ဖေဖေ၊ ကျွန်မ ဗိုက်ဆာနေတယ်...

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်မီးတောက်များ ပြည့်နှက်နေသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ အစောင့်အကြပ်များ အများအပြား ရှိနေပြီး သူ့ကို မြင်လျှင် အားလုံးက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ရှင်းလင်းပြီးသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ အဆောက်အအုံများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြီးလျှင် ထိုအဆောက်အအုံများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤနေရာသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်အဖြစ် ဆက်လက်အသုံးမပြုတော့သော်လည်း၊ အခြားမြို့တစ်မြို့အဖြစ် အသုံးပြုရန်မူ အလွန်သင့်လျော်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် အစောင့်အကြပ်များ ထားရှိပြီး အဆောက်အအုံများကို ကျင့်စဉ်သမားများ၏ ဖျက်ဆီးမှုမှ ကာကွယ်ထားရသည်။ အချို့ ကျင့်စဉ်သမားများသည် ပစ္စည်းရှာဖွေရန် လာရောက်ကြပြီး နေရာအနှံ့ ဖျက်ဆီးရှာဖွေတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အဆောက်အအုံများကို ကာကွယ်ထားခြင်းဖြင့် မြို့တစ်မြို့ကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်နိုင်သည်။

ဧကရာဇ်မြို့တော်နေရာရွေးချယ်ရေးကိစ္စတွင်မူ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကို အပြည့်အဝ တာဝန်လွှဲအပ်ထားသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်ဖြင့် ဧကရာဇ်မြို့တော်နေရာရွေးချယ်ရာတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်ဆင်းသွားသည်။ အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေမှာ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိဘဲ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယုံမင်မီးတောက်များသည် ယခင်ထက် ပိုမိုများပြားလာပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ပုံထပ်နေသည်။

“ဂျီ... ဂျီ... ဂျီ...”

ထိုအခါတွင် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နေရာမှ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးလာပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို လုံးဝမခံဘဲ အပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ယုံမင်မီးတောက်များကို စတင်စားသုံးလိုက်သည်။ စားသုံးပြီးနောက် မွှေးမြသောအမူအရာဖြင့် ယုံမင်မီးတောက်များကို အလွန်နှစ်သက်ပုံရသည်။

“ဒီ ဖီးနစ်ငှက်ကလေး... ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထွက်ပြေးလာတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အဓိပ္ပါယ်အရ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ပြည့်စုံစွာ မရောက်ရှိသေးပေ။ အကယ်၍ သူက ဖမ်းဆီးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလျှင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း၊ သူက ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ မရရှိနိုင်သဖြင့် လျင်မြန်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးက ထွက်ပြေးလာခြင်းမှာ၊ အနီးတဝိုက်တွင် လူမရှိသည့်အခါမှသာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နေရာမှ ထွက်လာပြီး ယုံမင်မီးတောက်များကို စားသုံးရန်ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ယုံမင်မီးတောက်များကို အဆက်မပြတ် စားသုံးနေသည်။ အချိန်ကြာရှည် အစာမစားရသလို ပုံစံဖြစ်သည်။ ဤအတွက် ယီထျန်းယွမ်ကို အပြစ်တင်လို့မရပေ။ သူသည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးအား ဆေးလုံးများကို မကြာခဏ ကျွေးမွေးထားသည်။ မဟုတ်လျှင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။ ဤအဆင့်မြှင့်တင်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်သည်။ ပုံပန်းသွင်ပြင်အရ ယခင်ထက် ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး သန်မာမှုလည်း တိုးတက်လာသည်။

သိသာစွာပင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရာ အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသဖြင့် ထွက်ပြေးလာကာ အဆက်မပြတ် စားသုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို မင်း ဒီမှာ ဖြည်းဖြည်းခံစားစားပြီး ငါကတော့ ဒီနေရာကို အရင်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ယုံမင်ရတနာပုလဲကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အနီးတဝိုက်ရှိ ယုံမင်မီးတောက်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးအတွက် စားသုံးရန် သေးငယ်သော နယ်မြေတစ်ခုကိုသာ ချန်ထားပေးသည်။

“ဂျီဂျီဂျီ...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏လုပ်ရပ်ကို မကျေနပ်သည့်ပုံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုချိန်တွင် သူမစားနိုင်သော မီးတောက်ပမာဏများစွာရှိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က တစ်ခါတည်း အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်လျှင် မကျေနပ်မှုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဟယ်... မင်းက ရန်စလာပြီပေါ့... ငါက ဒါတွေကို စုဆောင်းထားတာလေ။ မင်းစားချင်တဲ့အခါ ငါ့ကို ပြောလိုက်၊ ဒီထဲက ထုတ်ပြီး မင်းကို ကျွေးပေးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးတတ်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို ကြားလျှင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားပြီး ယုံမင်မီးတောက်များကို ဆက်လက်စားသုံးကာ သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ဘေးတွင် စားခွင့်ပြုထားပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ ဗဟိုနေရာရှိ နက်ရှိုင်းသော တွင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ယုံမင်မီးတောက်များသည် ဤနေရာမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ယုံမင်မီးတောက်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်များက လျှို့ဝှက်အခန်းကို ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းပေးသည်။

ဤလျှို့ဝှက်အခန်းသည် သိုလှောင်ရုံတစ်ခုနှင့်တူပြီး ယုံမင်မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမီးတောက်များကို ယုံမင်ဝင်္ကပါအစီအရင်ဖြင့် ကျင့်စဉ်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ယုံမင်ရတနာပုလဲနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ ယုံမင်ရတနာပုလဲလောက် အဆင်ပြေမှုမရှိပေ။

“ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ နေရာမျိုးက ဘာကြောင့် ယုံမင်မီးတောက်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယုံမင်ရတနာပုလဲကို ထုတ်ယူကာ တွင်းထဲမှ ယုံမင်မီးတောက်များကို အလျင်အမြန် စုပ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ယုံမင်ရတနာပုလဲတစ်ခုတည်းဖြင့် လုံလောက်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် သူသည် မိုးကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ယုံမင်မီးတောက်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

စုပ်ယူပြီးနောက် ထိုမီးတောက်များသည် အတွေ့အကြုံအမှတ်အဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ယုံမင်မီးတောက်၏ အတွေ့အကြုံအမှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ တာအိုမီးလျှံနှင့် ဆင်တူပြီး ယုံမင်မီးတောက်၏ အတွေ့အကြုံများကို စုဆောင်းကာ ထိုမီးတောက်၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ယုံမင်မီးတောက်သည် အလယ်အလတ်မြေအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ယုံမင်မီးတောက်များစွာကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်သည်။

အချိန်များစွာ ရှိသေးသည်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ရန်သူများ မရှိသဖြင့် ယုံမင်မီးတောက်များကို အေးဆေးစွာ စုပ်ယူနိုင်သည်။ အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ သူလည်း မည်မျှစုပ်ယူခဲ့သည်ကို မသိတော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ရော ယုံမင်ရတနာပုလဲပါ ယုံမင်မီးတောက်များစွာကို စုပ်ယူခဲ့သည်။

“ဖေဖေ... ကျွန်မ ဗိုက်ဆာနေတယ်...”

ထိုအခါ အနောက်မှ ကလေးသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသူမှာ အသက် ၈ နှစ်မှ ၉ နှစ်ခန့်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမတွင် အဝတ်အစားမရှိဘဲ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ထိတ်လန့်စေသည်။

“ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ... ဘယ်လိုဖေဖေလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အပေါ်အောက် စေ့စပ်စွာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယခင်က ယုံမင်မီးတောက်များကို စုပ်ယူရာတွင် အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဂရုမစိုက်မှုမှာ အမှန်ပင် လွန်ကဲလှသည်။

“ဖေဖေ... ကျွန်မ ဗိုက်ဆာနေတယ်...”

မိန်းကလေးသည် သူ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လှုပ်ယမ်းရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ထော်လှန်ကာ မကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုဖေဖေလဲ... မင်းက ဖီးနစ်ငှက်ကလေးမလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အကြီးဆုံးအနေနှင့် ပိုကြီးထွားလာရုံသာဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“ဖေဖေ... ကျွန်မကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား...”

မိန်းကလေးသည် မကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဗိုက်ဆာနေတယ်... ဒါကို စားချင်တယ်...”

သူမသည် ယုံမင်မီးတောက်များကို ညွှန်ပြပြီး ထိုအရာကို စားလိုကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ်ပဲ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးပဲ...”

သူသည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးအတောင်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် သူမလက်မောင်းပေါ်တွင် ဖီးနစ်ငှက်အမွေးများ ထင်ရှားစွာ ပေါ်နေသည်။ ဤအချက်မရှိခဲ့လျှင် သူမသည် အပေါ်ထပ်မှ လမ်းပျောက်လာသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အပေါ်ထပ်တွင် အစောင့်အကြပ်များစွာ ရှိနေသည့်အတွက် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဤနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်သည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့နောက် သူသည် အဝတ်အစားတစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအဝတ်အစားများသည် သူကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် ဖြတ်ညှပ်ပြီးနောက် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးအား ဝတ်ဆင်စေလိုက်သည်။ အဝတ်အစားမှာ အနည်းငယ် အံမဝင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံး အဝတ်ဗလာနှင့်အခြေအနေထက်တော့ အဆင်ပြေသေး၏။

“ဖေဖေ... ဒီအဝတ်က သိပ်အဆင်မပြေဘူး... ကျွန်မ ဒါမဝတ်ချင်ဘူး...” ဖီးနစ်ငှက်ကလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအဝတ်ကို အဆင်ပြေအောင် ဝတ်ထားလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ယုံမင်မီးတောက်ကို မင်းကို မကျွေးတော့ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ စားချင်တယ်... စားချင်တယ်...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးက အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုယူလိုက်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်မီးတောက်တစ်စုံကို ထုတ်ယူပြီး ဘေးသို့ ထားလိုက်သည်။ ထိုမီးတောက်များသည် သေးငယ်သော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူမကို ထိခိုက်မှုမရှိစေပေ။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ထိုမီးတောက်များကို မြင်လျှင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ယုံမင်မီးတောက်များကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။ အစာစားသလို တစ်လုတ်ပြီး တစ်လုတ် မျိုချသွားသည်။ မျိုချပြီးနောက် သူမမျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် အလွန်အရသာရှိသော အစာတစ်ခုကို စားသုံးလိုက်ရသလို ပုံစံဖြစ်သည်။

ယုံမင်မီးတောက်များရရှိပြီးနောက် သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဆက်လက်စားသုံးနေသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် လူပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ယခုအခါ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နေရာထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်နည်း။

အခန်း (၄၅၅) ပြီးပါပြီ။