ယုံကြည်မှု

ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရောက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရောက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အောက်သို့ ဆင်းသွားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးကို သေလမ်းသို့ ပို့လွှတ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လူတိုင်းအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါက၊ နောင်တွင် ၎င်းသည် လက်စားချေရန် ပြန်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ အသေအပျောက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူမြင်တွေ့လိုသော မြင်ကွင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် လူအုပ်ကို စုစည်းလှုံ့ဆော်ရန်အတွက် ဤစကားများကို ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် အမှန်တကယ် တာဝန်ယူလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် စုစည်းတိုက်ခိုက်မှုကြီးတွင် ၎င်းတို့ဘက်မှ ဆုံးရှုံးမှုများ နည်းပါးခဲ့သော်လည်း၊ အနည်းငယ်မျှ ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီးသည့်နောက် လူသေဆုံးမှုများ ရှိလာမှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတတ်နိုင်သည်မှာ ဆုံးရှုံးမှုများကို အနည်းဆုံးသို့ လျှော့ချနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယုံမင်ဧကရာဇ်က ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လူများကို စေလွှတ်လာမည်ဆိုပါက၊ အနည်းငယ်မျှသာ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

“အိမ်တော်သခင်ကြီးပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး သိပါတယ်… ဒါပေမယ့် သခင်ကြီး အောက်ကို ဆင်းသွားရင် ဘာတစ်ခုခု မတော်မတင့်ဖြစ်သွားရင် ကျွန်တော်တို့…” တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… အောက်မှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်… ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှန်းတောင် မသိရဘူး… သခင်ကြီး အလျင်အမြန် ဝင်သွားရင်တော့…” နောက်တစ်ဦးက ထပ်လောင်း စိုးရိမ်စွာ ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်။

သူတို့အားလုံးက ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်မှုများကို ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်သို့ ဆင်းသွားရန် မလိုလားကြပေ။ အကြောင်းမှာ အောက်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

“သူ့ကို ဆင်းသွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ…” ထိုအချိန်တွင် ရှီရွှေယွမ်က ထရပ်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဤနေရာတွင် အမြင့်ဆုံးမဟုတ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သော သူမ၏ အကြည့်များသည် အလွန်ဂရုစိုက်မှုနှင့် အာရုံစူးစိုက်နေသည်။ “ထျန်းယွမ်က ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး… ပြီးတော့ ကျွန်မ သူ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်… တကယ်လို့ မတော်မတင့်တဲ့ အခြေအနေဆိုးတစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင်… ကျွန်မ သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ပြီး အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သွားမယ်… ထျန်းယွမ်အတွက် လက်စားချေဖို့ ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အထိ ဆက်လုပ်မယ်…”

သူမ၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း ပြောလိုက်သော စကားများသည် လှိုင်းထန်သကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

“အဒေါ်က ကျွန်တော့ကို အကောင်းဆုံး နားလည်တာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူနှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့သည် အလွန်များစွာ စကားပြောရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်းနားလည်နိုင်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်သူမျှ အစားထိုးမရနိုင်သူတစ်ဦးရှိခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် ရှီရွှေယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပထမနေရာကို အစားထိုးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မိဘများပင်လျှင် ပေါ်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မပေါ်ထွက်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ကို အစားထိုးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် ရှီရွှေယွမ်တစ်ဦးတည်းပင် လုံလောက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ရင်း၊ အချို့က ရှီရွှေယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သိကြသည်။ တကယ်လို့ တားဆီးလိုပါက၊ ရှီရွှေယွမ်သာလျှင် တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများသည် ပါးစပ်ဖြင့် အချည်းနှီးသာ ဖြုန်းတီးနေရမည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာပြီးသားဖြစ်နေပြီဆိုတော့၊ ဘာမှ ထပ်ပြီး မပြောတော့ပါဘူး… အခု ဝင်္ကပါကို ဖျက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင် ပြန်လာတာကို စောင့်မယ်…” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ယီထျန်းယွမ်၏ လေသံခိုင်မာမှုကို မြင်သောအခါ ထပ်မံတားဆီးရန် မဆုံးဖြတ်တော့ပေ။

“ကျွန်တော်တို့အားလုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင် ပြန်လာတာကို စောင့်မယ်… အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင် တစ်ရက်မပြန်လာခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်တို့ တစ်ရက် မထွက်ခွာဘူး…”

လူအုပ်ကြီးသည် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဟုတ်တယ်… ကျွန်တော်တို့အားလုံး အိမ်တော်သခင်ကြီး ပြန်လာတာကို စောင့်မယ်… အကယ်၍ အိမ်တော်သခင်ကြီး မပြန်လာခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် အောက်ကို ဆင်းပြီး အခြေအနေကို စူးစမ်းမယ်… ရင်ဆိုင်ဖို့ မတတ်နိုင်ရင်၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် နန်းတော်သခင်မနှင့်အတူ ဖုံးကွယ်ပြီး ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖြည်းဖြည်း ရင်ဆိုင်မယ်…”

ထျန်ရွှမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် တညီတညွတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ ရှီရွှေယွမ်ပြောသည့်အတိုင်း ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပ်ကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့လည်း အတူတူပဲ… အိမ်တော်သခင်ကြီး ပြန်လာတာကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်မယ်…”

ထျန်ကျီဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် အချိန်မပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို အံ့သြဖွယ်ရာ လေးစားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် နှလုံးသားထဲမှ လေးစားမှုကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ဤသို့သော ထောက်ခံမှုကို မြင်သောအခါ ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားသည် အနွေးဓာတ်ဖြည့်လာသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်ပေးအပ်နိုင်ခြင်းသည် ပိုမိုအားပြည့်စေသည်။

“စိတ်ချပါ… မင်းတို့ ကိုယ့်အိမ်တော်သခင်ကို မယုံဘူးလား… ငါ သေချာပေါက် ယုံမင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ခေါင်းကို ဆွဲပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်…” ယီထျန်းယွမ်က လက်သီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မြှောက်လိုက်ပြီး မိမိ၏ သန္နိဋ္ဌာန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အိမ်တော်သခင်ကို ယုံကြည်ပါတယ်…”

သူတို့သည် တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အကြည့်များသည် အာရုံစူးစိုက်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့်အတူ အောက်သို့ လိုက်သွားလိုကြသော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို အောက်သို့ လိုက်လာခွင့်မပြုပေ။ အောက်သို့ဆင်းသွားပါက သေဆုံးမှုမှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို လက်နက်သဖွယ် အသုံးပြုရန် အကျင့်မရှိပေ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် နဂါးထိုင်ခုံ၏ နောက်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။ နဂါးထိုင်ခုံ၏ နောက်ဘက်တွင် လမ်းကြောင်းမရှိသော်လည်း၊ တွန်းလိုက်သည့်အခါ မြေအောက်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာသည်။ ယုံမင်မီး၏ အေးစက်သော စွမ်းအင်သည် ထိုလမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

သူသည် သိပ်မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်းပင် လှေကားထစ်များမှ ချက်ချင်းပင် ဆင်းသွားပြီး မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။ အောက်သို့ ဆင်းလာသည်နှင့် ယုံမင်မီးများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ထက် နိမ့်သူများသည် ဤယုံမင်မီးကို ကျူးကျော်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးခဲသေဆုံးစေနိုင်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ဤနေရာတွင် အကြာကြီး မနေနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိမှသာ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် တံခါးခုံးသည် အလွန်မြင့်မားလှသည်။

ယီထျန်းယွမ်အတွက် ဤသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဝါးမျိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အနီးဝန်းကျင်မှ ယုံမင်မီးများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်။ ပမာဏမှာ နည်းပါးသော်လည်း၊ အနည်းဆုံး အတွေ့အကြုံအမှတ်အနည်းငယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

“အတွေ့အကြုံအမှတ် ခုနစ်ထောင်… ရှစ်ထောင်… ကိုးထောင်…”

အနည်းငယ်မျှသာ စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း၊ နံရံများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယုံမင်မီးများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံကတ်ကို ထပ်တွဲမထားသော်လည်း၊ စုစုပေါင်းအားဖြင့် မဆိုးပေ။

အောက်သို့ ဆက်လက်ဆင်းသွားသည်နှင့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယုံမင်မီးများ ပိုမိုအားကောင်းလာသည့် သဘောပင်။

မကြာမီပင် သူသည် အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ထူထဲသော ကျောက်တံခါးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများဖြင့် ထူထဲစွာ ရေးထိုးထားပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အချို့မှာ ဆရာကြီးအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းများဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။ ဤနေရာသည် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဒီယုံမင်ဧကရာဇ်က တကယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်နေတာပဲ… ဒီကျောက်တံခါးကို မဖျက်နိုင်ရင်၊ တကယ်ပဲ ဝင်မရဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ရာ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်များမှလွဲ၍ ဤကျောက်တံခါးကို ဖျက်ရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ကိစ္စမရှိပေ။ မိုးကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားအင်းများ၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။

“ဖွင့်စမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ မကြာမီပင် နတ်ဘုရားအင်းများ၏ ဝင်္ကပါမျက်လုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာပဲ…”

သူသည် ဝင်္ကပါဖျက်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာ စတင်လိုက်ပြီး၊ မကြာမီပင် နတ်ဘုရားအင်းဝင်္ကပါများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးပြီးဖြစ်သည်… အတွေ့အကြုံအမှတ် ရှစ်ဆယ်သောင်း၊ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် နှစ်ထောင် ရရှိသည်…”

“အောင်မြင်စွာ…”

ဝင်္ကပါဖျက်ပြီးနောက်၊ အတွေ့အကြုံအမှတ်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်စေ၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို ရရှိနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားအင်းဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပြီးသည့်အခါ၊ သူသည် လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်တံခါးသည် တို့ဟူးကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားအင်းများ ထပ်မံထောက်ပံ့မှုမရှိတော့ပါက၊ ဤကျောက်တံခါးသည် သူ့အတွက် တို့ဟူးနှင့် မခြားပေ။

ကျောက်တံခါးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ယုံမင်မီးပင်လယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဗဟိုချက်တွင် ကြီးမားသော တွင်းတစ်ခုရှိပြီး၊ ယုံမင်မီးများသည် ထိုတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ခုလုံးကို ဖြည့်လျက်ရှိသည်။

ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် ထိုနေရာတွင် တရားထိုင်နေပြီး ယုံမင်မီးများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလျက် သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန်လာသူကို ဂရုမစိုက်ပေ။

“တကယ်ပဲ အဆင့်တက်နေတာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားပြီး၊ ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

အခန်း (၄၄၂) ပြီးပါပြီ။