← Chapters

လူမမာတစ္ဆေ၏ မည်သူမည်ဝါ

Vol. 7 Ch. 105

လူမမာတစ္ဆေ၏ မည်သူမည်ဝါ

Vol. 7 Ch. 105

မူလက၊ သူတို့ ခေါင်းတလားကို ဆွဲဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲက တစ္ဆေကို ထိန်းသိမ်းခြင်း စတင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်ရော ကျန်းဟန်ပါ သူတို့ ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကတည်းက အသုဘ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့သော ခေါင်းတလား ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် သူ့အလိုလို ပွင့်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

အားနည်း နွမ်းလျသော ချောင်းဆိုးသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ခေါင်းတလား အဖုံး တစ်စုံတစ်ခု၏ ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖယ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထို အက်ကွဲကြောင်းမှတဆင့်၊ ဖြူဖျော့ သွေးမရှိသော လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာသည်။

လက္ခဏာအားလုံးက ခေါင်းတလားအတွင်းထဲက တစ္ဆေ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ အလိုအလျောက် တင်းမာသွားသည်။

ဤအခြေအနေ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များအတွင်း၌ မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ၊ ခေါင်းတလားအတွင်းထဲက တစ္ဆေ ထွက်လာဖွယ်မရှိပေ။

အစောပိုင်းက၊ သူ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်၊ တစ္ဆေက အဖုံးကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ရန် တားဆီးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် အခု၊ တစ္ဆေကို ဤမျှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူ ပြုမူစေပြီး ခေါင်းတလားကို တက်ကြွစွာ ဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာရန် အဘယ်အရာက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သနည်း။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။" ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ တည်ငြိမ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"တည်ငြိမ်အောင်နေ။ မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့။ ငါတို့ တစ္ဆေကို မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် ရင်ဆိုင်ရမှာပဲလေ။ စောတာ ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျတာ၊ ဘာမှ မကွာခြားဘူး။ ကိုယ်သိုင်းအိတ်ကို အသင့်ပြင်ထားပြီး ငါတို့ အဲ့ဒါကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မလား ကြည့်ကြရအောင်။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊" ကျန်းဟန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်က ကိုယ်သိုင်းအိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ကောက်ယူလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ထွက်လာတာနဲ့၊ ငါ့ဦးဆောင်မှုနောက် လိုက်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤမျက်လုံး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်နေသော ခေါင်းတလားကို စူးစိုက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နောက်ထပ် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ နောက်မှ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ အရိပ်ကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေကာ၊ ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေသည်။

ခေါင်းတလား တဖြည်းဖြည်း တွန်းဖွင့်ခံနေရသည်နှင့်အမျှ၊ ယန်ကျန့်၏ အရိပ်၊ စီးဆင်းနေသော ရေအိုင်တစ်ခုကဲ့သို့၊ ခေါင်းတလား၏ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆန့်တန်းသွားသည်။

အရိပ်၏ လက်မောင်းများ ရှည်လျားစွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး၊ မြေပြင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာသည်။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေ အရိပ်၏ လက်များ တဖြည်းဖြည်း ခေါင်းတလား၏ အဖွင့်ဝသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ တစ္ဆေ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ လက်မောင်းများနှင့် ဦးခေါင်းကို ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"ချောင်း၊ ချောင်း။"

အားနည်းသော ချောင်းဆိုးသံ မှောင်မိုက်နေသော ခေါင်းတလားထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး၊ ဒုတိယမြောက် ဖြူဖျော့သော လက်မောင်းတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ရွှေ့ထားသော အဖုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး အားပြုလျက်၊ "လူတစ်ဦး" ခေါင်းတလားအတွင်းထဲမှ ထိုင်ထလာပုံရသည်။

"ခွေးမသားပဲ၊" ကျန်းဟန် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဤအခြေအနေတွင်၊ သူတို့ စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ကျောပေါ်က ဆိုးရွားသော တစ္ဆေတက်တူး နိုးထလာနေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြသစပြုလာသည်၊ တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ အရေပြားအောက်မှ တွားသွားထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား။

အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံး အသင့်အနေအထားတွင် ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အာရုံကြောများ တင်းမာနေကာ၊ မည်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်မဆို လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့ ဤတစ္ဆေ သိပ် ကြောက်စရာမကောင်းရန်နှင့် ၎င်း သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းအတွင်း၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ရန် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

မဟုတ်လျှင်၊ သူတို့ တကယ်ပဲ ဒီနေရာတွင် သေဆုံးရန် ကံကြမ္မာပါလာပေလိမ့်မည်။

ခေါင်းတလားအတွင်းထဲက "လူ" အခု ထထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သော အသားအရေရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ သူ ရက်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေခဲ့သည့်အလား။

သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်နေပြီး၊ ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကာ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၊ နာကျင်မှု၊ နှင့် ထုံကျင်မှု အာရုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ကျန့် မူလက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် လိုလားခဲ့သော်လည်း၊ သူ အမျိုးသား၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်ဆံများ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

ခေါင်းတလားထဲမှ ထိုင်ထလာသော "လူ" ဌာနမှူးတစ်ဦး၏ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

"အဟွတ် အဟွတ် "

"ထိုလူ" နောက်တစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်၊ အားနည်း နွမ်းလျစွာ၊ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့်အလား။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဘာလို့ မလှုပ်ရှားတာလဲ။" ကျန်းဟန် ချွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်နေပြီး၊ ယန်ကျန့် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"စောင့်၊ ခဏနေဦး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လှုပ်ရှားဖို့ အလျင်မလိုနဲ့။"

တကယ်လို့ သူ မမှားဘူးဆိုရင်၊ ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဤအမျိုးသားမှာ ဖုန်းချန်၊ တာချန်းမြို့၏ ပထမဆုံး တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူနှင့် ဟွမ်ကန်းရွာရှိ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ဖုန်းချန်လား။" ယန်ကျန့် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး၊ "ထိုလူ" တုံ့ပြန်မလား ကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းချန်၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ ဟွမ်ကန်းရွာတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် တကယ်လို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး လပေါင်းများစွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့လျှင်၊ သူတို့ အခုအချိန်မှာ သေဆုံးနှင့်သင့်ပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေဖွယ်ရှိသည်။

သို့တိုင်၊ ဖုန်းချန် ဖြစ်ပုံရသော လူ ဤ ထူးဆန်းသော ခေါင်းတလားထဲမှ ထိုင်ထလာခဲ့သည်။

ဤသည်က ယန်ကျန့်ကို ဖုန်းချန် တကယ် သေဆုံးခြင်း မရှိသေးဟု သံသယဝင်စေသည်။

သို့သော် ဖုန်းချန် လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသေးသလား၊ သို့မဟုတ် သူ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလား။ ယန်ကျန့် ဤသည်ကို သူကိုယ်တိုင် အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

"မင်း ငါ့ကို လာကယ်ဖို့ မလာသင့်ခဲ့ဘူး၊ အဟွတ် အဟွတ်" သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ နာကျင်မှုနှင့် ထုံကျင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရင်း အားနည်းစွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

သူ စကားပြောလိုက်သလား။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ တကယ်ပဲ ဖုန်းချန်၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူလား၊ တစ္ဆေတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးလား။

"ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ တစ္ဆေက စကားပြောနေတယ် ဟုတ်လား။" ကျန်းဟန် အလွန် တင်းမာသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး၊ အခြေအနေကြောင့် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ယန်ကျန့် သတိကြီးစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ တစ္ဆေအရိပ် ခေါင်းတလားအနီးတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ၊ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဖုန်းချန်လား။ ကျွန်တော်က ယန်ကျန့်၊ ဌာနချုပ်နဲ့ ဆက်နွယ်တဲ့သူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။"

ဖုန်းချန်၏ ထုံကျင်နေသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်ခတ်သွားသည်။

"ငါ မင်းကို သိတယ်။ မင်း ရွာထဲကို ဝင်လာကတည်းက မင်းအကြောင်း ငါ သိခဲ့တယ်။ မင်း ဒီကို မလာသင့်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း ငါ့ကို လာကယ်ဖို့ မလာသင့်ခဲ့ဘူး။ ငါ့အခြေအနေက ဌာနချုပ် ဒီလောက် အရင်းအမြစ်တွေ သုံးစွဲပြီး ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ မတန်ဘူး။ မင်းရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေက အခြေအနေတွေကို ပိုဆိုးစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။"

ဘာလဲ။ ခင်ဗျားကို ကယ်တင်ရမှာ ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကုမ္ပဏီ သူတို့ကို ဟွမ်ကန်းရွာရှိ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သည့် တကယ့်အကြောင်းရင်း ဒါ ဖြစ်နိုင်မလား။ တစ္ဆေကို ထိန်းသိမ်းရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ရွာထဲတွင် ပိတ်မိနေသော တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဖုန်းချန်ကို ကယ်တင်ရန်လား။

အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုလျှင်၊ သူတို့ အစောပိုင်းက ရွာထဲတွင် ကြားခဲ့ရသော ချောင်းဆိုးသံများ ဖုန်းချန်ထံမှလား။ သူက လူမမာတစ္ဆေလား။

"ငါတို့ လာချင်တယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။ ငါတို့လည်း ဘာမှမသိအောင် ဖုံးကွယ်ခံထားရတာပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပြောစမ်းပါ၊ ရွာထဲမှာ အဲ့ဒီ ချောင်းဆိုးသံတွေ ထုတ်နေခဲ့တာ ခင်ဗျားလား။" ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် ဒီကို ရောက်လာခဲ့ကြလျှင်၊ အဲ့ဒီ ခွေးမသား ကုမ္ပဏီ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သင့်သည်။

သူတို့ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ လုံးဝ မပေးခဲ့။

သူတို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် ဒီကို စေလွှတ်ခံခဲ့ရတာလား သို့မဟုတ် ဤ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများကို သူတို့၏ သေဆုံးမှုဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန်လား။

ဖုန်းချန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါ ငါပဲ။ အထူးအခြေအနေတွေကြောင့်၊ ငါ ဒီခေါင်းတလားထဲကနေ ထွက်သွားလို့ မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေမှတဆင့်၊ ငါ မင်းတို့ကို သတိပေးဖို့၊ ထွက်သွားဖို့ ပြောဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သို့သော်၊ အခြေအနေ နောက်ပိုင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ ညဉ့်ဦးယံရောက်တာနဲ့၊ မင်းတို့ နောက်ထပ် ထွက်သွားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ချောင်းဆိုးသံတွေက တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တာ။ ငါ ရွာထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအားလုံးကို စုစည်းပြီး ရွာထဲက တစ္ဆေကို ခုခံစေချင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက မင်းတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ငါ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဘယ်တုန်းကမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး။ အစား၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေ ပိုများများ အထီးကျန်ပြီး အသတ်ခံရလေ၊ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအား ပိုအားကောင်းလာလေပဲ။"

"နောက်ဆုံးမှာ၊ မင်းတို့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ချိုးဖျက်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ရွာထဲက တစ္ဆေ လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု ရယူသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက်၊ ငါ အင်အားမဲ့သွားခဲ့တယ်။"

ဖုန်းချန် ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ကျန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောရမယ်၊ မင်းတို့ တော်တော် ကံကောင်းခဲ့တယ်။ တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်မှု ရယူသွားပြီးနောက်၊ မင်းတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီညက သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်း ဖြစ်သင့်တယ်၊ ထွက်လမ်း မရှိဘူး တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေအတွက်တောင်မှပဲ။"

"ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို သိခဲ့ရင်၊ ဘာလို့ ငါတို့ကို အစောပိုင်းက သတိမပေးခဲ့တာလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ ချောင်းဆိုးခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်များ ရှိခဲ့လို့လဲ။ ခင်ဗျားမှာ ပါးစပ် ရှိတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ခင်ဗျား ခေါင်းတလားထဲကနေ ထွက်ပြီး စကားမပြောခဲ့တာလဲ။" ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်မှုဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုတည်းကတောင် ငါတို့ကို ဒီလို တုံ့ပြန်မှုမပြုနိုင်သော အခြေအနေ၊ လုံးဝနီးပါး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမယ့် အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိမနေအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့လောက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အဘွားကြီးရဲ့ ချောင်းဆိုးခြင်းကရော။ အဲ့ဒါက ဘာလဲ။"

"ခင်ဗျား ငါတို့ကို တမင်တကာ လမ်းလွှဲနေခဲ့တာလား။"

All Chapters