← Chapters

ရှောင်ကျန် ကလပ်

Vol. 6 Ch. 78

ရှောင်ကျန် ကလပ်

Vol. 6 Ch. 78

ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာလို့ ဒီ ယဲ့ကျွင်းက သေမသွားနိုင်ရတာလဲ။

သူက ယန်လီနဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူသည်။

သို့သော်၊ ယဲ့ကျွင်း၏ အရုပ်ဆိုး ပုပ်သိုးနေပြီး အနံ့ဆိုးသော အရည်များ စိမ့်ထွက်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လျှင် သူ၏ အခြေအနေက ယန်လီထက်ပင် ပိုဆိုးနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဒါက တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ နောက်ထပ် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ပဲ။

"ငါ သိချင်တာက၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို အတိအကျ သတ်နိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ။ ရွှေနဲ့လုပ်ထားတဲ့ လက်နက်တွေက နာကျင်စေရုံပဲ တတ်နိုင်ပြီး မသတ်နိုင်ဘူးနဲ့ တူတယ်။" ယန်ကျန့်က အရုပ်ဆိုးသော အလောင်းရှေ့တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ရင်း ပုပ်သိုးနေသော အသားစကို သူ၏ တုတ်ရှည်ဖြင့် ထိုးဆွရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဦးခေါင်းခွံက ကွဲအက်နေပြီး ခြေလက်များက ကျိုးပဲ့နေကာ မျက်နှာမှာလည်း မှတ်မိရန်မလွယ်လောက်အောင် လိမ်ကောက်ပျက်စီးနေသည်။

အတွင်းကလီစာ အများစုမှာ ပုပ်သိုးမည်းညစ်နေပြီး အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေသည်။

ဒီလိုဖြစ်နေပေမယ့်လည်း ယဲ့ကျွင်းက စကားပြောနိုင်ဆဲ၊ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုလိုပါပဲ။

သူ ဆုတစ်ခုခုအတွက်တောင် လျှောက်ထားနိုင်လောက်တယ်။

"မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ ငါ့တစ္ဆေက အထူးပဲ၊" ယဲ့ကျွင်းက ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ တော်လောက်ပြီ။ ဒါက ကလပ်တစ်ခု၊ ပြီးတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ မင်း နည်းနည်း လျှော့သင့်တယ်၊" ယဲ့ကျွင်းနှင့် အတူ အစောပိုင်းက အရက်သောက်နေခဲ့သော အမျိုးသားက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ စီနီယာဆိုတဲ့ လူတွေက ဘာလို့ လူသစ်တွေကို ငွေညှစ်ရတာ သဘောကျလဲဆိုတာ ကျွန်တော် အခုမှ သိတော့တယ်။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သေတော့မှာမို့လို့ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ခင်ဗျားတို့က တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေလုနီးပါးဖြစ်နေတော့ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဆက်သုံးဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့က ကလပ်ထဲမှာပဲနေပြီး လူသစ်တွေကို စောင့်နေကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကို တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေ ဖြေရှင်းခိုင်းပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့အခါ ငွေညှစ်ကြတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆို ခင်ဗျားတို့က ကိုယ့်စွမ်းအင်တွေ မကုန်ဘဲ ထိုင်ပြီး ငွေကောက်ခံလို့ရတာပေါ့။"

"တော်တော် ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။ ယန်လီလည်း ခင်ဗျားတို့ လက်ချက်မိသွားတာလား။"

အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ဒါက ကလပ်၏ မပြောဘဲသိနေရသည့် စည်းကမ်းဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဒါကို သိကြပေမယ့် ဘယ်သူကမှ ယန်ကျန့်လောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောခဲ့ဖူးဘူး။

"မင်း နားလည်မှတော့၊ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာသင့်တယ်။ မင်းက လူသစ်၊ မင်းရဲ့ တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထဖို့ အချိန်နည်းနည်း ကျန်သေးပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မင်းလည်း သေမှာပဲ။ မင်းသာ စည်းကမ်းလိုက်နာရင်၊ လူသစ်တွေ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းလည်း အခုလို အခွင့်အရေးမျိုး ခံစားရမှာပဲ။ ယဲ့ကျွင်း ကိစ္စကိုတော့ လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ထားလိုက်ရအောင်၊ ဒါပေမဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း (50%) ဝေစုကတော့ ရှိနေတုန်းပဲ။"

"မင်းက ဒီနေရာက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှင်းပစ်နိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ တမျိုးပေါ့၊" အမျိုးသားက မဲမှောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရန်စနေတာလား။"

"မင်း ရန်စတယ်လို့ ယူဆချင်ရင်လည်း ယူဆလို့ရတယ်၊" အမျိုးသားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အဝေးမှ ကျန်းဟန် အမည်ရှိ အမျိုးသားက ဝင်ပြောသည်၊ "လူသစ်လေး၊ ဒီနေရာက စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာဖို့ မင်းကို ငါ စေတနာနဲ့ အကြံပေးချင်တယ်။ ကလပ်မှာ ငါတို့ထက် ပိုများတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေ ရှိတယ်။ ဒီနေ့ ဒီမှာ မရှိတဲ့ ပိုပြီး အင်အားကြီးတဲ့သူတွေတောင် ရှိသေးတယ်။ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းက နက်နဲတယ်။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေ၊ တစ္ဆေတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတွေအကြောင်း မင်း ဘယ်လောက်သိလဲ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်တော့။ တိုက်ချင်ရင်၊ လာခဲ့လိုက်၊" ယန်ကျန့်က ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြောက်စရာကောင်းသော အနီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေကာ အုပ်စုကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မနိုင်ရင်တောင်၊ ခင်ဗျားတို့ တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထားနိုင်ရင် ကျွန်တော်ပဲ နိုင်တာပဲ။"

သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ငါးမိနစ် ကြာရှည်ခံနိုင်သည်။

ထိုအချိန်ထက် ကျော်လွန်သွားလျှင်၊ ပြန်လည်နိုးထမှု အန္တရာယ် တိုးလာပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ သေဆုံးလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒီလူတွေ ငါးမိနစ် မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ သူ သေချာသည်။

ခြိမ်းခြောက်မှုက အလုပ်မဖြစ်ဘူးလား။

ဒီရက်စက်ပြီး၊ မဆင်မခြင်လုပ်တတ်တဲ့ အရူးကောင်။

အုပ်စု၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တကယ်လို့ ဒါက ကြာရှည်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ သူတို့ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးနိုင်ခြေက မြင့်မားသည်။

"ဘာလဲ၊ ဘယ်သူမှ စကားမပြောတော့ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က လှောင်လိုက်သည်။ "ကြောက်သွားကြပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်အသက်ကို အဆုံးရှုံးမခံချင်ကြတာလား။"

ခွေးမသား။

ဟုတ်တာပေါ့၊ သူတို့ အသက်ကို အဆုံးရှုံးမခံချင်ကြဘူး။

တကယ်လို့ ခံချင်ရင်၊ သူတို့ ဒီမှာထိုင်ပြီး အရက်သောက်၊ လူသစ်တွေကို အနိုင်ကျင့်နေမယ့်အစား အပြင်ထွက်ပြီး တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနေကြမှာပေါ့။

"ခင်ဗျားတို့ မတိုက်ကြတော့ဘူးဆိုရင်၊ အပိုစကားတွေ မပြောဘဲ ထွက်သွားကြတော့၊" ယန်ကျန့်က ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းကို ဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင် တကယ် မောက်မာတာပဲ၊" ယဲ့ကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အမှိုက်တစ်စလို အကန်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသားက မျက်နှာ မဲမှောင်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ ယန်ကျန့်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားလိုက်ရသည်။

လူသစ်တစ်ယောက်နဲ့ အသက်ကို စွန့်စားရမှာလား။ မတန်ဘူး။

ဖြောင်း! ဖြောင်း! ဖြောင်း!

လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံဝတ်ထားကာ ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသော လူငယ်တစ်ယောက်က မှိန်ဖျော့သော အပြုံးဖြင့် လျှောက်လာသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုပဲ။ မင်းက ယန်လီ မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ လူသစ် ယန်ကျန့် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား။ မင်း တော်တော် အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ မင်းကို လေးစားစပြုလာပြီ။"

ယန်ကျန့် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ စည်းကမ်းတွေအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ လာတဲ့ နောက်တစ်ယောက်လား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း မှားနေပြီ။ ကျွန်တော်က ဒီကလပ်ရဲ့ တာဝန်ခံသက်သက်ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ကျွန်တော်က ဝမ်ရှောင်ကျန်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ရှောင်ကျန်လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်၊" လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ နာမည်က အမှန်လား။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ပြုံးလိုက်သည်။ "လုံးဝ လိမ်လည်မှု မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် တကယ် ဝမ်ရှောင်ကျန်ပါ။ ဒါက ကလပ်ရဲ့ လိပ်စာကတ်။"

သူက ရွှေရောင် လိပ်စာကတ်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဒီကလပ်က ချမ်းသာတယ် – သူတို့ရဲ့ လိပ်စာကတ်တွေတောင် ရွှေသားစစ်စစ်နဲ့ လုပ်ထားတာ။

"ရှောင်ကျန် ကလပ်၊ ဥက္ကဌ၊ ဝမ်ရှောင်ကျန်။"

"ကျွန်တော်တို့ မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်ကြားမှာ ခုနက မကျေမလည်မှုလေးတွေ နည်းနည်း ရှိခဲ့ပေမယ့်၊ ရန်ညှိုးမထားဘဲ ပြေလည်သင့်တယ် ဆိုသလိုပေါ့။ ငါတို့အားလုံးက အထူးအရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေပဲ။ ကိစ္စသေးသေးလေးတွေအတွက်နဲ့ ပြဿနာရှာဖို့ မတန်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဒီကိစ္စကို မေ့လိုက်ပြီး ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်က ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘယ်လိုလဲ။" ဝမ်ရှောင်ကျန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ၊ အခုမှ ပေါ်လာပြီး ဖျန်ဖြေပေးတယ်။ သူ ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ကျင့်နေတုန်းက ခင်ဗျား ဘယ်ရောက်နေလဲ။"

ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ အပြုံး အနည်းငယ် ယိုင်သွားသည်။

"ဒီမှာ၊ ဒါကို ပြန်ယူသွားလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ရွှေရောင် လိပ်စာကတ်ကို သူ့ဆီ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဘက်လိုက်ပြီး အရည်အချင်းမရှိဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ကလပ် သိပ်ကြာကြာခံမယ် မထင်ဘူး။ အရင်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှောင်ကျန် ကလပ်ကို ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ဒီ အညစ်အကြေးတွင်းကို ဘာမှ စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။"

ဒါက ရိုးရှင်းသည်။

ဒီလူတွေက သိပ် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းကြသည်။

သူတို့က ချက်ချင်းရမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကိုပဲ ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့ တကယ် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို မေ့နေကြသည်။

သူတို့မှာ ထိုင်ပြီး အရက်သောက်၊ လူသစ်တွေကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ အချိန်ရှိပေမယ့် ဘယ်လို အသက်ဆက်ရှင်မလဲ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ဆိုတာ မစဉ်းစားကြဘူး။

ဒီကလပ် ဘယ်တော့မှ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကို မြင်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်၏ အမြင်သည် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဌာနချုပ်ဘက်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

တကယ်လို့ သူ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင်၊ သူက ဌာနချုပ်ကို ရွေးလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမှသာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင်၊ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ပြီး တာဝန်တွေကို အဆက်မပြတ် ယူနေခြင်းက ပိုမြန်မြန် သေဆုံးဖို့ပဲ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ကြမ်းပြင်ပေါ်က လိပ်စာကတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီကလပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လူထုထဲက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေကို စုစည်းဖို့၊ အတူတကွ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးဖို့၊ အကျိုးအမြတ်တွေကို မျှဝေခံစားပြီး အခက်အခဲတွေကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲ။ ငါတို့ အချင်းချင်း ကူညီထောက်ပံ့ကြတယ်။ ဒါက မူလ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ပဋိပက္ခတွေက ကလပ်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မထိခိုက်သင့်ပါဘူး။"

"ဒါဆို၊ ကလပ်က မကောင်းပြောတာ တစ်ခွန်းတောင် မခံနိုင်ဘူးလား။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဲ့ဒီလောက် အာဏာရှင်မဆန်ပါဘူး၊" ဝမ်ရှောင်ကျန်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အာဏာရှင်မဆန်ဘူးဆိုရင်၊ ဘေးဖယ်ပေးဖို့လည်း ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စ ရှိသေးတယ်၊" ယန်ကျန့်က သူ့နောက်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဟင်?

ဝမ်ရှောင်ကျန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်လီက ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်စုကို ဦးဆောင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ဘဏ္ဍာရေးလောကမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ အဖြူရောင် ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလေးအနက်ထားပြီး အတွေ့အကြုံရှိပုံရသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဦးဆောင်လာပြီး၊ သူ့နောက်တွင် စာရင်းကိုင်များနှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ထမ်းများဟု ထင်ရသော သူများ လိုက်ပါလာသည်။

"မစ္စဆွန်၊ ဒါက ယန်ကျန့်ပါ။ သူက ခင်ဗျား ရှာနေတဲ့ အရာကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်၊" သူတို့ နီးကပ်လာသောအခါ ယန်လီက ပြောလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ မစ္စတာယန်။ ကျွန်မက ဆွန်လီဟုန်ပါ၊ ဒီ ပုဂ္ဂလိက ဝယ်ယူရေး ပရောဂျက်ရဲ့ တာဝန်ခံပါ၊" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးက သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊" သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယန်လီက လူးလွန့်နေသော ယဲ့ကျွင်း၏ အလောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။ "ငါ မရှိတဲ့အချိန် ဒီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"

"ဘာမှ သိပ်မဖြစ်ပါဘူး။ ဒီမိတ်ဆွေ ယဲ့ကျွင်းက နည်းနည်းများများ သောက်မိသွားပြီး၊ ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ်ခလုတ်တိုက်ပြီး လဲကျသွားတာ။ အာဟာရချို့တဲ့ပြီး ကျန်းမာရေးအားနည်းလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ နည်းနည်း ကြောက်စရာကောင်းသလို ဖြစ်နေလို့ သူ့ကို ထူပေးဖို့တောင် မတို့မထိရဲဘူး။ လိမ်လည်ခံရမှာစိုးလို့၊" ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"တော်တော် ဆိုးတဲ့ မတော်တဆမှုပဲ။ လူနာတင်ကား ခေါ်လိုက်သေးလား။" ယန်လီ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ ပြင်းထန်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နည်းနည်း ပွန်းပဲ့သွားတာလောက်ပါပဲ။ ပလာစတာကပ်ရင် ရပါတယ်။ လူနာတင်ကား မလိုပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့၊" ယန်လီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဆွန်လီဟုန်က စားပွဲပေါ်က သေနတ်နှင့် အသားစများ ကပ်နေသော တုတ်ရှည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ခုနက ခလုတ်တိုက်လဲကျသွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ မတူ။

ဒါပေမဲ့လည်း၊ သူက အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။

တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာသတ္တဝါ တစ်စုပါပဲ။

သူတို့နဲ့ ခဏလေး အတူရှိနေရုံနဲ့တောင် သူမ ကျောချမ်းသွားသည်။

သူမ စက်ဆုပ်ရွံရှာပြီး ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုအမူအရာကို မပေါ်လွင်စေခဲ့ပေ။

All Chapters