← Chapters

ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ

Vol. 31 Ch. 456

ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ

Vol. 31 Ch. 456

ခဏမျှအကြာတွင် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်ပေးထားသော ယုံမင်မီးတောက်များကို အကုန်စားသုံးလိုက်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ကာ သူ့ထံသို့ ပြောလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... ကျွန်မ ထပ်စားချင်တယ်...”

“ဒီလောက် မြန်မြန်စားပြီးသွားပြီလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူပေးထားသော မီးတောက်ပမာဏမှာ မနည်းလှပေ။ ယခင်က ဤမျှလျင်မြန်စွာ စားသုံးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ခဏမျှအတွင်း အကုန်စားသုံးပြီးသွားပြီး သူတစ်စုံတစ်ခု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အကုန်လုံး ပြတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒီမီးတောက်တွေကို အတူတူစားကြမယ်... မင်းစားနိုင်သလောက်သာ စားလိုက်၊ ဒါပေမဲ့ မလွန်ကဲရဘူးနော်... နားလည်လား...”

“သိပါပြီ ဖေဖေ...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် တွင်းထဲမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော ယုံမင်မီးတောက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ယုံမင်မီးတောက်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး လက်ကလေးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အသီးတစ်လုံးကို စားသလို တစ်လုတ်ပြီး တစ်လုတ် စားသုံးလိုက်သည်။

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သည့်အလျောက် မီးတောက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုမှာ ထူးကဲလှပြီး မီးတောက်များကို မျိုချခြင်းဖြင့် ကြီးထွားလာနိုင်သည်။

သူမသည် ယခင်က စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်တွင်ရှိခဲ့ရာမှ ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်နှုန်းထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်သည်။ သို့သော် ယုံမင်မီးတောက်များကြောင့်သာ ဤမျှလျင်မြန်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်က ဤမီးတောက်များကို အတွေ့အကြုံအမှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့လျှင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်နေချိန်တွင် အဆင့်မြှင့်တင်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်ပေလိမ့်မည်။ ဤနေရာရှိ ယုံမင်မီးတောက်များ၏ အဆင့်မှာ နိမ့်ကျခြင်းမရှိသဖြင့် စုပ်ယူလိုက်ရာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာပြီး အဆင့်မြှင့်တင်မှုသည် အဘယ့်ကြောင့်မလျင်မြန်ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည်လည်း ဤအချက်ကို အသုံးချပြီး လျင်မြန်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးတွင် ထူးခြားသော ပြဿနာမရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ဘေးတွင် ယုံမင်မီးတောက်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဤတွင်းထဲမှ ယုံမင်မီးတောက်များသည် အကန့်အသတ်မရှိသလို ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားဖြင့် ယုံမင်မီးတောက်များကို အလွန်အမင်း စုပ်ယူလိုက်ကြသည်။ စုပ်ယူမှုနှုန်းသည် ပိုမိုလျင်မြန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ယုံမင်မီးတောက်များသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စုပ်ယူနှုန်းထက် နှေးကွေးသွားသည်။

ထို့နောက် မီးတောက်များသည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းလာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အထက်သို့ စီးဆင်းလာသည်။ ဤအခြေအနေအရ စုပ်ယူမှုနှုန်းမှာ သိသာစွာ နှေးကွေးသွားပြီး အချိန်ဖြုန်းရာရောက်သည်။

ယခုအခါ လုပ်စရာကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ထိုင်ကာ ယုံမင်မီးတောက်များ ဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဖေဖေ... မီးတောက်တွေ မရှိတော့ဘူး...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ အဆင့်မြှင့်တင်နှုန်းသည် သိသာစွာ ကျဆင်းသွားသော်လည်း၊ သူမသည် ဗိုက်ဆာနေဆဲဖြစ်ပြီး ဗိုက်ပြည့်အောင် မစားနိုင်သေးပေ။

“အင်း... ဒါဆို အောက်ကို တိုက်ရိုက်ဆင်းကြမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ပျံသန်းသွားရန် ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အောက်သို့ဆင်းကာ စုပ်ယူခြင်းသည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို စစ်ဆေးနိုင်သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ပွေ့ချီလျက် ဤတွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ အနည်းငယ်အကွာအဝေးသို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ယုံမင်မီးတောက်များကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်စုပ်ယူရင်း မိုးခေါင်ပြီးနောက် မိုးရေစက်များကို တွေ့ရှိရသလို တပ်မက်စွာ စုပ်ယူနေကြသည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် ထိုမီးတောက်များကို အကုန်စုပ်ယူပြီးသွားပြီး သူတို့သည် ပိုမိုအောက်သို့ ဆက်လက်ဆင်းသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ပျံသန်းရန်ပိတ်ပင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် အပေါ်သို့ ပြန်မရောက်နိုင်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မှုမရှိပေ။

အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ယုံမင်မီးတောက်များကို ပိုမိုစုပ်ယူခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်မှာ ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဖိထားလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မကြည့်နဲ့... ငါမပြောမချင်း ဒီကို လှည့်မကြည့်ရဘူး... နားလည်လား...”

သူ၏ လေသံမှာ အလွန်တင်းကြပ်လှပြီး အနည်းငယ် ဆိုးသွမ်းတတ်သော ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် တည်ငြိမ်သွားကာ ခေါင်းကလေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထည့်ထားရင်း လှည့်ကြည့်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေရင်း လက်ထဲရှိ ယုံမင်ရတနာပုလဲဖြင့် အနီးတဝိုက်ရှိ ယုံမင်မီးတောက်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် အေးစက်လျက်ရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစိုးတစိမျှမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် အရိုးစုများ တောင်ပုံလိုကို ပုံထပ်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးစုများသည် ဤနေရာတွင် တောင်တစ်လုံးအလား စုပုံထားသည်။

ယုံမင်မီးတောက်များသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အထက်သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းကာ၊ သူတို့အား ယုံမင်မီးတောက်များကို ပိုမိုထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ယုံမင်မီးတောက်များ၏ ရင်းမြစ်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုံမင်မီးတောက်များ၏ မူလရင်းမြစ်မှာ အေးစက်သော နေရာများတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အထူးသဖြင့် သေဆုံးသွားသော အလောင်းများ လောင်ကျွမ်းသည့်အခါ၊ ယုံမင်မီးတောက်များ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ ၎င်းသည် မတရားခံရသောဝိညာဉ်များကဲ့သို့ အလောင်းများမှ လွင့်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် တောင်ပုံလိုကို စုပုံထားသော အရိုးစုများသည်၊ ယုံမင်ဧကရာဇ်၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ သူသည် ကျင့်စဉ်သမားများကို ဖမ်းဆီးလာကာ၊ ဤတွင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီး ယုံမင်မီးတောက်များ၏ လောင်စာအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ကျင့်စဉ်အတွက် မီးတောက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယုံမင်ထောင်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရာ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းလာသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြန်အလှန်ဖြည့်စွမ်းပေးသည့် စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူများကို အဆက်မပြတ် ဖမ်းဆီးလာပြီး ဆန့်ကျင်သူများကို ဤနေရာသို့ ပစ်ထည့်ကာ၊ ယုံမင်မီးတောက်များ၏ အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ အလွန်ရက်စက်လှသည်။ အင်ပါယာတစ်ခုသည် အမှန်ပင် အလောင်းများပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားရသည်။

အရိုးစုများအပြင် အခြားမည်သည့်အရာမှ မရှိတော့ပေ။ ကျန်ရှိသည်မှာ ယုံမင်မီးတောက်များသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လတ်ဆတ်သော အလောင်းများ ထပ်မံထည့်သွင်းခြင်း မရှိသဖြင့် ယုံမင်မီးတောက်များ၏ ထွက်ပေါ်မှုနှုန်းသည် နှေးကွေးသွားသည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ စုပ်ယူနှုန်းထက် ထွက်ပေါ်မှုနှုန်း နှေးကွေးရခြင်း၏ အကြောင်းအမှန် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယုံမင်မီးတောက်များသည် အကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ခမ်းသွားပြီး အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“အနားယူပါတော့... အားလုံးပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောမှ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင်၏ ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအရိပ်သည် သူနှင့်အတူ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြီးမားသော လက်ဖဝါးပုံရိပ်သည် နံရံပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံနှင့်အတူ ခိုင်မာသော နံရံသည် ပြိုကျသွားပြီး အရိုးစုများကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် မည်မျှရတနာများ မြှုပ်နှံထားသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ယုံမင်မီးတောက်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူသည် ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး မြေဆီလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ဤအရိုးစုများအတွက် သင်္ချိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပေးလိုသည်။ ဤသူများ ဤနေရာတွင် အေးချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

မူလက ယုံမင်မီးတောက်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူခဲ့သည်မှာ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ ဤအမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် စုပ်ယူရန် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိတော့ပေ။ သို့သော် မစုပ်ယူပါက၊ ယုံမင်မီးတောက်များသည် ငြိမ်းသတ်ရန် ခက်ခဲပြီး ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူလိုချင်သော ရလဒ်မဟုတ်ပေ။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

လက်ဖဝါးတစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရိုက်ချလိုက်ရာ ခိုင်မာသော နံရံများပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။ နံရံများသည် အလွန်ခိုင်မာသော်လည်း၊ သူ၏ အင်အားကြီးမားသော လက်ဖဝါးအောက်တွင် ပြိုကျသွားသည်။ မကြာမီတွင် အနီးတဝိုက်ရှိ ကျောက်နံရံများသည် ပြိုကျသွားပြီး အရိုးစုများကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ အပေါ်သို့ ပျံထွက်သွားပြီး ဤလမ်းကြောင်းကို ဆက်လက်ရိုက်ချလိုက်ရာ အောက်သို့ဆင်းသွားနိုင်သော လမ်းကြောင်းကို ပြိုကျပျက်စီးသွားစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အပေါ်သို့ ပျံထွက်လာပြီးနောက် သူသည် အင်အားပြင်းထန်စွာ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝပြိုကျသွားစေသည်။ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် လျှို့ဝှက်အခန်းကို ဆက်လက်ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ထားရှိရန် လုံးဝမရည်ရွယ်ပေ။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ၊ အစောင့်အကြပ်များစွာသည် ဤဘက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။ ယခင်ကတည်းက အဆက်မပြတ် တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မည်သည့်အခြေအနေဖြစ်သည်ကို သူတို့ လုံးဝမသိရှိကြပေ။ အဓိကကတော့ သူတို့၏ အိမ်တော်သခင်သည် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အား ဖြေရှင်းချက်မပေးဘဲ ဘေးမှ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် စာတန်းတစ်ကြောင်း ရေးထိုးလိုက်သည်။

“အပြစ်မဲ့သူများ၏ သင်္ချိုင်း”

ဘေးတွင် သေးငယ်သော စာတန်းတစ်ကြောင်းကိုလည်း ထပ်မံရေးထိုးလိုက်သည်။

“ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပြီးဖြစ်သည်။ အားလုံးပဲ အေးချမ်းစွာ အနားယူပါ။ ထျန်းယွမ်မှ ရိုသေစွာ ရေးထိုးပါသည်”

“- ကစားသမားသည် ‘မတရားသောဝိညာဉ်များကို ကူးပြောင်းရာ’ အောင်မြင်မှုကို ပြီးမြောက်ပြီး ‘ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ’ ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိခဲ့သည်” စနစ်၏ အသံသည် ဤအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၄၅၆) ပြီးပါပြီ။

All Chapters