← Chapters

လူတိုင်း တစ်စိတ်တစ်ဝှမ်းတည်းသော နှလုံးသားဖြင့်

Vol. 31 Ch. 454

လူတိုင်း တစ်စိတ်တစ်ဝှမ်းတည်းသော နှလုံးသားဖြင့်

Vol. 31 Ch. 454

လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ စုဝေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ထံမှ အတိအလင်းဆုံးသော အဖြေကို ရယူလိုကြသည်။ အကယ်၍ သူက ယာယီအားဖြင့် အင်ပါယာတည်ထောင်ရန် မလိုလားဟု ပြောခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ယာယီအနေဖြင့် ဤအကြံအစည်ကို ဖယ်ထားမည်ဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံလိုက်နာမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည်ငြင်းခုံမည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့သည် ဤအရာကို အကြံပြုရုံသာဖြစ်ပြီး တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါက စွန့်လွှတ်ရုံသာ ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မသိလိုက်သည်မှာ ဤအချက်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ကူးနှင့် ထပ်တူဖြစ်နေသည်ပင်။ ယခုအခါ အင်ပါယာတည်ထောင်ခြင်းသည် ပင်မလုပ်ငန်းတာဝန်နှင့် လုံးဝမဆန့်ကျင်ပေ။ ပင်မလုပ်ငန်းတာဝန်သည် ဤပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပြီး ထိုအခါမှသာ လုပ်ငန်းတာဝန်ပြီးမြောက်သည်ဟု သတ်မှတ်မည်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင် အင်ပါယာတည်ထောင်ရန်မှာ ထိုမျှလောက် တင်းကျပ်သော အခြေအနေများ မလိုအပ်ပေ။

အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုသုံးခု၊ ထို့အပြင် ယီထျန်းယွမ်၏ ထူးချွန်သော စွမ်းအားများဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် လုံလောက်သည်။ အထူးသဖြင့် ထျန်းလုံသည် အပြင်းအထန်ထောက်ခံသော မဟာမိတ်တစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေပြီး နောက်ကွယ်တွင် အကူအညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အချိန်အခါ၊ နေရာထိုင်ခင်း၊ လူတို့၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုတို့ ပြည့်စုံသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို တည်ထောင်ရန်မှာ မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်မှာ အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်မှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်ပြီး ထို့နောက် အခြားမြို့များကို တည်ထောင်ကာ ကုန်းမြေတစ်ဝှမ်းတွင် ခွဲဝေဖြန့်ကျက်ပြီး အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာများကို အောင်မြင်ရန် ကျင့်စဉ်သမားများစွာ လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စီမံခန့်ခွဲရန် လူအင်အား လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်တွင် လူအင်အား မနည်းလှပြီး မြို့များစွာကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်။ အဓိက အကြီးအကဲများက ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိပေ။ အခြားကျင့်စဉ်သမားများအတွက်မူ မြို့များကို တည်ထောင်ပြီး မြို့များသည် လုံလောက်စွာ စည်ကားပြီး အန္တရာယ်နည်းပါးပါက ကျင့်စဉ်သမားများစွာ ပြောင်းရွှေ့လာမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဤရောက်ရှိလာသော ကျင့်စဉ်သမားများထဲမှ အချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသို့ ခေါ်ယူရန်ဖြင့် ကိုယ်ပိုင်စစ်အင်အားကို အားဖြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

အားလုံးသည် တစစီတစစီ တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး လိုအပ်သော အချိန်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အိမ်တစ်လုံးကို တည်ဆောက်ရန်နှင့်တူသည်။ အုတ်တစ်ချပ်ချင်း၊ သစ်သားတစ်ခုချင်း တဖြည်းဖြည်း ထည့်သွင်းရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ရက်တည်းဖြင့် ပြီးစီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လူအားလုံး၏ အကြည့်များကို ခံစားရင်း ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာမှပြဿနာမှမရှိပါဘူး… ဒါဆို နေရာရွေးတာက ဒီယုံမင်ကုန်းမြေပေါ်မှာပဲ လုပ်မယ်… ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဒီနေရာကို ယုံမင်ကုန်းမြေလို့ မခေါ်တော့ဘူး… ထျန်းယွမ်ကုန်းမြေလို့ ခေါ်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခြင်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်တို့သည် သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယခုမှာမူ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသည် သူကိုယ်တိုင် တကယ်တည်ထောင်သော အင်အားစုဖြစ်သည်။ ထိုတို့နှစ်ခုသည် လုံးဝမတူညီပေ။

အကြီးအကဲများအားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှု ထင်ဟပ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထရပ်လိုက်ကြပြီး အားမာန်အပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်။

“ဟုတ်တယ်… ငါတို့လည်း ဒီလိုပဲ စဉ်းစားထားတယ်… ဒီယုံမင်ကုန်းမြေကို နာမည်ပြောင်းပြီး ထျန်းယွမ်ကုန်းမြေလို့ ခေါ်မယ်… အိမ်တော်သခင်… မဟုတ်ဘူး… ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ သေချာပေါက် အတောက်ပဆုံးသော အချိန်ကို ရောက်ရှိနိုင်မယ်လို့ ငါတို့ယုံကြည်တယ်…”

“ဟားဟားဟား… ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က ရွေးချယ်ထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဘယ်လိုလုပ် အားနည်းနိုင်မလဲ…”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ဘေးမှ အားရဝမ်းမြောက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤတစ်ခဏအတွင်း ဤခန်းမဆောင်ထဲတွင် လူတိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အင်ပါယာတစ်ခု ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ယခင်က ၎င်းတို့မည်သူမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသည့်အရာသည် ယခု ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ မည်သို့လုပ်၍ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

တစ်ဖက်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ၎င်းတို့လက်အောက်တွင် အုပ်ချုပ်ရမည်ဟု စဉ်းစားမိရုံဖြင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် သူ့အတွက် ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ဒြပ်ကို ရယူပေးလိုကြသည်။

“အင်း… အင်း… ဒီလို ချီးကျူးစကားတွေ ကြားရတာကောင်းပေမဲ့ သိပ်အဆင်မပြေဘူး… အခုကတည်းက ငါ့ကို ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်နေကြတာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ ဒါပေမဲ့…” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဒီအုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတွေကို ငါသိပ်မတတ်ဘူး… ဒါတွေအားလုံးကို မင်းတို့လက်ထဲမှာပဲ အပ်ထားမယ်… ဒီလိုစီမံခန့်ခွဲရေးကိစ္စတွေကို ငါတစ်ခါမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး…”

သူသည် ဤကိစ္စများကို တကယ်ပင် နားမလည်ပေ။ စဉ်းစားမိရုံမျှဖြင့်ပင် ခေါင်းကိုက်လာသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို အရာအားလုံးကို စီစဉ်ခိုင်းမည်ဆိုပါက သူ၏ဦးခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

“ဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်မတို့လက်ထဲ အပ်လိုက်လို့ ရပါတယ်… ကျွန်မတို့ အိမ်တော်သခင်နဲ့အတူ ရှေ့တန်းမှာ တိုက်ခိုက်လို့မရပေမဲ့… နောက်ကွယ်မှာ အရာအားလုံးကို စီမံပြီး စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါတယ်…”

ဇီယူဝေ့နှင့် ယွဲ့ချင်းရွှမ်တို့က ထရပ်လာကြပြီး အမျိုးသမီးများသည် ရဲရင့်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အင်အားစုများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့၏ စီမံခန့်ခွဲမှုစွမ်းရည်ကို တန်ဖိုးထားခဲ့သည့်အတွက်ဖြစ်သည်။ စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ထူးချွန်သူများ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့လည်း ရှိတယ်… တိုက်ခိုက်ရေးမှာ သိပ်မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့… ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရာမှာတော့ အတော်လေးအဆင်ပြေတယ်…”

ယန်ယူတို့လည်း ထရပ်လာကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှုဖယ်တို့လည်း ထရပ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့သူများဖြစ်ပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် ကူညီရန် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

“ဒါဆို အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ငါ့ကို စိတ်ချလက်ချ အိမ်တော်သခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခွင့်ပေးကြတဲ့အတွက်ပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူ ဤနေရာတွင် မရှိသည့်တိုင် ၎င်းတို့သည် အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး… အိမ်တော်သခင်ကသာ အလုပ်ပိုပြီး ပင်ပန်းခဲ့ရတာပါ… ဒီအဆင့်ထိ ရောက်ရှိလာနိုင်တာ… ဒီလိုမျိုး တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာ နေနိုင်တာအားလုံးက အိမ်တော်သခင်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေပါပဲ…”

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ပိုမိုပင်ပန်းခဲ့ရသည်ဟု တညီတညွတ်တည်း ယူဆကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အင်အားကြီးမားသော သိုင်းသမားများနှင့် အမြဲတစေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်ကို သိရှိထားသည်။ ၎င်းသည်သာ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယုံမင်ဧကရာဇ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် သေမင်းတံခါးဝသို့ အလွန်နီးကပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် မဆုတ်မနစ် ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ အလွန်အထင်ကြီးလေးစားရသည့်အချက်ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သာလျှင် ၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်ရန် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားကြပြီး ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းမှုကို ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ပြောစရာမလိုသည့်အရာများသည် အချင်းချင်း စိတ်နှလုံးထဲတွင် နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ဤမျှပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပင် ၎င်းတို့အားလုံး အလုပ်များထဲသို့ ခုန်ဆင်းဝင်ရောက်ကြပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စများ ပိုမိုများပြားလာသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ပင်ပန်းမှုကို မခံစားရဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသာလျှင် ခံစားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ဒြပ်ကို ရယူပေးလိုကြသည်။

“ဟေ့… ယီညီ… မင်းပျိုးထောင်ထားတဲ့ လူတွေက တော်တော်ကောင်းတယ်နော်… တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း သစ္စာစောင့်သိတယ်…” ထျန်းလုံက အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အင်း… တော်တော်လေးဆိုပါတော့… သူတို့က ငါ့ကို ယုံကြည်ပေးချင်ကြတာပါ…” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်… နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို မင်းအကူအညီလိုလိမ့်မယ်…” ထျန်းလုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးတွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း သေချာသွားသည့်အခါ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါခံစားရတာက မင်းဆို ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကိုလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်… အင်ပါယာနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ပိုပြီး အံ့ဩစရာဖြစ်လာမယ်…”

“ဒါက… မင်းရဲ့ ဖခင်ဧကရာဇ်ပြန်လာရင် မင်းကို အရေခွံဆုတ်ရအောင်လို့လား…” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နဂါးဝန်ကြီးချုပ်လို သစ္စာဖောက်က သူတို့က ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး… မင်းမရှိခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာဆိုတာ ကြာလှပြီ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်… သူတို့မှာ ဘာပြောနိုင်အုံးမှာလဲ…” ထျန်းလုံက မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါကို နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါတွင် ဤကိစ္စများထဲ ဝင်ပါရန် မလိုလားသေးပေ။ အကြောင်းမှာ စီမံခန့်ခွဲရမည့်ကိစ္စများ များလွန်းပြီး ဝင်ရောက်ပါဝင်လျှင် အတော်ကို ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးဖြစ်သွားနိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ… ငါ့ညီမလေး ရန်ကျိရို့လည်း ဒါကို ဝမ်းသာအားရထောက်ခံမယ်လို့ ငါထင်တယ်… မင်းကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး…” ထျန်းလုံက သူ့ပခုံးကို ပုတ်လျက် ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာမှာ ငါလုပ်စရာကိစ္စတွေ မရှိတော့ဘူး… ဒါကြောင့် ငါပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ်…”

ဤနေရာတွင် ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် လိုအပ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတွင် သူလုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စများ များစွာရှိသေးသည်။

“ဒါဆို ထျန်းအစ်ကိုကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်က နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အကြည့်တစ်ချက်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲရှိ အခြေအနေကို သတိရလိုက်သည်။ ဦးစွာ ထိုနေရာကို ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့အတွက် ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များရရှိနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို သူဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ပေ။

မသိရှိရသေးသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်သလို သူ၏ အင်ပါယာကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၄၅၄ ပြီးပါပြီ။

All Chapters