← Chapters

အရိပ်အမြွက်

Vol. 23 Ch. 337

အရိပ်အမြွက်

Vol. 23 Ch. 337

ဘူးထဲမှ ဝိုင်ကိုလောင်းချလိုက်သည့်အခိုက်မှာပင် ရင်းနှီးသောဝိုင်နံ့သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့လာသည်။

"ဒါက ဘာလဲ။" ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

လျိုယွမ်က ပြုံးသည်၊ "မင်း ဒီလိုရနံ့မျိုးကို အရင်က တစ်ခါမှမရဖူးဘူးလား။ ဒါက နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက မကြာသေးမီကထုတ်လုပ်တဲ့ဝိုင်ပဲ။ အရသာက ကြွယ်ဝပြီး နောက်ဆက်တွဲအရသာက ကျန်ရှိနေတယ်၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ကြယ်တာရာဖမ်းဆီးခြင်းပြခန်းရဲ့ ယစ်မူးအိပ်မက် သေရည်ကိုတောင် ကျော်လွန်တယ်။"

"ဒီဝိုင်ကို အဆင့်အများအပြားခွဲခြားထားပြီး လစဉ်ရောင်းအားက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ငါသာ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက ယွမ်ကျိုက်နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မထားခဲ့ရင် ငွေရှိရင်တောင် ဒီအကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိတဲ့ဝိုင်ကို ဝယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒီဝိုင်ကို နတ်ဘုရား မူးရစ်ယီဝေလို့ခေါ်တာလား။" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အင်း။ မင်း ဒီဝိုင်အကြောင်းသိလို့လား။" အဘိုးကြီးလျိုက စူးစမ်းစွာကြည့်ပြီး လျိုထျန်းလู่သည်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးစစဖြင့်၊ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီးမသိဘဲနေမလဲ။ ဤဝိုင်ကို သူ၏တောင်းဆိုချက်အရ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက ချက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဘိုးကြီး ယွမ်ကျိုက်သည် သူ၏ကတိကိုတည်ခဲ့ပြီး လစဉ်ရောင်းအားနှင့် မရောစပ်ထားသောမူလသေရည်နှစ်မျိုးလုံးကို တင်းကျပ်စွာထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်ချက်အနံ့ခံလိုက်ရုံနှင့် အဘိုးကြီးလျိုက အကောင်းဆုံးဝိုင် ဟုခေါ်သောအရာမှာ အကောင်းဆုံးအားဖြင့် တတိယတန်းစားသာဖြစ်သည်ကို ပြောနိုင်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် လက်ဆောင်တချို့ယူလာခဲ့တယ်၊ ဒီနတ်ဘုရား မူးရစ်ရီဝေက အဲ့ဒီထဲကတစ်ခုပဲ။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မူလသေရည်အိုးကြီးသုံးလုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အဘိုးကြီးလျိုနှင့် ယွမ်ကျိုက်တို့ကြားဆက်ဆံရေးတွင် ပြဿနာအချို့ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း လက်ထဲတွင်အခြားလက်ဆောင်မရှိသဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် များများစားစားမဂရုစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝိုင်အိုးကြီးများကိုမြင်သော် လျိုယွမ်နှင့် လျိုထျန်းလုတို့ မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေကို အများအားဖြင့် အိုးငယ်ဖြင့်ရောင်းချပြီး မည်သူမျှ အိုးကြီးပုံစံဖြင့်မဝယ်ဖူးပေ၊ အိုးကြီးသုံးလုံးကိုဆိုလျှင် ပို၍ပင်မဖြစ်နိုင်။

ထို့အပြင် ချင်ဖုန်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ယခင်ကဘယ်တုန်းကမှမလည်ပတ်ဖူးသောကြောင့် လျိုယွမ်နှင့် လျိုထျန်းလုတို့၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုရှိသည်- ဤကောင်လေး လိမ်လည်ခံလိုက်ရပြီ။

သို့သော် ၎င်းမှာ ချင်ဖုန်း၏လျိုမိသားစုသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လည်ပတ်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူ၏မာနကိုထောက်ထားသောအားဖြင့် လျိုယွမ်နှင့် လျိုထျန်းလုတို့သည် သတိမထားမိဟန်ဆောင်ရန် တိတ်တဆိတ်သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"မင်းရဲ့စေတနာကောင်းကို ငါလက်ခံပါတယ်၊ ဝိုင်အိုးကြီးတွေကိုတော့ ဘေးမှာပဲထားလိုက်ကြစို့။" အဘိုးကြီးလျိုက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ကာ ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။

"ထုတ်လာပြီးမှတော့ အဘိုးနဲ့ဖေဖေတို့ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ပါလား။"

"အင်း..."

ချင်ဖုန်းသည် နှစ်ဦးသား၏မျက်နှာအမူအရာများကို အာရုံမစိုက်ဘဲ ဝိုင်အိုးကြီးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက်ကောက်ယူကာ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင်တင်လိုက်သည်။

ဝိုင်အိုးကြီးပေါ်မှတံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သောရနံ့တစ်ခုသည် ခြံဝင်းထဲတွင်ပြည့်နှက်သွားပြီး လူကို သူ၏ရနံ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုမေ့သွားစေသည်။

ဤရနံ့သည် ဝိုင်အိုးငယ်ထဲမှရနံ့ထက်ပင် ပို၍မူးယစ်စေသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေလား။" အဘိုးကြီးလျိုက အံ့ဩတကြီးပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ စစ်မှန်ပါတယ်။"

"ပြီးတော့ ဒါက စစ်မှန်တဲ့မူလသေရည်လည်းဖြစ်တယ်" ဟု ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လျိုယွမ်နှင့် လျိုထျန်းလုတို့ သူတို့၏ဝိုင်ခွက်များကိုမြှောက်လိုက်ကြပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူတို့အံ့ဩသွားကြသည်။

ဤအရက်၏အရည်အသွေးမှာ ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။

ဝိုင်ခွက်ကိုချလိုက်ပြီးနောက် လျိုယွမ်က ချင်ဖုန်းကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်လိုက်သည်။

"ကျင့်ယန်မြို့မှာ နဂါးသွေးကြောတစ်ခုပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံရဲ့အကြီးအကဲက နဂါးကာကွယ်ခြင်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်နဲ့ အကာအကွယ်မြို့အတားအဆီးကိုတည်ဆောက်ဖို့ အမိန့်ပေးခံခဲ့ရတယ်။"

"ပြန်လာပြီးတဲ့နောက် နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက ဝိုင်အလုပ်ရုံကိုပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေကို ထုတ်လုပ်ခဲ့တယ်။"

"ကြယ်တာရာဖမ်းဆီးခြင်းမျှော်စင်က တစ်ခါက နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေရဲ့ချက်လုပ်နည်းကိုရဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလို့ ကောလာဟလတွေရှိတယ်။"

"သူတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အကြိမ်များစွာရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီအဘိုးကြီး ယွမ်ကျိုက်က ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ငြင်းပယ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက တော်တော်လေးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။"

လျိုယွမ်က ကျောက်စားပွဲကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုတ်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစွာပြောသည်၊

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက သူတို့ရဲ့နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက တခြားသူတွေအတွက် ဝိုင်ချက်ပေးနေတာပဲလို့ ပြောခဲ့တယ်။"

သူ၏ဘဝအများစုကိုနေထိုင်ခဲ့သော ပါးနပ်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သဲလွန်စအချို့ကို ဆက်စပ်လိုက်ရာ လျိုယွမ်သည် အမှန်တရားကိုရှာတွေ့သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ရိုးသားစွာပြန်ဖြေသည်၊

"အဘိုး ခန့်မှန်းတာမှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံကို နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေကို ချက်လုပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့သူပါ။"

အဘိုးကြီးလျိုက အားရပါးရရယ်မောသည်၊

"နင်ရွှမ်ပို့ခဲ့တဲ့စာထဲမှာ မင်းက စီးပွားရေးပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ အကြိမ်များစွာပြောခဲ့တယ်။ ငါက အစပိုင်းမှာ သံသယဝင်ခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် မင်းအဖေကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်ပေါ့။"

လေသံသည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး အဘိုးကြီး၏စကားများ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုဖြစ်သွားသည်၊

"မင်းက မင်းအဖေနဲ့မတူဘူးပဲ၊ အမှန်တကယ်ပဲ မင်းမှာ ထက်မြက်တဲ့စီးပွားရေးစိတ်ရှိတယ်။ အောင်မြင်တဲ့စီးပွားရေးသမားတွေက မကြာခဏဆိုသလို ကောက်ကျစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးတွေမှာ ချောမွေ့ကြတယ်။ မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်တွေရှိတာကို ငါကျေနပ်တယ်။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ အဘိုးကြီးက သူ့ကိုချီးကျူးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လှောင်ပြောင်နေတာလား။

"ဒီလိုမျက်နှာအမူအရာတွေမလိုပါဘူး၊ ငါက စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ပြောနေတာ။ ဒီတစ်ခေါက် တော်ဝင်မြို့တော်ကိုပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် မင်း မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို ဝင်ရောက်လိမ့်မယ်။ နန်းတွင်းအရာရှိအများစုက မဟာစာပေအကယ်ဒမီကနေ လာကြတာ။"

"သတိရပါ၊ လက်ရှိဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီးချုပ်၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အရပ်ဘက်အရာရှိက မဟာစာပေအကယ်ဒမီရဲ့ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်းဖြစ်တယ်။"

"မင်းလည်း အနာဂတ်မှာ အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အရာရှိတွေက ဖြောင့်မတ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနန်းတွင်းမှာ မင်းမှာ ဉာဏ်ပညာနဲ့နည်းဗျူဟာတချို့မရှိရင် မင်းကိုတခြားသူတွေကဖိနှိပ်ပြီး အရေးမပါတဲ့သူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီလူယုတ်မာတွေထက် ပိုကောက်ကျစ်မှသာ မင်းက နန်းတွင်းမှာ ခိုင်မာစွာရပ်တည်နိုင်မှာ။ နားလည်လား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အဘိုးကြီးက သူ့ကိုအကြံပေးနေကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

ပေါ့ပျက်ပျက်ဆရာသည်လည်း ယခင်က သူ့ကို အလားတူအရာများပြောခဲ့သည်။

စာပေကြီးကျယ်သူတစ်ဦးသည် နန်းတွင်းသို့အရာရှိအဖြစ်ဝင်ရောက်ပါက နန်းတွင်းမှသစ္စာဖောက်ဝန်ကြီးများကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးသည် စစ်ပွဲတွင်တပ်များကိုဦးဆောင်သောအခါ အားအင်ကုန်ခန်းသွားလိမ့်မည်သာဖြစ်သည်။

လောကကြီးက ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက အဓိပ္ပာယ်ကိုနားလည်သွားသည်ကိုမြင်သော် လျိုယွမ်က ရှို့လျန်မြို့ကိစ္စကိုပြောသည်- "အဲ့ဒီညကအန္တရာယ်အကြောင်း ငါကြားပြီးပြီ။ မင်းက သေခြင်းစွမ်းအင်ချီကိုသီးသန့်ခွဲထုတ်ဖို့ အစီအရင်တစ်ခုတည်ဆောက်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်နဲ့ မြို့ထဲက အလောင်းထောင်ပေါင်းများစွာကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တယ်။"

"အလောင်းထောင်ပေါင်းများစွာ ဟုတ်လား။ ဒီလောက်များများလား။"

ချင်ဖုန်းက အံ့ဩသွားသည်၊ ထိုအချိန်က သူသည် ရှို့လျန်မြို့ကိုကယ်တင်ရန် အစီအရင်တည်ဆောက်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး အရေအတွက်များကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

ယခု အခြားသူများထံမှတိုက်ပွဲအကြောင်းကြားရသောအခါ သူသည် အတော်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောလာဟလတွေနဲ့ တကယ့်အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ကွဲလွဲနေတယ်။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီညက မြို့ထဲမှာ အလောင်းသောင်းပေါင်းများစွာရှိနိုင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက အရှက်မရှိဘဲ လုပ်ကြံပြောလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ဤနေရာတွင်ပါဝင်ခဲ့သောတစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ကြွားဝါခြင်းမှာ မထိခိုက်ပေ။

သို့သော် လျိုယွမ်နှင့် လျိုထျန်းလู่တို့ကား မည်သူတို့နည်း။ ဤလှည့်ကွက်ငယ်လေးများသည် သူတို့၏အသိဉာဏ်မှမလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

"မင်းရဲ့ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းကျွမ်းကျင်မှုက အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ တကယ်ပဲသင့်တော်တယ်။"

"အင်း..."

________________________________________

ချင်ဖုန်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လျိုထျန်းလုက "မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှာ အဖွဲ့တွေအများကြီးရှိတယ်။ အဖေ ဘာလို့သူ့ကို ကြိုတင်မရှင်းပြခဲ့တာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါက မူလက သူ့ကိုဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက်ခေါ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးကိုတွေ့ပြီးတဲ့နောက် ငါသူ့အနာဂတ်ကို မစီစဉ်ချင်တော့ဘူး။ သူ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ သူက လုံးဝသူ့ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို ထုဆစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား။"

လျိုထျန်းလုက ခေါင်းညိတ်သည်၊ အဘိုးကြီးက ထိုကောင်လေးအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားလှသည်။

ယစ်မူးတန်ခိုးရှင်အိုးကြီးသုံးလုံးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကာ လျိုထျန်းလုက " နတ်ဘုရားမူးရစ်ရီဝေ အိုးကြီးသုံးလုံးကို ကျွန်တော်ယူမယ်။"

စကားမဆုံးမီ လျိုယွမ်က သူ၏အင်္ကျီလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယစ်မူးတန်ခိုးရှင်အိုးကြီးသုံးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ။"

လျိုထျန်းလုသည် ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြု၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

________________________________________

လျိုနေအိမ်တွင် ညစာစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ယောက္ခမ၏စေ့စေ့စပ်စပ်မေးခွန်းများမှ နောက်ဆုံးတွင်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

လျိုနေအိမ်၏တံခါးဝတွင် အိမ်ထိန်းအဘွားလီက နှုတ်ဆက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆေးညွှန်းတစ်ခုကိုထုတ်ကာ ချင်ဖုန်းထံသို့ လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ပေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ အားနည်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိတာက ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး။"

"စာပေသမားတွေက သိုင်းသမားတွေနဲ့ ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားမှာမယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျန်းမာရေးကိုအာရုံစိုက်ဖို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။ ဒါက ကျွန်မမိသားစုမှာ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ဆေးညွှန်းတစ်ခုပါ။ အချိန်မီသောက်သရွေ့တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လိမ့်မယ်။ စမ်းကြည့်လိုက်ပါလား။"

ချင်ဖုန်းတုံ့ပြန်ရန်မစောင့်ဘဲ အဘွားလီသည် ဆေးညွှန်းကိုထားခဲ့ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ထဲမှဆေးညွှန်းကိုကြည့်ကာ ဤခေတ်တွင် စာပေသမားများအပေါ် နက်ရှိုင်းသောမလိုမုန်းထားမှုကို နောက်တစ်ကြိမ်ခံစားလိုက်ရသည်။

All Chapters