သေဆုံးသွားသော တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ

ယန်ကျန့်နှင့် အိုယန်ထျန်းတို့ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အိုယန်ထျန်းက သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တကယ်လို့ သူတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်၊ နှစ်ဦးစလုံး ဘာအသာစီးမှ ရရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အတွင်းထဲက တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာဦးမည် ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

အိုယန်ထျန်းမှာမူ၊ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူ့မှာ သူ၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်လိုက်ရသည်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့။

တကယ်လို့ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သေခြင်းတရားကို ဆိုလိုပေလိမ့်မည်။

"ခင်ဗျား ဆက်မတိုက်ချင်တော့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်။ ! ဟားဟား။"

ခဏလေးကမှ လေးနက်နေခဲ့သော ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

အိုယန်ထျန်း၏ မျက်နှာ ပိုမို အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

"ထပ်ရယ်ကြည့်လိုက်၊ မင်းရယ် ရဲရင်ရယ်စမ်း။"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ရယ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် တကယ် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို သတိရလိုက်လို့ပါ။"

အိုယန်ထျန်းက ဒီဆင်ခြေကို တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မယုံကြည်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက ဖြစ်ခဲ့တာအတွက် ကျွန်တော် တောင်းပန်ရုံတင်မကဘူး၊ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့်ကို ပစ်ခွင့်လည်း ပေးခဲ့တယ်၊" ယန်ကျန့်က သူ၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အဲ့ဒီ သေနတ်ချက်နဲ့ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်အမှား မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေအရ၊ တစ္ဆေ အနီးအနားမှာ ပုန်းအောင်းနေတာနဲ့၊ ခြေသံကြားတာနဲ့ ကျွန်တော် ပစ်လိုက်တာက လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မဟုတ်ပါဘူး။"

"အဲ့ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နိုးကြားမှု သိပ်နည်းနေလို့၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားကို သုံးဖို့ ဝန်လေးနေခဲ့လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား အပစ်ခံလိုက်ရတာ။"

"မဟုတ်ရင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သေနတ်ပစ်ခတ်မှု အဆင့်နဲ့၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ထိအောင် ပစ်နိုင်မှာလဲ။"

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ကျန်းဟန်က ဝင်ပြောသည်၊ "ယန်ကျန့် ပြောတာ မှန်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များခဲ့တယ်။ ငါလည်း အဲ့ဒီတစ္ဆေနောက် လိုက်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လမ်းကြားထောင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ၊ တစ္ဆေရဲ့ ခြေသံတွေ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတယ်။ ငါတို့ ရန်ဖြစ်ကြတော့မလို ဖြစ်သွားပြီး၊ အဲ့ဒီနောက် မင်းရဲ့ ခြေသံတွေ အနီးအနားမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။"

"အဲ့ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ၊ ဘယ်သာမန်လူမဆို အရင် လှုပ်ရှားမှာပဲ။ တစ္ဆေ စတင် သတ်ဖြတ်တာကို ခွင့်ပြုထားဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။"

"ကျန်းဟန်၊ အိုယန်ထျန်း၊ ယန်ကျန့်၊ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်လုံး တစ္ဆေရဲ့ လမ်းကြောင်းနောက် လိုက်နေခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ခုမှာ အချင်းချင်း ကြုံတွေ့ပြီး ရန်ဖြစ်ကြတော့မလို ဖြစ်သွားတယ်။ တစ္ဆေက ငါတို့ကြားထဲမှာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေဖို့ တမင်တကာ လိုလားခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ မထင်ကြဘူးလား။"

ရုတ်တရက်၊ အခုထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယဲ့ကျွင်းက ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထပြောလိုက်သည်။

သူလည်း ယန်ကျန့်အပေါ် အမုန်းတရား ရှိနေသော်လည်း၊ အခုက မဆင်မခြင် ပြုမူရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။

တကယ်လို့ သူတို့ သတိမထားခဲ့လျှင်၊ တစ္ဆေ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်သွားနိုင်ပြီး၊ အဲ့ဒါက သေခြင်းတရားကို ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။

"အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်၊" ကျန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ၊ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် ထင်တာက တစ္ဆေရဲ့ တကယ့် ရည်မှန်းချက်က သတ်ဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ တကယ့် ရည်မှန်းချက်က ငါတို့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ပဲ။ ငါတို့က တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေ၊ တစ္ဆေတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတယ်။ ငါတို့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ငါတို့ကို သတ်ဖို့ပဲ။"

"အဲ့ဒါက ဟွမ်ကန်းရွာက တစ္ဆေရဲ့ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"မင်း အဲ့ဒါအတွက် သက်သေ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။" ယဲ့ကျွင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "မရှိဘူး၊ အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ မှန်းဆချက် သက်သက်ပဲ။"

ဒါပေါ့၊ သူ့မှာ သက်သေ ရှိသည်။

သူ အိပ်ရာထဲတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း၊ တစ္ဆေက သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ချက်ချင်း မသတ်ခဲ့ပေ။

အစား၊ ၎င်း ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေကို ထည့်သွင်းထားသော ရွှေရောင်သေတ္တာဆီသို့ တည့်တည့် သွားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သက်သေက တော်တော် ခိုင်မာသည်။

"ဒါက ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ဘူး။ သက်သေမရှိဘဲ စကားတွေ မပြောနဲ့။ တစ်ချက် မှားသွားရင်၊ လူတွေ သေနိုင်တယ်၊" အိုယန်ထျန်းက မဲမှောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်၊ ယန်ကျန့်၏ သေနတ်ချက်ကြောင့် ရရှိသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုက အဓိက ပြဿနာ မဟုတ်—၎င်းမှာ သူ၏ မာနကို ထိခိုက်စေမှုသာ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားမှာ ပိုကောင်းတဲ့ သီအိုရီတစ်ခု ရှိရင်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မျှဝေပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်၊ ကျွန်တော် မေးချင်တာက... ခင်ဗျားတို့ ရှောင်ကျန် ကလပ်က တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဘယ်နှစ်ယောက် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"စုစုပေါင်း ခြောက်ယောက်၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ငါးယောက်။ ဘာလို့ မေးတာလဲ။" ကျန်းဟန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဘာမှ သိပ်မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ထောက်ပြချင်တာက ခင်ဗျားတို့ထဲက သုံးယောက်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ တခြား တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ။ ရွာထဲမှာ သေနတ်သံတွေ ထွက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ မကြားခဲ့ကြဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ကြားခဲ့ပေမယ့် အချိန်မီ ရောက်မလာနိုင်ခဲ့တာလား။"

သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့်၊ ကျန်းဟန်၊ ယဲ့ကျွင်း၊ နှင့် အိုယန်ထျန်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ဟဲရှန်း နဲ့ ကျန်းယီမင်!" ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"သွားပြီး သူတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။"

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ အုပ်စု လျင်မြန်စွာ အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဟဲရှန်း နှင့် ကျန်းယီမင် ရှိနေသင့်သည့် နေရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

အစောပိုင်းက၊ ဟွမ်ကန်းရွာရှိ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက်၊ သူတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် နှစ်ယောက်တွဲ ခွဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ တစ္ဆေ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြ။

ပထမဆုံး ညမှာပင်၊ တစ္ဆေ ပေါ်ထွက်လာခဲ့နှင့်ပြီ။

"ဒီမှာပဲ။"

မကြာမီ၊ သူတို့ ငှားရမ်းထားသော အိမ်တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အတွင်းထဲက မီးများ လင်းနေပြီး၊ စိတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံကို ကြားနေရသည်။

"ဘာလို့ ဒီမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေတာလဲ။ ကျွန်တော် အစောပိုင်းက ကလပ်မှာ အမျိုးသမီး တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး၊" ယန်ကျန့် လျှောက်လာရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူမက ဟဲရှန်းရဲ့ မယားငယ်လေ။ သူ သူမကို ထားထားတာ၊" ကျန်းဟန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ယောက်တည်းပါ။ သူ့မှာ အပြင်မှာ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒီတစ်ယောက်က သူ့အကြိုက်ဆုံးပဲ။ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းကို သူမနဲ့ ကွာရှင်းပေးဖို့ သူ သန်းငါးသန်းတောင် သုံးခဲ့တယ်။ သူက ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်က ပြဿနာ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ သူမကို ခေါ်လာခဲ့တာ။"

"ဒါကို အပန်းဖြေခရီးတစ်ခုလို သဘောထားပြီး၊ မိန်းမတစ်ယောက် ခေါ်လာတယ်ပေါ့၊" ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် ထို တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ ဟဲရှန်းက တကယ် ရက်စက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော သာမန်လူများတွင် ရလဒ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်—သေခြင်း။

အမျိုးသမီးက သူ့အတွက် အသုံးခံပစ္စည်းတစ်ခုထက် မပိုပေ။

သူ သူမ၏ အသက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူတို့ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသောအခါ၊ ဒုတိယထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းထဲတွင် အလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင်၊ ၎င်းမှာ အလောင်း၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေပြားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပတ်ထားသည်၊ ပိုးအိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့။

အသက်သုံးဆယ်ကျော် အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး အနီးအနားတွင် ထိုင်နေပြီး၊ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆေးလိပ်သောက်နေကာ၊ အလွန် ညှိုးငယ်နေပုံရသည်။

"ကျန်းယီမင်၊ ဟဲရှန်း ဘယ်မှာလဲ။" ယဲ့ကျွင်း ချဉ်းကပ်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယီမင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "သူ သေပြီ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းက သူပဲ။"

ဘာလဲ။

ဤစကားများ ပြောထွက်လာသည်နှင့်၊ ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သေပြီ ဟုတ်လား။

တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် အဲ့ဒီလိုပဲ သေဆုံးသွားတာလား။

ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဖားပြုတ်တစ်ကောင်တောင် သေခါနီး ရုန်းကန်ဦးမည်။

ဟဲရှန်းက ဖားပြုတ်တစ်ကောင်ထက် ပိုဆိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ သူ ဟွမ်ကန်းရွာကို ရောက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ သေဆုံးသွားတာလား။ ရုန်းကန်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိဘဲနဲ့လား။

"သူ ဘယ်လို သေသွားတာလဲ။" ယဲ့ကျွင်း ဖိမေးလိုက်သည်။

ကျန်းယီမင် သူ၏ ဆေးလိပ်ကို အားရပါးရ တစ်ချက် ရှိုက်ဖွာလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး။ ငါ ဒီကို ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ၊ သူ သေနှင့်နေပြီ။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့၊ သူ့အတွင်းထဲက တစ္ဆေ လွတ်မထွက်သွားအောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေပြားနဲ့ ငါ ပတ်ထားလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ အကောင်းမြင်တဲ့ အမြင်သက်သက်ပဲ။ ငါ ထင်တာတော့ သူ့အတွင်းထဲက တစ္ဆေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။"

"ဒါက သူ မသေခင်က သူ့ရဲ့ ဓာတ်ပုံတချို့ပဲ။ အထင်လွဲမှားမှုတွေ ရှောင်ရှားဖို့ ငါ ရိုက်ယူထားခဲ့တာ။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူ ဖုန်းတစ်လုံး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူ သေဆုံးပြီးနောက် ဟဲရှန်း၏ ဓာတ်ပုံများစွာ ရှိနေသည်။

ပုံများထဲတွင်၊ ဟဲရှန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေကာ၊ သူ၏ ပါးစပ် ဟောင်းလောင်းပွင့်နေပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေကာ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ဆွဲဖြဲခံထားရပြီး၊ သွေးများ နေရာအနှံ့။

၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်ရပ်မတိုင်ခင်၊ ဟဲရှန်းက အမျိုးသမီးနဲ့ အပေါ်ထပ်မှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ ငါက ညကင်းစောင့်နေတာ။ နောက်ပိုင်း၊ ငါ အနီးအနားမှာ ခြေသံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ စုံစမ်းဖို့ အပြင်ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီခြေသံတွေက ငါ့ကို တမင်တကာ ဖြားယောင်း ခေါ်ဆောင်သွားတာ ဖြစ်နေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မကြာခင်မှာပဲ၊ ငါ အိမ်ထဲကနေ အော်သံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်—ဒီအမျိုးသမီးဆီက။"

ကျန်းယီမင်က ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခွေခေါက်နေသော၊ တုန်ယင်နေပြီး၊ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ၊ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် ရုပ်ရည်အရ၊ သူမ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခုတော့၊ သူမ၏ မျက်နှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ကျိုးပဲ့နေပုံရသည်။

သူမ ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အရာတစ်ခုကို သက်သေခံခဲ့ရသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။

"မင်း သူမဆီကနေ တစ်ခုခု ရအောင် မေးနိုင်ခဲ့လား။" ကျန်းဟန် လျှောက်လာသည်။

"အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့။ ဒီအမျိုးသမီး ကြောက်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ မင်း သူမဆီကနေ ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ကျန်းယီမင်က စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟွမ်ကန်းရွာက တစ္ဆေက လူတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ... မဟုတ်ဘူး၊ ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင်၊ အဲ့ဒါက ငါတို့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ။ ဒီတာဝန်က အလွန်အမင်း ထူးဆန်းသလို ခံစားရတယ်။ အဲ့ဒါက သာမန် တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ငါ အကြံပြုချင်တာက... ငါတို့ တာဝန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရအောင်။"

"ဟွမ်ကန်းရွာကနေ ထွက်ခွာသွားကြရအောင်။"