင်း၏စကားလုံးများသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူ၏အသံမှာ ဩ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။

"ကြက်ဥခေါင်းလေး..." ဂနိုင်သားက အစိမ်းရောင်အရည်ကို လက်ခံယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လောက် သောက်ရမလဲ။"

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ဝတုတ်သောခြေသည်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏အသံသည် အဝေးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"ဒါတွေအားလုံး။"

ဂနိုင်သားသည် တည်ကြည်စွာ ကြည့်ကာ အစိမ်းရောင်အရည်အားလုံးကို သောက်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်မှ အစိမ်းရောင်မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂနိုင်သားသည် သူ၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နာကျင်ခံခက်စွာ ညည်းညူလိုက်သည်။

"အား— အား၊ အား— ။"

သူ၏နောက်မှ ဂိုဘလင်များ အော်ဟစ်စပြုကြသည်။

"မင်း နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်ဘူး။ ဟန်မဆောင်နဲ့တော့။ အမြန်လုပ်၊ ငါတို့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်တော့မယ်။"

"ငါတို့ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေအားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ငါတို့ ရေနေဖားမွန်းစတားတွေဆီကနေ ဂုဏ်သတင်းရမှတ်တွေ စုဆောင်းရဦးမယ်။"

"သောက်ပြီးရင် ထွက်သွားလိုက်။ နောက်တစ်ယောက်၊ အမြန်သောက်လိုက်။ ငါ ခွေးခေါင်းလူသားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားတော့မယ်။"

"ဝါးးးးးးးးးးးးးးး— အား။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အော်ဟစ်ခဲ့တဲ့ဂိုဘလင်ကို သံတူနဲ့ ထုသတ်လိုက်ပြီ။"

...

အစိမ်းရောင်မီးလျှံများထဲတွင် ခွေးခေါင်းလူသားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော ဂနိုင်သားသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းရင်း သူ၏ချပ်ဝတ်နှင့် လက်နက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ချပ်ဝတ်ကို သူ၏အရွယ်အစားအသစ်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြန်လည်မွန်းမံ ထုလုပ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း လက်နက်ကိုမူ ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သည်။

အာသာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်၊ နှင့် ရင်မွှေးမီးလောင်တို့က ဂနိုမ်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ခွေးခေါင်းလူသားဂနိုင်သားကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်။

"ဝါရင့်ဂိမ်းမာတို့၊ ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ။"

"ရေနေဖားမွန်းစတားတွေရဲ့ ဂုဏ်သတင်းရမှတ်တွေအတွက် သွားကြရအောင်။ ငါ မြေလျှောက်ငှက်တစ်ကောင် မရသေးဘူး။"

"ဝါး၊ မြေလျှောက်ငှက်အတွက် ဂုဏ်သတင်းရမှတ်လိုအပ်ချက်က အရမ်းမြင့်တယ်။ ငါ ဝိညာဉ်ကောလိပ်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။"

"ရေနေဖားမွန်းစတားမစ်ရှင်အတွက် သွားကြရအောင်။ ပုတ်သင်ကောင်ကြီးတွေက တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သားရေကို ငါ့လို ရုတ်တရက်အရေးပါတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစစ်သည်တော်အတွက် အလွန်အကျိုးရှိတဲ့ချပ်ဝတ်တွေ ပြုလုပ်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်။ ငါ ရေနေဖားမွန်းစတားတွေဆီ သွားမယ်။"

"ရေနေဖားမွန်းစတားတွေ။"

သူတို့ငါးဦးသည် အစိမ်းရောင်ငရဲမီးလျှံများကို ကျောခိုင်းကာ အနီးအနားရှိ ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်သည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ "အိပ်မက်များ" ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သတ်မှတ်ထားသောနေရာများရှိ တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များတွင် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။

၎င်းမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး သာယာဝပြောသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စွန့်ပစ်ထားပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ တူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွင် အဝါရောင် ဘေးကင်းရေးဦးထုပ်ဆောင်းထားသော ဂိုဘလင်တစ်ဦး ကုလားထိုင်တစ်လုံးတွင် ငိုက်မျဉ်းနေသည်။

နက်ရှိုင်းသောတွင်းထဲမှ မှော်အက္ခရာဝင်ပေါက်သည် အဖြူရောင်တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသောအလင်းရောင်ကြောင့် ဂိုဘလင်အစောင့် နိုးထလာသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ စစ်ဆေးရန် တွင်းနက်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ မီတာရာပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းသော တွင်းနက်ထဲတွင် မြင်နိုင်သောအက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာကြောင်တာလဲ။"

ဂိုဘလင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အံ့ဩနေစဉ် အက်ကြောင်းများသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မှော်အက္ခရာဝင်ပေါက် ကွဲအက်သွားသည်။

"ဘောင်း— ။"

အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာသည်။

မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများ ကွဲအက်သွားသည်။ နက်ရှိုင်းသောတွင်း၏ဘေးရှိ လျှောက်လမ်းများနှင့် စင်မြင့်များသည် အနက်ရောင်ပုံရိပ် အလျင်အမြန် ပျံတက်သွားစဉ် ပြိုကွဲသွားသည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အင်အားကြောင့် ဂိုဘလင် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ကျောက်စရစ်ခဲငယ်လေးများ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ၏ဦးထုပ်ကို ထိမှန်ကာ တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြီးမားသော အနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီး မီတာရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော သူ၏ကြီးမားသောတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

"လောကကြီး... ဒုက္ခဆင်းရဲကို ကြုံတွေ့ပါစေ။"

ကောင်းကင်မှ ဝိုးတဝါးအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နီရဲသောမီးလျှံများ အောက်သို့ ထိုးကျလာသည်။

မီးလျှံများက အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

All Chapters