ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားသည်

စနစ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကျောက်စာတိုင်စိုက်ထူထားသော နေရာမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားသည်။ သို့သော် ဤအလင်းသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မျက်စိကျိန်းစေသော တောက်ပမှုမျိုးမဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်များ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသည့်နှယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်များကို မတွေ့ရဘဲ အလင်းတန်းတစ်ခုသာ မိုးကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားပြီး သက်တံတစ်ခုနှင့်တူစွာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ဆန့်တန်းသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသလို၊ နှုတ်ဆက်သလိုလည်း ထင်ရသည်။

အနီးတဝိုက်ရှိ အစောင့်အကြပ်များသည် မိုးကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤမြင်ကွင်းကို အံ့ဩထိတ်လန့်နေကြသည်။ ၎င်းသည် ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်ပုံစံနှင့် တူသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ရတနာတစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရဘဲ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရရုံသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ဤအလင်းတန်းများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး ယခင်အတိုင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။ ယခင်နှင့် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိပေ။

ဤဘုရားလက္ခဏာနှင့်တူသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုအနည်းငယ် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် “ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ” ဟူသော ထူးခြားသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ： မတရားခံရသောဝိညာဉ်များကို ကူးပြောင်းပေးခြင်းဖြင့် ရရှိသော ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သည်။ ဤဘွဲ့အမည်သည် မည်သည့်မကောင်းဆိုးဝါးများကိုမဆို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး မည်သည့်မကောင်းဆိုးဝါးများမှ အလွယ်တကူ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် မတရားခံရသောဝိညာဉ်များကို ကူးပြောင်းနိုင်သည်။ ထူးခြားသည်မှာ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော မတရားခံရသောဝိညာဉ်များကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

“- မတရားခံရသောဝိညာဉ်များစွာကို အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းပြီးသဖြင့် အပိုဆုကြေးအဖြစ် ‘ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်’ တစ်ကြိမ် ရရှိသည်။ ၎င်းသည် သင့်အား မည်သည့်နေရာသို့မဆို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည် (မည်သည့်တာဝန်မဆို သို့မဟုတ် မည်သည့်ရတနာမြေပုံအတွက်မဆို အသုံးပြုနိုင်သည်)”

“ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်... ဒါက လမ်းရှာဖွေမှုနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင်က သူသည် ယုံမင်ရတနာမြေပုံများစွာကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် မြေပုံများကိုသာ ကြည့်ရှုရာတွင် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို လုံးဝမသိရဘဲ တစ်ဆင့်ချင်း စူးစမ်းရှာဖွေမှသာ သိရှိနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခင်က နဂါးဝိုင်းရတနာမြေပုံတွင် နောက်ပိုင်းတွင် နဂါးဝိုင်းနယ်မြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းမရှိလျှင် ထိုနေရာသို့ မည်သို့သွားရမည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

ယခုအခါ “ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်” ရှိသဖြင့် ကွဲပြားသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား မည်သည့်နေရာသို့မဆို လွယ်ကူစွာ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် အသုံးပြုမှုအကြိမ်ရေမှာ တစ်ကြိမ်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ သို့ရာတွင် ဤအပိုဆုကြေးကို ရရှိခဲ့သဖြင့် သူသည် ထပ်မံတောင်းဆိုမှု မရှိတော့ဘဲ ၎င်းသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာ ဆုလာဘ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်... ငါ ဒါကို လုပ်နိုင်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့လက်ကို ဆွဲထားသော ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤဘေးထွက်တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် ကူညီနိုင်ပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အင်ပါယာကို ပိုမိုခိုင်မာတည်ငြိမ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

ယခင်က ဖီးနစ်အသိုက်သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို မသိခဲ့သော်လည်း၊ ယခု “ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်” ရှိသဖြင့် ဖီးနစ်အသိုက်ကို လွယ်ကူစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

“ဖေဖေ... အခုနက ဘယ်လိုအလင်းတွေလဲ... အရမ်းလှတယ်နော်...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“အဲဒါက သက်သာရာရမှုအလင်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းသည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်ဟု ပိုမိုခံစားရသည်။ ဤမျှအာဏာရှင်ဆန်သော အင်အားစုကို စောစီးစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်၏အလိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယုံမင်အင်ပါယာကို ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးစေခဲ့လျှင် အလောင်းများ ပိုမိုစုပုံလာပြီး ဤတွင်းထဲတွင် အရိုးစုများ ပိုမိုစုပုံလာမည်မှာ သေချာသည်။ စဉ်းစားရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် သာမန်လူများ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

“ဖေဖေ...”

အနီးတဝိုက်ရှိ အစောင့်အကြပ်များသည် ဤအမည်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ တစ်ဦးချင်းစီ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အိမ်တော်သခင်သည် ဖခင်ဖြစ်နေပြီလား...။ ဤသတင်းကို ၎င်းတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော သတင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထျန်းယွမ်နတ်ဘုရားခန်းမဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့်။ အခြေအနေများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထျန်းယွမ်နတ်ဘုရားခန်းမသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း အလုပ်များနေပြီး သူ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် အစောင့်တစ်ဦးက ချက်ချင်း ကြိုဆိုလာကာ ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်တော်သခင်... ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ကျွန်ုပ်အား မှာကြားထားပါတယ်။ တကယ်လို့ သင်ပြန်လာရင် သူ့ဆီလာခဲ့ဖို့ ပြောထားပါတယ်။ တိုင်ပင်စရာရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်”

“သိပါပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ လက်ကလေးကို ဆွဲကိုင်ထားရင်း အတွင်းသို့ လျှောက်သွားသည်။ အနီးတဝိုက်ရှိ အစောင့်အကြပ်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေကြပြီး ဤအိမ်တော်သခင်သည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို နားမလည်ကြပေ။ ယခင်က သူသည် ရံဖန်ရံခါ ကျင့်စဉ်သမားများကို ခေါ်ဆောင်လာတတ်သော်လည်း၊ ယခုမူ ကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်လာခဲ့သည်။

“ဖေဖေ... ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ... အရမ်းလှတယ်နော်...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အနီးတဝိုက်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုရင်း ဤမသိရှိသေးသော ကမ္ဘာကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ယခင်က သူမသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နေရာထဲတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေများကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

“ဒီနေရာက ဖေဖေရဲ့ နေထိုင်ရာနေရာပဲ... နောက်ပိုင်း မင်းလည်း ဒီမှာ နေနိုင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အတွင်းသို့ သိပ်မဝင်သေးခင်မှာပင် ဇီယူဝေ့အပါအဝင် အမျိုးသမီးများနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် ကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာပြီး ဇီယူဝေ့က ပြောလိုက်သည်။ “အိမ်တော်သခင်... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးကို ခေါ်လာတာလဲ... အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်... ကျွန်မကို ခဏပွေ့ချီခွင့်ပေးပါဦး...”

ဇီယူဝေ့သည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို ပွေ့ချီရန် အနားသို့ လျှောက်လာသော်လည်း ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပုန်းဝင်သွားပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အနားမလာနဲ့... မင်းကို ပွေ့ချီခွင့် မပေးဘူး...”

“ခဏလေး ပွေ့ခွင့်ပေးပါလား... အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေ ခေါ်သွားပြီး ကျွေးမယ်လေ...”

ဇီယူဝေ့သည် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“မစားဘူး... မစားဘူး... ကျွန်မ ဖေဖေနဲ့ပဲ နေမယ်...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် အပြင်လူများကို လုံးဝဆန့်ကျင်နေသည်။

“ဖေဖေ... သူက မင်းဖေဖေလား...”

ဇီယူဝေ့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ညွှန်ပြရင်း အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... သူက ကျွန်မဖေဖေပဲ...”

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆွဲကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်တော်သခင်... ကျွန်မက သင့်ကို တစ်ကိုယ်တည်းသမားလို့ ထင်နေခဲ့တာ... အပြင်မှာ ကလေးရှိနေပြီဆိုတာ မထင်ထားဘူး...”

ဇီယူဝေ့သည် ထိတ်လန့်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဤသတင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... မတွေးလွန်ပါနဲ့... ဒီအကြောင်းက ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်စိတ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ ဤအမည်ခေါ်သံသည် လူများကို အထင်အမြင်လွဲမှားစေရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီရွှေယွမ်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စူးစမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ထျန်းယွမ်... ဒီတစ်ခါ ဘယ်ကနေ ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးကို ခေါ်လာတာလဲ... ပုံမှန်ဆို ကျင့်စဉ်သမားတွေကိုပဲ ခေါ်လာတတ်တာ... ဒီတစ်ခါ ကလေးလေးတွေကိုတောင် အလွတ်မပေးတော့ဘူးလား...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ရှီရွှေယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာပြီး ရုတ်တရက် သူမထံသို့ ပြေးဝင်သွားကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“မေမေ...”

“ဘာ...”

အနီးတဝိုက်ရှိ လူအားလုံးသည် မျက်လုံးပြူးပြဲသွားကြပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အိမ်တော်သခင်သည် အိမ်ထောင်ဘက်မရှိကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသည်မဟုတ်ပါလား။ ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဤမိန်းကလေးသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့၏ သားသမီးဖြစ်ပုံရသည်။ သေချာကြည့်လျှင် ရှီရွှေယွမ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ဟုပင် ထင်ရသည်။

“ဒီကလေး... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် မျက်နှာလေးနီရဲလာပြီး သူ့အား ‘မေမေ’ဟုခေါ်သံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

“ဒါက မေမေရဲ့ အနံ့ပဲ... ဖေဖေဆီက ရတဲ့ အနံ့မျိုးပဲလေ...” ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ လုံးဝမမှားဘူးဆိုတာ သေချာတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ရှက်ရွံ့လျက်ရှိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှီရွှေယွမ်၏ အနံ့အနည်းငယ် ကပ်ငြိထားပြီး ဖီးနစ်ငှက်ကလေးသည် ၎င်းကို အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူဟု ယူဆလိုက်သည်။ ဤမှတ်ဉာဏ်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်လား။

ရုတ်တရက် ဤနေရာတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး လူများစွာသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးပြူးပြဲသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ထိပ်တန်းသတင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ခဏအတွင်း လူအများသည် ၎င်းကို လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲနေကြသည်။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ကို သိရှိထားပြီး အကယ်၍ ၎င်းတို့ တကယ်အတူရှိခဲ့လျှင်သော်မှ မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် သွေးသားဆက်နွှယ်မှု မရှိသဖြင့် အိမ်တောင်ဖက်ဖြစ်လာခြင်းသည် ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် ရုတ်တရက် ကလေးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်ပြီး လူများကို အံ့အားသင့်စေသည်...။

“အထင်လွဲမှုပါ... အားလုံး အထင်လွဲမှုပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်စိတ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် အရာအားလုံးကို ရှုပ်ထွေးသွားစေမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အခန်း ၄၅၇ ပြီးပါပြီ။