ကလေး ဘယ်တော့ယူဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။

ခဏစကားပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် အဘွားကြီးကို အမျိုးသမီးတစ်ဦး အိမ်ထောင်ရေး ဆက်ဆံမှုကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်းရှိမရှိ မည်သို့ပြောနိုင်သည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်သည်။

သူ့မှာ ညစ်ညမ်းတဲ့အတွေးတွေမရှိပါ၊ သူက စာပေသမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ဗဟုသုတကို တိုးချဲ့လိုခြင်းသာဖြစ်သည်။

အဘွားကြီးက ပြုံးပြီး "ဒါတွေအားလုံးက အတွေ့အကြုံကိစ္စပဲ၊ စကားလုံးတွေနဲ့ရှင်းပြလို့မရတဲ့၊ အလိုလိုသိမြင်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းတော့အားနည်းနေပုံပဲ။ မင်း တစ်ခါတစ်ရံ မလုံလောက်ဘူးလို့ ခံစားရလား။ ငါ့ဆီမှာ ဆေးနည်းဟောင်းတစ်ခုရှိတယ်၊ နောက်မှ မင်းကို ပေးလို့ရတယ်။"

"ကျွန်တော့်မှာ ဘာပြဿနာမှမရှိဘူး၊ မဟုတ်တာတွေမပြောပါနဲ့။"

နင်ရွှမ်နှင့် သခင်မလေး၏အကြည့်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး အလျင်အမြန်ခုခံကာကွယ်သည်-

"အဘွား အမြင်မှားတာဖြစ်ရမယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ သန်မာတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိပါတယ်။"

အဘွားကြီးက နောက်ထပ်တစ်ခုခုပြောတော့မည်ကိုမြင်သော် သူက လျင်မြန်စွာကြားဖြတ်ပြောသည်၊

"အချိန်နောက်ကျနေပြီ၊ ကျွန်တော် ကျန့်လီရဲ့မိဘတွေကို သွားတွေ့ဖို့လိုသေးတယ်။ ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး။"

"ဂရုစိုက်သွားပါ သခင်လေးနဲ့သခင်မလေး။" အဘွားကြီးက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသောအခါ အဘွားသည် ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် လမ်းပြနေသော လန်နင်ရွှမ်သည် အခါအားလျော်စွာ ချင်ဖုန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းသည် ရှင်းပြရန်ခက်ခဲသည်ဟုတွေ့ရှိပြီး အဘွားကြီးက သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

________________________________________

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသောခရီးစဉ်အပြီးတွင် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လျိုနေအိမ်၏ပင်မခန်းမသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အိမ်ဖော်မလေးသတင်းပို့ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ကောလာဟလထွက်နေသော ယောက္ခထီးနှင့်ယောက္ခမကို နောက်ဆုံးတွင်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လျိုကျန့်လီ၏အလှသည် သူမ၏မိဘများ၏ကောင်းမွန်သောမျိုးရိုးဗီဇများမှ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ခန်းမထဲမှအမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ချင်ဖုန်းသည် သူမမှာ လျိုကျန့်လီ၏ အမေဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။အကယ်၍ နှစ်ဦးစလုံးကို အတူတူထားမည်ဆိုလျှင် သူတို့ ညီအစ်မများဟုကြွေးကြော်လျှင်ပင် လူများစွာက ယုံကြည်ကြပေလိမ့်မည်။

အခြားလူလတ်ပိုင်းပုဂ္ဂိုလ်ကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းသည် နက်ရှိုင်းသောလေးစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရားမာကွိစ်စစ်တပ်၏ကျော်ကြားမှုကို တာ့ချန်မင်းဆက်တွင် မည်သူက မသိ၊ မမှတ်မိဘဲနေမည်နည်း။

ဓားပြများရမ်းကားနေသော ဒုက္ခများသောကာလများတွင် နတ်ဘုရားမာကွိစ်စစ်တပ်သည် စစ်ချီခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိပေ။

ယနေ့ လူများစွာသည် ဤစစ်တပ်ကို အတိတ်က ဧကရာဇ်ဝူချုံး၏ ထျန်းကျင့်တပ်နှင့် ညီမျှသည်ဟု ယူဆကြသည်။

နတ်ဘုရားမာကွိစ်စစ်တပ်သည် ထိုသို့သောအထင်ကြီးဖွယ်အောင်မြင်မှုများရရှိရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ လျိုမိသားစု၏လက်ရှိအကြီးအကဲ လျိုကျန့်လီ၏ဖခင် လျိုထျန်းလုနှင့် မရှိမဖြစ်ဆက်စပ်နေသည်။

လျိုထျန်းလု၏သိုင်းပညာအရည်အချင်းမှာ လျိုကျန့်လီလောက် မထူးချွန်သော်လည်း သူသည် စတုတ္ထဘုံ နတ်သိုင်းပညာသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကိုကျော်ကြားစေသောအရာမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမဟုတ်ဘဲ သူ၏ စစ်ရေးနည်းဗျူဟာများ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်ကြီး၏နတ်ဘုရားဟု ကြည်ညိုခံရခြင်းမှာပင် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုရားမာကွိစ်စစ်တပ်၏ အကျော်ကြားဆုံးတိုက်ပွဲမှာ မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ တစ္ဆေတောင်တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး အခွင့်အလမ်းမရှိသည့်အခြေအနေမှအနိုင်ရခြင်းနှင့် အားနည်းသူဖြင့် အားကြီးသူကိုကျော်လွှားခြင်း၏ ဂန္ထဝင်ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။

စစ်သားသုံးထောင်ဖြင့် မိစ္ဆာငါးထောင်ကိုရင်ဆိုင်ရစဉ် သူတို့သည် အောင်ပွဲဖြင့်ပြန်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤပြုံးရယ်ခြင်းမရှိသောအဘိုးကြီးက စစ်ရေးမဟာဗျူဟာကိုအသုံးချပြီး အချိန်အခါ၊ တည်နေရာနှင့် လူသားအကြောင်းအချက်များ၏အားသာချက်များကို အစွမ်းကုန်အသုံးချခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူကြားဖူးသောဤကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေသောစွမ်းဆောင်မှုများကိုစဉ်းစားရင်း နက်ရှိုင်းသောလေးစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အိမ်ဖော်မလေးကမ်းလှမ်းသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူကာ အဘိုးကြီးအား အရိုအသေပေးရန်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူခြေလှမ်းအနည်းငယ်မလှမ်းမီ လှပသောအမျိုးသမီးသည် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ကို စိတ်ဝင်တစားစစ်ဆေးနေသည်၊

"မင်းက ချင်ဖုန်းဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ယောက္ခမ" ချင်ဖုန်းက လေးစားစွာပြန်ဖြေသည်။

ဤနေရာသို့လာရာလမ်းတွင် သူသည် သူ၏ဇနီးက သူ၏ယောက္ခမအမည်မှာ ဟို့ဖေးချင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကိုကြားခဲ့သည်။

" လုံးဝမဆိုးဘူး။ မင်းက ကျန့်လီနဲ့လက်ထပ်ပြီးသားဆိုတော့ ငါ့ကို ယောက္ခမလို့ခေါ်တာက နည်းနည်းတော့တရားဝင်ဆန်တယ်။ ကျန့်လီခေါ်သလိုပဲ မေမေလို့ပဲခေါ်"

ဟို့ဖေးချင်းက ပြောသည်၊ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာက ယောက္ခမက သမက်ကို ကြည့်လေ ပိုပျော်လေဆိုသောဆိုရိုးကို အတည်ပြုနေသည်။

ဤတုံ့ပြန်မှုမှာ နားလည်နိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် ဤသမက်သည် ချောမောသော အသွင်အပြင်ရှိရုံသာမက လျိုကျန့်လီ၏သွေးကြောဒဏ်ရာများကိုပါ ကုသပေးခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ဖြစ်သည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် လျိုမိသားစုအကြီးအကဲထံမှ သူမ၏သမီးနှင့်ဤလူငယ်သည် ယခုအခါ လင်မယားဖြစ်နေပြီဟူသော အချက်ပြမှုများကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သောသတင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ကျန့်လီ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ သူမ၏ဘဝတွင် မြေးများဘယ်တော့မှမရနိုင်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ" ချင်ဖုန်းပြုံးလိုက်သည်။

"အင်း" ဟို့ဖေးချင်းက တုံ့ပြန်ပြီး သူ့ကိုဘေးသို့ဆွဲကာ မိသားစုရေးရာများကို စတင်စကားစမြည်ပြောဆိုတော့သည်။

ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်းအတွက် အတော်ပင်မမျှော်လင့်ထားသောအရာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ဇနီးကို ယခင်ဘဝတွင်ထားမည်ဆိုလျှင် သူမသည် လူမှုရေးစိုးရိမ်သောက၏ ပုံမှန်ကိုယ်စားပြုသူတစ်ဦးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် သူမ၏စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သူမ၏မိခင်ထံမှလိုက်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မရပ်မနား စကားပြောနေသောယောက္ခမကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံရေးကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဘဝနှစ်ခုဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး အခြေအနေအမျိုးမျိုးကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သင့်တော်စွာတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

ဗုံးကြဲချလိုက်သည့်အချိန်အထိပင်-

"ဒါနဲ့ ကလေး ဘယ်တော့ယူဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"

ဤစကားများပြောသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီသည် မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး သူမ၏နူးညံ့သောနားရွက်များ ပန်းရောင်ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် သူမ၏မိခင်ကိုကြည့်ကာ သူမ၏လေသံတွင် မကြုံစဖူးသော စိတ်အနှောင့်အယှက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်၊

"မေမေ။"

လန်နင်ရွှမ်သည် ဘေးတွင်တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေသော်လည်း သူမ၏နားများမှာမူ ထောင်နေလုနီးပါးဖြစ်သည်။

သခင်မလေးနှင့်သခင်လေးတို့ ကလေးယူတော့မည်၊ ၎င်းမှာ သူမကို အလွန်မနာလိုဖြစ်စေပြီး တောင့်တမှုများဖြင့်ပြည့်စေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်းမသိဘဲ ရပ်နေစဉ် တိတ်ဆိတ်နေသောအဘိုးကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင်စကားပြောသည်၊

"တော်ပြီ၊ မင်းတို့ အခုအချိန်တော်တော်ကြာစကားပြောပြီးပြီ။ ငါ သူနဲ့ဆွေးနွေးစရာကိစ္စတွေရှိတယ်။ ငါသူ့ကိုခေါ်သွားမယ်။"

စကားပြောပြီးနောက် သူ၏နောက်မှ ဟို့ဖေးချင်း၏ပြူးကျယ်နေသောမျက်လုံးများကိုလျစ်လျူရှုကာ လျိုထျန်းလုသည် ပင်မခန်းမမှအရင်ထွက်လျှောက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကိုလိုက်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် အခွင့်အရေးကို သဘာဝကျကျပင်လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ဘဲ သူသည် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြု၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

________________________________________

လျိုမိသားစု၏အဘိုးကြီးကိုရှာဖွေရာလမ်းတွင် လျိုထျန်းလုသည် ရုတ်တရက်စကားပြောသည်၊

"ကျန့်လီက ငါ့သမီးဖြစ်ပေမယ့် ငါက ဖခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်းရဲ့တာဝန်တွေကို မဖြည့်ဆည်းခဲ့ဘူး။"

"သူ့အမေက သူ့ကိုမွေးတုန်းက ငါက မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေတောင်တန်းတွေမှာ တစ္ဆေပြဿနာတွေကိုင်တွယ်နေတုန်းပဲ။"

"သူမ အနန္တဓားဂိုဏ်းမှာ ကပ်ဘေးကိုမကျော်လွှားနိုင်ဘဲ သွေးကြောဒဏ်ရာတွေနဲ့ပြန်လာတုန်းကတောင် ငါက စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေးထွက်နေပြီး သူ့ကိုအတူတူမရှိပေးခဲ့ဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားများကြောင့် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ယောက္ခထီးက ထိုသို့သောအရာများကို အဘယ်ကြောင့်ပြောရသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

တာ့ချန်မှပြည်သူများကိုကာကွယ်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားမာကွိစ်စစ်တပ်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံးစစ်ချီထွက်ခဲ့ရာ သူ မကြာခဏစစ်ချီထွက်နေရခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

"အဖေက တာ့ချန်ကပြည်သူတွေအတွက် ဒီလိုလုပ်ရတာပါ၊ ဒါက မလွှဲမရှောင်သာပါပဲ။ ကျန့်လီ ခင်ဗျားကိုနားလည်ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။" ချင်ဖုန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်ဖော်ပြသည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် လျိုထျန်းလုက ဆက်ပြောသည်၊

"တကယ်တော့ မင်းက ငါ့သမီးရဲ့ဒဏ်ရာတွေကိုကုသပေးခဲ့လို့သာမကဘဲ သူ့ကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့လို့လည်း ငါမင်းကိုကျေးဇူးတင်တယ်။"

"အရင်ကဆိုရင် ကျန့်လီကို သူ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေမှာမြင်ရမယ်လို့ ငါဘယ်တော့မှစိတ်ကူးလို့မရဘူး။"

"ငါသူ့ကိုအကြွေးတင်ခဲ့တဲ့အရာ၊ အဖော်ပြုမှုနဲ့ဂရုစိုက်မှုကို မင်းသူ့ကိုပြန်ပေးခဲ့တယ်။"

အကြွေးတင်ခဲ့သောအရာမှာ အဖော်ပြုမှုနှင့်ဂရုစိုက်မှုဖြစ်သည်။

လောကမှာ ဘယ်ဖခင်က သူ့သမီးဘေးမှာမနေချင်ဘဲနေမှာလဲ။

ဤလောကတွင် ကိုယ့်ထိန်းချုပ်မှုထက်ကျော်လွန်သောအခြေအနေများ အလွန် များပြားခြင်းသာဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် နက်ရှိုင်းစွာစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်းဖော်ပြသည်၊

"အဖေ၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် အခုကစပြီး သူ့ဘေးမှာ အမြဲတမ်းရှိနေပါ့မယ်။"

လျိုထျန်းလုက သဘောတူညီစွာခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် "ငါ မင်းရဲ့စိတ်ရင်းမှန်ကို အာရုံခံမိပြီးသားပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောရုံနဲ့မလုံလောက်သေးဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"လက်ရှိမှာ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ။"

"ကျွန်တော် မကြာသေးမီက စာပေသူတော်စင် ဆဋ္ဌမအဆင့်နှင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။" ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

လျိုထျန်းလုက တွေးတောနေဟန်တူသည်- "လူ့သက်တမ်းက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမြင့်တစ်ခုကိုရောက်ရှိပြီးတဲ့နောက် ဒီသက်တမ်းက အများကြီးတိုးလာလိမ့်မယ်။"

"ကျန့်လီက တတိယအဆင့်ကိုရောက်ရှိပြီး ဓားနတ်ဘုရားဘုံကိုရရှိခဲ့ပြီ၊ သူ့ရဲ့သက်တမ်းက သာမန်လူတွေထက် အများကြီးကျော်လွန်နေတယ်။ မင်းသာ ကြာရှည်ခံမယ့် အဖော်ပြုမှုကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်းတော့နိမ့်နေသေးတယ်။"

"ဒီလိုဆိုလိုတာကိုး။" ချင်ဖုန်းက စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် အဘိုးကြီးက နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်- "ဒါ့အပြင် မင်းမသိလောက်သေးဘူး၊ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သူတို့ရဲ့သွေးမျိုးရိုးမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေကြုံတွေ့ရတယ်။ သူတို့အတွက် သားသမီးရဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်။"

"မင်းရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ကျန့်လီနဲ့ကလေးတစ်ယောက်ရဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"