အထက်အဆင့် မြေကမ္ဘာယုံမင်မီးတောက်

ယုံမင်ဝင်္ကပါအစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယုံမင်မီးတောက်များသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး ဆက်လက်စုဝေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယုံမင်ဝင်္ကပါအစီအရင်၏ ထောက်ပံ့မှုမရှိတော့သည့်အခါ မင်ချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးအားသည် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်။ ၎င်းသည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးအားသည် သန်းပေါင်း ၄၀ မှ ၅၀ အထိ လျော့ကျသွားသည်။ ဤအစီအရင်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ အံ့သြဖွယ်ရာ ပြင်းထန်လှသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ယုံမင်ဝင်္ကပါအစီအရင်...”

မင်ချန်သည် မှင်တက်မိနေစဉ်အတွင်း ယီထျန်းယွမ်သည် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ နဂါးနတ်ဘုရားဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။ ထက်ရှသော ဓားအလင်းသည် တိုက်ရိုက်ထိုးစိုက်လာပြီး အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မယှဉ်နိုင်သော အင်အားကို ပြသလျက်ရှိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မင်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ဤပြင်းထန်သော ဓားတစ်ချက်ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားနေသည်။ ယုံမင်ဝင်္ကပါအစီအရင်၏ ထောက်ပံ့မှုမရှိသော်လည်း မင်ချန်၏ အမြန်နှုန်းသည် အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားပြင်းစွာ နင်းလိုက်ပြီး အံ့သြဖွယ် အင်အားဖြင့် ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် မည်မျှမြန်ဆန်စေကာမူ ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။

“ဖြတ်ပစ်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်စွာ တောက်ပကာ ဓားကို အောက်သို့ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းသည် မင်ချန်၏ ပခုံးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခိုင်မာသော နဂါးအကြေးခွံများကို ဖြတ်ထုတ်ကာ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သွေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပန်းထွက်လာသည်။

“သေစမ်းကွာ...”

မင်ချန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာပြီး နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လျက်ရှိသည်။ ယုံမင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာများမှ နာကျင်မှုသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းသွားသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဦးခေါင်းထဲမှ ယုံမင်ပုလဲသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးထွက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခင်ကဲ့သို့ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာခြင်းကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ယုံမင်ပုလဲသည် ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ပျောက်ကင်းစေနိုင်သော်လည်း ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်မောင်းကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ပေါက်ဖွားစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“သေပေတော့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ပွားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ကိုယ်ပွားသုံးခုသည် ဘေးမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မင်ချန်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ မင်ချန်ကို ထွက်ပြေးရန် အခွင့်မပေးချေ။ မင်ချန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်တွင် ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကိုယ်ပွားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်တဲ့လား...။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရန်သူအားနည်းနေချိန်တွင် အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကာ ဝိုင်းရံဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ကိုယ်ပွားများ၏ အင်အားသည် အနည်းငယ်အားနည်းသော်လည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မင်ချန်အား ထွက်ပြေးခြင်းမှ တားဆီးရန်သာဖြစ်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ရန်မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ပွားများ၏ အင်အားဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အားလုံး ဖယ်စမ်း...”

မင်ချန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းထဲမှ ယုံမင်ပုလဲသည် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယုံမင်မီးတောက်များသည် ယုံမင်ပုလဲမှ အကန့်အသတ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကိုယ်ပွားသုံးခုကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။

“ဗြီး....”

ကိုယ်ပွားသုံးခုသည် မင်ချန်ထံသို့ မကပ်ရောက်ခင်မှာပင် မီးလောင်ကျွမ်းကာ ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤယုံမင်မီးတောက်သည် ယီထျန်းယွမ်ကိုပါ ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ယုံမင်မီးတောက်များသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မီးတောက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးလျက်ရှိသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်သည် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ယုံမင်ပုလဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤမီးတောက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ယခင်ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော ယုံမင်မီးတောက်များထက် အဆင့်တစ်ဆင့်မြင့်မားသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝမတူညီသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤယုံမင်မီးတောက်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ယုံမင်မီးတောက်၏ စွမ်းအားသည် ထင်ရှားလှသည်။

“ဒီမီးတောက်က တကယ်အားကြီးတာပဲ... အရင်က ထုတ်လွှတ်ခဲ့တဲ့ဟာတွေနဲ့ လုံးဝအဆင့်မတူဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းတွင်ပင် တိုက်ခိုက်ရေးအားသည် ၂.၇၈ ဘီလီယံအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ခုခံကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ အံ့သြဖွယ်မဟုတ်ခဲ့ပါက ဤမီးတောက်သည် သူ့ကို ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ လုံးဝလောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တာအိုမီးတောက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်လာသော ယုံမင်မီးတောက်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ယခင်က လုံးဝဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သော တာအိုမီးတောက်သည် ယခုအခါ ယုံမင်မီးတောက်များကို ဖယ်ရှားရာတွင် ယခင်ထက် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။

သို့သော် အနည်းငယ်အချိန်ယူပြီးနောက် ယုံမင်မီးတောက်များကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသည် မီးလောင်ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ပြန်လည်ပျောက်ကင်းဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များသည် ယုံမင်မီးတောက်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော မင်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ထပ်မံကပ်မသွားရဲတော့ချေ။

မိုးကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤမီးတောက်၏ အချက်အလက်များသည် ပြန်လည်မွမ်းမံပြသလာသည်။

အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာယုံမင်မီးတောက်...

ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဤမီးတောက်၏ စွမ်းအားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ ရှားပါးမှုအရ တာအိုမီးတောက်ထက် နိမ့်ကျသော်လည်း အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် တာအိုမီးတောက်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရေသည် မီးကို အနိုင်ယူနိုင်သည့်သဘောနှင့် တူသည်။ သို့သော် မီးတောက်၏ ပမာဏသည် ရေထက် များစွာကျော်လွန်နေပါက ရေကို လွယ်ကူစွာ လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ယုံမင်မီးတောက်များသည် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ မင်ချန်သည် အေးစက်စွာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်မောင်းသည် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားမလာခဲ့သလို မျက်နှာသည်လည်း ဖြူဖျော့လျက်ရှိသည်။

“မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းအားရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါမင်းကို အထင်သေးမိတာပဲ...”

မင်ချန်သည် ယုံမင်နတ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်က ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ ဖိအားပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်မျက်နှာပျက်စရာပဲ... ငါ့ရဲ့ မူရင်းကိုယ်ခန္ဓာသာ ဒီမှာရှိနေရင် မင်းဆိုတာ ပုရွံ့ဆိတ်လေးတစ်ကောင်ပဲ... လက်နဲ့တစ်ချက်ဖျစ်ညှစ်ရုံနဲ့ သေပြီလေ... ဒါပေမယ့် ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်တော့... မင်းဘယ်လောက်အားကောင်းကောင်း ငါ့ရဲ့ ယုံမင်ပုလဲကို အနိုင်ယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”

ယုံမင်ပုလဲသည် သူ၏ ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေပြီး ထူးခြားသော မီးရောင်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက်ရှိသည်။ ယုံမင်မီးတောက်များကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နိုင်သရွေ့၊ မင်ချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ မင်ချန်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ဤယုံမင်ပုလဲသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ထူးခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ညှိနှိုင်းလိုက်သည်။ ယခုအခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားလှသည်မှာ မငြင်းနိုင်ပေ။ မင်ချန်သည် အလွန်သန်မာလှပြီး၊ မူလကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သူ့ထက် များစွာကျော်လွန်နေသည့်အပြင်၊ ဤကဲ့သို့သော ရတနာများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲလှသည်။

“ဘာလဲ... ကြောက်လွန်းလို့ စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ဘူးလား...” မင်ချန်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့... နာကျင်မှုက မကြာခင် အဆုံးသတ်တော့မယ်... အဲဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့ဆွေမျိုးတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေနဲ့အတူ ငရဲကို အဖော်ပြုရအောင် ဆင်းသွားရလိမ့်မယ်...”

စကားသံပြီးဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ မင်ချန်ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော ယုံမင်ပုလဲသည် ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက် အဆင့်မြင့်ယုံမင်မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ယုံမင်နဂါးသုံးကောင်သည် ဤဘက်သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ထွက်လာသည်။ လေးဘက်လေးတန်မှ ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင်၊ သူ၏ အသက်ရှူမှုကိုပါ လုံးဝဖိနှိပ်ထားသည်။

ယုံမင်နဂါးတစ်ကောင်စီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ယုံမင်မီးတောက်များပါဝင်ပြီး၊ သူသည် မိုးကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနတ်ဘုရားဆုံးဖြတ်မှုကို အသုံးပြုထားသော်လည်း၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မီးတောက်များကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။ မည်သို့လျှင် စုပ်ယူနိုင်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် မူလနေရာ၌ပင် ရပ်တန့်နေပြီး၊ တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားချေ။ ယုံမင်နဂါးများသည် သူ့ဆီသို့ ဟောက်တင်းရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား၊ ရုန်းကန်မှုကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ထားသည့်ပုံပေါ်သည်။

“ရုန်းကန်တာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား... ဒါကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိရှိတဲ့လုပ်ရပ်ပဲ... မင်းဘယ်လိုရုန်းကန်ကန် အကုန်အချည်းနှီးပဲ...” မင်ချန်သည် ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ပြာမှုန်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားမည်ကို သူတွေးမြင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ယုံမင်နဂါးများသည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယုံမင်နဂါးသုံးကောင်သည် သူ၏ အသက်ရှူမှုကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပစ်မှတ်မရှိတော့သလို၊ ဦးတည်ရာလည်း မရှိတော့ပေ။

“ဘာလဲ... ပျောက်သွားတယ်လား...”

မင်ချန်သည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူထိတ်လန့်နေစဉ်အတွင်း၊ နောက်ကျောမှ အန္တရာယ်တစ်ခု၏ ခံစားချက်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် နှေးကွေးလွန်းနေသည်။ ပြင်းထန်သော ဓားတစ်ချက်သည် သူ၏ ခါးကို ဖြတ်တောက်လာပြီး၊ ဓားအလင်းသည် လေထုကို တုန်ခါသွားစေသည်။

“ဗြီး...”

ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မင်ချန်၏ ခါးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အရာအားလုံးသည် အဆုံးသတ်သွားသည်ကို ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။

အခန်း (၄၄၇) ပြီးပါပြီ။