ကြောက်လန့်သွားသော တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ

အိုယန်ထျန်း ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရနိုင်သည်ဟူသော ကျောချမ်းဖွယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ စိတ်ထဲစွဲထင်သွားသည်နှင့်၊ အုပ်စု လျင်မြန်စွာ စင်္ကြံလမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး အဓိက ခန်းမဆောင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

အနီရောင်သုတ်ထားသော ခေါင်းတလားသည် ထိုနေရာတွင် မပျက်မစီး၊ မထိမတို့ဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ခေါင်းတလားရှေ့က ဖယောင်းတိုင်မီးမှာ ငြိမ်းသေသွားခဲ့နှင့်ပြီ။

ခေါင်းပေါ်မှ အလင်းရောင် ထိုးကျနေသေးသော်လည်း၊ ကျေးလက်မီးလုံးများသည် ဖုန်အလွှာထူများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလား၊ ဝါကျင့်သော အရောင်အသွေးဖြင့် မှိန်ဖျော့နေသည်။

ဤ မှိုင်းသော အလင်းရောင်က လေးလံပြီး မွန်းကျပ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

ခေါင်းတလားဘေးတွင်၊ အလောင်းတစ်လောင်း နံရံကို မှီလျက်သား မဖြစ်နိုင်သော

လိမ်ကောက်နေသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်။

အလောင်းမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာကို အနီရောင် ဆိုးသွားစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားအဖြစ် မှတ်မိရန် မလွယ်ကူတော့သော်လည်း၊ အချို့သော လက္ခဏာများနှင့် အဝတ်အစားများက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ဤသည်မှာ...

အိုယန်ထျန်း။

"သူ... သေပြီလား။" ကျန်းယီမင်၏ အသံ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သူတို့အားလုံး တူညီသော အခန်းထဲတွင်၊ ဆယ်မီတာအောက်သာ ကွာဝေးသည်။

အင်အားကြီးသော တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်၊ ရုန်းကန်ဖို့ အခွင့်အရေးပင် မရှိဘဲ၊ ကြေမွပျက်စီးနေသော အလောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေလည်း ပျောက်သွားပြီ၊" အိုယန်ထျန်းနှင့် ပိုနီးကပ်သူ ယဲ့ကျွင်းက ခဏ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် စကားပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းနေတာပဲ။ တကယ်လို့ သူ့အတွင်းထဲက တစ္ဆေသာ ရှိနေသေးရင်၊ သူ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သေဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းယီမင် ပြောလိုက်သည်၊ "ကွာဟချက်က သိပ်ကြီးတယ်။ ဒီတစ္ဆေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်ကို အနည်းဆုံး A လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို ကြက်တစ်ကောင် သတ်သလို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ကြက်တစ်ကောင် သတ်တာထက်တောင် ပိုလွယ်သေးတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကြက်တစ်ကောင်တောင် သေခါနီး အော်သံအနည်းငယ် ထုတ်နိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဟာက..."

သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ခါးသီးမှု့တို့ ရောယှက်နေသည်။

လူတိုင်း ကျန်းယီမင်ထံမှ ဖိနှိပ်ထားသော၊ အကူအညီမဲ့သော စိတ်ခံစားချက်များကို ခံစားမိနိုင်သည်။

ဒါပေါ့၊ အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သေခြင်းတရား၏ ဖိအားကို ဘယ်သူမှ မခံနိုင်ပေ။

"ငါတို့ တစ်ယောက်တည်းနေရင် သေမှာလား။" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ ဒီတစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်နည်းလမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် လှုပ်ရှားမှု ပုံစံတွေကို သိရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေကို သတ်တာကတော့ နားလည်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါတို့ကို တမင်တကာ အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့တာလဲ။"

"အဲ့ဒီ ခြေသံတွေက ငါတို့ကို တမင်တကာ စုစည်းစေချင်ပုံရတယ်။ အစောပိုင်းက၊ ငါ အိပ်ပျော်နေတုန်း၊ တစ္ဆေက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက် ငါ ကျန်းဟန်နဲ့ အိုယန်ထျန်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။"

"ခုနက၊ အပေါ်ထပ်မှာ၊ ခြေသံတွေ ထပ်ပေါ်လာပြီး၊ ငါ ကျန်းဟန်နဲ့အတူ ကျန်းယီမင်နဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။"

ယန်ကျန့် နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားနေပြီး၊ သူ ရရှိထားသော အနည်းငယ်သော သဲလွန်စများကို သုံးသပ်နေသည်။

"ဒါဆို၊ ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေပြီး တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေကိုလည်း တိုက်ခိုက်နေတာလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ တစ္ဆေတွေက များသောအားဖြင့် ခိုင်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ လှုပ်ရှားတတ်တယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဆန့်ကျင်ဘက် အပြုအမူနှစ်ခု ပြသဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့... ဒီရွာထဲမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင် ရှိနေတာပဲ။"

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါတို့ကို စုစည်းနေတယ်၊ နောက်တစ်ကောင်က ငါတို့ကို လူစုခွဲနေတာလား။"

အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ ချောင်းဆိုးတဲ့ လူမမာတစ္ဆေနဲ့ ဟဲရှန်းနဲ့ အိုယန်ထျန်းတို့ကို သတ်ခဲ့တဲ့ တစ်ကောင်က သေချာပေါက် အတူတူ မဟုတ်ဘူး။

ဤသို့ စဉ်းစားမိသောအခါ၊ ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ!

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ။ စဉ်းစားမနေနဲ့တော့ သွားကြရအောင်၊" ကျန်းဟန် သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ အတွေးများထဲမှ လန့်နိုးလာပြီး အိုယန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ထားပြီး တစ်ဖက်သို့ ရွှေ့ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

အခြားသူများ ထွက်ခွာနေကြပြီး၊ အပြင်သို့ ဦးတည်နေကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယီမင် နောက်လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ၊ ဒီမှာ နေခြင်းက သေချာပေါက် သေခြင်းပဲ။ ငါတို့မှာ လူအင်အား အားသာချက် ရှိတယ်ဆိုပြီး အစောပိုင်းက နေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီ၊ သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမှုတွေက သိပ်ကို ထူးဆန်းပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာပဲ။ ဒီမှာ နေခြင်းက ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်သင့်ပြီ။"

"ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင်၊ အဲ့ဒီကုမ္ပဏီနဲ့ ငါ သွားရှင်းမယ်။ သူတို့ တစ်ခုခု သိရမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူ ကားသော့တစ်ချောင်း ယန်ကျန့်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက အိုယန်ထျန်းရဲ့ ကားသော့ပဲ။ မင်း ရွာထဲကို ကားမောင်းမဝင်ခဲ့တာ ငါ သတိပြုမိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း ဒီကားကို လောလောဆယ် သုံးနိုင်တယ်။ အပြန်အလှန် ကူညီမှုလို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ မင်း ငါတို့နဲ့အတူ ထွက်သွားချင်ရင်၊ ကြိုဆိုပါတယ်။"

ယန်ကျန့် သော့ကို ယူလိုက်ပြီး၊ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သတ္တိကြောင်ခြင်းနဲ့ သေမှာကို ကြောက်ခြင်းက ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်နေရာမှ ရောက်အောင် ပို့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ ကလပ်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး သေဖို့ စောင့်နေရတာကို ပိုနှစ်သက်ပုံရသည်။

သူ့မှာ ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူ နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်း ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်မထားဘူးလား။" ကျန်းဟန်က ယန်ကျန့် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထပြောလိုက်သည်။

"တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့။ အတူတူ ထွက်သွားကြရအောင်။ ဒီမှာ နေခြင်းက မင်းကို သေစေလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့က အနိမ့်ဆုံးအလွှာ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေပဲ။ ချမ်းသာသော မိသားစုများ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှု မရှိဘဲ၊ ငါတို့ရဲ့ လူမှုအဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျတယ်၊ ငါတို့မှာ အာဏာ ဒါမှမဟုတ် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု မရှိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရယူနိုင်ခွင့်က ကန့်သတ်ထားတယ်။ တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေက အဆင့်အတန်း အချို့ကြားထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေနှင့်ပြီး ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အမှောင်ထဲမှာ ထားခံထားရတယ်။ ဒီ ဟွမ်ကန်းရွာက ဖြစ်ရပ်က အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။"

"ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ငါတို့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ်။ ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထချိန်ကို ရှည်ကြာစေသရွေ့၊ ငါတို့ ဒီအကျပ်အတည်းကို ထိုးဖောက်ကျော်လွှားနိုင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ သွားနှင့်ကြပါ။"

အခြားသူများ ယန်ကျန့်ကို နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဒီကလေး အရာအားလုံးကို စွန့်စားဖို့ စီစဉ်နေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ သူ့ကို အဲ့ဒီအတွက် လှောင်ပြောင်ခြင်း မပြုခဲ့ကြ။

အဲဒီအစား၊ သူတို့ လေးစားမှု ပေးလိုက်ကျသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန် ပြန်သွားနေချိန်တွင်၊ ယန်ကျန့်က စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေသောကြောင့်တည်း။

တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက် လှောင်ပြောင်ခံရသင့်တယ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒါ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဂရုစိုက်ပါ၊" ကျန်းယီမင်က နောက်ထပ် မှတ်ချက်မပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူနှင့် ယဲ့ကျွင်း လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ကျန်းဟန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

သူ ထွက်သွားချင်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်၊ သူ နေပြီး စွန့်စားကြည့်ရန် တိုက်တွန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ကြောက်ရွံ့မှုက သတ္တိကို အောင်နိုင်သွားသည်။

သူ သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

လူနှစ်ယောက် သေဆုံးနှင့်ပြီးပြီ။

သူ လောင်းကြေးထပ်ရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

"သူတို့ကို ရေအတိမ်အနက်စမ်းခိုင်းလိုက်ရအောင်။ တကယ်လို့ ဒီတစ္ဆေမှာ တကယ် တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိနေရင်၊ ဒီလူတွေ ရွာထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားနိုင်တာပဲ။"

ယန်ကျန့် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်၊ သူ၏ စိတ် တွက်ချက်နေနှင့်ပြီ။

သူတို့ သေမှာကို ကြောက်ကြပြီး၊ သူလည်း ကြောက်သည်။

သို့သော် သူ့မှာ ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ရှိသည်: တကယ်လို့ သူ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုလိုက်လျှင်၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေတောင် သူ့ကို ဒီနေရာမှာ ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဤ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းကသာ သူ့ကို စွန့်စားရန် သတ္တိ ပေးခဲ့သည်။

"သူတို့ ထွက်သွားကြပြီ၊ ဒါဆို အခု တစ်ယောက်တည်း ကျန်နေခဲ့တဲ့သူက ငါပဲ။"

ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပြောင်းလိုက်ပြီး၊ လက်ရှိအခြေအနေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ အရင်ကအတိုင်း ဆိုရင်၊ တစ္ဆေအတွက် နောက်ပစ်မှတ်က ငါ ဖြစ်သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အိုယန်ထျန်း ခုနကမှ သေဆုံးသွားတယ်။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးရင်၊ တစ္ဆေက နောက်တစ်ကြိမ် မသတ်ခင် ခဏ စောင့်ဆိုင်းဖွယ် ရှိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကြိုးပေးကွပ်မျက်တာတောင် အသက်ရှူဖို့ ခဏရပ်နားချိန် လိုသေးတာပဲ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်၊ ဒီအရာကို ကြည့်ဖို့ အခုက အချိန်ပဲ။"

ထိုသို့တွေးပြီး၊ သူ ခန်းမဆောင် အလယ်ဗဟိုက ခေါင်းတလားဘက်သို့ သူ၏ အာရုံကို လှည့်လိုက်သည်။

သူ သဲလွန်စအချို့ကို ဆက်စပ်ကြည့်မိစပြုနေပြီ။

အခု လက်လျှော့လိုက်ခြင်းက အလွန် ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် အနီရောင်သုတ်ထားသော ခေါင်းတလားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ခေါင်းတလားက အသစ်လုပ်ထားပုံရပြီး၊ အနည်းငယ် စူးရှသော ဆေးနံ့ ပြင်းပြင်း ထွက်နေသည်။

သို့သော် အတွင်းထဲတွင် တကယ် လူ့အလောင်း ရှိနေတာလား။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ခေါင်းတလား အဖုံးပေါ် တင်လိုက်သည်။

သူ ၎င်းကို ဖွင့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။