ကံကောင်းထောက်မစွာ

တစ်ညတောင် မပြည့်သေးခင်မှာ၊ ယန်ကျန့် အရာများစွာကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သူ ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရာမှာ ရာနှုန်းပြည့် (100%) သေချာမှု ရှိတယ်လို့ ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သိသိသာသာ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသော ရှောင်ကျန် ကလပ်မှ အုပ်စုရှေ့တွင် သူ ယုံကြည်မှု ရှိဟန် ပြသရမည်။

တကယ်လို့ သူ သူတို့ကို စွန့်စားဖို့ မတွန်းအားပေးခဲ့ရင်၊ သူ သူ့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ခြေလှမ်းများကို ဘယ်လို ဆက်လှမ်းနိုင်မည်လဲ။

ယန်ကျန့်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ၊ ကျန်းယီမင်၊ ယဲ့ကျွင်း၊ နှင့် ကျန်းဟန်တို့အားလုံး သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩမှုကို မပြသဘဲ၊ သံသယနှင့် မယုံကြည်မှုကိုသာ ပြသနေသည်။

"စကားကြီး စကားကျယ်တွေပဲ။ မင်း တကယ်ပဲ ဟွမ်ကန်းရွာက တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်လို့လား။" ယဲ့ကျွင်း ရုတ်တရက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း လေလုံးထွားနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက၊ မင်း ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တယ်—တစ်နာရီအောက်အတွင်း တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ဟဲရှန်းနဲ့ အိုယန်ထျန်းတို့ သူတို့ရဲ့ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရခဲ့ဘူး။ မင်း ငါတို့ကို ကလပ်မှာတုန်းက တမင်တကာ ဒီကို လာဖို့ လှည့်စားခဲ့တယ်လို့ ငါ သံသယဝင်စပြုလာပြီ။"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးဆိုရင်၊ ဒါဆို ဘာလို့ ပြန်လာခဲ့တာလဲ။"

"ရွာတစ်ခုလုံး ချိပ်ပိတ်ထားတယ်။ ငါတို့ ဝင်လာလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထွက်သွားလို့မရဘူး။ ငါတို့ ထွက်သွားချင်စိတ် မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်း ဘယ်တုန်းကမှ ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ရွာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရတယ်ဆိုတာ အစကတည်းက သိနှင့်နေပြီး ငါတို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရူးလုပ်ခံရတာ ကြည့်ချင်နေခဲ့တာလား။" ယဲ့ကျွင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဒေါသ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထွက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက်၊ သူ၏ စိတ်ပျက်မှု ကြီးထွားလာနေပြီး၊ သူ ယန်ကျန့်အပေါ် သည်းခံနိုင်မှု နည်းပါးလာသည်။

တကယ်လို့ သူ ဟွမ်ကန်းရွာတွင် သေဆုံးခဲ့လျှင်၊ သူ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ကလပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတွက် ယန်ကျန့်အပေါ် ကလဲ့စားချေမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီလို သဘောထားနဲ့ဆို၊ စကားပြောနေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ကျန်းယီမင် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊

"ယဲ့ကျွင်း၊ တော်တော့။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငြင်းခုံနေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။ ယန်ကျန့်၊ မင်း ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား။"

"ခင်ဗျားတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင်၊ ကျွန်တော် ဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ မလုပ်ဘူးဆိုရင်၊ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်လုံး သေလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့်က သူတို့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အစောပိုင်းက အဲ့ဒီ လူမမာတစ္ဆေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့စဉ်က ရွာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရတယ်လို့ သံသယဝင်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားတို့ ပြန်လာတာက အဲ့ဒါကို အတည်ပြုလိုက်ရုံပဲ။ ကျွန်တော် ရွာထဲကနေ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့တာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ၊ သေဆုံးမှုတွေက ရှောင်လွှဲမရနိုင်ဘူး။ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့၊ ငါတို့ ရွာထဲမှာ နေရမယ်။"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊ "သေမှာကို ကြောက်နေခြင်းက မင်းကို ပိုမြန်မြန် သေစေလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဒီတစ်ကြိမ် ကံကောင်းခဲ့တယ်—ခင်ဗျားတို့ တစ္ဆေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ပေမယ့် တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကောင်းတော့မယ်။ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင်၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေ အနီးအနားမှာပဲ၊ အခွင့်အရေး ရှာဖွေနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ သူ့ရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို မဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ တစ်ခုခုကို လုပ်လိုက်မိရုံ သက်သက်ပဲ။"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ၊ သုံးယောက်သား တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သေစေနိုင်တဲ့ အခြေအနေ ဟုတ်လား။ မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။" ကျန်းဟန် အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း တစ်ခုခု သိရှိထားပြီးပြီလား။"

"အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရဲတင်းတဲ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ပြီးခဲ့တဲ့ညက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြရင်၊ ကျွန်တော် တစ္ဆေရဲ့ အပြုအမူ ပုံစံကို ဖြစ်နိုင်ခြေများများ ကောက်ချက်ချနိုင်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ အဲ့ဒါကို သိသွားတာနဲ့၊ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းက ပြဿနာ ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊" ယန်ကျန့်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင်၊ ငါတို့ ဒီဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။"

"မင်း ပြောတာ အမှန်လား။" ကျန်းယီမင်က ဆေးလိပ်သောက်နေဆဲဖြင့် မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လေသံ သံသယဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ခင်ဗျားမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခု ရှိလို့လား၊ အဘိုးကြီး။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိရင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျား ဦးဆောင်မှုနောက် လိုက်မယ်၊" ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယီမင် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ငါ မင်းလောက် မတော်ဘူးဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက၊ ဘာမှ သိပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ တစ္ဆေ အနီးအနားမှာ ရှိနိုင်တယ်လို့ ခံစားမိရုံပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ သုံးယောက် တစ်ညလုံး အတူတူ နေခဲ့ကြတယ်။ ထူးဆန်းတာက၊ ငါတို့ တစ်ချိန်လုံး တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံခဲ့ရဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ မာကျောသွားသည်။ "အတိအကျပဲ။"

"စောင့်ဦး၊ မင်း ပြောတာက မင်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပုံစံကိုပဲ သိရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ အဲ့ဒါက ဒီရွာထဲမှာ တစ္ဆေ တစ်ကောင်ထက် ပိုရှိနေတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရသလား။" ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်ပြီး အဖြေအတွက် ဖိမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ကြုံတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေအရ ဒီရွာထဲမှာ အနည်းဆုံး တစ္ဆေနှစ်ကောင် ရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာအားလုံးအကြောင်း ခင်ဗျားတို့ မတွေးမိခဲ့ကြဘူးလား။"

"ဒါပေမဲ့ အခုက တစ္ဆေနှစ်ကောင်အကြောင်း ပြောရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်တာက ဒီရွာထဲက ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေတောင်မှပဲ။ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး တစ္ဆေနဲ့ ကြုံတွေ့ရင်၊ ခင်ဗျား သေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံတယ်။ ဟဲရှန်းနဲ့ အိုယန်ထျန်းတို့ အဲ့ဒါကို သက်သေပြခဲ့တယ်—ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး တစ္ဆေနဲ့ တွေ့ရင်၊ ခင်ဗျား သေပြီပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက၊ ခင်ဗျားတို့ အဆင်ပြေခဲ့တာက ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် အတူတူ နေခဲ့ကြလို့ပဲ။ တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက ခင်ဗျားတို့ သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီခဲ့လို့။"

ကျန်းဟန် အော်လိုက်သည်၊ "ဒါဆို အမှန်ပဲ! ငါတို့ အတူတူ နေရင်၊ ငါတို့ ဘေးကင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေရင်၊ ငါတို့ သေပြီ!"

"မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ။ အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ ဒီရွာထဲက လူတိုင်း လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သေဆုံးကုန်လောက်ပြီ။ ဒီလောက် များပြားတဲ့ လူတွေ ဒီမှာ ဘယ်လို ဆက်နေထိုင်နိုင်မှာလဲ။" ယဲ့ကျွင်း ကျိန်ဆဲလိုက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ရွာထဲက လူတိုင်း လူသားတွေ ဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာလို့လား။ ကျွန်တော် ဟွမ်ကန်းရွာအကြောင်း စုံစမ်းကြည့်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက၊ ဒီမှာ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ ရွာတစ်ခုလုံးကို သီးသန့်ခွဲခြားထားခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ရွာသားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဒီရွာက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက တစ္ဆေရွာတစ်ရွာ ဖြစ်နှင့်နေပြီ။ ငါတို့ မြင်တွေ့နေရတာတွေက အမြဲတမ်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း ဆိုလိုတာက ဒီရွာထဲက လူတိုင်း တစ္ဆေတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့လား။" ကျန်းယီမင် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားကာ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီမှာ အနည်းဆုံး သက်ကြီးရွယ်အို ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်နေကြသည်။

တကယ်လို့ သူတို့အားလုံး တစ္ဆေတွေ ဆိုရင်၊ သူတို့ ဒီမှာ ဘာတွေများ လာလုပ်နေကြတာလဲ။ ဒါက သေမင်းထောင်ချောက်တစ်ခု သက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။

"သူတို့ တစ္ဆေတွေလို့ ကျွန်တော် အတိအကျ မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ သေချာပေါက် လူသားတွေ မဟုတ်ကြဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။ မင်း အတည်မပြုနိုင်ရင်၊ ငါ မင်းကို အတည်ပြုဖို့ ကူညီမယ်၊" ယဲ့ကျွင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခါးကြားမှ သေနတ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အနီးအနားက သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကို ချိန်လိုက်သည်။

"မင်း အရူးပဲ!" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ယဲ့ကျွင်း၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ "မင်း သေချင်ရင်၊ တခြားနေရာ သွား။ ဒီမှာ ငါ့အစီအစဉ်တွေကို လာမဖျက်ဆီးနဲ့။ ငါ နောက်ဆုံးတော့ သဲလွန်စတချို့ သိရှိထားပြီ၊ မင်း အဲ့ဒီ သေနတ်ကို ပစ်လိုက်ရင်၊ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်း ဒီမှာ ဒုက္ခပေးရဲရင်၊ ငါ မင်းကို အရင် သတ်မယ်။"

"သူတို့က မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေလား။ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။" ယဲ့ကျွင်းက သေနတ်ကို ယန်ကျန့်ဆီ ချိန်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ သူတို့ကို မပစ်စေချင်ရင်၊ ဘာလို့ မင်း သူတို့အတွက် ကျည်ဆန်အနည်းငယ် မခံလိုက်တာလဲ။ မင်းတို့ကြားထဲမှာ တကယ့်အချစ်စစ် ရှိမရှိ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ပြီးတော့ ငါတို့ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတုန်း၊ ကလပ်က အဲ့ဒီ အကြွေးကို ရှင်းလိုက်ကြရအောင်။"

သူတို့ ရွာထဲကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ဖွယ် မရှိသည့်အတွက်၊ ယဲ့ကျွင်း သူ၏ ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ် ဦးနှောက်မရှိဘူး။ မင်းကို ရွာထဲမှာ ထားခြင်းက ဒုက္ခပေးတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်း ငါတို့ကို အောက်ဆွဲမချခင် မင်းကို အခု သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ မင်းလို ဦးနှောက်မျိုးနဲ့၊ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးတာက အမှားပဲ၊" ယန်ကျန့်က သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ ကြက်သွေးရောင် တစ္ဆေမျက်လုံးများ သူ၏ လက်ဖမိုး၊ သူ၏ နဖူး၊ နှင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပွင့်လာသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ သူ တကယ် သတ်ဖြတ်ချင်နေသည်။

ဤရွာသားများ တစ္ဆေများ ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့ကို ရန်စ၍ မဖြစ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ အုပ်စုကို ဘာအန္တရာယ်မှ ပေးရသေးခြင်း မရှိပေ။

အန္တရာယ် မရှိခြင်းက သူတို့ကို ရန်စရန် အကြောင်းမရှိဟု ဆိုလိုသည်။

တကယ်လို့ ယဲ့ကျွင်း သေနတ်ကို ပစ်လိုက်ပြီး ရွာသားများ တစ္ဆေများ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုမိခဲ့လျှင်၊ ဘာဆက်ဖြစ်မည်လဲ။ တစ္ဆေတစ်စုကို ရန်စခြင်းက ပိုမြန်မြန် သေဆုံးဖို့သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။

တကယ်လို့ ရွာသားများ တစ္ဆေများ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ ပစ်ရန် အကြောင်းပြချက် ပို၍ပင် မရှိပေ။

သူတို့၏ သာမန်ပုံပေါက်နေသော ဘဝများကို အဘယ်ကြောင့် နှောင့်ယှက်ရမည်နည်း။

"မင်း ငါ့ကို ကြောက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ မရမှတော့၊ ငါ မင်းနဲ့ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်၊" ယဲ့ကျွင်း မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ရူးသွပ်သွားသည်။

"လာခဲ့လေ၊" ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး၊ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စတင် ထုတ်လွှတ်လာသည်။

"ယဲ့ကျွင်း၊ စိတ်ထိန်း!" ကျန်းယီမင် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သည့် လက္ခဏာများ ပြသလာပြီး သူ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ယန်ကျန့် ပြောတာ မှန်တယ်။ မင်း လုပ်နေတာက အခြေအနေတွေကို ပိုဆိုးစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ ဒီရွာသားတွေကို ထိလို့မရဘူး။ တကယ်လို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ ငါ ယန်ကျန့်ဘက်က ရပ်တည်မယ်၊ မင်းဘက်က မဟုတ်ဘူး။"

သူတို့အားလုံး မဆင်မခြင် ပြုမူခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကျိုးဆက်များကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ ဤရွာသားများ တစ္ဆေများ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုမိခဲ့လျှင်၊ သေနတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက သူတို့၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ဆွပေးလိမ့်မည်လား။ အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုလျှင်၊ သေနတ်ပစ်လိုက်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွာသားတစ်ယောက် တစ္ဆေ ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်ရန် သတ်ဖြတ်ဖို့ စဉ်းစားမိသူမှာ လုံးဝ အရူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သုံးယောက် တစ်ယောက်—ယဲ့ကျွင်း အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း မရှိပေ။

ဤ စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေတွင်၊ ယဲ့ကျွင်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားနေသော်လည်း၊ သူ အခြေအနေကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိလောက်အောင် မမိုက်မဲပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် စိတ်လွတ်သွားတယ်၊" သူ ပြောလိုက်ပြီး၊ တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ကာ သေနတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်ထိန်းဖို့ လိုတယ်။ မင်း ခုနက ပြုမူနေခဲ့တဲ့ ပုံစံအရ၊ မင်း တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုနဲ့ နီးကပ်လာနေပြီ။ မင်း ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရား ပျောက်ဆုံးစပြုနေပြီ၊" ကျန်းယီမင် ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျွင်း၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်ခတ်သွားပြီး သူ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ တောင်းပန်ပြီးပြီ။ မင်း ငါ့လည်ပင်းကို အခု လွှတ်ပေးလို့ရပြီလား။"

"ခင်ဗျား သေသွားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်နေတုန်းပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မလျော့သေး။

ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ ယဲ့ကျွင်းကဲ့သို့သော တစ်စုံတစ်ယောက် ဒုက္ခပေးမှာကို မလိုလားပေ။

"ယန်ကျန့်၊ စိတ်ထိန်းလိုက်ပါဦး။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပြဿနာတွေ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဦးစားပေးက ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ သိရှိဖို့ပဲ။ ငါတို့ လူအင်အား နည်းပါးနေနှင့်ပြီ။ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာက အခြေအနေတွေကို ပိုဆိုးစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်၊ မင်း မထင်ဘူးလား။" ကျန်းယီမင် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိ၊ သူ၏ အတွေးများ မရှင်းလင်းသော်လည်း၊ သူ ယဲ့ကျွင်း၏ လည်ပင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"လူလေးတို့၊ ရန်ဖြစ်နေကြတာလား။" အဘွားကြီးတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး ဖျန်ဖြေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ငယ်ရွယ်တုန်း စိတ်မြန်လက်မြန် ဖြစ်တတ်တာ သဘာဝပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အတိုင်းအတာကိုယ်သိဖို့ လိုတယ်။ ငြင်းခုံမှု အနည်းငယ်က အဆင်ပြေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးမချနဲ့။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ မင်းတို့ လျော်ကြေးပေးရုံတင်မကဘူး၊ ထောင်ထဲတောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ကြနဲ့။ 'စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူခြင်းသည် မာရ်နတ်ပင်' ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကား မရှိဘူးလား။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဘွား။ ငါတို့ ရန်မဖြစ်ပါဘူး။ ငါတို့ နည်းနည်း ငြင်းခုန်နေကြတာပါ။ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး၊" ကျန်းဟန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ အဘွားကြီးကို ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူမ တော်တော် အသက်ကြီးပြီ၊ သူမ၏ မျက်နှာ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေပြီး၊ သူမ အနည်းငယ် အားနည်းပုံရသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ကြင်နာပြီး နူးညံ့ကာ၊ အမြဲတမ်း ပြုံးနေသည်။

"အဲ့ဒါ ကောင်းတာပေါ့။ မင်းတို့က ကလေးလိမ္မာတွေပဲ၊" အဘွားကြီးက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်" အားနည်း နွမ်းလျသော ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ လေးယောက်သား လန့်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများ အသံလာရာ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ဆတ်ခနဲ ရောက်သွားသည်။

၎င်းမှာ အဘွားကြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယဲ့ကျွင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ခြေလက်များ အေးစက်သွားသည်။

သူ ထူးဆန်းသော စိတ်သက်သာရာရမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

တော်သေးတာပေါ့ သူ သေနတ် မပစ်လိုက်မိလို့။

တကယ်လို့ သူ ပစ်ခဲ့မိရင်၊ ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဘယ်သူ သိနိုင်မည်လဲ။