ဟန်ချက် ပျက်သွားပြီ

သူတို့ တကယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တာလား။ ဒါက သိပ် လွယ်လွန်းပုံရသည်၊ အလွန်လွယ်ကူလွန်းသဖြင့် အုပ်စု သံသယဝင်ပြီး မသေချာမရေရာ ဖြစ်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

သို့တိုင်၊ ဤ လွယ်ကူမှုကပင် ယန်ကျန့်၏ အစောပိုင်းက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ပိုမို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

ကိုယ်သိုင်းအိတ်အတွင်းထဲက လှုပ်ရှားမှုမရှိသော အလောင်းကို ကြည့်ရင်း၊ သူ သူ၏ အစောပိုင်းက ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း ပိုမို ယုံကြည်လာသည်။

သူ လမ်းမှားကို ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

အချက်ပြမှားတစ်ခု၊ သူ၏ ယခင် မသေချာမရေရာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ သူ့ကို မှားယွင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်မိစေခဲ့သည်။

"ငါတို့ အောင်မြင်သွားတာလား။" ကျန်းဟန် မသေချာမရေရာစွာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယီမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ မသေချာဘူး။ ယဲ့ကျွင်းရဲ့ အစောပိုင်းက စမ်းသပ်ကြည့်မှုအရ၊ ဒီအဘွားကြီး သေချာပေါက် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူမက တစ္ဆေတစ်ကောင် ဆိုရင်၊ ဒါက သိပ် ရိုးရှင်းလွန်းပုံရတယ်။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းဆီးခံရမှာ မဟုတ်သင့်ဘူး။ ယန်ကျန့်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"တစ္ဆေ အစေခံ။ ဒါက တစ္ဆေ အစေခံပဲ၊" ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လူတစ်ယောက် သေဆုံးပြီးနောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်က ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ ဒါ လူသား မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေကြတာ။ ထွက်သွားပြီး အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်သွားကြရအောင်။ အဲ့ဒါက ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ သော့ချက်ပဲ။"

"မင်း တကယ် ပြောနေတာလား။ ငါတို့ အဲ့ဒီလောက် ဒုက္ခခံခဲ့ရတာ ငါးစာတစ်ခုကို ဖမ်းမိဖို့သက်သက်ပဲလား။" ကျန်းဟန် သိသိသာသာ စိတ်တိုသွားသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်မဖြေ။

သူ ကိုယ်သိုင်းအိတ်ကို ရိုးရှင်းစွာ မလိုက်ပြီး တံခါးမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကာ၊ ပုခုံးပေါ်မှ လှမ်းပြောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့ မသေချင်ရင်၊ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့။ အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားခဲ့ရင်၊ ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးတယ်။"

သူ အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ သူ၏ ခြေလှမ်းများ လုံးဝ မယိုင်မလဲဘဲ အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီသို့ အလျင်စလို သွားနေသည်။

"အတူတူ လှုပ်ရှားကြရအောင်၊" ကျန်းယီမင် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူနှင့် ကျန်းဟန် လျင်မြန်စွာ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့်၊ သူတို့ ယဲ့ကျွင်း၏ ခြေရာ လုံးဝ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

"ယဲ့ကျွင်း၊ မင်း ဘယ်မှာလဲ။" ကျန်းဟန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ခေါ်မနေနဲ့တော့။ သူ သေချာပေါက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ငါတို့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစပြုပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိခဲ့ဘူး၊" ယန်ကျန့်က နောက်မလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူ အသက်ရှင်နေသေးရင်၊ သူ အခုအချိန်မှာ ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းလောက်ပြီ။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ၊ အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံး ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ အချိန်အကြာကြီး ကွဲကွာနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်—မီတာအနည်းငယ်သာ။

သူ ဘယ်လို ဒီလောက် မြန်မြန် အသတ်ခံလိုက်ရနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ဒါက တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတယ်လို့တောင် မသတ်မှတ်ရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ယန်ကျန့် အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီသို့ အလျင်စလို သွားနေစဉ်၊ သူ အပေါ်က နေရောင်ခြည် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

အလင်းရောင် မှေးမှိန်သွားနေပြီး၊ ရွာ တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံနေရသည်။

အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင်၊ နေ့က ညသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား။

ယန်ကျန့်၏ နှလုံးသား တင်းကျပ်သွားသည်။

သူ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီ။

ရွာထဲက တစ္ဆေနှစ်ကောင် ယခင်က အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်မှု အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှိနေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုထိန်းချုပ်မှု၏ ရလဒ်ကို သူ မသိရှိသော်လည်း၊ ၎င်း ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက ထိုဟန်ချက်ကို ပျက်ပြားသွားစေခဲ့ပုံရသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဟန်ချက် သူတို့ ရွာထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက ပျက်ပြားသွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ဤ မှားယွင်းသော လှုပ်ရှားမှုသည် နောက်ဆုံး အဆုံးသတ်ဖြစ်စေသော အရာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"လူမမာတစ္ဆေ" ဟု ကုတ်နာမည် ပေးထားသော တစ္ဆေ လုံးဝ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော၊ အမည်မသိ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဟွမ်ကန်းရွာတစ်ခုလုံးကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်သွားရမယ်၊" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့။

သွားကြိတ်လိုက်ပြီး၊ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လာကာ၊ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ ပတ်ပတ်လည် ဆယ်မီတာခန့် ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်၊ အဲ့ဒါက သူ၏ အတွင်းထဲက တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထမှုသို့ တစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်သွားသည်ဟုလည်း ဆိုလိုသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် တစ်ခုခု သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းပြီးနောက်မှာပင်၊ ၎င်း ရွာ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို တန်ပြန်တိုက်ဖျက်ခြင်း မပြုပေ။

သူ၏ ခြေထောက်အောက်က မြေပြင် အတူတူပင် ကျန်ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤရွာ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့် မှတ်တမ်းဟောင်းမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်၊ ၎င်းတွင် ဟွမ်ကန်းရွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သုံးရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့တောင်မှ၊ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊" သူ တွေးလိုက်သည်။

သူ့မှာ အခု ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်၊ အောင်မြင်မှုအတွက် အာမခံချက် မရှိသော်လည်း၊ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဖြစ်သည်။

သူ့မှာ အရေးပေါ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ထိရောက်မှု မသေချာပေ။

ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေပြီး၊ မှားယွင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု သေခြင်းကို ဆိုလိုပေလိမ့်မည်။

သူ ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နဖူးပြင်တွင် ချွေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအခြေအနေ ကုန်တိုက် ဖြစ်ရပ်ထက် များစွာ ပိုမို ဆိုးရွားသည်—၎င်း အဆင့်အတန်းပင် မတူညီပေ။

"ထွက်ပြေးခြင်းက တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးဖို့ ဦးတည်သွားနိုင်တယ်၊ မထွက်ပြေးခြင်းကလည်း သေခြင်းကို ဆိုလိုတယ်။ ထွက်ပြေးခြင်းက ရှင်သန်ဖို့ နည်းလမ်း ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့၊ အဲ့ဒါက သေလမ်းပဲ။ ခွေးမသားပဲ၊ ငါ စွန့်စားလိုက်မယ်။"

သွားကြိတ်လိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်၊ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လျက်၊ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ယန်ကျန့် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ သူ လေထဲမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာလား။" နောက်မှ ပြေးလိုက်လာနေသော ကျန်းဟန် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကျန်းယီမင် အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်ရမယ်။ အံ့ဩမနေနဲ့။ မြန်မြန်၊ အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီ သွားကြရအောင်။ ဒီရွာထဲမှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။ ယန်ကျန့် ငါတို့မတိုင်ခင် အဲ့ဒါကို သတိပြုမိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ ဒီလောက် အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခဲ့တာ၊ သူ့တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရတဲ့အထိပဲ။"

သူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ ယန်ကျန့်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရွာတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် နေ့မှ ညသို့ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲမှုက သေဆုံးခြင်း နီးကပ်လာသည့် အာရုံတစ်ခု ပေးသည်။

"ရွာသားအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား။"

သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြု၍၊ ယန်ကျန့် စက္ကန့်နှစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ရွာအဝင်ဝသို့ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အစောပိုင်းက၊ ထိုနေရာတွင် သက်ကြီးရွယ်အို ရွာသား ဒါဇင်ကျော် ထိုင်နေကြပြီး၊ လက်ဖက်ရည်သောက်၊ စကားစမြည်ပြောနေခဲ့ကြသည်။

အသုဘ ခန်းမဆောင်ထဲတွင်လည်း အဒေါ်ကြီးများနှင့် ဦးလေးကြီး လေးငါးယောက် ရွှေငွေစက္ကူများ မီးရှို့၊ ညစောင့်နေခဲ့ကြသည်။

အရာအားလုံး လုံးဝ သာမန်ပုံ ပေါက်ခဲ့သည်။

သို့သော် အသွားအပြန် ခရီးတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ကြာမြင့်သော အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ ကောင်းကင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး၊ ရွာ လျင်မြန်စွာ အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရွာသားများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ အသုဘ ခန်းမဆောင်လည်း ထိုနည်းတူ။

ခေါင်းတလား သို့မဟုတ် ခန်းမဆောင်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ အဆောက်အဦး တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ နေရာတွင် ပေါင်းပင်များဖြင့် ထူထပ်နေသော စွန့်ပစ်မြေလွတ်ကွက်လပ်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ အဆောက်အဦး ဘယ်တုန်းကမှ မတည်ရှိခဲ့သည့်အလား။

ယန်ကျန့်၊ အလောင်းကို သယ်ဆောင်ထားဆဲ၊ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ရောက်ရှိလာသော ကျန်းဟန်နှင့် ကျန်းယီမင်တို့လည်း မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှု မျက်နှာထားများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ရွာသားတွေ ပျောက်သွားပြီ၊ အိမ်လည်း ပျောက်သွားပြီ။ အသုဘ ခန်းမဆောင် ဘယ်မှာလဲ။ ခုနက ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တဲ့ တစ်ခုလေ။ ငါတို့ နေရာမှားလာခဲ့တာလား။" ကျန်းဟန် ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အခြား အိမ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဤတစ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ နေရာမမှားပါဘူး။ ဒီနေရာပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်က အနံ့ဆိုးသော အလောင်းရည် စက်အနည်းငယ်ကို ထောက်ပြလိုက်သည်၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖြစ်ပုံရသည်။

ဒါက ယဲ့ကျွင်း၏ စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ကျွင်း ဒီနေရာမှာ ရှိခဲ့သည်၊ သို့သော် သူ ရောက်ရှိခြင်းမတိုင်မီ သေဆုံးနှင့်ပြီး ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း အတိအကျ ဘာသိထားလဲ။ ငါတို့ကို ပြောပြ၊ ဒါမှ ငါတို့ တစ်ခုခု စဉ်းစားလို့ရမှာ၊" ကျန်းယီမင် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အခု နောက်ကျသွားပြီ။ အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံး ပျောက်သွားပြီ။ ငါတို့ အသုဘ ခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး။ ငါ အစောပိုင်းက အဲ့ဒီ သတင်းအချက်အလက်မှားကြောင့် လမ်းလွဲသွားခဲ့တယ်၊ အဘွားကြီးက တစ္ဆေလို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူမ မဟုတ်ခဲ့ရင်တောင်၊ ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားခဲ့သရွေ့၊ မမျှော်လင့်ထားတာ ဘာမှ မဖြစ်သင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ သိပ် အ လွန်းခဲ့တယ်။ ငါတို့ ဒီရွာထဲက ဟန်ချက် တစ်မျိုးမျိုးကို ပျက်ပြားသွားစေခဲ့ပြီ။ တကယ့်တစ္ဆေ ပေါ်ထွက်လာတော့မယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ထားကြ။"

သူ စကားပြောရင်း၊ ယန်ကျန့် ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ သူ၏ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး သေတ္တာကို ချိန်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အဲ့ဒီ သေတ္တာက—" ကျန်းယီမင်၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသော်လည်း တင်းကျပ်စွာ ချိပ်ပိတ်ထားသော ရွှေရောင်သေတ္တာကို မြင်သောအခါ တွန့်သွားသည်။

"ဒီသေတ္တာထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပါဝင်တယ်။ ငါ အဲ့ဒါကို လွှတ်ပေးတော့မယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အရေးပေါ် အစီအမံပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ရူးနေလား! မင်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးတော့မှာ ဟုတ်လား။" ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်သော ကျန်းယီမင်ပင် အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

"လူတွေ သေလိမ့်မယ်!"

"ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ လူမမာတစ္ဆေရဲ့ အစပိုင်းက ရည်မှန်းချက်က ဒီသေတ္တာကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲက တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးဖို့ပဲ။ ဒီတစ္ဆေက ဟန်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ သော့ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့်က သေတ္တာကို သေနတ်တစ်ချက် ပစ်လိုက်ခြင်းမတိုင်မီ ပြောလိုက်သည်။

ကျည်ဆန် သေတ္တာကို ထိမှန်သော်လည်း ၎င်းကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှေက သိပ်ထူလွန်းသည်။

"အခု၊ ရွာထဲက တစ္ဆေရဲ့ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံက အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ရွာ ဟန်ချက်ညီနေတုန်းက၊ အဲ့ဒါ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟန်ချက် ပျက်သွားတာနဲ့၊ ငါ ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ၊ ဒါက သေမင်းထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ။ ထွက်လမ်း မရှိဘူး။ အဲ့ဒါက စစ်မှန်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပဲ၊ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အလမ်း လုံးဝ မရှိဘူး။"

"ခင်ဗျားတို့ သုတ်သင်ရှင်းလင်း မခံချင်ရင်၊ ကျွန်တော့်ကို မတားနဲ့။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။"

ဘိုင်း!

ယန်ကျန့် နောက်ထပ် သေနတ်တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်သေတ္တာမှ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အက်ကွဲကြောင်းမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်စပြုလာသည်။

သွေးမှာ ယန်လီ၏ တစ္ဆေပိုင်ဆိုင်သည်။

သွေး ကုန်သွားသည်နှင့်၊ အတွင်းထဲက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ လွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ အထူးတလည် ကြောက်မက်ဖွယ် မဟုတ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ္ဆေ ထွက်လာတာနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကာကွယ်ကြရလိမ့်မယ်။ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားကြ။ ခင်ဗျားတို့ ချက်ချင်း မသေသရွေ့၊ အခွင့်အရေး ရှိနေနိုင်သေးတယ်၊" ယန်ကျန့်က အနီးကပ် နောက်ထပ် သေနတ်တစ်ချက် ပစ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရွှေရောင်သေတ္တာ နောက်ဆုံးတွင် ဖွင့်ထွက်သွားသည်။

သွေးများ အတင်းအကျပ် ထွက်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စဉ်ကျသွားသည်။

သွေး ကုန်သွားသည်နှင့်၊ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု အက်ကွဲကြောင်းမှ ထွက်ပေါ်စပြုလာသည်။

"ခွေးမသား၊ မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒါကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလား။ ငါ မင်းနဲ့အတူ ဒီကို လာခဲ့မိတာကို အခု နောင်တရတယ်၊" ကျန်းဟန် တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။

သူ ယန်ကျန့် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြောင်း သိရှိသော်လည်း၊ ၎င်း ကြီးမားသော စွန့်စားမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

အခု၊ သူ ၎င်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံ ဟုတ်လား။ ဒါက အရူးတစ်ယောက်သာ လုပ်မည့် အရာတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်သည်။

"အခုလောလောဆယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊" ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က တစ္ဆေမျက်လုံး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော အရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။