မင်းသမီး

"မင်းသမီးက ဘာလို့ ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံကို အလည်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ။"

နဂါးမြင်းငယ်နှစ်ကောင်ဦးဆောင်သော ခမ်းနားထည်ဝါစွာအလှဆင်ထားသောရထားထဲတွင် စစ်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသောယောက်ျားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ကြည်လင်သောအသံတစ်ခုသည် ရထားအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊

"နှစ်သစ်ကူးနီးနေပြီ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ဧကရာဇ်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခုကျင်းပလိမ့်မယ်။ အခမ်းအနားကို ပိုပြီးခမ်းနားထည်ဝါစေဖို့ သူက နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံက လက်မှုပညာရှင်တွေကို တီထွင်မှုအသစ်တချို့လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်။"

ထိုလူသည် နားလည်စွာခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်ထပ်မေးခွန်းများမမေးတော့ပေ။

ရထားသည် မကြာမီ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ၏ခြံဝင်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောမျက်နှာထားဖြင့်လူသည် ရထားပေါ်မှခုန်ချကာ ကုလားကာကို ဖြည်းညှင်းစွာမတင်လိုက်သည်။

သူ၏နောက်တွင် ရိုးရှင်းသောရှည်လျားသည့်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုက်ပါလာသော်လည်း ပစ္စည်းမှာမရိုးရှင်းပေ၊ ၎င်းမှာ တော်ဝင်ထူးချွန် အလုပ်ရုံ၏ လက်ရာမြောက်သည့် ကောင်းကင်ဘုံပိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် နူးညံ့ပြီးထွင်းထုထားသောမျက်နှာ၊ ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိသောအလှကို အမှန်တကယ်ကိုယ်စားပြုသော သွယ်လျသောခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

တစ်ခုတည်းသောချို့ယွင်းချက်မှာ သူမ၏ရင်ဘတ်ဖြစ်ပြီး အတော်ပင်ပြားချပ်ကာ မထူးခြားပေ။

ခမ်းနားထည်ဝါသောရထားသည် စေ့စပ်သေချာစွာဒီဇိုင်းဆွဲထားဟန်တူသည်။ ကုလားကာကိုဆွဲလိုက်သောအခါ သေးငယ်သောသစ်သားလှေကားတစ်တန်း ပေါ်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏စကတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်မတင်ကာ လှေကားကို လှပစွာဆင်းသက်လာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကျက်သရေကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရထားကိုရပ်နားပြီးနောက် စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသောလူသည် ရှေ့မှလျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ၏ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဗလာဖြစ်နေသောခြံဝင်းကြောင့် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ စိတ်အေးချမ်းသောစစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသောလူပင်လျှင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲမှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါတို့ နေရာမှားလာတာများလား။"

ထိုလူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခြံဝင်းထဲမှထွက်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ၏ထင်ရှားသောဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ နေရာမှန်တွင်ရှိနေသည်။

ဒါပေမဲ့ လူတွေဘယ်မှာလဲ။

အတိတ်က လက်မှုပညာရှင်များသည် ခြံဝင်းထဲတွင် အမြဲတမ်းအလုပ်များနေပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာအလုပ်လုပ်နေကြသည်။ ယနေ့မှာ ခြွင်းချက်တစ်ခုလား။

ရှည်လျားသောဝတ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသမီးသည်လည်း အံ့ဩသောအကြည့်ဖြင့် ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နှစ်ဦးသားသည် ခေါင်မိုးထပ်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးတက်နေသော၊ သေးငယ်သောထိုင်ခုံတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာသော ယောက်ျားတစ်ဦးကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သောထိုလူသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူ၏လမ်းကို လျင်မြန်စွာပိတ်ဆို့ကာ သူ့ကိုတားဆီးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ခြံဝင်းထဲကလူတွေအားလုံး ဘယ်မှာလဲ။"

စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသောလူက မေးလိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်၊ ကျွန်တော့်ကိုလွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အစောပိုင်းက ဗိုက်နာနေလို့ သခင်လေးချင်ရဲ့အတန်းတွေအများကြီးလွတ်သွားပြီ။ အခုအတန်းမတက်ရင် ဒီနေ့ဆုံးရှုံးမှုက ကြီးမားလိမ့်မယ်။"

"မင်းရဲ့မျက်လုံးတွေကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး ငါ့နောက်မှာဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း။" စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသောလူက အသံတိုးတိုးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကိုအတန်းသွားတက်တာကို မတားဆီးနိုင်ဘူး၊ မင်းသမီး..."

ထိုလူက မျက်တောင်ခတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဖြတ်လျှောက်သွားရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရှည်လျားသောဝတ်စုံဝတ်ထားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေးမေးသည်၊

"သခင်လေးချင်က ဘယ်သူလဲ။"

________________________________________

"ရူပဗေဒဆိုတာက အရာဝတ္ထုရဲ့ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုတွေနဲ့ ရွေ့လျားမှုနိယာမတွေကို လေ့လာတဲ့သဘာဝသိပ္ပံပညာရပ်ပဲ။ ရူပဗေဒက နေရာတိုင်းမှာရှိတယ်၊ ငါတို့ရဲ့နေ့စဉ်ဘဝတွေမှာ၊ ငါတို့ဝတ်ဆင်တဲ့အရာတွေ၊ ငါတို့စားတဲ့အရာတွေ၊ ငါတို့နေထိုင်တဲ့နေရာတွေနဲ့ ငါတို့ဘယ်လိုလှုပ်ရှားသွားလာလဲဆိုတာတွေမှာ ရူပဗေဒရဲ့ရှိနေခြင်းကို မင်းတို့မြင်နိုင်တယ်။"

"မင်းတို့ ထိုင်ထလုပ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် အတူတူပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ခြောက်သွေ့သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လန်နင်ရွှမ်က ဤသည်ကိုမြင်သော် အလျင်အမြန် လက်ဖက်ရည်အေးတစ်အိုး ယူဆောင်လာသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

လက်ဖက်ရည်ကို အားရပါးရသောက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးစပ်ကို အေးအေးလူလူသုတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ ဘာလို့ ရူပဗေဒမှာ ထိုင်ထလုပ်ခြင်းပါဝင်ရတာလဲ။"

"ဟေ့၊ ရူပဗေဒစာအုပ်ထဲက စကြဝဠာဆိုင်ရာဆွဲငင်အားအခန်းကိုသွားပြီး စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဆွဲငင်အားရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို လက်နဲ့ အကြိမ်တစ်ရာကူးရေးလိုက်။ ညနေမတိုင်ခင် ချင်နေအိမ်ကို ပို့ပေး၊ မဟုတ်ရင် မင်း နောက်တစ်ခါ ငါ့အတန်းကိုလာစရာမလိုတော့ဘူး။"

"အာ။" မေးခဲ့သောသူသည် ခါးသီးသောအမူအရာဖြင့် "နားလည်ပါပြီ သခင်လေးချင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများက ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချကြသည်၊

"ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့နိယာမကိုတောင်နားမလည်ဘဲ သခင်လေးချင်ကို မေးရဲသေးတယ်၊ အတူတူရှိနေရတာ တကယ်ပဲရှက်စရာကောင်းတယ်။"

သူတို့ဤသို့ပြောသော်လည်း သူတို့အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က အရင်မေးခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ကျောင်းစာအုပ်များကူးရေးခြင်းအတွက် အပြစ်ပေးခံရသူမှာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဆက်ပြောသည်၊

"တကယ်တော့ မင်းတို့ ရူပဗေဒကို သိပ်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်လို့ ယူဆစရာမလိုပါဘူး။ လူတိုင်းက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကအရာတွေကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ကြည့်နေသရွေ့တော့ မင်းတို့လည်း ရူပဗေဒရဲ့ဆွဲဆောင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါတယ်။"

"စကြဝဠာဆိုင်ရာဆွဲငင်အားနိယာမ၊ အဲ့ဒါကိုအကျဉ်းချုပ်ခဲ့တဲ့ဘိုးဘေးတွေက ထူးခြားပြောင်မြောက်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းတို့ကို တာဝန်ယူပြီးပြောနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါက သစ်ပင်အောက်မှာအနားယူပြီး မှည့်နေတဲ့ပန်းသီးတစ်လုံး မြေပြင်ပေါ်ကိုကျလာတာကို လေ့လာကြည့်ရှုနေတုန်းက စဉ်းစားမှုတစ်ခုရဲ့ရလဒ်ပဲ။"

"ဒီလိုစိတ်ကူးကြည့်ပါ၊ ထိုင်ထလုပ်နေတုန်းမှာ မင်းတို့က ချက်ချင်းသက်သာရာရမှုအကြောင်းကိုပဲမစဉ်းစားဘဲ ဘာလို့ဖြစ်ရတာလဲဆိုတာကိုပါစဉ်းစားခဲ့ရင် မင်းတို့က ဒီနိယာမကိုရှာဖွေတွေ့ရှိတဲ့သူတွေဖြစ်နိုင်တယ်။"

"အိုး၊ ကျွန်တော်နားလည်ပြီ။"

"သခင်လေးချင်ရဲ့စကားတွေက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲဉာဏ်ပွင့်သွားစေတယ်။"

________________________________________

"သခင်လေးချင်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီအားလပ်ချိန်ရှိနေတုန်း ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုစစ်ဆေးပေးလို့ရမလား။ ကျွန်တော် ဟိုတစ်နေ့က အလင်းပြန်ခြင်းနိယာမကို စမ်းသပ်နေတုန်းက ပစ္စည်းကိရိယာလေးတစ်ခု တီထွင်မိတယ်။ အဲ့ဒါ အသုံးဝင်ရဲ့လားမသိဘူး။"

"အိုး။ ထုတ်ပြပြီး ငါ့ကိုကြည့်ခိုင်းပါဦး" ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ကိုဆန့်တန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီပင် စကားပြောသူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ အနက်ရောင်သစ်သား သေတ္တာတစ်လုံးကိုထုတ်လိုက်ပြီး သစ်သားသေတ္တာ၏ထိပ်တွင် လှပသောထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သော ဖန်ပုလဲတစ်လုံးရှိသည်။

ချင်ဖုန်းက ၎င်းကိုသူ၏လက်ထဲတွင်ကိုင်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါလေ့လာခဲ့သော်လည်း ဤအရာကိုမည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို သူနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူက ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်။

"လက်ရာကတော့ လက်ရာမြောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းကို အလင်းပြန်ခြင်းနိယာမအရ ဘယ်လိုလုပ်ထားလဲဆိုတာ ရှင်းပြလို့ရမလား။"

"သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျားမှားနေပြီ။ ဖန်ပုလဲရှိတဲ့ဘက်က အပြင်ဘက်ကိုမျက်နှာမူသင့်တယ်" ထိုလူက သူ့ကိုသတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူက ချောင်းဟန့်ကာ " ငါသိပါတယ်။ ငါက ဒီအရာရဲ့တည်ဆောက်ပုံကို အနီးကပ်ကြည့်ချင်လို့ပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းကို ထင်ယောင်ထင်မှားသေတ္တာလို့ခေါ်တယ်၊ ဒါကလည်း ရတနာတစ်ခုလို့ယူဆနိုင်တယ်။ သခင်လေးချင်၊ သစ်သားသေတ္တာရဲ့အောက်ခြေမှာ အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုရှိတာကို သတိထားမိလား။ ခင်ဗျားရဲ့လက်ချောင်းကို သူ့ထဲကိုထည့်လိုက်ရင် ဒီရတနာကိုအသက်သွင်းနိုင်တယ်။"

ထိုလူ၏စကားများအတိုင်း ချင်ဖုန်းက ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်းလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြတ်သားသောအသံနှင့်အတူ အနက်ရောင်သစ်သားသေတ္တာသည် ဘေးနှစ်ဖက်တွင်ပွင့်သွားသည်။ ဖန်ပုလဲမှအလင်းတန်းတစ်ခုထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ခေါင်မိုးထပ်အပြင်ဘက်မှ ခန်းမတစ်ခုတွင်စုဝေးနေသောလူတိုင်း၏မြင်ကွင်းသည် လေထဲတွင်ပေါ်လာသည်။

"တံလျှပ်တစ်ခုလား။"

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါက ဒီအရာရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ ဒါက သူ့နောက်ကရှုခင်းကို ဖန်ပုလဲရှေ့မှာပြသနိုင်ပြီး ထင်ယောင်ထင်မှားတွေဖန်တီးနိုင်တယ်။ ဒါက သခင်လေးချင်ရဲ့သင်ကြားမှုတွေကနေ စိတ်ကူးရခဲ့တာပါ၊ တိုးတက်မှုတစ်ခုခုလုပ်လို့ရမလားဆိုတာကြည့်ဖို့ သခင်လေးချင်က လမ်းညွှန်မှုတချို့ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ထိုလူက လေးစားစွာမေးလိုက်သည်။

ဒါက ရှေးခေတ်လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့ဉာဏ်ပညာလား။ လမ်းညွှန်မှုနည်းနည်းလေးနဲ့ သူတို့က ဒီလောက်အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သလား။

"တိုးတက်မှုတွေ ဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့အကန့်အသတ်ရှိတဲ့အသိပညာနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒါကို ကောင်းကောင်းအသုံးပြုနိုင်တာကကို တော်တော်ကောင်းနေပြီ။" ချင်ဖုန်း၏အတွင်းစိတ်အတွေးများသည် သူ၏တည်ငြိမ်သောအသွင်အပြင်ထက် များစွာပို၍စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံမှလူအုပ်၏စိတ်အားထက်သန်သောမျက်လုံးများကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီး "လုံးဝမဆိုးဘူး။ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုမှာ လမ်းပြဖို့က ဆရာ့အပေါ်မှာမူတည်တယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေက သူ့ရဲ့စံနမူနာကိုလိုက်နာသင့်တယ်။"

"ကြည့်၊ သင်ယူ၊ မေးခွန်းတွေပိုမေး၊ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ပိုလေ့ကျင့်ပါ။"

"ငါ ဒီထင်ယောင်ထင်မှားသေတ္တာကို အခုလောလောဆယ်ယူထားလိုက်မယ်။ ငါပြန်ရောက်ရင် အဲ့ဒါကို သေချာလေ့လာပြီး တိုးတက်အောင်လုပ်လို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်မယ်။"

"စကားမစပ်၊ ခင်ဗျားတို့ထဲကတစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလိုအရာမျိုးတစ်ခုခုဖန်တီးထားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ထိုးထွင်းသိမြင်မှုလိုတယ်ဆိုရင် ထုတ်ပြပါ။"

သူပြောသည်နှင့် ကုန်းလျန်က ချက်ချင်းစကားပြောသည်၊

"သခင်လေးချင်၊ ကျွန်တော့်မှာ ဆွဲငင်အားပြားတစ်ခုရှိတယ်။ ခင်ဗျား ကြည့်ပေးဖို့လိုတယ်။"

နောက်ကျမခံလိုဘဲ ဟွာယွမ်က ထပ်ပြောသည်၊

"သခင်လေးချင်၊ ကျွန်တော့်မှာ ပျံသန်းတောင်ပံတစ်ခုရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့လမ်းညွှန်မှုလိုတယ်။"

စိတ်အားထက်သန်သောလက်မှုပညာရှင်အုပ်စုတစ်စုကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်မူ သူအလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဤခရီးစဉ်၏ရိတ်သိမ်းမှုမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သူ့ကိုစိတ်ပျက်စေမည်မဟုတ်ပေ။