လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလား။

အဘွားကြီး၏ ချောင်းဆိုးသံက ယန်ကျန့်၊ ကျန်းယီမင်၊ နှင့် အခြားသူများကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ—ဤချောင်းဆိုးသံသည် သူတို့ ပြီးခဲ့သောညက ကြားခဲ့ရသော အားနည်း၊ နွမ်းလျ၊ နှင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသော အသံ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"သူမ... တစ္ဆေလား။" အဘွားကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တကယ်လို့ ဒီအဘွားကြီးက တကယ် တစ္ဆေဆိုရင်၊ ဒါဆိုရင် တခြား ရွာသားတွေလည်း တစ္ဆေတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အစောပိုင်းက မပစ်ခဲ့တာ ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ၊ ယဲ့ကျွင်း။ နောက်တစ်ခါ၊ မင်း ဦးနှောက်ကို နည်းနည်း ပိုသုံးဦး၊" ကျန်းယီမင် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့မှာ ဦးနှောက် မရှိဘူး။ အတွင်းထဲမှာ အလောင်းရည်တွေချည်းပဲ။ ငါတို့ အရင်တစ်ခေါက် သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ကွဲအောင် ဖွင့်ခဲ့တုန်းက ငါ မြင်ခဲ့တယ်။"

ယဲ့ကျွင်း၏ မျက်နှာ အနေရခက်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထူးဆန်းသော ကြောက်ရွံ့မှု အာရုံတစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံလာသည်။

တကယ်လို့ သူ အစောပိုင်းက အဲ့ဒီ သေနတ်ချက်ကို တကယ် ပစ်ခဲ့မိရင်၊ ပေါ်လာမှာက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့ တစ်အုပ်စုလုံး ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ အဲ့ဒီ အဘွားကြီးရဲ့ ချောင်းဆိုးသံက ပြီးခဲ့တဲ့ညက လူမမာတစ္ဆေနဲ့ အတိအကျ တူတယ်။ အဲ့ဒါက သူမရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်မှုကို အတည်ပြုပေးသလား။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်၊ ငါတို့ အခု လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ၊" ကျန်းယီမင်က သိပ်မဝေးသေးသော အဘွားကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူတို့ သူမကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ဤတစ္ဆေဖြစ်ရပ် တစ်ခါတည်းနှင့် အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းပြီးသွားနိုင်လောက်သည်။

"ငါတို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်၊" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

တစ်ခုခု သူ့အတွက် လွဲချော်နေသလို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ဤအဘွားကြီးက လူမမာတစ္ဆေ ဆိုလျှင်၊ ဒါဆိုရင် ခေါင်းတလားထဲက လူက ဘယ်သူလဲ။ ပြီးတော့ ပြီးခဲ့သောညက ကျန်းယီမင်နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော တစ္ဆေက ဘယ်သူလဲ။

တစ္ဆေသုံးကောင် ရှိနိုင်သလား။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်။

နေရာတစ်ခုတည်းတွင် တစ္ဆေများ ဒီလောက်များများ စုဝေးနိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးသည်၊ အထူးသဖြင့် ဤရွာ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု၏ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။

ပြီးတော့ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုကို တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းသာ ဖန်တီးနိုင်သည်။

သူတို့ အစောပိုင်းက ဆက်စပ်ကြည့်ခဲ့သော သဲလွန်စများ အခု အဘွားကြီး၏ ချောင်းဆိုးသံကြောင့် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် အဘွားကြီးကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထား၍ မဖြစ်ပေ။

"သူမကို အရင် ဖြေရှင်းလိုက်ကြရအောင်၊ ပြီးမှ အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီ သွားမယ်။ လူမခွဲကြနဲ့၊ ပြီးတော့ ဒါကို သိပ် အချိန်မဆွဲကြနဲ့။ တစ်ခုခု လွဲနေသလို ခံစားရတယ်။ ငါတို့ ဒါကို မြန်မြန် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့ရင်၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိသင့်ဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သော်လည်း၊ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ အသံထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဆို လှုပ်ရှားကြရအောင်၊" ကျန်းယီမင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ အစောပိုင်းက ငြင်းခုံမှု၊ ရန်ပွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ္ဆေများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ သူတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းဟန်နှင့် ယဲ့ကျွင်း သူတို့၏ ကိရိယာများကို ယူရန် ကားဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်သွားကြသည်။

ယန်ကျန့်လည်း သူ၏ ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရယူပြီး သူတို့ လိုအပ်သမျှ အားလုံး ပြင်ဆင်ရန် အသုဘ ခန်းမဆောင်သို့ သွားခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင်၊ အုပ်စု ထပ်မံ စုဝေးမိကြပြီး အဘွားကြီးနောက်သို့ လိုက်စပြုကြသည်။

အဘွားကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားသည်၊ လမ်းလျှောက်ရင်း အချိန်ယူကာ၊ ရံဖန်ရံခါ အားနည်းစွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

ထိုချောင်းဆိုးသံ သူတို့ ပြီးခဲ့သောညက အမှောင်ထဲတွင် ကြားခဲ့ရသော အသံကဲ့သို့ နွမ်းလျပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ထပ်ကြားရသောအခါ၊ သူတို့ ဤအဘွားကြီး မနေ့က တစ္ဆေ ဖြစ်ကြောင်း ပို၍ပင် သေချာသွားကြသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လျှင်၊ အရာအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးသွားလိမ့်မည်။

ဤသို့ စဉ်းစားမိသောအခါ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အာရုံတစ်ခု သူတို့အတွင်းထဲတွင် မြင့်တက်လာပြီး၊ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ဤဖြစ်ရပ် ဖြေရှင်းပြီးသွားသည်နှင့်၊ သူတို့ သူတို့၏ အရောင်းအဝယ်ကို အပြီးသတ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ တစ္ဆေများ ပြန်လည်နိုးထမှုကို နှောင့်နှေးစေမည့် နည်းလမ်းကို ရရှိနိုင်ပေမည်။

၎င်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေထဲက မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်ခြည် သဲ့သဲ့တစ်ခု၊ ဤ ငရဲကဲ့သို့သော ဘဝတွင် ရုန်းကန်နေရစဉ် သူတို့ တောင့်တနေသော ကယ်တင်ခြင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ ပိုမို စိုးရိမ်မှုကို ပြသနေသည်။

"သူမ အိမ်ပြန်နေတာလား။" နောက်မှ လိုက်နေသော ကျန်းယီမင်က အဘွားကြီး အုတ်အိမ်အိုတစ်လုံးထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အိမ်ရှေ့က ဧရိယာ သန့်ရှင်း သပ်ရပ်နေပြီး၊ အဘွားကြီး သန့်ရှင်းမှုကို တန်ဖိုးထားသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

သို့သော် သူမ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သည်ကို သိရှိထားသည့်အတွက်... ဘယ်သူကမှ သူမ၏ အိမ်သို့ လည်ပတ်ချင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ အမိုးပေါ်ကို သွားပြီး အပေါ်ကနေ လှုပ်ရှားမယ်၊" ယဲ့ကျွင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

သူ ဒီတစ်ကြိမ် ယန်ကျန့်နှင့် ငြင်းခုံခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားစပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ သုံးယောက် တံခါးကနေ ဖောက်ဝင်မယ်။ ငါတို့အားလုံး ငါတို့ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး သူမကို လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးဘူး၊" ကျန်းယီမင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဟန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်၊ "အလျင်မလိုကြနဲ့ဦး။ ယဲ့ကျွင်းကို အရင် အတည်ပြုခိုင်းလိုက်။ သူ ဘာကြံစည်နေလဲ ငါ သိတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊" ကျန်းယီမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့ တာဝန်ယူနေမှတော့၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ကြိမ် ခင်ဗျားတို့ ဦးဆောင်မှုနောက် လိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိရပါ၊ ဒီရွာထဲမှာ တစ္ဆေ တစ်ကောင်ထက် ပိုရှိတယ်။ ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားဖို့ လိုတယ်။"

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှု ပိုမို အားကောင်းလာနေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘာမှ မှားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့၊ ငါတို့ ဒါကို မြန်မြန် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်၊" ကျန်းယီမင် သူ့ကို အာမခံလိုက်သည်။

အိမ်အတွင်းထဲတွင်။

အဘွားကြီး လမ်းလျှောက်ရတာ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ သူမ သူမ၏ အခန်းသို့ သွားပြီး အနားယူရန် အိပ်ရာပေါ် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ယဲ့ကျွင်း အမိုးပေါ်သို့ ရောက်နှင့်နေပြီ။

သူ အဘွားကြီး၏ အပေါ် တည့်တည့်တွင် ရပ်နေသည်။

အဘွားကြီး ပုံမှန်အတိုင်း၊ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သော သာမန် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမတွင် အဖော်ပြုရန် မိသားစု မရှိ၊ ရွာပတ်ပတ်လည် လျှောက်သွား၊ အခြား သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် စကားစမြည်ပြော၊ ပြီးတော့ ပင်ပန်းလာသည့်အခါ အိမ်ပြန် အနားယူသည်။

သူမ နေမကောင်းသည့်အခါပင်၊ သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ဘယ်သူမှ မရှိပေ။

"အဟွတ်အဟွတ်။"

အဘွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်မားခြင်း မရှိပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အနည်းငယ် ပျင်းရိသလို ခံစားရ၍၊ သူမ ထပြီး တီဗီ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမ ရုပ်မြင်သံကြား အချို့ ကြည့်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ဤ လုံးဝ သာမန် လုပ်ဆောင်ချက်များကို အနီးအနားမှ စောင့်ကြည့်နေသော အုပ်စုက လေ့လာတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သာမက၊ အခြားသူများလည်း စတင် ရှုပ်ထွေးလာသလို ခံစားနေရသည်။

ဤအဘွားကြီး တကယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဟုတ်ရဲ့လား။

"တောက် တောက် တောက် ‘’

နေ့ခင်း ကြောင်တောင် ဖြစ်ပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင် မိုးရွာသွန်းခြင်း မရှိ၊ သို့တိုင် အမိုးမှ ရေစက်ကျသံကို ကြားနေရသည်။

အဘွားကြီး အိပ်ရာထဲတွင် လှဲလျောင်းရင်း၊ တီဗီ ကြည့်နေသည်။

ထူးဆန်းစွာပင်၊ တီဗီ မည်သည့် ချန်နယ်ကိုမှ ချိန်ညှိထားခြင်း မရှိ—မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူအမည်း ဆူညံပုံရိပ်များသာ တဖျပ်ဖျပ် လင်းနေပြီး၊ မှိန်ဖျော့သော ရှူးရှူးမြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ။

သို့သော် အဘွားကြီး နစ်မြှုပ်နေပုံရသည်၊ သူမ ကြည့်ရှုနေသည့်အရာထဲတွင် နစ်မျောနေသည့်အလား။

"တောက် တောက် ‘’

အမိုးမှ ရေစက်ကျသံ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ရေတစ်စက် အုတ်ကြွပ်များမှတဆင့် စိမ့်ဝင်လာပြီး မျက်နှာကျက်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ဤရေစက် အနံ့ဆိုးပြီး ညစ်ပတ်နေသည်၊ မိုးရေကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းတစ်လောင်းမှ စိမ့်ထွက်သော အရည်နှင့် ပိုတူသည်။

သို့တိုင်၊ ဤရေစက် အဘွားကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျဆင်းသွားသည်။

အဘွားကြီး တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးဘဲ၊ တီဗီကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသည်။

သို့သော်၊ အလောင်းရည်တစ်စက် သူမ၏ ခေါင်းပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည့် နေရာတွင်၊ အနက်ရောင် အမှတ်အသားတစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤအမှတ်အသား လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်၊ ကူးစက်ရောဂါ တစ်မျိုးမျိုးကဲ့သို့။

အနက်ရောင် အမှတ်အသား လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး၊ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင်၊ ၎င်း အဘွားကြီး၏ ဦးခေါင်းတစ်ခြမ်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက်၊ သူမ၏ ဦးခေါင်း ပုပ်သိုးစပြုလာသည်။

"ဒါ ယဲ့ကျွင်းရဲ့ စွမ်းရည်လား။" ယန်ကျန့် ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

"တောက် တောက် တောက် ‘’

အလောင်းရည် စက်များ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ကျဆင်းစပြုလာသည်။

အချို့ အိပ်ရာခင်းပေါ် ကျသည်၊ အချို့ အဘွားကြီး၏ ကျောပေါ် ကျသည်၊ ပြီးတော့ အချို့ သူမ၏ ခြေထောက်များပေါ် ကျသည်။

ပြင်းထန် အနံ့ဆိုးတစ်ခု အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော အနံ့ပင် တစ်စုံတစ်ဦးကို အော့အန်ချင်စိတ် ပေါက်စေသည်။

မကြာမီ။

အလောင်းရည် စက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သော အဘွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးစပြုလာသည်။

သူမ၏ လက်များ၊ ခြေထောက်များ၊ နှင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခြမ်းပင်လျှင် ပုပ်ဆွေးသွားခဲ့ပြီး၊ အနက်ရောင် ပြောင်းစပြုနေသော အရိုးဖြူများကို ဖော်ပြနေသည်။

သူမ လူသားတစ်ဦးနှင့် မတူတော့ပေ။

သို့တိုင်၊ အဘွားကြီး အိပ်ရာထဲတွင် လှဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မျက်လုံးတစ်ဖက် ဖွင့်လျက် တီဗီ ကြည့်နေသည်။

သူမ သေဆုံးနှင့်ပြီးပြီလား မဟုတ်ဘူးလား ဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။

"ငါတို့ မှားသွားတာလား။" ကျန်းဟန် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာက လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

သူမ ဤမျှအထိ ပုပ်သိုးသွားခဲ့သော်လည်း၊ အဘွားကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်၊ ဘာမှ မဖြစ်သလိုမျိုး၊ ပြီးတော့ တီဗီကို ပိတ်ရန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အခန်းက ဘာလို့ ရေယိုနေတာလဲ။" အဘွားကြီးက ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းရည် အိုင်များကို သူမ၏ တစ်ခြမ်းပုပ်သိုးနေသော ဦးခေါင်းဖြင့် ကြည့်ရင်း သိလိုစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘောလိုပဲဟေ့ ၊ လှုပ်ရှားကြ!" ကျန်းယီမင် အော်လိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူမ အဲ့ဒီလောက် ပုပ်သိုးသွားပြီးနောက် လှုပ်ရှားနိုင်သေးတယ်ဆိုရင်၊ သူမ တစ္ဆေတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမည်လဲ။

ချက်ချင်းပင်။

ကျန်းဟန် အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သဘာဝမကျစွာ လိမ်ကောက်သွားပြီး၊ သူ၏ ကျောပေါ်က အဝတ်အစားများ ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။

သွေးစွန်းနေပြီး အရေပြားမရှိသော လက်တစ်စုံ သူ၏ ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ အတွင်းထဲမှ တွားသွားထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား။

မှိန်ဖျော့စွာ၊ သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် မျက်နှာတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကို မြင်နိုင်သည်၊ သုံးဘက်မြင် တက်တူးတစ်ခုကဲ့သို့။

သူ ကလပ်ထဲတွင် တစ္ဆေလူသား ကျန်းဟန်ဟု လူသိများသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကျောပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ကပ်ငြိနေသောကြောင့်တည်း။

အစပိုင်းတွင်၊ တစ္ဆေက သက်ဝင်လှုပ်ရှားပုံပေါက်သော တက်တူးတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ သူ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထစပြုလာသည်နှင့်၊ တက်တူးကဲ့သို့သော တစ္ဆေ သူ၏ ကျောမှ ကွာကျစပြုလာခဲ့သည်။

အခု၊ လက်တစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာနှင့်ပြီ။

တကယ်လို့ ခေါင်း နောက်ဆက်တွဲ ထွက်လာခဲ့လျှင်၊ သူ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ—တစ္ဆေက သူ့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဟန် ပြေးဝင်လာသည်နှင့်၊ သူ နာကျင်မှုဖြင့် ညည်းညူသံ တိုးတိုး ပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူ၏ ကျောမှ သွေးစွန်းနေသော လက်များ ဆန့်ထွက်လာပြီး အဘွားကြီးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"မိပြီ။"

"ကောင်းတယ်။"

ယန်ကျန့် အနီးကပ် နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော အဘွားကြီး၏ ခေါင်းကို လေးလံသော ကိုယ်သိုင်းအိတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ထပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ၊ ကိုယ်သိုင်းအိတ် ချိပ်ပိတ်သွားပြီး၊ တစ်ခြမ်းပုပ်သိုးနေသော၊ မှတ်မိရန်မလွယ်သော အလောင်း အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။

"ငါတို့ တကယ် အောင်မြင်သွားတာလား။" ကျန်းယီမင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ လှုပ်ရှားမှုပင် မပြုလုပ်ရသေးဘဲ၊ ပြီးဆုံးသွားပြီလား။

ဒါက သိပ် လွယ်လွန်းလှသည်။

သူတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရသလိုတောင် မခံစားရပေ။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါ လုံးဝ တိကျမှု မရှိဘူး။

ဖမ်းဆီးရန် လွယ်ကူသောကြောင့် ၎င်း အန္တရာယ်မရှိဟု မဆိုလိုပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အမှတ်မထင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ၊" ကျန်းဟန်က စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်၊ အပြင်ဘက် လောက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဘယ်သူမှ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ၊ အမိုးမှ အလောင်းရည် စက်ကျသံလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။