ဖွင့်လှစ်လိုက်သော ခေါင်းတလား

"ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့်၊ တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်နိုးထချိန်မတိုင်မီ အချိန် သိသိသာသာ ရှည်ကြာသွားခဲ့ပြီ။ တကယ်လို့ ငါ ဒီအပေးအယူကို ဆက်မလုပ်ရင်တောင်၊ ငါ့ရည်မှန်းချက်ကို ငါ ရရှိပြီးနှင့်နေပြီ။ အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ အပေးအယူက လိုအပ်နေသေးသလား။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ဆက်တွဲ ခြေလှမ်းများကို စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ၊ သူ ထိုအတွေးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်နိုးထမှု ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေဆဲပဲ။ ဒီဟန်ချက်ညီမှုက မတည်ငြိမ်ဘူး။ အဲ့ဒါက ငါ့ကို လောလောဆယ် အသက်ရှူချောင်ချိန် အချို့ ပေးရုံသာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားကို ဆက်လက် အသုံးပြတာနှင့်အမျှ ဒီဟန်ချက်ညီမှု မလွဲမသွေ ပျက်ပြားသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ တတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခံရနိုင်တယ်။ အပေးအယူ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမယ်။"

ထို့အပြင်၊ ယန်ကျန့် မြေပြင်ပေါ်က လူ့အရေပြား စာရွက် (သိုးရေချပ်) ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်လို့ အဲ့ဒီ ကုမ္ပဏီဆိုသူများ တစ္ဆေများကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ သိရှိပြီး၊ ဤ လူ့အရေပြား စာရွက်လည်း သိရှိနေလျှင်၊ သူ ကုမ္ပဏီကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

ဤအရာ သိပ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။

၎င်း တစ္ဆေများကိုပင် ဝါးမျိုနိုင်သည်။

၎င်း နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်နိုင်မည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မည်လဲ။

သူ ၎င်းကို စွန့်ပစ်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာသင့်သလား။

ထိုအတွေး ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုက သူ့ကို လူ့အရေပြား စာရွက်ကို ဤနေရာတွင် စွန့်ပစ်ရန် ပြောနေသော်လည်း၊ သူ၏ ရှင်သန်လိုစိတ်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေ ပြီးဆုံးသေးခြင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင်၊ နောက်တစ်ကြိမ် သူ စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေတစ်ခုတွင် သူ့ကိုယ်သူ တွေ့ရှိသည့်အခါ၊ ဤ လူ့အရေပြား စာရွက် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

၎င်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပါစေ၊ သေဆုံးခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။

ဤသို့ စိတ်ထဲ ထားလျက်၊ သူ လူ့အရေပြား စာရွက်ကို ဆက်လက် သိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ နောက်ဆက်တွဲ အပေးအယူ ပို၍ပင် သတိထားမှု လိုအပ်လိမ့်မည်။

သူ လူ့အရေပြား စာရွက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ၎င်းကို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ထားရှိရန် မရဲတော့ပေ။

အစား၊ သူ ယခင်က ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ ပါဝင်ခဲ့သော သေတ္တာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး လူ့အရေပြား စာရွက်ကို အတွင်းထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သေတ္တာ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော်လည်း၊ သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ၎င်းကို ပြန်လည် သွန်းလုပ်စေလိမ့်မည်။

အခုက အနားယူရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့် ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

တကယ်လို့ သူ ဒါကို မဖြေရှင်းခဲ့လျှင်၊ သူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ နောက်တစ်ကြိမ် ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အတိုင်းအတာ သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး၊ မီတာငါးဆယ် အချင်းဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

၎င်း ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

လူသားတစ်ဦး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် အသုံးချနိုင်သော စွမ်းအား ကန့်သတ်ထားပုံရသည်။

သို့သော် တကယ်လို့ တစ္ဆေတစ်ကောင် အခြား တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်း လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့် စပေါ့ကားတစ်စီး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ ကားထဲမှ ခရီးဆောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခရီးဆောင်သေတ္တာအတွင်းထဲတွင်၊ ကျန်းဟန် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့နေပြီး၊ ထိန်းချုပ်မရနိုင်စွာ တုန်ယင်နေသည်။

သူ သူ ကံဆိုးပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမျှကြာအောင် ပုန်းအောင်းပြီးနောက်၊ ဟွမ်ကန်းရွာမှ တစ္ဆေ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီလား။

"ငါ အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့ ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံနေရတယ်။"

"ဒါ မကောင်းဘူး။ အဲ့ဒါ ခရီးဆောင်သေတ္တာကို ဖွင့်တော့မယ်။ တစ္ဆေ သေချာပေါက် ငါ့ကို နေရာအတည်ပြုမိပြီ။ ငါ ထပ်ပြီး ပုန်းအောင်းလို့ မရတော့ဘူး။"

"ငါ မင်းနဲ့ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မယ်!"

ခရီးဆောင်သေတ္တာ ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ကျန်းဟန် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာသည်။

သို့သော် သူ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှ တုန်လှုပ်မှုသို့၊ ထို့နောက် သံသယသို့၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤ ကြွယ်ဝသော စိတ်ခံစားချက်များ အစီအစဉ် နှစ်စက္ကန့်မျှသာအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားပြီး၊ တကယ် ပြဇာတ်ဆန်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုအတွက် ဖန်တီးပေးသည်။

အကျွမ်းကျင်ဆုံး သရုပ်ဆောင်ပင်လျှင် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

"ဆက်လက် ဟန်ဆောင်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျား ပြီးသွားမှ စကားပြောနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ဖြင့် အမူအရာပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း... မင်း မသေသေးဘူးလား။" ကျန်းဟန် အံ့ဩစွာ အော်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားလိုပဲ၊ ကျွန်တော် ကံကောင်းပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက မှန်ကန်ခဲ့တယ်။ ဒီ ရွှေချထားသော ခရီးဆောင်သေတ္တာထဲမှာ ပုန်းအောင်းခြင်းက ခင်ဗျားကို ဒီရွာထဲက အသေအပျောက်အများဆုံး အခြေအနေကနေ ရှောင်ရှားဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်။ အခု အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အကျပ်အတည်း ယာယီ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ။"

သူ ကျန်းဟန်ကို ထုတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ အဖော်တစ်ယောက် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင်၊ သူ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်း အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

"အဲ့... အဲ့ဒါ အမှန်လား။ ငါတို့ လောလောဆယ် ဘေးကင်းပြီလား။" ကျန်းဟန်က ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူတို့ ရွာထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင် လင်းလာခဲ့ပြီး၊ မှောင်မိုက်သော နာရီများ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

သို့သော်၊ သူ အသုဘ ခန်းမဆောင်နှင့်အတူ အိမ် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ လောလောဆယ် ဘေးကင်းသွားရုံပဲ။ တခြားသူတွေကတော့... ပြောရခက်တယ်။ ကျန်းယီမင်... သူ ဖြစ်နိုင်ခြေများများ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ သေပြီလား မသေဘူးလား ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ်။"

"ငါတို့ ဘယ်သွားမှာလဲ။" ကျန်းဟန် မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ အသုဘ ခန်းမဆောင်၊" ယန်ကျန့်က မလှမ်းမကမ်းရှိ အိမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အရာအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်က အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့၊ ငါတို့ အဲ့ဒီကို သွားရမယ်။ အစောပိုင်းက၊ ငါတို့ လမ်းမှားတစ်ခုကို လှည့်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီ အမှားက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ကုန်ကျစေခဲ့တယ်။ ငါတို့ နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။"

"ဒီဟန်ချက်ညီမှု ဘယ်လောက်ကြာကြာ တည်တံ့မလဲ ဆိုတာ ငါ မသေချာနိုင်ဘူး။"

"ည နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်တာနဲ့၊ ငါတို့ သေချာပေါက် ကံဆိုးကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် အချိန် မဖြုန်းနဲ့တော့။ ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အခုပဲ လှုပ်ရှားပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။"

ကျန်းဟန် အလိုအလျောက်နီးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ထိုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသည့် အချက်သက်သက်ကပင် သူ့ကို သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို နောက်ထပ် မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲစေတော့ပေ။

ဤလူငယ်လေး ကလပ်ထဲက အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမို စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ သူ့ကို အစောပိုင်းက ယုံကြည်ခဲ့လျှင်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အခြေအနေများ ဒီလောက် ဆိုးရွားသွားခဲ့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ထပ် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့လောက်သည်။

"သွားကြရအောင်။"

ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ နှစ်ယောက်သား အသုဘ ခန်းမဆောင်၏ အဝင်ဝတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရုတ်တရက် တည်နေရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ကျန်းဟန်အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားရသော်လည်း၊ သူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူ ယန်ကျန့် ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသည်ကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်။

"တခြားအရာတွေအကြောင်း မမေးနဲ့။ ရွာထဲက အခြေအနေကို ကျွန်တော် ရှင်းပြသလောက်ပဲ နားထောင်ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစောပိုင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်အရ၊ ဒီရွာထဲမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင် ရှိသင့်တယ်။ တစ်ကောင်က ရွာထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ သူ တွေ့ရှိတဲ့ ဘယ် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူကိုမဆို သတ်ဖြတ်နေတယ်။ နောက်တစ်ကောင်က ဒီခေါင်းတလားအတွင်းထဲမှာ။"

ယန်ကျန့် ကျန်းဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းတလားကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အခု၊ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော် ဒီခေါင်းတလားကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲက တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးဖို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုတယ်။"

"တကယ်လို့ တစ်ခုခု မှားသွားခဲ့ရင်၊ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ငါတို့အသက်အတွက် ငါတို့ တိုက်ပွဲဝင်ရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ခရီးဆောင်သေတ္တာနဲ့ ကျွန်တော့် ကိုယ်သိုင်းအိတ်က ဒီတစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ချိပ်ပိတ်ဖို့ ထည့်စရာ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။"

ကျန်းဟန် ငိုချင်စိတ် ပေါက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှင်သန်ရေးအတွက် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်ခြည် သဲ့သဲ့ ရှိတယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့စဉ်မှာပင်၊ သူ အခု ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တာဝန်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်။

သူ ဟွမ်ကန်းရွာထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မြောက်နိုင်ပါစေလို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆုတောင်းနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

"ခေါင်းတလားကို စဖွင့်ကြရအောင်။"

ယန်ကျန့် အစောပိုင်းက အသုဘ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သော ကုပ်ခွာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ကျန်းဟန်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် နှစ်ယောက်သား အလုပ်စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

"အဟွတ် အဟွတ်"

အားနည်းပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသော ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ အသံ သူတို့၏ ဘေးနားမှ လာခြင်း မဟုတ်။

၎င်း သူတို့၏ ရှေ့မှ အနီရောင်သုတ်ထားသော ခေါင်းတလား အတွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချောင်းဆိုးသံများ လျော့ပါးသွားသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့် ယခင်က ဆွဲဖွင့်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသော ခေါင်းတလား၊ ကျွီခနဲမြည်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သူ့အလိုလို ပွင့်စပြုလာသည်။

ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသော လက်တစ်ဖက် ခေါင်းတလား အတွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ယန်ကျန့်!"

ကျန်းဟန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာ ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။