တကယ်တော့၊ ကျွန်တော်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ
Vol. 6 Ch. 77
သေနတ်သံ တိတ်သွားသည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ယန်ကျန့်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေလျက်၊ သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာတွင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးစက်မှုတို့ ရောယှက်နေကာ ကလပ်ထဲရှိ လူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းက လဲလျောင်းနေသည်။ ဒဏ်ရာများမှ အနံ့ဆိုးသော အလောင်းရည်များ စိမ့်ထွက်နေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။
အလောင်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ကြေမွနေပြီး လက်ပစ်သေနတ်ထဲမှ အထူးလုပ် ကျည်ဆန်များလည်း အားလုံး ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှ အဆုံးသတ်ချိန်အထိ၊ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံး ဆယ်စက္ကန့်ထက် မပိုပေ။
သေသပ်ပြီး ပြတ်သားသည်။
ပြီးတော့ အလွန်အမင်း ရက်စက်သည်။
သူက ယဲ့ကျွင်းကို စကားတစ်ခွန်းပြောဖို့ အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့။
"ကဲ၊ ဘယ်သူကများ ကျွန်တော့်ကို စည်းကမ်းတွေအကြောင်း သင်ခန်းစာ ပေးချင်သေးလဲ။ စီနီယာတို့ခင်ဗျာ။" ယန်ကျန့်က အလေးအနက်ဆုံးလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စကားမစပ်၊ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ကျွန်တော်ဟာ အမြဲတမ်း လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာပါ။ စီနီယာတို့က ကျွန်တော့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ခွင့် ပေးကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ခုနက ဖြစ်သွားတဲ့ ကိစ္စအတွက်တော့ ကျွန်တော် တောင်းပန်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို အထင်မလွဲကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ရင်းထဲမှာတော့ ကျွန်တော်က လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်မိတာပါ၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။"
"ကလေးတွေဆိုတာ အမှားလုပ်တတ်ကြတာပဲလေ။ ဒါက ကြီးပြင်းလာခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။"
"..."
မင်း မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်ကို ပစ်သတ်ပြီးတော့ အခုမှ လူကောင်းဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာလား။
နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ပြီးတော့ အခု တောင်းပန်နေတယ် ဟုတ်လား။
လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးမှ တောင်းပန်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လို တောင်းပန်မှုမျိုးလဲ။
အခြားသူများ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
ဒီလူသစ်ရဲ့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေက သိပ်ရက်စက်လွန်းသည်။
သူက စကားနည်းနည်းလေး ပြောပြီးတာနဲ့ လှုပ်ရှားတော့တာပဲ၊ ပြီးတော့ သေနတ်ခလုတ်ကို ဆွဲညှစ်တဲ့အခါမှာလည်း လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ဘူး။
သူက ယဲ့ကျွင်းလည်း တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဆိုတာ မသိတာလား။
တန်းတူ အဆင့်အတန်း ဖြစ်နေရင်တောင် နည်းနည်းပါးပါး ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း မလုပ်သင့်ဘူးလား။ ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် ရဲတင်းရတာလဲ။
သို့သော် ယန်ကျန့်ဟုခေါ်သော ဒီလူသစ်သည် အရှုပ်ခံလို့ မဖြစ်သည့် လူစားမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အမြင်တွေ ရှိကြပေမယ့် ဘယ်သူကမှ ဦးဆုံး စကားစပြောချင်စိတ် မရှိကြ။
ဒါ့အပြင်၊ ယဲ့ကျွင်းက သေချင်မှလည်း သေဦးမည်။
တကယ်လို့ သူသေသွားရင်၊ သူ့အတွင်းက တစ္ဆေ ထွက်လာလိမ့်မည်၊ ဒါကတော့ သတင်းကောင်း ဖြစ်မည် မဟုတ်။
ရုတ်တရက်။
ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ် ခဏ လဲလျောင်းပြီးနောက် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာသည်။
"ဟမ္?"
ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ လုံးဝ မသေသေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေက နိုးထလာတော့မှာလား။
ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းက ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုများက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
သူ့၏ ခြေလက်များက သဘာဝမကျသော အနေအထားသို့ လိမ်ကောက်သွားပြီး အလောင်းရည်များ ပိုမို ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ပုပ်သိုးနံ့က လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်လာသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒီလောက် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့မှု အဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ပုပ်သိုးမှု အဆင့်အရဆိုလျှင် သူသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်ကတည်းက သေဆုံးခဲ့သင့်သည်။
လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ ဒီအလောင်းက ဘားကောင်တာတွင် အရက်သောက်၊ စကားပြောရင်း သာမန်လူတစ်ယောက်လို နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
"တကယ်လို့ ယဲ့ကျွင်းသာ တကယ်သေသွားရင်၊ ဒါက ရှုပ်ကုန်တော့မှာပဲ။ မင်း ဘယ်လို ဖြေရှင်းမှာလဲ။" အနီးတွင် ရပ်နေသော ကျန်းဟန်က စိတ်မသက်မသာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
တကယ်လို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်က အကြောင်းမဲ့ သေဆုံးပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင် လွတ်ထွက်သွားရင်၊ ဒါက ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒီနေရာက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအားလုံး ဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင်တောင်၊ ဘယ်သူက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သုံးချင်မှာလဲ။
ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ယဲ့ကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုန်းကန်လူးလွန့်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မတုန်လှုပ်ပေ။
သူ အရှင်လတ်လတ်တုန်းကတောင် မကြောက်ခဲ့တာ၊ သေသွားတော့ ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ။
တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူရဲ့ အလောင်းက ပိုအန္တရာယ်များတယ် ဆိုပေမယ့်ပေါ့။
"ဆက်လှုပ်နေတုန်းပဲလား။ မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို ငါ ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီးရင် ဆက်ရုန်းကန်နိုင်ဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"
ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ၊ သူ့လက်ထဲက ခေါက်တုတ်ရှည်က ရှည်ထွက်လာသည်။
ဒါကလည်း ဟောင်ရှောင်ဝမ်ဆီက ရတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ၊ အထူးလုပ်ထားတာ။
အားမနာဘဲ၊ သူက လူးလွန့်နေသော ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းပေါ်သို့ တုတ်ရှည်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထိုအရှိန်သည် အလောင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ် လွင့်စင်သွားစေရန် လုံလောက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်က သဘာဝမကျသော ထောင့်ချိုးဖြင့် ကျိုးကောက်သွားကာ ပုပ်သိုးနေသော အသားစများ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
"လှုပ်လေ၊ ဆက်လှုပ်စမ်း၊" ယန်ကျန့်က အလောင်းကို ဆက်ရိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ရိုက်ချက်များကြောင့်လား သို့မဟုတ် သူ့အလိုလိုလားတော့ မသိ၊ အလောင်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်။
အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်နေပြီး ပုပ်သိုးနံ့က အလွန်ဆိုးရွားလှသဖြင့် လူတွေကို အော့အန်ချင်စိတ် ပေါက်စေသည်။
"သေတာတောင် ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဘယ်လို တစ္ဆေမျိုး ပုန်းအောင်းနေလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊" ယန်ကျန့်က အလောင်းကို တုတ်ရှည်ဖြင့် ဆက်ရိုက်ရင်း မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ငြိမ်မှုတို့ ရောယှက်ကာ လိမ်ကောက်နေပြီး ငရဲမှတွားသွားထွက်လာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။
သူက ရက်စက်ရုံသာမက ရူးသွပ်နေသည်။
အခြားသူများ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
ခုနက ယန်ကျန့်ကို ရန်စခဲ့သူမှာ သူတို့မဟုတ်ဘဲ ယဲ့ကျွင်းဖြစ်နေခဲ့သည့်အတွက် သူတို့ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိကြသည်။
မဟုတ်လျှင်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းပြီး အရိုက်ခံနေရမည့်သူများမှာ သူတို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
သိပ်ရက်စက်တာပဲ။
ပြီးတော့ မင်းက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုထဲတွင်။
လူငယ်တစ်ယောက်က ဖြစ်ပျက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒီလူသစ်၊ ယန်ကျန့်က မဆင်မခြင်လုပ်ပြီး ရက်စက်တယ်။ သူရောက်ရောက်ချင်းပဲ ပြဿနာရှာနေတာ။ သူ့ကို သတ်ပစ်သင့်တယ်။"
"ငါတို့ သူ့ကို ထိလို့မရဘူး။ သူက လုပ်ဆောင်မှုတွေ လုပ်ပြီးသွားပြီ၊ အထက်ကလူတွေက သူ့ကို အာရုံစိုက်နေတယ်။ မဆင်မခြင် လုပ်လိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်၊ မင်းအတွက်တောင်မှပဲ၊" သူ့ဘေးရှိ အခြားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ပတ်ထားသဖြင့် ကျား/မ ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ဒါဆိုရင် သူ့ကို ပိုတောင် သတ်သင့်သေးတယ်။ သူသာ တန်ခိုးကြီးလာရင်၊ ငါတို့အတွက် ဘယ်နေရာ ကျန်တော့မှာလဲ။ သူ့ကို ဥပမာပြရမယ် (ကြက်ကိုသတ်ပြီး မျောက်ကိုခြောက်ရမယ်)။ မဟုတ်ရင်၊ နောက်ထပ် လူသစ်တွေ ဝင်လာရင်၊ အခြေအနေတွေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီကလပ်ကို လုပ်ကိုင်နေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။"
"အခုလောလောဆယ်တော့ သူက ကြက်ကိုသတ်နေတာ၊ ငါတို့က မျောက်တွေပဲ။ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းဖို့ဆိုတာ အင်အားလိုတယ်။ ယန်ကျန့်က မဆင်မခြင် လုပ်နေပုံ ပေါက်ပေမယ့်၊ သူက စည်းကမ်းတွေကို နားလည်သွားပုံရတယ်၊" ညှိုးငယ်နေသော လူက ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလူမျိုးက အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးလဲ။"
"စည်းကမ်းမလိုက်နာတဲ့သူပဲ။ စည်းကမ်းမရှိရင်၊ ချုပ်ချယ်မှု မရှိဘူး။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူနဲ့ တစ္ဆေကြားက ခြားနားချက်က သူတို့ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲ ဆိုတာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေမှာ မမြင်နိုင်တဲ့ ချုပ်ချယ်မှုတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတဲ့အချက်မှာပဲ။ သူတို့က တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ထားပေမယ့်၊ သူတို့ရဲ့ အရင်းခံက လူသားတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့…"
ထိုသူက အောက်ထပ်တွင် အလောင်းကို ရိုက်နှက်နေဆဲဖြစ်သော ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"သူက တစ္ဆေနဲ့ ပိုတူတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေအကြောင်း ဘာမှမသိဘူး။"
လူငယ်က ပြောလိုက်သည်၊ "သူ ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခပေးနိုင်ပါစေ၊ သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ ထိန်းချုပ်ထားတာ..."
ထိုအချိန်တွင်၊ အလောင်းကို ခဏကြာ ရိုက်နှက်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် အမောဖြေရန် ခဏရပ်လိုက်သည်။
သူ ဆက်လုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သေပြီဟု ထင်ရသော ယဲ့ကျွင်းက သူ၏ မသန်မစွမ်းနီးပါး ဖြစ်နေသော လက်ဖြင့် ယန်ကျန့်၏ ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အစ်-အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့လား။ ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာပေးလို့ မရဘူးလား။ ကျွန်တော်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲလေ။ ခင်ဗျား တစ္ဆေတွေကို မကြောက်ဘူးလား။"
"ဟမ်? မင်း မသေသေးဘူးလား။" ယန်ကျန့် ခဏ ကြောင်သွားသည်။
"ကျွန်တော် မသေရုံတမယ်ပဲ ကျန်တော့တာပါ၊" ယဲ့ကျွင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က အရုပ်ဆိုးလှသော အလောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း တော်တော် အကြောတင်းတာပဲ။ ခေါင်းလည်း ကြေမွနေပြီ၊ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ဒီလိုဖြစ်နေပြီ၊ မင်း သတိရှိနေတုန်းပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေ ထွက်လာတော့မယ်လို့ ထင်နေတာ။ နည်းနည်းတောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။"
"မင်း မသေသေးမှတော့၊ ဒီနေရာက စည်းကမ်းတွေအကြောင်း ဆက်ပြောကြတာပေါ့။"
"..." ယဲ့ကျွင်း သေချင်စိတ် ပေါက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက သူ့တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို အလကား သုံးလိုက်ရရုံသာမက၊ ဒီရူးသွပ်နေတဲ့ကောင်ကိုပါ ရန်စမိသွားသည်။
ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ တစ္ဆေလက် အမှတ်အသားအကြောင်း မေးတောင်မမေးဘူး၊ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့တဲ့ အရိပ်အယောင် မပြဘူး။
ခြိမ်းခြောက်မှုတွေက ယန်ကျန့်အပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိ။
"မ-မပြောဘဲ နေလို့မရဘူးလား။" ယဲ့ကျွင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မပြောချင်ရင်၊ ငါ ပြောမယ်။ ငါ့စည်းကမ်းတွေအကြောင်း မင်းကို ပြောပြမယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ မင်းကို အနိုင်ကျင့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊" ယန်ကျန့်က သူ့လက်ထဲက တုတ်ရှည်ကို အလေးအနက်ဆုံး အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။