အရှင်၊ ကလေးလိုချင်ပါသလား။

ညအခါ ငွေလမင်းသည် ကောင်းကင်တွင် မြင့်မားစွာဆွဲထားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ယံသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များသည် သိပ်သည်းစွာပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အများစုမှာ သူ၏ချီစွမ်းအင်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံသို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ဆရာက ကံကြမ္မာကြယ်များကို ပုံမှန်လေ့လာကြည့်ရှုခြင်းသည် စာပေသူတော်စင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများပိုမိုပေးနိုင်သည်ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းနည်းစနစ်များတွင် ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။

ဤအကြံပေးချက်ကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုတွင် လုံ့လဝီရိယရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာကြယ်များကိုလေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် သူ၏အသိစိတ်ကို နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ချီနှင့် မရေမတွက်နိုင်သောအဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်ပုံရိပ်များအပြင် နှလုံးသားအားမေးခွန်းထုတ်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော ပြခန်းတစ်ခုလည်းရှိနေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ဆရာက သူ့ကိုချီးမြှင့်ခဲ့သော မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ဖြစ်သည်။

အတွေးတစ်ခုဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဖဝါးကိုဖွင့်လိုက်ရာ နှလုံးသားစစ်မေးပလ္လင်ပေါ်မှ ပြခန်းသည် နတ်ဘုရားပင်လယ်မှထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ကို သုံးထပ်မျှော်စင်အဖြစ် စိတ်ရှိတိုင်းချဲ့နိုင်ပြီး ၎င်းကို ကျင့်ယန်မြို့တွင်ရှိခဲ့စဉ်ကအရွယ်အစားအတိုင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

သူသည် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်သို့ဝင်ရောက်ရန်နှင့် ၎င်း၏စာအုပ်များကိုဖတ်ရှုရန် သူ၏အသိစိတ်ကို တိုက်ရိုက်အသက်သွင်းနိုင်ပြီး သူ့ကို ကြီးမားသောအဆင်ပြေမှုကို ပေးသည်။

"ပဉ္စမအဆင့်ဘုံရှိ စာပေသူတော်စင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ခန့်ညားထည်ဝါသောသီလဘုံဟုခေါ်သည်။ ဤဘုံသို့ဝင်ရောက်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးသည် သူတို့၏အတွင်းစိတ်ခံစားချက်များကိုလိုက်နာပြီး နှလုံးသားထွန်းလင်းခြင်းဘုံအတွင်း ပြောဆိုခဲ့သောစကားများကို လိုက်နာရမည်။"

ချင်ဖုန်းသည် သူ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်မှယူခဲ့သောစာအုပ်ကိုချလိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် သီအိုရီအရရိုးရှင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာရှိသည်။

အချို့စာပေသူတော်စင်တို့သည် ရုတ်တရက်ဉာဏ်ပွင့်သွားပြီး သုံးရက်အတွင်း ပဉ္စမဘုံသို့ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အခြားသူများမှာမူ သူတို့၏မူလရည်ရွယ်ချက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းဘုံတွင်သာ ကျန်ရှိနေကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤသည်မှာ နှလုံးသားထွန်းလင်းခြင်းဘုံအတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့သောကတိများ၏အခက်အခဲနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူစဉ်းစားသည်၊ လောကတွင် မည်သည့်ကတိများက သူထိုအချိန်က ပြုလုပ်ခဲ့သောကတိများထက် ပို၍စိန်ခေါ်မှုရှိနိုင်မည်နည်း။

________________________________________

သူသက်ပြင်းချနေစဉ် သူ၏နေအိမ်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုကျန့်လီ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူမသည် သူမ၏လက်ထဲတွင် ဆေးဟင်းရည်ပန်းကန်တစ်လုံးကိုကိုင်ထားပြီး အငွေ့များသည် အပေါ်သို့တက်နေဆဲဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ လောလောလတ်လတ်ပြင်ဆင်ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အနည်းငယ်အနံ့ခံလိုက်ရုံနှင့်ပင် ချင်ဖုန်းသည် ဟင်းရည်ထဲမှဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို သိရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ ကာမအားတိုးဆေးများဖြစ်ပြီး နေ့ဘက်က လျိုမိသားစု၏အဘွားကြီးပေးခဲ့သော ဆေးနည်းအတိုင်းအတိအကျဖြစ်နေသည်ကို သူသိရှိလိုက်ရသည်။

"ခဏစောင့်ပါဦး၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါ့မိန်းမက ဘာလို့ငါ့အတွက် ဒီဆေးဟင်းရည်ကို ပြင်ဆင်ပေးရတာလဲ။ သူလည်း ငါက ရုပ်ခန္ဓာအားနည်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့အတွင်းထဲမှာ နဂါးပုလဲရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ။ ဒါ့အပြင် ငါ့မိန်းမရဲ့ပင်ကိုစရိုက်ကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် သူက ဒီလိုအတွေးမျိုးတွေ ဘယ်တော့မှမတွေးလောက်ဘူး။"

ယနေ့ည လေမရှိသော်လည်း ပြတင်းပေါက်မှ မှိန်ဖျော့သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံလာရာဘက်သို့လှည့်ကြည့်ရာ ခေါင်းတစ်လုံး ရုတ်တရက်ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်သော်လည်း ချင်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှလူမှာ နင်ရွှမ်ဖြစ်ရမည်ဟု သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကျင့်ယန်မြို့မှအချိန်ကိုပြန်လည်အမှတ်ရရင်း သခင်မလေး၏ အမျိုးမျိုးသော ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူများသည် စကားများသောနင်ရွှမ်၏လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"ဒါက ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ခုလေးတင်ချက်ထားတဲ့ဆေးဟင်းရည်ပဲ။ ပူနေတုန်း သောက်ပါလား။" လျိုကျန့်လီ၏မျက်နှာသည် သူမတိုးတိုးလေးပြောနေစဉ် အနည်းငယ်နီမြန်းသွားသည်။

သူမသည် ဆေးဟင်းရည်၏အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ရှင်းလင်းစွာသိရှိနေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဒီအပြည့်အဝသိုင်းပညာသူရဲကောင်းဟန်ပန်နဲ့က ဘာကိစ္စလဲ။

ကောင်းပြီလေ၊ ဟင်းရည်က ပြင်ဆင်ပြီးသားဆိုတော့ သူ့မိန်းမ၏စေတနာကောင်းကို အလဟဿမဖြစ်စေနိုင်ပေ။

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ ဆေးဟင်းရည်ကိုယူပြီး တစ်ကြိုက်တည်းသောက်ချလိုက်သည်။

အဘွားလီ၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ဆေးညွှန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီကသောက်ပြီးရုံမျှသာ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးမားသောစွမ်းအားတစ်ခု တဟုန်ထိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဇနီးသည် လှပသောမျက်လုံးမျာ းလှုပ်ရှားကာ ထို့နောက် ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်သကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ မေးခွန်းတစ်ခုမေးလိုက်သည်- "အရှင် ကလေးလိုချင်ပါလား။"

ဤမေးခွန်းကိုမေးသည်နှင့် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ နင်ရွှမ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယနေ့ညသည် ရှည်လျားသောညတစ်ညဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသည်။

________________________________________

နောက်တစ်နေ့နံနက်ခင်းအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ခါးနှင့်နောက်ကျောတွင် နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဆေးဟင်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

"ဒါက ရှားပါးတဲ့အတွေ့အကြုံပဲ၊ ဒါသာ မကြာခဏဖြစ်ခဲ့ရင် ငါအသက်ရှည်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကြောက်မိတယ်" ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤလောကတွင် အလုပ်ပင်ပန်းသောလယ်မြေမရှိ၊ ပင်ပန်းသောနွားများသာရှိသည်။

လျိုကျန့်လီသည် အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် လေ့ကျင့်ရန်စောစောထသည်။

မိန်းမက ညကမေးခဲ့သောမေးခွန်းကိုသတိရရင်း ချင်ဖုန်းသည်လည်း နွေးထွေးသော စောင်ကိုဖယ်ရှားကာ အဝတ်အစားဝတ်လိုက်သည်။

ကလေးကို ကမ္ဘာကြီးကိုစောစောမြင်စေရန်အတွက် သူ နောက်ထပ်မပေါ့ဆနိုင်တော့ပေ။

________________________________________

"ဒါက မဟာစာပေအကယ်ဒမီလား။"

ချင်ဖုန်းက အမှတ်တံဆိပ်ကိုကိုင်ကာ ရွှေရောင်စာလုံးသုံးလုံးပါဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် မနေ့ကမှ တော်ဝင်မြို့တော်သို့ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ယောက္ခထီးအိမ်သို့ လည်ပတ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏သတင်းပို့မှုကို တစ်ရက်ကြာနှောင့်နှေးခဲ့သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှစာပေသမားများအားကျသော သန့်ရှင်းသောနေရာတစ်ခုဖြစ်ခြင်း၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမှန်တကယ်ထိုက်တန်သည်။ အတိုင်းအတာမှာ စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်ပြီး ၎င်းကို နန်းတော်ဟုခေါ်လျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပေ။

ခမ်းနားသောပြခန်းများနှင့်မျှော်စင်များအပြင် အတွင်း၌ မြင့်မားသောတောင်တန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသောရေများလည်းရှိသည်။

ခြံဝင်းထဲမှမြင့်မားသောတောင်တန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသောရေများသည် အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘဲ စာပေသူတော်စင်များ၏ စာပေရတနာများမှ ပြောင်းလဲထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

တောက်ပသောအစိမ်းရောင်တောင်တန်းများအထက်တွင် လှည့်ပတ်နေသော အသက်ဝင်လှသည့် တိမ်များနှင့်မြူများကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းသည် ပဉ္စမအဆင့် ခန့်ညားထည်ဝါသောသီလဘုံကို ပို၍ပင်စွဲလန်းသွားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပဉ္စမအဆင့်ဘုံသို့ရောက်ရှိခဲ့သော စာပေသူတော်စင်များသာလျှင် စာပေရတနာများကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ထူးခြားသောစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

"ဒီမဟာစာပေအကယ်ဒမီမှာ ငါ့ကို ပဉ္စမဘုံကိုဝင်ရောက်ဖို့ကူညီပေးမယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိမလားမသိဘူး။"

ဤအတွေးများဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် ခြံဝင်းထဲသို့ဝင်ရောက်မည်အပြုတွင် သူသည် အဖြူရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောင်းသားနှစ်ဦးက သူတို့၏လက်များကိုဆန့်တန်းကာ တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ၊ ငါတို့ရဲ့မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို ဘာလို့လာတာလဲ။"

သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက သူ၏မေးစေ့ကိုမြှောက်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဤလူနှစ်ဦးသည် ထိုနေ့က တော်ဝင်အမိန့်တော်ကိုဖတ်ကြားခဲ့သောလူကဲ့သို့ပင် မာနကြီးနေဟန် တူသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှ စာပေသမားအားလုံး ဤသို့ပင်ဖြစ်နေသလား။

သူသည် သူ၏လက်ထဲမှအမှတ်တံဆိပ်ကိုမြှောက်ကာ လေးစားစွာပြောသည်၊

"ကျွန်တော်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့အမိန့်အရ စာရင်းသွင်းဖို့ဒီကိုလာတာပါ။ ဒါက ကျွန်တော့် အမှတ်တံဆိပ်ပါ။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက သူ၏လက်ထဲမှအမှတ်တံဆိပ်ကို လုယူလိုက်သည်။

အမှတ်တံဆိပ်ကိုသေချာစစ်ဆေးပြီး စစ်မှန်ကြောင်းအတည်ပြုပြီးနောက် တံခါးစောင့်နှစ်ဦးက "နွေဦးရာသီတောင်မရောက်သေးဘူး၊ ကျောင်းသားသစ်တွေက အစောကြီးလက်ခံနေပြီ။ တော်တော်လေးထူးဆန်းတာပဲ။ မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ချင်မိသားစုက ချင်ဖုန်းပါ။"

"ချင်ဖုန်း... ခဏစောင့်ပါဦး။ မင်းက ရှို့လျန်မြို့မှာ အစီအရင်တစ်ခုတည်ဆောက်ပြီး အလောင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးကိုဖြေရှင်းခဲ့တဲ့သူမဟုတ်ဘူးလား။"

သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကိုသိလို့လား။"

ချင်ဖုန်းက အရင်ဆုံးစူးစမ်းသောအမူအရာပြပြီးနောက် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလောက်သည်။

သေချာသည်၊ ရှို့လျန်မြို့ရှိသူ၏သူရဲကောင်းဆန်သောလုပ်ရပ်များသည် ဤနှစ်ဦး၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားရမည်။

သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်မှအံ့ဩသောအကြည့်များကိုကြည့်ရင်း သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အလွန်လေးစားကြမှာပဲ။

ချင်ဖုန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကျေနပ်နေစဉ်မှာပင် ထိုနှစ်ဦး၏နောက်ဆက်တွဲတုံ့ပြန်မှုများက သူ့ကိုအံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"ဟေ့၊ မင်းလာရဲမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။" သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ချင်ဖုန်း၏မျက်ခုံးများ တစ်ဖက်လူ၏လေသံကြောင့် မကျေမနပ်ဖြင့် တွန့်ချိုးသွားသည်။

"ရှို့လျန်မြို့ကကိစ္စကို လောကကြီးကိုဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေမယ့် ငါတို့ကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး။"

"အစီအရင်တွေက နက်နဲတယ်၊ ငါတို့ရဲ့မဟာစာပေအကယ်ဒမီကကျောင်းသားတွေတောင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအစီအရင်တွေလေ့လာခဲ့ပေမယ့် သေချာပေါက်မကျွမ်းကျင်နိုင်ဘူး။"

"မင်းလို ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့မြေမှာ စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်တွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သင်ယူခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်က ဒီလိုစွမ်းဆောင်မှုမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီးအောင်မြင်နိုင်မှာလဲ။"

"ငါ့ခန့်မှန်းချက်မှန်တယ်ဆိုရင် မင်းက ကျိုးအမည်ရှိတဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီက ကျေးဇူးတွေ အများကြီးလက်ခံခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ရှေ့မှာ မင်းအတွက်ကောင်းတဲ့စကားတွေပြောပေးဖို့အတွက် လဲလှယ်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။"

"မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ခန့်မှန်းရမခက်ပါဘူး။ မင်းကို မဟာစာပေအကယ်ဒမီကို လေ့လာဖို့ဝင်ခွင့်ပြုမယ့်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားဖို့ပဲမဟုတ်ဘူးလား။"