ကျွန်တော် အားလုံးကို လိုချင်တယ်

သူဌေး ဝူယွဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဆွန်လီဟုန် ယန်ကျန့်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်ဆံရသောအခါ၊ သူမ ယခင်ကကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။

သူမ အပေါ်ယံအားဖြင့် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း၊ စိတ်အတွင်းထဲတွင်၊ သူမ ဤ အထက်တန်းကျောင်းသားအရွယ်သာ ရှိသေးသော လူငယ်လေးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

ဤကြောက်ရွံ့မှု ယန်ကျန့် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား ၎င်း သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်တွင် သူ အခြားသူများကို အသုံးချ၍ သတ်ဖြတ်နည်းကို သိရှိနေသည်။

လီကျွင်းနှင့် ဌာနချုပ်၏ တပ်မှူး ကျောက်ကျန့်ကော်ပင်လျှင် ဝူယွဲ့ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ တကယ်တမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ၊ ပါမောက္ခ ဝမ်ရှောင်မင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဝူယွဲ့ လူတိုင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ တကယ်လို့ သူ မသေဆုံးခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဘုံကို ပြစ်မှားသော အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်သွားမည့်အလား။

ယန်ကျန့် နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ အမှန်တကယ် အင်အားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းမရနိုင်ပေ။

"အရောင်းအဝယ်အတွက် ဈေးနှုန်းက ကွယ်လွန်လုနီးပါး သူဌေး သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ ဈေးနှုန်းအတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်။ ငါတို့ မစ္စတာယန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူပါ့မယ်။ မစ္စတာယန် ဘယ်လို သဘောရပါသလဲ။" ဆွန်လီဟုန်၏ မျက်နှာ တင်းမာနေပြီး၊ သူမ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ခင်ဗျား နည်းနည်း အဆင်မပြေ ဖြစ်နေပုံပဲနော်။"

"မ-မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်၊" ဆွန်လီဟုန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်။"

ယန်ကျန့် စားပွဲပေါ်က ကိုယ်သိုင်းအိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ဒီအတွင်းထဲက အရာက ငါတို့ ဖမ်းဆီးလေ့ရှိတဲ့ သာမန် တစ္ဆေတွေနဲ့ မတူဘူး။ အဲ့ဒါ နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို သာမန် စီးပွားရေး အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလို သဘောထားခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အရှုံးပေါ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်၊ ငါတို့ ဈေးနှုန်းကို ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။"

"အဲ့ဒါ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။"

တကယ်လို့ ဤသည်မှာ ယခင်က ဆွန်လီဟုန်သာ ဆိုလျှင်၊ သူမ ယန်ကျန့်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ဝူယွဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း (50%) ပရီမီယံ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဈေးနှုန်းကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ခြင်းက သူမကို အရည်အချင်းမရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရစေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝူယွဲ့ ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဆွန်လီဟုန် ကြောက်ရွံ့သည်မှာ တကယ်လို့ သူမ ယန်ကျန့်ကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့လျှင်၊ သူမ အလားတူ ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဈေးနှုန်းကို ဘယ်လို ညှိနှိုင်းချင်ပါသလဲ၊ မစ္စတာယန်။"

"အလျင်မလိုပါနဲ့။ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ကြရအောင်၊ ဒါမှ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ မထင်မှာ၊" ယန်ကျန့်က ကိုယ်သိုင်းအိတ်ကို စတင် ဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အား!"

ဆွန်လီဟုန် ကြောက်လန့်မှုဖြင့် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမ၏ ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

အတွင်းထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု၏ အန္တရာယ်အဆင့် စိတ်ကူးကြည့်၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

ကုန်ပစ္စည်းများ စစ်ဆေးရန် အခု ဖွင့်မည် ဟုတ်လား။ ဤသည်မှာ တကယ် စစ်ဆေးခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူမကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆင်ခြေတစ်ခု သက်သက်လား။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ မစ္စဆွန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက နည်းနည်း လွန်ကဲနေပုံပဲ။ မကြောက်ပါနဲ့။ ဒီအရာက သိပ် အကျင့်ကောင်းပါတယ်။ အဲ့ဒါ လူတွေကို မထိခိုက်ပါဘူး။ ကြည့်လေ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ဖွင့်နေတယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊" ယန်ကျန့်က စိတ်ရင်းမှန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ လမ်းပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ခွေးတစ်ကောင်ကို လမ်းလျှောက်ခေါ်နေသော မသမာသော လူတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

သူ ခွေး မကိုက်ဟု အခိုင်အမာ ပြောသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်၊ ၎င်း သူ့ကိုသာ မကိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆွန်လီဟုန်မှာ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သူမ ဤမျှ အန္တရာယ်များသော အရာတစ်ခုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ဘယ်လို ရဲမည်နည်း။

"တကယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ် ကြောက်နေတယ်ဆိုရင်၊ ခင်ဗျား ပိုဝေးဝေးမှာ ရပ်ပြီး ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒီလောက် အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုအတွက် ခင်ဗျားကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးရမှာလဲ၊" ယန်ကျန့်က ကိုယ်သိုင်းအိတ်ထဲမှ ဦးခေါင်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဦးခေါင်း ဖြူဖျော့နေပြီး၊ သွေးမရှိဘဲ၊ မျက်လုံးများ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်၊ အလောင်းတစ်လောင်းမှ ခုမှ ယူလာသည့်အလား။

၎င်း လတ်ဆတ်ပုံရသည်။

ဆွန်လီဟုန် ဦးခေါင်းကို မြင်သောအခါ၊ သူမ ပထမဆုံး ကြောက်လန့်သွားသော်လည်း၊ ထို့နောက် သူမ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤသူမှာ ဖုန်းချန်၊ တာချန်းမြို့၏ ပထမဆုံး ဌာနမှူး ဖြစ်သည်။

တာချန်းမြို့၏ ဒေသခံတစ်ဦးအဖြစ်နှင့် အထူး ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွက် အလုပ်လုပ်နေသူတစ်ဦးအဖြစ်၊ သူမ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သဘာဝအတိုင်း မှတ်မိသည်။

"ခင်ဗျား သူ့ကို မှတ်မိပုံရတယ်။ ဖုန်းချန်၊ တာချန်းမြို့ရဲ့ ယခင် ဌာနမှူးပေါ့။ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဟွမ်ကန်းရွာက တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတုန်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ၊" ယန်ကျန့်က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တစ္ဆေနှစ်ကောင်အတွက် ဈေးနှုန်းက သိပ်မများပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ယခင် ဌာနမှူးတစ်ယောက်ကို ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင်၊ ဈေးနှုန်းက နိမ့်မှာ မဟုတ်သင့်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ မစ္စဆွန်၊ ငါတို့ အခု ညှိနှိုင်းစလို့ ရပြီလား။"

ဆွန်လီဟုန် သူမ၏ သတ္တိကို မွေးမြူလိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် ဤမျှ နီးကပ်နေပြီး ဘာမှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတွက်၊ တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ခံထားရမည်။

၎င်း ဖြစ်နိုင်ခြေများများ ဘေးကင်းလုံခြုံသည်။

သို့သော် သူမ ချဉ်းကပ်လာစဉ်မှာပင်—

ရုတ်တရက်။

စားပွဲပေါ်က ဖြူဖျော့ အသက်မဲ့ ဦးခေါင်း မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။

"အား!"

ဆွန်လီဟုန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူတို့ ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းနေစဉ်တွင်

ဝမ်ရှောင်မင်၊ ပါမောက္ခဝမ်၊ ကုမ္ပဏီ၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ လီကျွင်း၏ အမိန့်အောက်တွင်၊ တစ္ဆေ ခေါင်းတလားကို ထရပ်ကားပေါ်မှ ရွှေ့ပြောင်းပြီး အခြား သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် တင်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူ ခေါင်းတလားကို ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်မှု မရှိဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ဖော်ပြမရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီ တစ္ဆေ ခေါင်းတလားက ငါတို့ရဲ့ လာမယ့် သုတေသနမှာ ကြီးမားတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့ ဒီခေါင်းတလားနဲ့ ထိုးဖောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ လက်ရှိအခြေအနေ လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်သွားနိုင်လောက်တယ်။"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်၊ ငါ့ရဲ့ သုတေသနရလဒ်တွေက ကမ္ဘာ့ဖွဲ့စည်းပုံကို အခြေခံကျကျ ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မျောနေပြီး၊ သူ ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး တစ္ဆေ ခေါင်းတလား၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို စစ်ဆေးရန် မစောင့်နိုင်တော့သည့်အလား။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ကျွန်တော်က အပြင်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သိပ်အများကြီး မပြောသင့်ပေမယ့်၊ ခင်ဗျားကို သတိပေးဖို့ ကျွန်တော့်မှာ တာဝန်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ဒီအရာက... အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပါတယ်၊"

ကျောက်ကျန့်ကော် လျှောက်လာပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ယန်ကျန့်အကြောင်း သိသလောက်တော့၊ တကယ်လို့ ဒီ တစ္ဆေ ခေါင်းတလားက တကယ် တန်ဖိုးရှိခဲ့ရင်၊ သူ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အဲ့ဒါကို သန်းငါးရာ့ငါးဆယ်နဲ့ ရောင်းခဲ့တယ်။ အစောပိုင်းက၊ သူ အတွင်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ချိပ်ပိတ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ဝှက်ထားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်၊ ခင်ဗျား သုတေသနအတွက် ခေါင်းတလားကို မဖွင့်စေချင်ဘူး။"

"တကယ်လို့ အတွင်းထဲက တစ္ဆေ နောက်တစ်ခါ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးတစ်ခုဆီ ဦးတည်သွားစေနိုင်တယ်။ ကျွန်တော် ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့ လုံခြုံရေးအစီအမံတွေအကြောင်း ကြားဖူးပေမယ့်၊ အန္တရာယ် ရှိနေတုန်းပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်မှာမူ၊ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က၊ ကောင်းကင်က မိုးကြိုးပစ်တာက လူတွေနဲ့ ကျွဲနွားတွေကို ထိမှန် သေဆုံးစေနိုင်ခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ်မင်းတွေကနေ သာမန်ပြည်သူတွေအထိ၊ လူတိုင်း အဲ့ဒါကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြတယ်။ နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက်၊ ငါတို့ အဲ့ဒီစွမ်းအားကို ထိန်းကျောင်းနိုင်ပြီး ဘဝရဲ့ ကဏ္ဍတိုင်းမှာ အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ခဲ့မှာလဲ။"

"ကျွန်တော် တစ္ဆေတွေရဲ့ သဘာဝကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ တည်ရှိနေမှတော့၊ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမယ်။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေက အထင်ရှားဆုံး ရလဒ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အသုံးချနှုန်းက မမြင့်မားဘူး။ ဒီ တစ္ဆေ ခေါင်းတလားက ကျွန်တော့်ကို ထိုးဖောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတယ်။"

"ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်များနေပါစေ၊ အဲ့ဒါ တန်ဖိုးရှိတယ်။"

ကျောက်ကျန့်ကော် သုတေသီတစ်ဦး၏ စိတ်နေသဘောထားကို နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ ပါမောက္ခဝမ် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်က သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

သူ ဝမ်ရှောင်မင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သတိပေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ ယန်ကျန့်နှင့် ညှိနှိုင်းမှုအတွက် တာဝန်ယူခဲ့သော ဆွန်လီဟုန် အလျင်စလို လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ယန်ကျန့်နဲ့ အပေးအယူရဲ့ ကဏ္ဍတချို့ကို ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ် လိုအပ်ပါတယ်၊" ဆွန်လီဟုန်က မျက်နှာ ဖြူဖျော့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် သုတေသနဌာနတစ်ခု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ သိသာထင်ရှားသော အာဏာ ရှိသည်။

ဝူယွဲ့၏ ကုမ္ပဏီ အဓိကအားဖြင့် သုတေသနဌာနကို ဝန်ဆောင်မှုပေးပြီး၊ ဓာတ်ခွဲခန်း၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိန်းသိမ်းသည်။

သို့သော် အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်သည့်အခါ၊ ဝမ်ရှောင်မင် အဆုံးအဖြတ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိသည်။

"ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေ ကိုင်တွယ်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာလို့မရဘူးလား။ ကျွန်တော် အလုပ်များနေပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊" ဝမ်ရှောင်မင် သူ၏ လက်ကို စိတ်မရှည်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက တာချန်းမြို့ရဲ့ ယခင် ဌာနမှူး၊ ဖုန်းချန်နဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်၊" ဆွန်လီဟုန် ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းချန် ဟုတ်လား။

ဤအမည်ကို ကြားသောအခါ၊ ဝမ်ရှောင်မင်နှင့် ကျောက်ကျန့်ကော် နှစ်ဦးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

မှန်ပါတယ်။

သူတို့ သူ့ကို ဘယ်လို မေ့လျော့သွားနိုင်မှာလဲ။

ဝမ်ရှောင်မင် ဖုန်းချန် မသေဆုံးသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

သူ ဟွမ်ကန်းရွာတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ရုံသာ။

သူ့ထံမှ ရံဖန်ရံခါ အစီရင်ခံစာများ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်၊ သတင်း မရှိတော့ပေ။

သို့တိုင်၊ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။

သို့သော် သူတို့ ရွာမှ ထွက်ခွာလာသောအခါ၊ သူတို့ ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်းဟန်ကိုသာ တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဖုန်းချန် ပေါ်မလာခဲ့၊ ဒါကြောင့် သူတို့ သူ သေဆုံးပြီဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

"ဖုန်းချန် အသက်ရှင်နေတုန်းလား။"

ကျောက်ကျန့်ကော် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အဖြေများအတွက် ဖိမေးလိုက်သည်။

"သူ အသက်ရှင်နေပါတယ်။ ဟိုမှာ၊" ဆွန်လီဟုန်က မိုးကာတန်းအောက်တွင် ထိုင်နေသော ယန်ကျန့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ စားပွဲပေါ်တွင်၊ ဖုန်းချန်၏ ဦးခေါင်း သူ့ဘေးတွင် သပ်ရပ်စွာ ထားရှိထားသည်။

ကျောက်ကျန့်ကော် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်၊ "ဖုန်းချန် ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ထဲမှာလား။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ယန်ကျန့်က ဖုန်းချန်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ရောင်းစားနေတာလား။"

ယခင် ဌာနမှူးတစ်ဦးကို တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ရောင်းစားခြင်း ဟုတ်လား။

ဒါ ဘယ်လို လုပ်ငန်းစဉ်မျိုးလဲ။

ယန်ကျန့် တကယ်ပဲ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့သော လူငယ်တစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဘာမဆို လုပ်ရဲတယ်။

"ငါတို့ သူ့ကို ဝယ်ရမယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဖုန်းချန်ရဲ့ တန်ဖိုးက အလွန် ကြီးမားတယ်။ သူ တာချန်းမြို့ရဲ့ ယခင် ဌာနမှူး ဖြစ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ သူက ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ အဓိက သက်သေလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ် သုတေသနအတွက် အလွန် အရေးကြီးပါလိမ့်မယ်။"

"ယန်ကျန့်က ရောင်းဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုသော ဈေးနှုန်းက နည်းနည်း မြင့်တယ်။ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး၊" ဆွန်လီဟုန် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ပြန်ဖြေသည်၊ "ပိုက်ဆံက ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ ဖုန်းချန် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်လည်ရောင်းဝယ်ခံရကြောင်း သေချာအောင်လုပ်ပါ။ ကျန်တာကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။"

"စကားမစပ်၊ သူ ဘယ်လောက် တောင်းနေတာလဲ။"

ဆွန်လီဟုန် ခဏ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်၊ "သူ အားလုံးကို လိုချင်တယ်။"

"ကျွန်တော် ပိုက်ဆံကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ တကယ်လို့ သူ အားလုံးကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်၊ သူ့ကို ပေးလိုက်ပါ၊" ဝမ်ရှောင်မင်က သိပ် တုံ့ပြန်မှု မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"..."

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ကျောက်ကျန့်ကော် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါက ငွေညှစ်ခြင်းပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား သဘောတူခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကို သူ့လက်ထဲကို အပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ရန်ပုံငွေ မရှိဘဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ သုတေသနဌာန လည်ပတ်ဖို့ ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်။ အထက်လူကြီးတွေ ရန်ပုံငွေ ချပေးရင်တောင်၊ အဲ့ဒါတွေ ရောက်ရှိလာဖို့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သုတေသန ရပ်တန့်သွားစေချင်လို့လား။"

"ပြီးတော့ ဒီလို ကန့်သတ်ချက်မရှိသော ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူ တကယ် ပိုက်ဆံကို လိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အစောပိုင်းက ရခဲ့တဲ့ သန်းငါးရာ့ငါးဆယ်က သူ့အတွက် လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုနေပြီ။"

"တကယ်လို့ သူ ပိုက်ဆံကို လိုက်မနေဘူးဆိုရင်၊ ဒါဆိုရင် သူ ဘာကို လိုချင်တာလဲ။" ဝမ်ရှောင်မင် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာတော့ သူ ပို တန်ဖိုးရှိတဲ့ တစ်ခုခု၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ တစ်ခုခုကို လိုချင်နေတာ။"

ကျောက်ကျန့်ကော် ပြောလိုက်သည်၊ "လူတွေ ငွေကြေး လွတ်လပ်မှု အပြည့်အဝ ရရှိသွားတဲ့အခါ၊ သူတို့ များသောအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေ၊ ကျန်းမာရေး၊ ဝါသနာတွေ၊ အဲ့ဒီလို အရာတွေအကြောင်း စတင် စဉ်းစားတတ်ကြတယ်။"

"သူက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ဆိုတော့၊ ဒါပေါ့၊ သူ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေအကြောင်း စဉ်းစားနေမှာပေါ့။"

ဝမ်ရှောင်မင် ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့ သူ့ကို ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင် ထိန်းချုပ်ဖို့နဲ့ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကို နှောင့်နှေးစေဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ သဘောတူပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။"

"အဲ့ဒါက အရင်က အပေးအယူရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒါ ဒီနေရာမှာ ထည့်မတွက်သင့်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက ခင်ဗျား သူ့ကို ကိုယ်တိုင် စကားပြောကြည့်သင့်တယ်၊" ကျောက်ကျန့်ကော် အကြံပြုလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ထရပ်ကားပေါ် တင်ပြီးသားဖြစ်သော တစ္ဆေ ခေါင်းတလားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်မှာ အခု အချိန်မရှိဘူး။ ကျွန်တော် ဓာတ်ခွဲခန်းကို ချက်ချင်း ပြန်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဖုန်းချန်ကိုလည်း ကျွန်တော့် သုတေသနမှာ ကူညီပေးဖို့ အမြန်ဆုံး ခေါ်သွားရမယ်။ ဒီလို လုပ်ကြရအောင်။ မန်နေဂျာဆွန်၊ ကျွန်တော့်ကားဆီ သွားပြီး ရွှေရောင်သေတ္တာကို ယူခဲ့ပါ။ အဲ့ဒါက ထောင့်မှန်စတုဂံပုံဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ထိုင်ခုံဘေးမှာ ရှိတယ်။"

"ဟုတ်-ဟုတ်ကဲ့။"

ဆွန်လီဟုန် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်၊ သူမ ထောင့်မှန်စတုဂံပုံ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဒါ ဘာလဲ။" ကျောက်ကျန့်ကော် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဓာတ်ခွဲခန်းက နောက်ဆုံးပေါ် ရလဒ်ပဲ။ အဲ့ဒါကို တရားဝင် ကြေညာခြင်း မပြုရသေးဘူး။ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းကိုသာ တောင်းခံရယူထားပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါ တော်တော် ထိရောက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်၊" ဝမ်ရှောင်မင်က ရွှေရောင်သေတ္တာကို ယူရင်း လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။